The Awakening*
Have you awakened!
In the primal, endless, silent stillness, have you awakened?
If not in the song of the young cuckoo,
If not in the hum of the tender bee, have you awakened?
If not in my song, have you awakened!
If not in my heart, have you awakened?
Or did you not awaken even for my worship?
Have you not awakened even for the fragrance of Parijata flowers that bloomed tonight?
You must have seen hundreds of peacocks dancing in the song of the rain—
Like that, my heart dances like Catherine.
Even the dance waits, hoping you will join step with me.
All night in my dream, you must have entered the soul of a beautiful paper-kite butterfly...
My mind runs behind it.
Do you even remember me!?
When you turn to your left side, did you not find me
In the heartbeat that reaches your ear?
I am not in this world now; I live in your world.
Your beloved friend yearns for an innocent touch.
All night, I keep hearing the sound of your flute.
For that restlessness, I have sacrificed the sleep of countless long nights.
Why this indifference?
Those who preach sermons are approaching me.
Can you not free me from this bondage of life?
Can you not release me from these chains of sorrow?
Or will you not let me be reborn at least in your love?
Whether it is my love or sweet devotion, permit me to become
A flower or a pearl in your garland.
My longing waits for a drop of your merciful rain.
Come, Madhava! I am not Radha, I am not Yajnaseni.
I am not Madhavi, I am not Meerabai.
Nor am I Kubja, who filled her flower-bed with perfumes and waits on your path.
From my childhood, I am the one you carried willingly between your two hands.
The one who, falling into deep illusion, safely hid you in the chambers of her heart.
The one who floats, immersed in the essence of your touch.
The one who dreamt of Brindavan with you.
Let me awaken in you, or you awaken in me at least!
This is the Krishna-love of a new age.
— Vanaja Tatinani
_Published in Telangana Federal Dot Com, 21 December 2026_
English Translation: 12 June 2026.
Original poem in Telugu “Melkolupu”
By Vanaja Tatineni
మేల్కొలుపు - వనజ తాతినేని
మేల్కొన్నావా !
ఆది అనంత నీరవ నిశ్శబ్దంలో మేల్కొన్నావా?
ఎలకారు కోయిల గానంలోనైనా
ఎలతేటి ఝంకారంలో నైనా మేల్కొన్నావా?
నా పాటలో నైనా మేల్కొన్నావా!
నా హృదయంలో నైనా మేల్కొన్నావా?
పోనీ నా ఆరాధనకైనా మేల్కొనలేదా?
ఈ రాత్రి విరిసిన పారిజాత పుష్పాల సుంగంధానికైనా మేల్కొన్నావా?
వర్షగానంలో వందల కొలది నెమళ్ళు నృత్యం చేయడం చూసేవుంటావ్
అలా నా హృదయం కేథరిన్ నృత్యం చేస్తుంది.
నాతో అడుగు కలుపుతావని నృత్యం కూడా ఎదురు చూస్తుంది.
రాత్రంతా కలలో నువ్వు అందమైన పేపర్ కైట్ సీతాకోకచిలుకలో
పరకాయ ప్రవేశం చేసివుంటావని..
దాని వెనుకనే నా మనసు పరుగులు పెడుతుంది.
నేనసలు నీకు గుర్తున్నానా!?
ఎడమ వైపు ఒత్తిగిల్లి నప్పుడైనా నీ చెవికి వినిపించే
గుండె చప్పుడులో నన్ను కనుగొనలేదా?
నేనిప్పుడు ఈ లోకంలో లేను, నీ లోకంలో జీవిస్తున్నాను
నీ ఇష్టసఖి నిష్కపట స్పర్శ కోసం అలమటిస్తూంది.
రేయంతా నీ వేణువు శబ్దం వినిపిస్తూనే వుంటుంది.
ఆ కలవరపాటుకు ఎన్నో దీర్ఘరాత్రుల నా నిద్రను త్యాగం చేసాను.
ఎందుకింత ఉపేక్ష?
ఉపదేశాలు వినిపించేవారు నను సమీపిస్తున్నారు
ఈ జీవిత నిర్బంధం నుంచి నన్ను తప్పించలేవా?
దుఃఖశృంఖలాల నుండి విడిపించలేవా?
పోనీ నీ ప్రేమలో నైనా నన్ను పునర్జీవించనీయరాదా?
నాది ప్రేమైనా, మధుర భక్తి అయినా నీ దండలో పువ్వుగానో
మౌక్తికంగా మారడానికి అనుమతినివ్వు.
నీ కరుణా వర్షపు చినుకుకై నా ఎదురుతెన్నులు
రా మాధవా! నేను రాధ ని కాను, యాజ్ఞసేని ని కాదు
మాధవి ని కాను, మీరాబాయీ ని కాదు.
పూలసజ్జె నిండా పరిమళద్రవ్యాలను నింపుకుని నీ దారిలో
వేచిచూస్తున్న కుబ్జను కూడా కాదు.
నా చిన్ననాటి నుండి నా రెండు చేతుల మధ్య
ఇష్టంగా మోసినదాన్ని. పెను మాయలో పడి
నిను నా గుండె గదుల్లో భద్రంగా దాచినదాన్ని.
నీ రస స్పర్శలో మునిగి తేలుతున్నదాన్ని.
నీతో బృందావనాన్ని కలగన్నదానిని
నన్ను నీలో మేల్కొననీయ్, లేదా నువ్వు నాలో నైనా మేల్కో!
ఇది నవయుగపు కృష్ణ ప్రేమ.
***********
21 డిసెంబర్ 2026.
తెలంగాణ ఫెడరల్ డాట్ కామ్ లో ప్రచురితం.
