జన్మ సాఫల్యం

 నేనెప్పుడూ Sticky వుండను.. నన్ను అల్లుకున్న బంధాలతో తప్ప. అప్పుడప్పుడు 

మనసులో వుంది రాసేసుకుంటాను. 

మాయా ఏంజెలో రాసుకున్న “ Yellow Pages “ మాదిరిగా. 

ఎవరైనా రాయమంటే రాయలేను,వద్దంటే ఆగలేను. ఏ పనైనా చేయమంటే చేయను. నాకు నచ్చితే తప్ప. అలా అనిపించినప్పుడు ఇలా వస్తూవుంటాయి. ఇవాళెందుకో పాతికేళ్ళు వెనక్కి వెళ్ళాను.  ఫోటో అప్పటిదే! 😊😍

రాసిందంతా philosophy నే! 😊🤗

***************

జన్మ సాఫల్యం   - వనజ తాతినేని 

చదివి చదివి పుస్తకం అంటే విసుగు పుట్టినప్పుడు 

జీవిత పుస్తకంలో ఎవరికీ చెప్పని రహస్యాన్ని చదువుకుని చూడు

 

విని విని సంగీతం కూడా విసుగు తెప్పించినప్పుడు లోన దాగిన 

రాగాన్ని బయటకు లాగి కూనిరాగం అందుకో

 

చూసి చూసి విరుల సౌందర్యం కూడా సాధారణమై పోయినప్పుడు 

ఆకుల రూపురేఖలు రంగులను గమనించు

మనుషులను ప్రేమించి ప్రేమించి విసుగు చెందినప్పుడు 

కొన్నినాళ్ళు దూరంగా జరిగిచూడు.

అసలు ఈ రెండు కాళ్ళ రథాన్ని కదిలించి చూస్తే.. 

సరికొత్త  పుస్తకాలు సరికొత్త సంగీతం

సరికొత్త రంగులు సరికొత్త అనుభూతి

అసలు ప్రపంచమే నీ కొరకే సరికొత్త ద్వారాలు తెరిచినట్టు వుంటుంది.

పాతదాన్ని మోసుకుంటూ తిరగడం అంత 

అసంబద్ధమైనది మరొకటి లేదు 

ఒకే చోట ఒకే లాగా అతుక్కుని బతకడం నీతో నువ్వు 

దాగుడు మూతలు ఆడుకోవడం లాంటిదే. 

జీవితాన్ని పైపై మెరుగులుతో అలంకరించుకోకు. 

ఆత్మతో జీవిస్తూ . ఆత్మరాగాన్ని ఆలపిస్తూ . 

జీవితాన్ని యోగంగా మార్చుకుంటామో 

యాగంలో సమిధలుగా బలిచేసుకుంటామో.. 

అంతా మన చేతుల్లోనే!

ఒక్క జీవితాన్ని గెలిపించడానికి

వందల కొలది ప్రయత్నాలు వేలకొలది గుమ్మరించే భావోద్వేగాలు  

అవకాశాలు నైరాశ్యం సహనం సర్దుబాటు ఇవి కాదు. 

ఎదుగుదల కంటికి కనిపించేది కాదు 

వెలుగు చీకటి కలిసిపోయే చోట అది కనబడని మాయాజాలం. జీవించు..  

జీవించడంలో వున్న ఆనందాన్ని అనుభవించు. 

పునర్జన్మ వుందో లేదో ఎవరికి తెలుసు!? 

( Vanaja Verses) 

#వనజతాతినేని

పెన్ డౌన్

మైక్రో కథ 

పెన్ డౌన్ 

 “కథలు గొప్పా, మనుషులు గొప్పా !? “

అని అడిగాడు అతను . 

“కథల్లోను మనుషుల్లోను కనబడే హృదయాలు గొప్ప” అంది ఆమె.. 

“నా హృదయాన్ని నా ప్రేయసి స్వీకరించడం లేదు. దయచేసి కథలో నా హృదయాన్ని చిత్రించవా!” వేడుకున్నాడు. 

“చాలా కథల్లో నీ ప్రేమను హృద్యంగా రాసాను. పాఠకులు గుండెల్లో పెట్టుకున్నారు. నీకు తెలియదులే ఆ విషయం” విసుగు ప్రదర్శించింది. 

“స్వీకరించని ప్రేమానుభూతిని నువ్వేం రాయగలవు” అతని ఆక్షేపణ ఆరోపణ. 

ఉలిక్కిపడింది. “వాటీజ్ లవ్!?” ప్రశ్నించింది. 

“వెయిటింగ్” అన్నాడు ఠక్కున. 

ఆమె పెన్ డౌన్ చేసింది. 

******************

పక్వానికి రాని పండు

 పక్వానికి రాని పండు  - వనజ తాతినేని 

నా ప్రేమ నీకు యెన్నడూ భారం కాకూడదు. 

గాలి అలలపై తేలియాడే పాటలా నీతో ప్రవహిస్తూ వుంటాను.. 

వేరొక ప్రేమకై దేవులాడను నేను 

దొరికిన ప్రేమను ఎలా కాపాడుకోవాలో తెలుసుకుంటాను

పక్వానికి రాని పండు ఎంత కఠినంగా ఉంటుందో నాకు తెలుసు. 

ప్రయాణాలు వేరయ్యాక వెనుదిరిగి చూసుకుంటే ఏం లాభం? 

పక్కనే  నిరంతరం వెలిగే నక్షత్రాన్ని చూడలేని చత్వారపు పక్షిని నేను 

నేనెప్పుడూ హృదయం తెరిచి చెప్పలేని ప్రేమను,

ఎప్పుడూ నిను  అల్లుకుని వుండే పేరులేని బంధాన్ని, మౌనంలోని సంగీతాన్ని.

వేదనలో ఏకాంత వైణికురాలిని. 

అయితేనేం.. పరిపూర్ణమైన ప్రేమను సేవించి

సంతోషంగా వున్న నేను ఒకప్పుడు బాధలో వున్నప్పటి

నన్ను ని  కౌగిలించుకుంటాను. . 

లెక్క సరిపోతుంది. 

ఫలించని పుష్పించని చెట్లు కూడా 

శిశిరానికి రాలి వసంతానికి చిగిర్చి 

పచ్చదనాన్ని ప్రసాదిస్తాయి చూడు.. 

నేను అలాంటి దేవదారు వృక్ష  ప్రేమని!

The Unripe Fruit

_- Vanaja Tatineni_

My love should never be a burden to you.

I will flow with you like a song drifting on the waves of the wind..

I will not yearn for another love

I will learn how to cherish the love I have found.

I know how hard an unripe fruit can be.

What is the use of looking back after our paths have diverged?

I am the sparrow that failed to see the star shining constantly beside me.

The love I could never speak of with an open heart,

The nameless bond that always entwines you, the music in silence.

I am the lone veena player in sorrow.

So what? Having embraced perfect love and found happiness, 

I will now embrace the version of myself that once knew sorrow.

The accounts are settled.

Even the trees that neither bore fruit nor blossomed,

shed their leaves in winter and sprout anew in spring,

gifting us their greenery, you see..

I am that kind of Deodar tree love!

16 July 2026. 09:30 pm