వేలాది కథలు

కొన్ని చిన్న కవితలు.. 

*****

 నమూనా 

గుల్జార్ లా రాయలేవా నువ్వు అని అడిగావు.

గుల్జార్ లా నేను రాయను. నాలాగే నేను రాస్తాను అన్నాను.

నా కవిత్వానికి మూలం నువ్వే కదా! 

నీ నమూనా నేనే కదా! 

******

నువ్వు నేను

నువ్వు వర్షమై పలకరిస్తావ్ 

నేను పువ్వులా వికసిస్తాను

యుగ యుగాల కాలం నుండి ఇంతే! 

*********

నిరంతరం 

మనుషులు అనుభవించడానికే 

పుడుతుంటారు. కష్టమైనా

సుఖమైనా, సిరిసంపదలైనా

కీర్తిప్రతిష్ఠలైనా, అవమానాలైనా.

వీటి కొరకే నిరంతర యత్నం. 

**********

తేడా

గట్టిపడ్డానని అనుకుంటారు 

ఘనీభవించానని తెలియక

చూపులకు స్పర్శకు వున్నంత తేడా ఇది. 

**********

బహుమతి 

అనుకున్నది అనుకున్నట్టు జరగడం అతి ప్రయాస నాకు. 

అనుకోకుండా లభించిన బహుమతి నువ్వు. 

ఇందులో అతిశయోక్తి ఏముంది? 

******

నిద్ర లేమి

స్థిమితంగా యేనాడు నిద్రపోయానని.. 

కొన్నినాళ్ళు నీ నిరీక్షణలో  

మరి కొన్నినాళ్ళు  నీ హింసలో ..

********

త్రిశంకు స్వర్గం 

నొప్పి కొసన పట్టుకుని వ్రేలాడుతున్నా

నువ్వు నన్ను వదలవో నేను నిన్ను వదలనో 

జన్మంతా త్రిశంకు స్వర్గం. 

*********

వేలాది కథలు

వేలాది రోజులు వేలాది కథలు. 

కథకుడు నువ్వే శ్రోతను నేనే!

ముగింపు ఏదో ఒకనాడు 

*********

సెల్ఫీ 

ఇది సెల్ఫీ ల కాలం. 

దశాబ్దాలుగా నువ్వు నేను

ఒక్క సెల్ఫీ కూడా తీసుకోలేదు 

అయితేనేం.. 

నీ వామ భాగంలో నేను

నా సవ్య భాగంలో నువ్వు

తలవని తలపుల

కలసిన కలయికల సెల్ఫీ మనది. 

********

ఒంటరి రాత్రి

వేలాది రాత్రులుగా

నిన్ను తలుచుకుంటూ నిద్రలోకి జారుకుంటాను. 

అది తెలుసుకుంటావో ఏమో

కలలోకి వచ్చి ప్రేమగా తల నిమిరి వెళ్తావు 

నిద్ర మెలుకువ కాని భ్రాంతిలో

పగలు ముగుస్తుంది. 

#వనజ తాతినేని

పాట తోడు

 పాట తోడు    - వనజ తాతినేని 

పగటియాత్ర ముగిసింది. నిరాశలో నిర్ణిద్ర.

నిన్న మొన్నటి ఆశలను గంపగుత్తగా 

వేకువ చీకటిలో గుమ్మరించేసాను. 

వర్తమానంలో కొత్తవాటితో నింపసాగాను. 

ఉత్సాహంతో కొంగ్రొత్త  పల్లవి అందుకుంటాను.

మళ్ళీ చీకటి. నేడైనా..

ఆశ ఏ ఒక్కటైనా నెరవేరిందా? హ్మ్ ! 

ఏ రోజూ.. నీ  ప్రేమ సఫలం కాబోదు 

నా జీవితం నిష్పక్షపాతంగా ముగియబోదు. 

ప్రతి రాత్రి భంగపడిన హృదయాన్ని భయంకరమైన మౌనం 

మరింత గాయపరుస్తుంది. ఆవేదన నిండిన

నా పాటతో ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చెదరగొడతాను.

వ్యక్తిగత ఆనందాన్ని ఎవరు త్యాగం చేయగలరు? 

పాత ఆనందాల గది తాళం కొత్త సంతోషాల గది 

తలుపులను తెరవలేదు. 

నైటింగేల్ పక్షి గడ్డి పూవుల కోసం పాట పాడుతుందా? 

నైరాశ్యంతో నా పాట నే పాడుకుంటాను.

. 

ఎడారి గాలుల్లో  ఒంటరిగా నిలబడిన తాటిచెట్టుకి

మంచు వర్షంలో తడిసి గడ్డకడుతున్న ఓక్ వృక్షం 

తోడు నిలబడగలదా?

నువ్వు నా నీడ నేను నీ నీడ 

ఏ చెట్టు తన నీడను తాను ప్రేమతో హత్తుకోలేదు. 

అమృత స్పర్శను అనుభవించనీయదు

విషాదంతో నా పాట నే పాడుకుంటాను.

కానీ..ఒక పాట నాలో నిద్రించిన వందలాది 

మధుర స్మృతులను మేలుకొల్పుతుంది.

విత్తనం హృదయంలో వుండే విశ్వాసంలా 

ఒక జీవ అద్భుతాన్ని నాకు  వాగ్దానం చేస్తుంది

వెలుగులో మళ్ళీ ఆశల గంపను నెత్తికి ఎత్తుకుని..

నా పాట నే పాడుకుంటాను. 

********(*)********

"పాట తోడు" ఆంగ్ల అనువాదం* 🎶📖

---

*With a Song for Company*

_By Vanaja Tatineni_

The day's journey has ended. Sleepless in despair.

I emptied out the hopes of yesterday and the day before,

in a great heap, into the darkness of dawn.

And began to fill the present with new ones.

With enthusiasm, I will take up a brand-new pallavi.

Darkness again. Did even

one single hope come true today? Hmm!

Never.. your love will never be fulfilled

My life will never end justly.

Every night, the terrifying silence

wounds the broken heart even more.

With my grief-filled song

I will shatter that silence.

Who can sacrifice personal happiness?

The key to the room of old joys

could not open the doors to the room of new happiness.

Does the nightingale sing for the grass flowers?

In despair, I will sing my own song.

Can the oak tree,

frozen and drenched in icy rain,

stand as company to the palm trees

standing alone in the desert winds?

You are my shadow, I am your shadow.

Which tree has ever lovingly embraced its own shadow?

It will not let you experience the touch of nectar.

In sorrow, I will sing my own song.

But.. one song awakens

the hundreds of sweet memories

sleeping within me.

Like the faith that lies within a seed,

it promises me a living miracle.

Into the light, I will lift the basket of hopes

onto my head again..

And I will sing my own song.

ఆత్మ బంధువు

 ఆత్మ బంధువు  -వనజ తాతినేని

పిలిస్తే ప్రత్యక్షం అవుతానంటావ్

గాలిలాగా సృశిస్తానంటావ్

వర్షం లాగా వస్తానంటావ్

మంచుపూల వర్షమై కురుస్తానంటావ్

కాలిబాటలో పువ్వై పలకరిస్తానంటావ్

నేనూ అదే అనుకుంటాను

ఊహల్లో ఆలోచనల్లో అడుగుల్లో

సదా గుండెల్లో… 

ఉండటం వుండకపోవడం 

సమస్యగా తోచదు నాకసలు

రాకపోకలు ముందు వెనుకలు

బిగించిన గుప్పిటలో..

రహస్యంగా వుండిపో

ఊపిరిగా నిలిచిపో

ద్వారాలు తెరిచే వుంటాయి.