17, మే 2026, ఆదివారం

తలుపు చప్పుడు

 తలుపు చప్పుడు   - వనజ తాతినేని. 

ఆమె కన్నుల్లో రంగులు విరబూసాయి 

పెదవులపై పూలు వికసించాయి 

ఊహల్లో  గుర్రాలకు  రెక్కలొచ్చాయి 

హృదయ లయల్లో ఢమరుకం ధ్వనిస్తుంది

మనసు పొరల్లో వేణువు  నర్తిస్తుంది 

ఆపాదమస్తకం వణికింది అలజడితో 

ఎందుకంటే… 

ఎవరో  తలుపు తట్టారని తెరిచి చూస్తే 

ఎన్నటికీ తిరిగి చూడడని అనుకున్న అతను. 

*************

 "Frankly, my dear, I don't give a damn" అంటూ వెళ్ళిపోయాడు(Rhett Butler) రెట్ బట్లర్ 

ఏడుస్తూనే ఉక్రోషంతో అనుకుంటుంది.. 

 "After all, tomorrow is another day!" by Scarlett O'Hara. (స్కార్లెట్ )

అకస్మాత్తుగా రెట్ బట్లర్ వచ్చి తలుపు తడితే.. స్కార్లెట్ మానసిక స్థితి యెలా వుంటుందో అని ఊహిస్తూ.. ఈ చిన్న కవిత రాసాను. 

The Gone With the Wind నవల లో ముఖ పాత్రలు వీరిరువురూ. ముగింపు అలా వుండకుండా వుంటే బాగుండుననిపిస్తుంది గుర్తుకొచ్చే ప్రతిసారి. 


16, మే 2026, శనివారం

కృష్ణ చూర




 కృష్ణ చూర  - వనజ తాతినేని.


మా వీథి అంతా కొత్త పెళ్ళి కూతురు శోభతో దీప్తిల్లుతుంది. 

అప్రయత్నంగా నువ్వు గుర్తొస్తావు. 

కొన్ని జ్ఞాపకాలు గుండెను తడి చేస్తాయి. 


మా ఊర్లో వాటిని కృష్ణ చూర పూలు అంటారు. 

వసంత గ్రీష్మ రుతువులో పిగిలిపడే పచ్చని ఆకుల మధ్య 

ఎర్రని రంగుతో ఆకర్షణీయంగా మనసు దోచేస్తాయి. 


ఆ పూలు పూచే కాలంలో అంతే ఆకర్షణీయంగా

ఎర్రని చీరతో పసుపు రంగుపై ఎర్రని పూలున్న కంచుకం ధరించి 

నుదుటిపై ఎర్రని కుంకుమతో వెలిగిపోతూ నువ్వొచ్చావు. 

తోడుగా ఆ వెన్నెల రాత్రి చందమామ పాటతో కలిసి 

చల్లగా పలకరించావు. మర్నాడు నల్లంచు తెల్లచీర 

ముత్యాలహారం  చిరుదరహాసం చల్లనిచూపు  పుణ్యదీప్తితో 

ప్రత్యక్షమై నీ స్నేహాన్ని గొప్ప కానుక చేసావు. 


నేను ఇళయరాజా నువ్వు కీరవాణి

నేను షేక్స్పియర్ నువ్వు గురుదేవ్

నేను రైలింజన్ నువ్వు సైకిల్ . 

ఇలా మన మధ్య అనేక భావ వైరుధ్యాలు 

 అయినా మన చెలిమికి అవరోధం లేదు.


పోను పోను నా ఎండిన హృదయాన్ని 

వర్ష రుతువు రాగాలతో నిలువెల్లా తడిపేసావు.

శరదృతువు కాలానికి నువ్వు నా కొత్త బంగారు లోకానివి. 

జీవితం లో రెండోసారి వసంతం వచ్చింది. 


నలుచెరుగులా చెదిరిపోతున్న మనసును కూడదీసుకుని 

ఒక కుప్పగా చేసి బంగారు పళ్ళెరంలో అమర్చి భక్తితో  సమర్పించాను.

ప్రేమ ని భక్తి చేయడం నాకు చేతనైనట్లు పురుషులు ఎవరికి 

చేతకాకపోవచ్చు. అయినా పిసరంత ప్రేమను విదిలించక ఏడిపించావు. 



శూన్య సభలో వెలుగుతున్న దీపం అన్నావు. 

అంతర్వేదన అతి పురాతనం అన్నావు

సూదిమందు వేసినంత చల్లగా  మెదడుకి విచక్షణ మందు యెక్కిస్తావు. 

పూలదానల అలంకరించే లిల్లీ పూల కన్నా 

ఇంటి తోటలో వికసించే మందార కెందారాలు మేలు అన్నావు. 


మనసుకు కష్టంగా వున్నప్పుడల్లా నేను విసిరిన మాటల 

శరాలకు గాయపడినా  వాటిని దాచి అమృతాన్ని పదే ఊరించే దానివి.

నా భావోద్వేగాలకు రసోద్రేకాలకు  మోహభరిత కాంక్షలకు

ముకుతాడు వేసావు. ఆకర్షణలను జయించే దోవ చూపావు. 

మలినాలను వడపోసి నన్నొక మనిషిగా మార్చావు 

నీకన్నా అన్యదేవత యెవరు నాకు !? 


ప్రతియేటా.. కృష్ణ చూర పూలను చూసినప్పుడల్లా నువ్వు 

గుర్తుకొస్తావు. కానీ నా లోలోపలా నల్లంచు తెల్లచీర 

ముత్యాలహారం ధరించిన కరగని తరగని వెన్నెల దీపం

చల్లగా వెలుగుతూ మృదువుగా నవ్వుతుంటుంది.

పిపాసిని బైరాగిగా మార్చిన రక్కసి చెలిమి అది.

మరణానంతరం కూడా వీడని బంధం అది. 


16 May 2026. 09:00 pm

కృష్ణ చూర అంటే గుల్మొహర్ పూలు  మన తెలుగులో పెద్ద తురాయి పూలు (flame of the forest) 







15, మే 2026, శుక్రవారం

ప్రేమిస్తూనే వుంటాను..

 


ప్రేమిస్తూనే వుంటాను..  


గోడలెన్ని కట్టుకున్నా  

వరుస కంచెలు నిర్మించుకున్నా

పరిమితులు నిర్ణయించినా  

షరతులు విధించినా 

ఇప్పుడూ యెప్పుడూ యెల్లప్పుడూ 

నేను నిన్ను ప్రేమిస్తూనే వుంటాను. 


నువ్వు ద్వేషించినా అసహ్యించుకున్నా 

ఆ ద్వేషాన్ని అసహ్యాన్ని కూడా 

ప్రేమిస్తూనే వుంటాను.

మరణశిక్ష వేసినా దయతలచావని 

కరుణించావని మరింత ప్రేమిస్తాను.


హృదయానికి హృదయం యేమిటి

దేహాత్మలను సైతం అర్పణమిస్తాను

కాలి బూడిదై కూడా నీ పాదాలను 

స్పృశించి గాలిలో కలిసిపోతాను. 

ప్రేమను ప్రేమిస్తూనే వుంటాను.

                    

                     - వనజ తాతినేని.