మంత్రముగ్ధురాలినై..

 ఈ రోజు చిన్న కవిత చదివాను. అనేక కోణాలు వున్నాయి .. ఆ కవితలో.. 

Spellbound

The night is darkening round me, 

The wild winds coldly blow;

But a tyrant spell has bound me 

And I cannot, cannot go.

The giant trees are bending

Their bare boughs weighed with snow 

And the storm is fast descending,

And yet I cannot go.

Clouds beyond clouds above me,

Wastes beyond wastes below;

But nothing drear can move me;

I will not, cannot go.

Emily Bronte,

మంత్రముగ్ధురాలినై.. 

నా చుట్టూ  చీకటి చిక్కనవౌతుంది., 

భయంకరమైన గాలులు వణికిస్తున్నాయి 

కానీ ఒక క్రూరమైన మాయ నన్ను బంధించింది, 

నేను వెళ్ళలేను, వెళ్ళలేకపోతున్నాను..

భారీ వృక్షాలు వంగిపోతున్నాయి

వాటి బోసి కొమ్మలు మంచుతో బరువెక్కి ఉన్నాయి, 

తుఫాను వేగంగా ముంచుకొస్తోంది, అయినా నేను వెళ్ళలేను.

నా పైన మేఘాల సమూహం, 

నా కింద వ్యర్థాలకు మించి వ్యర్థాలు;

కానీ ఈ నిరుత్సాహకరమైనదేదీ నన్ను కదిలించలేదు;

నేను వెళ్ళను, వెళ్ళలేను.

(ఎమిలీ బ్రాంటే కవితకు స్వేచ్ఛానువాదం)

తన చుట్టూ చీకటి తుఫాను ముంచుకొస్తున్నా భీకరమైన చలిగాలులకు వణికిపోతున్న కూడా 

మంత్రముగ్ధురాలినై అక్కడి నుండి వెళ్ళలేక పోతున్నాను,వెళ్ళను కూడా అని కవయిత్రి తన కవితలో చెప్పింది అంటే “భయద సౌందర్యం “ వీక్షణం ఆమెకు ఆనందం కలిగిస్తుంది. లేదా అంతకన్నా భయంకరమైన పరిస్థితి ఆమెకు ఇంట్లో వుండి వుండవచ్చు, లేదా అక్కడ నుండి బయటకు వచ్చే మార్గం  కనబడకపోవడం కూడా కావచ్చు. ఇలా ఈ చిన్ని కవితను ఇలా అర్థం చేసుకోవచ్చు. అలాగే కొంతమంది భయంకర పరిస్థితుల్లో జీవించడంలో కూడా ఆనందం వెదుక్కుంటూ వుంటారు కావచ్చు అనడానికి ఈ కవిత ఒక ఉదాహరణ. 

(నా కింద వ్యర్థాలకు మించి వ్యర్థాలు బదులు ఎడారులకు మించి ఎడారులు అని కూడా అనుకోవచ్చు) 

కవిత్వం చదవడం వల్ల పాఠకులకు కొత్త చూపు వస్తుంది. నాకు చదవడం విశ్లేషణ చేసుకోవడం ఇష్టం. ఎమిలీ బ్రాంటే వ్యక్తిగత జీవితం గురించి తెలియదు.. ఒక రచనలో అనేక పార్శ్వాలు ఉంటాయి కదా! అలా ముందుకు వెళ్ళాను. ధన్యవాదాలు 🙏

With the Plough You Abandoned

 

English Translation: With the Plough You Abandoned

మూలం: నువ్వు వదిలేసిన కాడితో  - వనజ తాతినేని.

With the Plough You Abandoned  

Vanaja Tatineni

Like water seeping year after year into the stream-bed,  

our needs kept oozing up.  

The debts we took, along with their interest,  

kept growing season after season—  

like thorny bushes.

To forget all the pain,  

you drank that liquor then…  

and now, you’ve drunk this poison straight,  

and shriveled up like an insect.

From the day my sari-knot was tied to yours…  

Forgetting that I was your support,  

you left me alone—  

a solitary pillar—  

for the ones who birthed you, and the ones we birthed.  

You abandoned me to the wind,  

and merged with the wind yourself.  

Since then, I drink the liquor called ‘courage’ every day.

The hands that never came to help when you were alive  

now crowd before me, countless.  

Around these bodies, starved thin, shriveled to bone…  

hungry gazes circle like crows, like vultures,  

swooping in endlessly.  

The pains I thought would end with your death  

only moved from the frying pan into the fire,  

like the screeching of crickets at midnight.

The torments of the moneylenders, the unending hunger-cries  

of children that twist the guts…  

the swelling of a youth I cannot hide…  

Like water in a dry irrigation well,  

fear, misery, and emptiness  

flicker and float in my desiccated eyes.

For stars to rise in the eyes of our people…  

I must build fences of thorns around the gazes that circle us,  

I must light a fire in my own eyes,  

and stop them an aamadam away.  

With the plough you abandoned,  

I must keep tilling the field of life.  

I must keep living… I must keep living…  

I must keep living… I must keep living,  

with this one hand, until I reach the far shore.

---

అనువాదంపై మాట:  

'కాడి' = 'plough' - నాగలి కాడి. 'చెలమ' = 'stream-bed'. 'రెళ్ళు దుబ్బులు' = 'thorny bushes'. 'మందు' = 'liquor' మొదట, 'poison' రెండోసారి. 'ఒంటి నిట్టాడిని' = 'a solitary pillar' - ఇంటికి ఆసరా. 'కీచురాళ్ళు' = 'crickets'. 'మోటబాయి' = 'irrigation well'. 'ఆమడ' = 'an aamadam' - సుమారు 8 మైళ్ళు, ఇక్కడ 'చాలా దూరం' అని అర్థం. 'ఆవలి ఒడ్డు' = 'the far shore'.

The Red Velvet Cloth

 English Translation: The Red Velvet Cloth

The Red Velvet Cloth  

Vanaja Tatineni  

(In a male voice)

The procession of my memories has begun.  

I wrapped your form—the main idol—  

in a red velvet cloth and seated it on the throne of my heart.  

Beside it, a few books of your poems stand  

like the processional idols.

This two-legged stone chariot of mine  

moves slowly into the street where you live.  

You must be waiting still, with two pots—  

one filled with rosewater, the other with tears—  

to sprinkle in welcome.  

Lighting the lamps of your lotus-eyes, you will greet me.

For your pure heart, a coconut—like a luxury;  

for your sweet words, an Amritapani banana—like nectar;  

you have readied them as offerings.  

To give me the aarti, you turned your own heart  

into a piece of camphor.

If there is any prasadam I can give you,  

it is this: my two dry, barren words  

I will offer as sugar crystals,  

and my shy smile  

I will give as flowers, and leave.

What fault is it of mine, really,  

that you love me so immensely?  

Still, I was afraid—  

that you might ask me to return  

that red velvet cloth.

మూలం: ఎర్ర ముఖముల్ వస్త్రం - వనజ తాతినేని.