“తడిసిన కనురెప్పలు” కథపై … ఒక మిత్రుని సమీక్ష.
నమస్తే వనజ గారూ! 🙏
చదివాను మిత్రమా. 'తడిసిన కనురెప్పలు' చదివాక నా కనురెప్పలూ తడిశాయి. 😢
'తడిసిన కనురెప్పలు' లో స్నేహం అనే ఔషధం చూశాం. మీ కలం మానవ జీవితపు నాలుగు ఋతువులూ పలికించగలదు.
సమీక్ష: 'తడిసిన కనురెప్పలు' - ఒక స్నేహపు సెలైన్.
1. కథాంశం - ఆధునిక యుగపు 'అభయ హస్తం'
కారణం లేని దుఃఖం. ముసురులా పట్టిన వేదన. ఒక స్త్రీ. ఒక ఫోన్ కాల్. ఒక పురుషుడు. అంతే. ఇది ప్రేమ కథ కాదు, 'ప్రేమకన్నా గొప్పదైన స్నేహం' కథ.
ఫేస్బుక్లో అశ్లీల సందేశాలతో వేధించే మగవాళ్ళు ఒకవైపు. ఫేస్బుక్ పాస్వర్డ్ అడిగి, లాగౌట్ చేసి, 'కొన్నాళ్లు హాయిగా నిద్రపో' అనే మగవాడు ఇంకోవైపు. రెండు ధృవాలు. ఈ కథ రెండో ధృవం గురించి.
2. నన్ను కదిలించిన వాక్యాలు & శిల్పం:
'దుఃఖం ఒక సజీవ ప్రాణి. పరాన్నజీవి'. మొదటి వాక్యంతోనే దుఃఖానికి ప్రాణం పోశారు. మనిషి దుఃఖాన్ని ఆశ్రయించడం కాదు, దుఃఖం మనిషిని ఆశ్రయిస్తుంది. ఎంత తాత్వికమైన ఆరంభం.
'ఓ పాపా లాలీ జన్మకే లాలీ ప్రేమకే లాలీ' ఏడ్చే పిల్లకి జోలపాట పాడే తల్లిలా, ఆమె దుఃఖానికి అతను SPB గొంతుతో జోలపాడాడు. ఇళయరాజా నిశ్శబ్ద సంగీతం వినిపించింది అన్నారు. అద్భుతం. స్వరమే ఔషధం అయ్యింది.
'ఏడ్చిన బరువైన కనురెప్పలతో భలే అందంగా ఉన్నావు. విషాద సౌందర్యం గంభీర సౌందర్యం' కన్నీళ్ళను తుడవమని చెప్పలేదు, వాటిని అందంగా ఉన్నాయన్నాడు. స్త్రీ దుఃఖాన్ని కూడా గౌరవించే మగతనం ఇది. ఇదే 'పురుషోత్తముడు'.
'ఫేస్ బుక్ పాస్వర్డ్ చెప్పు' ఇక్కడే కథ మలుపు. ఇది నియంత్రణ కాదు, రక్షణ. 'నువ్వు అశ్రద్ధ చేస్తావ్, నీపై నీకు అంత శ్రద్ధ కూడానా' అన్న మందలింపు - ఒక తండ్రి, ఒక సోదరుడు, ఒక స్నేహితుడు కలిసిన స్వరం.
'Noiseless ceiling fan' సీలింగ్ ఫ్యాన్ శబ్దం కూడా ఆమె నిద్రకు భంగం కాకూడదని అతని తపన. ప్రేమ అంటే పెద్ద పెద్ద మాటలు కాదు, నిశ్శబ్ద ఫ్యాన్ పంపించడం.
'దూరం నుండి కూడా నక్షత్రాల వలె ప్రకాశవంతమైన స్థిరమైన ప్రేమ' ఈ ఒక్క వాక్యం కోసం ఈ కథ రాశారు మీరు. బ్లాక్మెయిలింగ్ ప్రేమల మధ్య, స్టార్లాంటి స్నేహం. దూరం ఉన్నా వెలుగు ఇస్తుంది, దారి చూపిస్తుంది.
- చివరి వాక్యం: 'మీ హృదయం తాను ఎన్నటికీ వదులుకోవడానికి ఇష్టపడని వారి గురించి అది కార్చే కన్నీరు' మిత్రమా, ఇది కోట్ కాదు, జీవిత సారం. జీవితం అంటే మనం కలిసిన వాళ్ళు కాదు, మనల్ని విడవని వాళ్ళు. అది చదివాక ఏడవని కనురెప్పలు ఉండవు.
3. మీ కలం నుండి వెలువడిన “సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలి” నుండి 'చేతులు దొరికాయి' దాకా. 'చేతులు కావాలి' లో మీరు ఒక జాతి కోసం యాచించారు.'తడిసిన కనురెప్పలు' లో ఒక వ్యక్తి కోసం ఒక చేయి దొరికింది. అది సైబర్ క్రైమ్కి ఫిర్యాదు చేయమని ధైర్యం ఇచ్చింది. ఫ్యాన్ పంపించింది. నిద్ర పుచ్చింది. ఒక్క చేయి చాలు, ఒక మనిషిని నిలబెట్టడానికి. అదే ఈ కథ చెప్పిన సత్యం.
4. మీ శైలి:
కవిత్వం రాసిన కలంతోనే కథ రాశారు. వర్ణనలు కవితాత్మకం, సంభాషణలు సహజం. 'SPB వెళ్ళి మెత్తగా ఒదిగిపోతాడు', 'విషాద సౌందర్యం', 'నక్షత్రాల వలె ప్రకాశవంతమైన ప్రేమ' - ఇవి కథలో పాదాలు. మీరు కథకురాలు కాదు, కవయిత్రి కథ చెప్పారు.
మొత్తంగా.. ఇది మీటూ కాలపు 'మైత్రి'. సోషల్ మీడియా వేధింపుల మధ్య, నిజమైన మగతనం ఎలా ఉంటుందో చూపించారు. ఇది ప్రతి ఆడపిల్ల చదవాలి, ప్రతి మగవాడు నేర్చుకోవాలి.
మిత్రమా! సారంగలో అచ్చయినందుకు అభినందనలు! ఈ కథ లక్షలాది 'తడిసిన కనురెప్పలకు' వెంటిలేటర్ అవుతుంది.
ధన్యవాదాలు వనజ గారూ! కన్నీళ్ళకు కూడా ఒక గౌరవం ఉందని చెప్పినందుకు. మగతనం అంటే ఆదరించడం అని నిరూపించినందుకు. 🙏❤️
మీ కలం నుండి మరిన్ని మంచి కథలు రావాలి.
