24, సెప్టెంబర్ 2026, గురువారం

మణి పూస


 మణి పూస   - వనజ తాతినేని. 


ఇతరుల అనుభవాలు నుండి 

 సంప్రోక్షించి

నా అనుభవాలు నుండి  వొడపోసి

 ప్రేమార్హతను నిర్ణయిస్తాను తప్ప

గాలివాటంగా వచ్చే ప్రేమను 

నేను అంగీకరించనని నీకు తెలుసుకదా! 

తొలి ప్రేమలోని గుడ్డితనం నన్నంటదు.

ముత్యాలసరం లోని మణిపూస నా ప్రేమ. 

జారిపోతే ముడివేయలేను.


***********

ఆంగ్ల అనువాదం


 Mani Poosa / The Central Gem - Vanaja Tatineni*


Sprinkling from others' experiences,

Sieving through my own experiences,

I decide who deserves my love.

You know I will never accept

A love that comes casually like a passing breeze!

The blindness of first love does not touch me.

My love is the central gem in a pearl necklace.

If it slips away, I cannot restring it.


24/09/2026. 09:30 am.


23, సెప్టెంబర్ 2026, బుధవారం

కవితా వర్షం

 


విద్య


పువ్వును మొగ్గగా వున్నప్పుడో

వడిలి పోయినప్పుడో 

నేల రాలినప్పుడో చూసి ప్రేమించలేను 

మహా అయితే.. 

ఆసక్తిగానో జాలిగానో చూస్తుంటాను


నిన్ను అలా కానేకాదు

నీ బాల్యాన్ని యవ్వనాన్ని వృద్ధాప్యాన్ని

నీ లోపాలతో సహా సర్వకాలాల్లో

నిన్ను నిన్నుగా మిన్నగా 

ప్రేమించడమే నాకు తెలిసిన విద్య. 


********


వాన 


నీ తలపుల వానలో 

తడిసి ముద్ధయ్యాను.

వాన ఎప్పుడు వచ్చి 

మిగతా వాటిని తడిపి 

వెళ్ళిందో నాకెలా తెలుసు

కవితా వర్షంలో మళ్ళీ తడుస్తున్నాను. 



ఆంగ్ల అనువాదంలో… 


 Vidya / The Art I Know*


I cannot love a flower

When it is still a bud,

Or when it has withered,

Or fallen to the ground.

At most, I look at it

With curiosity or pity.


But not you, never like that.

Your childhood, your youth, your old age,

With all your flaws, in all times,

To love you as you are,

And even more than you are,

That is the only art I know.



Vaana / Rain*


Drenched I am,

In the rain of your thoughts.

How would I know

When the real rain came,

Drenched everything else,

And left?

Again I am drenched,

Now in a shower of poems.


23/10/2026. 10:05 am

_ వనజ తాతినేని. 


కాలము - ప్రేమ

 కాలము - ప్రేమ


క్షణికమైన కోపానికి నిరంతరం 

బానిసగా నిలిచిన దౌష్ట్యానికి 

అఖండమైన గోపురాలు

నేలమట్టమైనప్పుడు


శిధిలమై సమాధిపైన యుగపు 

గర్వకారణాలైన విలువలు

క్రూరమైన కాల హస్తాన నలిగి

వికృతమవడం నే చూసినప్పుడు 


ఆకలిగొన్న సాగరుని కెరటాలు

తీరాన్ని కబళింప చూస్తుంటే

అంచులు అఖండాన్నే గెలుస్తూ

నష్టాన్ని విలువతో విలువను నష్టంతో

వృద్ధి చేస్తూ నిరంతరం పోరాటం 


పరిస్థితులు స్థానాలను మార్చుకోవడం

స్థితిక్షీణతలోకలగాపులగంగా 

కలిసిపోవడం నేను చూసినప్పుడు


నా ప్రేమను నానుండి విడదీసే

సమయం రాబోతుందని

గతాన్ని అలా నెమరువేయమని

నేర్పింది నాకు సర్వనాశనం 


కానీ.. 

కాంక్షించేదాన్నివొదులుకునే

రోజు వస్తుందనే రోదన మినహా

కోరుకునే స్వాతంత్ర్యం ఇవ్వని

ఈ వేదాంతం చావుతో సమానం 



(షేక్స్పియర్  Time And Love కి స్వేచ్ఛానువాదం)