అప్పుడప్పుడూ.. - వనజ తాతినేని.
జన్మకి కీర్తించడానికి వొకరు దొరుకుతారు.
వారిని కీర్తిస్తూ వీరు తమని తాము మర్చిపోతారు.
వారికి తెలుసు వీరికి నిస్సందేహంగా తెలుసు.
కీర్తించబడుతున్న దానికి విశేషణం లేదని
అందుకు అనర్హులు అని.
కానీ.. ఒకటనుకుంటారు
అట్లా అప్పుడప్పుడు పరస్పరం గుర్తించుకోకపోతే
జీవితం చప్పగా వుంటుంది అని.
ఒక రకంగా వీరిది జన్మ సాఫల్యం.
లోకం దృష్టిలో!
29 March 2026.
©️Vanaja Tatineni
రానిక చెలీ.. నీ కోసం
చెరువుగట్టు గంగానమ్మ గుడి
సంచారం లేని ప్రదేశం.
ఆలస్యంగా ఉదయపు నడకకు వెళ్ళాను.
జిలుగు వెలుగుల చీర కట్టుకుని వున్న పల్లెటూరి స్త్రీ ఫోన్ లో గట్టిగా మాట్లాడుతుంది.
వినాలని లేకపోయినా చెవులకు రబ్బర్ హారన్ లా తాకుతున్నాయి.
ఎవరినో నోరు పట్టని అశ్లీల భాష లో కత్తితో మాంసం కండలను నరికినట్టు నరుకుతూ దుమ్మెత్తి పోస్తూ…కాని బంధం ఆచూకీని పట్టి ఇచ్చింది.
ఆవేశాన్ని దాచుకుని కన్నీళ్ళతో ఇంకెవరికో ఫోన్ చేసింది.
“బయటకు వస్తావా అని అడిగాడు. చీకటితో వచ్చాను. ఎనిమిదిన్నర అవుతుంది ఇంకా రాలేదు. పిల్లలు నిద్రలేచి ఆకలికి అమ్మను వెతుక్కుంటూ వుంటారు. వాళ్ళకి ఓ ఇరవైరూపాయలకు ఇడ్లీ తెచ్చి ఇస్తావా? నేను వచ్చేస్తున్నాలే” అంటుంది పిచ్చి తల్లి.
జాలిగా ఆమె వైపు చూసాను. “గుండెను బతికించే పిడికెడంత ప్రేమ మరుగు ప్రదేశాల్లో
ఉండదమ్మా, బహిరంగంగా వెతుక్కో! లోకానికి ఝడిసి ప్రమాదం అంచుల్లోకి వెళ్ళకు.
ఈ చెరువులో చచ్చిన చేపల్లా పైకి తేలతావ్. జాగ్రత్త!!” అని చెప్పాలనుకుని ఆగిపోయాను.
నా ఏడుపు గొట్టు పాటల టేస్ట్.. పొదికలో.. నుండి..
రానిక చెలీ నీ కోసం, రాదిక వసంత మాసం.. అని పాడటం మొదలు పెట్టింది.
నేను పాట ఆపదల్చుకోలేదు. కొబ్బరి చెట్లు నీడన వేసి వున్న సిమెంటు బెంచీ పై కూర్చున్నాను. ఆమె కూడా బెంచీకి ఆ చివర కూర్చుని.. పాట శ్రద్ధగా విని కళ్ళు తుడుచుకుంటూ ఊర్లోకి దారి తీసింది.
నేను ఆలోచిస్తూ కూర్చుని వుండిపోయాను. రోజంతా గడుస్తున్నా ఆమెను మనసులో నుండి తీసేయలేకపోతున్నాను.
హ్మ్..
తాపడం -వనజ తాతినేని
కేవలం కోపం ద్వేషం మాత్రమే కాదు
అకారణంగా ఇతరుల ఈర్ష్య ద్వేషాలకు
గురైనప్పుడు మాత్రమే కాదు
ఎవరో అపరిచితులు ప్రకటించే
అభిమానం ఆరాధన ప్రేమ ఇష్టం
లాంటివి కూడా నన్ను అస్థిరతకు గురిచేస్తాయి
అభద్రతాభావం లోకి నెట్టబడతాయి.
అప్పటిదాకా అత్తిపత్తి లాగా స్లీపింగ్ ట్రీ లా నత్తగుల్లలా
ముడుచుకుపోయే నేను కఠినశిలలా ఎడారిలో
పాతేసుకుని వున్న నేను నెమ్మదిగా నీవైపుకు
జరుగుతాను. ఎందుకంటే ప్రాణానికి ప్రాణం
తాపడం చేసి వుంచాను కాబట్టి.
మరణించక మునుపే నేను నీలో ఎప్పుడో
మరణించాను గనుక. నా భుజంపై చేరిన
ధూళి రేణువులైనా, హృదయం పై ముచ్చటపడి వాలబోయే
సీతాకోకచిలుకనైనా నిర్ధాక్షిణ్యంగా దులిపి పారేస్తాను.
పొడవైన ముళ్ళ కోటు తొడుక్కుంటాను.
ద్రోహం నా ఇంటి పేరు కాదు కాబట్టి.
28 March 2026 022::22pm.
©️Vanaja Tatineni
