The Day That Slipped Away

  'The Day That Slipped Away'*

The sun, who stole the turmeric and vermilion  

Spread out by the generous old woman,  

Comes floating by lazily.  

I am filling my heart with the essence of good mornings.

Through the paths traced by birds in the sky,  

I keep watch, gazing out —  

Like a migratory bird,  

Wondering if you might return, or lose your way.

When the cloud-branch, stretched out  

From the sky-tree, takes pity  

And sheds a few raindrops,  

I find relief.

Counting the stars  

Visible between white clouds,  

Beside an unplucked handful of jasmine flowers,  

I become a lotus that has folded shut.

The bamboo, which turns the news  

Carried by the wind into a melody  

As it settles over my whole body,  

Pricks me like you — a sweet wound. I endure it.

Postponing the thirst of my eyelids,  

I keep spending the whole watch of the night  

In the company of the crescent moon  

Dangling at the edge of night.

Having become a sparrow without a nest, a doorway that bears no doors,  

With an open heart, I became either longing or failure —  

But for the sake of the half that remains, I am becoming patience.

Did you fall prey to an illusion of desire?  

Or did you become a victim to the bite of the serpent of time?  

Without a single trace of you, I slipped away into the day.  

Pitifully, I just turned into another day... 

Translate: 10 June 2015.

Original Poem in Telugu “JaaripOyina Roju”

 By Vanaja Tatineni.

జారిపోయిన రోజు 

పేదరాసి పెద్దమ్మ ఆరబోసిన పసుపు కుంకుమలని  

దొంగిలించిన సూరీడు తేలి తేలి వస్తుంటే  

శుభోదయాల సారాన్ని మనసు నిండా నింపేసుకుంటున్నా    

అంబరాన  పక్షులేసిన దారులు గుండా 

చూపు సారిస్తూ వలసెల్లిన పక్షిలా నువ్వు

తిరిగి వస్తావేమోనని  దారితప్పుతావని  

కాపుగాస్తున్నా   

ఆకాశపు వృక్షం విస్తరించిన  

మేఘపు కొమ్మ జాలి జూపి  

కాసిని చినుకులు రాల్చితే సేదదీరుతున్నా    

తెలి  మేఘాల మధ్యగా  

కనబడుతున్న నక్షత్రాలని లెక్కిస్తూ 

కోయని దోసెడు జాజి పూల  దాపున 

మలిగిన కమలాన్ని అవుతున్నా 

గాలి మోసుకొస్తున్న కబుర్లని   

ఒడలెల్లా ఒదిగి ఓ రవంగా మార్చిన వెదురు   

నీలా తీపి గాయమై సలుపుతున్నా సహిస్తున్నా 

కనురెప్పల దాహానికి వాయిదా వేసి 

రాత్రి కొసన వేలాడే నెలవంకతో 

జామంతా సహవాసం చేస్తూనే ఉంటున్నా     

గూడు లేని గువ్వనై  తలుపులు మోయని గుమ్మానై 

తెరిచిన హృదయంతో  విరహమయ్యానో విఫలమయ్యానో  

కానీ సగం కోసం సహనమవుతున్నా 

 

మోహ బ్రాంతికి గురయ్యావో 

కాలసర్పం వేసిన కాటుకి బలి అయ్యావో 

జాడ మాత్రం తెలియక రోజులో జారిపోయా 

 జాలిగా మరో రోజుకి మారిపోయానలాగే ..  

01/10/2015.

హత్య కాని హత్యకు పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్

 

ఇది ప్రేమ వల్ల జరిగిన హత్య కాని హత్యకు పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్

సమీక్ష: 'కథేమో ఆమెది. జీవితమేమో నాది' - సుధ ఆత్మ ఘోష* (మొదటి భాగం)

*1. టైటిల్ లోనే తిరుగుబాటు:*   *'కథేమో ఆమెది. జీవితమేమో నాది'* - ఇది భార్య కోణం. *వ్యధతో బతుకుతున్న స్త్రీ ఆక్రందన.*  కథ అంతా 'ఆమె' చుట్టూ తిరుగుతుంది. *కానీ జీవితం అనే నరకం అనుభవించేది 'నేను'.* ఈ ఒక్క మార్పుతో కథకు గుండెకాయ మారిపోయింది.

*2. సుధ - విలన్ కాదు, బాధితురాలు:*  

'నాకన్నా అందమైనదేం కాదు' - *ఈ ఒక్క మాట చాలు సుధ మనస్తత్వం చెప్పడానికి.* ఇది అహంకారం కాదు, అభద్రత. 'ఆమె పట్ల ఈర్ష్యతో నా హృదయం భగభగమండుతూ వుండేది' - *ఇంత నిజాయితీగా ఎవరు ఒప్పుకుంటారు మిత్రమా?* సుధ మంచిదో చెడ్డదో కాదు, *మనిషి.* రక్తమాంసాలు ఉన్న మనిషి. ఆమెకు కోపం ఉంది, అసూయ ఉంది, ప్రేమ ఉంది. *'పుత్తడి బొమ్మ పూర్ణమ్మ' లాంటి బలిపశువు కాదు, ప్రశ్నించే గొంతుక.*

*3. భర్త రాసిన ఆ 'కాగితం' - కథకు వెన్నెముక:*  

 "ఆమె చిటారు కొమ్మన ఊయలలూగుతున్న ఎన్నడూ రాలని దేవతా పుష్పం..."

*ఇది కవిత్వం కాదు, సుధకు వేసిన ఉరి తాడు.* అత్తెసరు చదువులు చదివిన సుధకు లోతులు అర్థం కాకపోయినా, *'ఆమె' కోసమే రాశాడని అర్థమైంది.* అది చాలు గుండె కోసుకోవడానికి. భర్త 'స్నేహితురాలు మాత్రమే' అంటాడు. *కానీ స్నేహితురాలి కోసం దేవతా పుష్పం అని రాసుకుంటాడా? దోసిలి పట్టి ఉంటాడా?* ఇక్కడే సుధ ప్రశ్న న్యాయమైనది. *హద్దులు ఎరిగిన ప్రేమ అంటే ఇదేనా?*

*4. ఆత్మహత్య సన్నివేశం - కథలో పీక్ పాయింట్:*  

సుధ చావు బతుకుల మధ్య ఉంటే, భర్త ఆమెకు ఫోన్ చేసి ఏడుస్తాడు. *"నీ చుట్టూ ఎన్ని అపవాదుల గోడలు కట్టేసేవారు" అని.*  

*అంతకన్నా విషాదం ఏముంటుంది?* భార్య కోసం కాదు, ఆ 'స్నేహితురాలి' పరువు కోసం ఏడుస్తున్నాడు. సుధ అన్నట్టు - *"పరమసత్యాన్ని జీర్ణించుకుంటూ బతకడానికే బతికాను".* ఈ ఒక్క లైన్ కు నోబెల్ బహుమతి ఇవ్వొచ్చు. *వివాహం అనే సంస్థలోని బూటకాన్ని చీల్చి చూపించింది.*

*5. 15 ఏళ్ళ తర్వాత సుధ ప్రశ్నలు - ఇవి ప్రతి స్త్రీ ప్రశ్నలు:*  

> శారీరక ఆకర్షణలా? భావసారూప్యతా? లేక దివ్యౌషధం లాంటి ప్రేమా?  

> నా భర్త హృదయంలో నాకు స్థానం లేకపోవడం అనే నష్టాన్ని ఎవరు పూడుస్తారు?  

> నేను మరొక పురుషుడి రూపాన్ని హృదయంలో ప్రతిష్టించుకున్నాను అంటే నా భర్త భరించగలడా?

*ఇవి అనూరాధ నక్షత్రం ప్రశ్నలు కాదు, ఆత్మగౌరవం ఉన్న ప్రతి స్త్రీ ప్రశ్నలు.* వేమనను, పుత్తడి బొమ్మ పూర్ణమ్మను కోట్ చేస్తూ, *ఈ వ్యక్తిగత కథను సామాజిక ప్రశ్నగా మార్చారు రచయిత. 'భర్తల హృదయాల్లో సుస్థిర స్థానం సంపాదించుకున్న ప్రియురాళ్ళ గురించి కథలు చెప్పాలి' - *అవును, చెప్పాలి. ఎవరూ చెప్పని కథలివి.*

 .* సుధ విలన్ కాదు, 'ఆమె' దేవత కాదు, భర్త దేవుడు కాదు. *ముగ్గురూ మనుషులే. పరిస్థితులకు బలైన మనుషులు.* కానీ అత్యధికంగా బలైంది సుధ. ఎందుకంటే *'కథ ఆమెది, జీవితం మాత్రం నాది'.*

“కథేమో ఆమెది, జీవితమేమో నాది” కథ పై సమీక్ష.   (రెండవ భాగం)

*ఇది ముగింపు కాదు. ఇది మౌనం.*  సన్నీ అనుకున్నట్టు - *'అర్థమైన వారికి అర్ధమైనంత'*. పాఠకుడికి  అర్థమైంది. గుండె తరుక్కుపోయేంతగా అర్థమైంది.

*1. ఈ కథ నిజంగానే ఒక హత్యకు పోస్టుమార్టం.

* సుధ తనను తానే చంపుకుని, తన శవాన్నే కోసి చూపిస్తోంది.

 *'హత్య కాని హత్య'* - ఎందుకంటే శరీరం బతికే ఉంది, ఆత్మ మాత్రం ఎప్పుడో చచ్చిపోయింది. *ఈ ఒక్క లైన్ చాలు, మొత్తం స్త్రీ జాతి వేదనను పట్టుకోవడానికి.*

*2. సన్నీ - కొత్త తరం గొంతుక, కథకు కళ్ళు:*  

సన్నీ పాత్ర అద్భుతం. *అతను కొడుకు కాదు, న్యాయమూర్తి.

*తల్లి మీద ప్రేమ ఉంది, తండ్రి మీద జాలి ఉంది, 'ఆంటీ' మీద గౌరవం ఉంది.

 *'వారిద్దరి మధ్య కేవలం దూరం మాత్రమే వుంది. అది చాలా ఉద్దేశపూర్వకమైన దూరం'* - ఈ సత్యాన్ని సన్నీ కనుక్కున్నాడు. 

*7 సంవత్సరాలు కళ్లతో చూడలేదు, అయినా హృదయంలో ఉంది* - ఇది అక్రమ సంబంధం కాదు, *ఆత్మ సంబంధం.* సన్నీ దాన్ని అర్థం చేసుకున్నాడు. సుధ అర్థం చేసుకోలేకపోయింది.

*3. సుధ ఒప్పుకోలు - కథలో మలుపు, గుండె కోత:*  

"మీ ఆంటీ మీ నాన్న కళ్ళెదుట లేనప్పుడు ఎప్పుడూ ఆయన మనసులోనే తిష్ట వేసుకుని వుంటుంది... కనీసం ఆమె ఎదురుగా వున్న కాసేపైనా మీ నాన్న హృదయంలో నేను వుండాలనే తాపత్రయంతో ఆమెను పిలిచాను"

*ఇంతకన్నా దయనీయమైన నిజం ఉంటుందా? 

* భర్త హృదయంలో స్థానం కోసం, *అతని ప్రియురాలినే ఇంటికి పిలవడం.* తన ఉనికిని నిరూపించుకోవడానికి, *తన శత్రువునే సాక్షిగా పిలవడం.* ఇది అనుమానం కాదు, *అభద్రతతో చేసే ఆత్మహత్యా సదృశ ప్రయత్నం.* సుధ 'అనుమానపు పిశాచం' కాదు, *'ప్రేమ కోసం అలమటించే ఆత్మ'.* ఇక్కడ సుధ గెలిచింది. పాఠకుడి సానుభూతి పూర్తిగా ఆమె వైపు తిరిగింది.

*4. సన్నీ కౌన్సిలింగ్ - చేదు నిజం:*  

 "నాన్నను అనుమానించి అనుమానించి ఆయనకు నీపై ప్రేమ లేకుండా చేసుకున్నావు. ఇతరులవైపుకు ఆయన్ని నువ్వే నెట్టేసావేమో"

*ఇది కత్తిలాంటి నిజం.* సుధ బాధితురాలు, అవును. కానీ *ఆమె అనుమానమే ఆమె శత్రువు అయ్యింది.* ప్రేమను అడిగి తీసుకోవాలి, అనుమానంతో చంపేయకూడదు. *'కథలెప్పుడూ వాస్తవం కాదు. వాస్తవంగా కనబడే మరు మరీచకలు'* - సన్నీ చెప్పిన ఈ మాట, సుధ జీవితానికే సరిపోతుంది. ఆమె ఊహించుకున్న 'కథ' ఆమె జీవితాన్ని నాశనం చేసింది.

*5. ముగింపు - ముగింపు లేని ముగింపు:*  

"ఈ కథకు ఎవరూ చూపించగల పరిష్కారం లేదు. కేవలం ఒక నిశ్శబ్దం మాత్రమే వుంది."  

 "వారిరువురు వేరు వేరుగా జీవిస్తూ ఒకరి జీవితంలో మరొకరు మైలు రాళ్ళు."

*ఇదే నిజమైన ముగింపు .* బలవంతపు హ్యాపీ ఎండింగ్ ఇవ్వలేదు. *సుధ సంతోషంగా ఫోటో దిగింది* - కానీ అది నిజమైన సంతోషమా? లేక 'కౌన్సిలింగ్' పనిచేసిందని కొడుకును నమ్మించే నటనా? *మనకు తెలియదు. తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.* ఎందుకంటే జీవితాలు అలాగే ఉంటాయి - *పరిష్కారం లేకుండా, నిశ్శబ్దంగా, సాగుతూ.*

*6. *ఆమె -నిశ్శబ్ద విప్లవం. దూరంగా ఉంటూ కూడా ప్రభావం చూపగల్గిన వ్యక్తి. సన్నీ నాయనమ్మ

చెప్పిన మంచి వ్యక్తి.విశ్వసనీయమైన స్నేహితురాలు.ఆమె గురించి చెబుతుంటే అతని గొంతు వణికింది.కన్నీటి తడి. ఇది అతని ప్రేమకు తిరుగులేని సత్యం.

*'అతను ఆమెను ఎన్నడూ నిరోధించడు. కానీ ఆమె అతని ప్రేమకు తనని తాను బందీ చేసుకుంది'* - ఈ రెండు లైన్లలో మొత్తం కథ సారాంశం ఉంది. *అతనిది ఆకాశమంత ప్రేమ, ఆమెది జ్ఞానం నిండిన అహంకారం.* వాళ్ళు కలవరు. కానీ విడిపోరు కూడా. *మైలు రాళ్ళుగా మిగిలిపోతారు* - దారి చూపిస్తారు, కానీ దారిలో తోడు రారు.

*మొత్తంగా:* మొదటి భాగంలో సుధ విలన్ లా కనిపించింది. రెండో భాగంలో సుధ హీరో అయ్యింది. *కాదు, మనిషి అయ్యింది.* తప్పులు చేసిన మనిషి, బాధపడే మనిషి, ప్రేమ కోసం తపించే మనిషి. *రచయితగా మీరు సుధ పాత్ర వైపు మొగ్గాను అన్నారు. సరైన నిర్ణయం.* ఎందుకంటే 'కథ ఆమెది' కావచ్చు, *కానీ 'జీవితం' అనే యుద్ధం చేసింది సుధ.* సుధ గొంతు ఎక్కువ  వినిపించాలి.

*చివరి మాట:* 'నేను తప్పుకుంటున్నాను' అని సుధ పాత్ర అంది. *కానీ రచయిత తప్పుకోలేదు. సుధను, ఆమెను, అతన్ని, సన్నీని - అందరినీ పాఠకుల గుండెల్లో నిలబెట్టారు రచయిత. *'ప్రయాణం చాలానే వుంది. సాగుతుంది'* - అవును, ఈ కథ చదివిన ప్రతి ఒక్కరి గుండెలోనూ సాగుతుంది.

********************0************************

కథేమో ఆమెది, జీవితమేమో నాది. ముగింపు భాగం.

 

కథ చదవడానికి తయారుగా వున్నారా!? 

ఇది  ప్రేమ కథేమో అని మీరు భావిస్తే లేదా ఒక అనుమాన పిశాచి చెబుతున్న కథ అని భావిస్తున్నట్లైతే.. ఇది వారిద్దరి స్నేహం అమలిన  ప్రేమ వల్ల జరిగిన నా హత్య కాని హత్యకు పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్ అనుకోండి. జరుగుతున్న కథ మీరే చూడండి. 

ఎవరి కథలో ఎవరు కలలా, ఊహలా కేవలం పాత్రగా మిగిలిపోయారు. ఎవరి జీవితం ఎవరితో సాగుతుంది. ఆమె యాదృచ్చికంగా ప్రయాణంలో కలిసిన ప్రయాణికురాలేనా?. 

అతని హృదయంలో నిజంగా ఎవరు వున్నారు? అది తెరిచి చూడగల్గింది ఎవరూ!? మీరే చెప్పండి. ఇక కథ నుండి నేను తప్పుకుంటున్నాను. 

“కథేమో ఆమెది, జీవితమేమో నాది.”

సెలవు. సుధ. 🙏

**********

హైటెక్ సిటీలో సాఫ్ట్ వేర్ ఉద్యోగాలు చేస్తున్న సుధ కొడుకు కోడలు.. వీకెండ్ రోజున లేటెస్ట్ మోడల్ సెవన్ సీటర్ ఇన్నోవా కారుతో వచ్చి సర్ప్రైజ్  చేసారు.ఇంత పెద్ద కారు ఎందుకు సన్నీ! మీకు సరిపడా కొనుక్కుంటే బాగుండేది అంది సుధ.

 

“అమ్మా! మాకు మాత్రమే కాదు మనందరి కోసం కొన్నాం కారు. ప్రతిదానికి లెక్కలు వేయకు.” మెత్తగానే అయినా గట్టిగా చెప్పాడు. ఆ రోజంతా సందడిగా గడిచిపోయింది. మర్నాడు కుటుంబం అంతా మోపిదేవి సుబ్రహ్మణ్యేశ్వరుని దర్శనం చేసుకుని హంసలదీవి బీచ్ కి వెళ్ళాలనుకుని బయలుదేరారు. హైవే పై వాయువేగంతో ప్రయాణిస్తుంది కారు. బెంజ్ సర్కిల్ దాటిన తర్వాత  సడన్ గా  సుధ అంది. “ఆంటీ వాళ్ళు ఇటువైపేగా వుండేది. ఆమెను కూడా తీసుకుని వెళదాం సన్నీ”అంది. 

డ్రైవింగ్ చేస్తున్న సన్నీ ఆశ్చర్యంగా తలతిప్పి తల్లిని చూసాడు. వెంటనే తండ్రి వైపు చూసాడు. అతను ఆశ్చర్యంగానే చూస్తున్నాడు. “ఆంటీ కి కాల్ చేయ్ రెడీగా వుండమని” అని తొందర చేసింది. తండ్రి ఫోన్ తీసుకుని నెంబర్ సేవ్ చేసుకుని కాల్ చేసాడు. ఆమె వెంటనే స్పందించింది. 

అయ్యో! నేనెందుకు మీరు ఫ్యామిలీ తో  సరదాగా వెళుతున్నారు. మధ్యలో నేనెందుకు? మొహమాట పడింది. 

“లేదాంటీ .. మీరు కూడా వస్తే బాగుంటుంది అని అమ్మ చెప్పింది. ఇదిగో అమ్మతో మాట్లాడండి.”

ఫోన్ వెనక్కి అందించాడు. “అక్కా! మీరు రాకపోతే ఎలా? తప్పకుండా రావాలి. మేము వస్తున్నాం” అని చెప్పి ఫోన్ కట్ చేసింది. 

ఆమె.. అడ్రెస్ చేంజ్ అయింది అంటూ లొకేషన్ షేర్ చేసింది. పది నిమిషాల్లో  ఆమె షేర్ చేసిన ల్యాండ్ మార్క్ దగ్గర కారు ఆపాడు సన్నీ. అతను డోర్ తెరుచుకుని దిగాడు.  

ఎదురుగా నడిచి వస్తున్న అతను ఆమె వైపు చూసాడు. అతన్ని చూడగానే ఆమె ముఖమంతా సంతోషంతో విచ్చుకుంది. కళ్లు నక్షత్రాల్లా వెలిగిపోతున్నాయి. రెండేళ్లైంది  మరి అతన్ని చూసి.  చూడగానే ఆత్మీయ భావం. కళ్ళతోనే హృదయాన్ని తడిమే పలకరింపు. ఎప్పటిలాగానే చూడగానే నవ్వు విచ్చుకుంది.  చంద్రమోహనం ఆ వదనం చందన కలశం ఆ నయనం హమ్  చేయబోయి బలవంతంగా అణచుకొంది. మర్యాదగా సన్నీ కూడా కారు దిగాడు. ఒకొరికొకరు కుశల ప్రశ్నలు వేసుకునే సమయంలో  భార్యని చెల్లెల్ని బ్యాక్ సీట్ లోకి కూర్చోబెట్టాడు సన్నీ. “అయ్యో! నేను రావడం మూలంగా పిల్లలు వెనక్కి సర్దుకోవాల్సి వస్తుంది. లేకపోతే సరదాగా ఎంజాయ్ చేసే వాళ్ళు కదా” అని నొచ్చుకుంది ఆమె. 

 “వాళ్లు యూత్! వదిన మరదళ్లు మరిన్ని కబుర్లు చెప్పకుంటారు లే అక్కా! మాతో పాటు మీరు రావాలనే కదా మా అందరి కోరిక.” మా అందరి అనే మాటను నొక్కి పెట్టి అంటున్న తల్లి వైపు నిశితంగా చిన్నపాటి అనుమానంగా  చూసాడు సన్నీ.

తండ్రిని తన పక్కనే కూర్చోమని తల్లిని ఆమెను  మిడిల్ లో కూర్చోమన్నాడు. బీచ్ వైపుగా ప్రయాణం. సుధ మనసు గందరగోళంగా వుంది. అయినా నిబ్బరంగా కనబడటానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తుంది. అత్తమామల ఆరోగ్యం, అమ్మాయి ఉద్యోగం,పెళ్ళి ప్రయత్నాలు గురించి ఆమె ప్రశ్నలు. సుధ సమాధానాలు. ఆమె పిల్లల క్షేమసమాచారాలు గురించి సుధ అడిగి తెలుసుకుంది. 

“ఆంటీ! మీ ఫోన్ ఇవ్వండి. మీ  ప్లేలిస్ట్ కనెక్ట్ చేస్తాను అన్నాడు సన్నీ. బ్లూటూత్ కనెక్ట్ అయ్యాక వరుసగా నాలుగైదు పాటలు ప్లే అయ్యాక సుధ అంది. మీ ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరూ వినే పాటలు ఒకటే! భలే బాగుంటాయి అక్కా!” అంది సుధ. సన్నీ నవ్వుకున్నాడు. 

నిన్న సాయంత్రం  తండ్రికి తనకు జరిగిన సంభాషణ గుర్తు చేసుకున్నాడు.

 తండ్రి డ్రైవింగ్ లో వుంటే ఫోన్ తన చేతిలో వుంది. స్క్రీన్ పై వాట్సాప్ కి వస్తున్న నోటిఫికేషన్ చూసాడు. “ఆర్ యూ ఓకే!”  అని అడుగుతూ వున్న సందేశాన్ని. 

“ఆంటీ ఏదో అడుగుతున్నారు నాన్నా!” అన్నాడు. 

“మీరు వచ్చారు కదా! పనుల్లో బిజీగా వుండి గుడ్ మార్నింగ్ మెసేజ్ కి రిప్లై ఇవ్వలేదు.”  అంటూ ఆర్కైవ్ లో వున్న మెసేజ్ ఓపెన్ చేసి కొడుకు చేతికి ఇచ్చాడు. తండ్రి ఇష్టదైవం లైవ్ స్క్రీన్ షాట్ గుడ్ మార్నింగ్ చెబుతూ ఒక పువ్వు. డిలీట్ చేయని చాట్ అంతటా అదే వరుస.ఎప్పుడైనా పంచుకున్న పాటలు అటు ఇటు వైపు నుండి. అంతే! 

కారు స్టేడియం పక్కనే ఆపాడు అతను. సన్నీకి తెలుసు. తండ్రి తనతో ఏదైనా మాట్లాడాలి అనుకున్నప్పుడు పార్క్ దగ్గరకో, స్టేడియం దగ్గరకో తీసుకుని వచ్చి ఒంటరిగా మాట్లాడతాడని. అది తన చదువు విషయమైనా, ఉద్యోగ విషయమైనా, రెండేళ్ళపాటు నలిగిన తన ప్రేమ వివాహం  విషయమైనా,  ఆర్ధిక విషయాలైనా, 

నడుస్తూ.. కొడుక్కి చెప్పాడతను. “నేను రిప్లై ఇవ్వకపోతే ఆంటీకి భయం సన్నీ! సమ్ థింగ్ రాంగ్ అనుకుంటుంది. మీ అమ్మ అసలు మా స్నేహమే సమ్ థింగ్ రాంగ్ అనుకుంటుంది. నిత్య జీవిత సమస్యల్లో కష్టనష్టాల్లో భావ ప్రపంచపు అలజడిలో మేము ఒకొరికొకరం మనసైన ఓదార్పు. మా స్నేహం వల్లో మా అనుబంధం వల్లో ఇరు కుటుంబాల్లో ఎవరికి కూడా చీమంత కూడా హాని కలగలేదు కలగబోదు కూడా! ఇంకా చెప్పాలంటే మా స్నేహం వల్ల మా జీవితాలను ఉన్నతంగా నిలబెట్టుకున్నాం. అది గర్వంగా చెప్పుకుంటాం.” అతని గొంతు సన్నగా వణికింది. కళ్ళల్లో సన్నని తడి. 

సన్నీ విచలితమై “అర్థమైంది నాన్నా!”  అంటూ తండ్రిని హగ్ చేసుకున్నాడు. 

“నువ్వు మాత్రం జాగ్రత్తగా వుండు, అమ్మాయిలతో స్నేహం చేయకు, స్నేహం ఎలాంటిదైనా జీవితాల్లో చిచ్చు పెడుతుంది.నరకప్రాయం చేస్తుంది.అందులో నీ భార్య జాబ్ చేస్తుంది. ఏమైనా తేడాలొస్తే వెంటనే విడాకులకు రెడీ అయిపోతారు.’’

“నాకు అలాంటి ఇబ్బంది రాదులే నాన్నా! మీ కోడలికి అండర్ స్టాండింగ్ ప్రేమ ఎక్కువే!”

“మీ అమ్మకు మాత్రం అవి లేక అలా చేస్తుందా! ఎక్కువై ఎక్కువ ఊహించుకుని అలా చేస్తుంది. నీకూ చెల్లికి తెలియనిది ఏముంది?”

“అవును, చెల్లి చెబుతుంది అమ్మ బిహేవియర్ ఒకోసారి నాన్సెన్స్ గా వుంటుంది అని.”

చెబుతూ సాలోచనగా చూసాడు తండ్రి వైపు. 

“నీకో విషయం తెలుసా!? ఆంటీని నేను కళ్ళతో చూసి ఏడేళ్ళు అయింది. మళ్ళీ  మీ పెళ్ళికి వచ్చినప్పుడు చూడటమే! కానీ మీ అమ్మకు అనుమానం చావదు” 

సన్నీ ఈసారి ఆశ్చర్యంతో పాటు జాలిగా చూసాడు తండ్రి వైపు. 

“సన్నీ!  నాదో రిక్వెస్ట్!”

“చెప్పు నాన్నా! చెల్లి పెళ్ళికి పర్సనల్ లోన్ తీసుకుంటాను. పది లక్షల వరకూ ఇవ్వగలను. మీరు డబ్బు గురించి బెంగ పడవద్దు.”

“విషయం అది కాదు రా! సడన్ గా నాకేమైనా అయితే అమ్మను చూసుకున్నట్టు కాకపోయినా ఆంటీ గురించి కూడా నువ్వు పట్టించుకోవాలి. ఫైనాన్షియల్ గా కాదు, క్షేమ సమాచారాలు అవీ కనుక్కుంటూ వుంటే చాలు.” 

“ అయ్యో నాన్నా! మీరిలా చెప్పడం బాగాలేదు, మీకేమవుతుంది? మేమంతా లేమూ” ? తండ్రి భుజం చుట్టూ చేయి వేసాడు.

“లేదు రా, ఏదైనా చెప్పి రాదు కదా!  నీకు ఒక మాట చెబితే నాకు తెరిపిగా వుంటుంది అని.”

సన్నీ తండ్రిని మళ్ళీ హగ్ చేసుకుని చాలా సేపు అలా వుండిపోయాడు. గతంలో  వచ్చిన స్ట్రోక్ సంగతి  గుర్తుంది. మనసులో తెలియని భయం ప్రవేశించింది.తండ్రితో వీలైనంత ఎక్కువ గడపాలి అనుకున్నాడు.

 డ్రైవింగ్ సీట్లో  తండ్రిని కూర్చోబెట్టాడు. ఇద్దరూ కలిసి నగరం అంతా తిరిగారు.స్నేహితులను బంధువులను కలిసి స్వీట్స్ పంచుకున్నారు.

“రేపు బీచ్ కి వెళదాం నాన్నా! బాపట్ల వద్దు. హంసలదీవి వెళదాం. చెల్లి కూడా చూడాలంటుంది”

“మీ ఇష్టం, మీరు ఎక్కడికంటే అక్కడికి”..

*********

ఆలోచనలు నుండి బయటకు వచ్చి తండ్రి వైపు చూసాడు. 

నిన్న తండ్రితో జరిగిన సంభాషణ వల్ల  ఆంటీతో మరింత గౌరవంగా మసలుకున్నాడు సన్నీ. 

మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు. 

“వారిద్దరి మధ్య కేవలం దూరం మాత్రమే వుంది.అది చాలా ఉద్దేశపూర్వకమైన దూరం.

వారిద్దరూ వారి అనుబంధాన్ని ఎన్నడూ బయటికి వ్యక్తం చేయడం వుండదు. అలాగే వందలసార్లు ప్రశ్నించినా దాన్ని ఖండించే ప్రకటనలు కూడా వుండవు.

తల్లి మనసులో ఏం వుందో తెలియదు. ఆంటీని ఏమీ అవమానించదు కదా! కావాలని అందుకే పిలిచిందేమో! చిన్నపాటి అనుమానం మొలకెత్తింది. కానీ అటువంటివి ఏమీ లేకుండా ట్రిప్ అంతా సరదాగా గడిచిపోయింది. రిటర్న్ లో ఆమెను ఎక్కిన చోటున దించి వెళ్లారు. “రేపు రండి అక్కా! చాలా రోజులైంది మీరు వచ్చి” అని ఆహ్వానించింది.”అమ్మాయి పెళ్లికి వస్తాను. ఇప్పుడు మిమ్మల్ని అందరిని చూసానుగా” జవాబు ఇచ్చింది. ఆమె అతను కళ్ళతో వీడ్కోలు తీసుకున్నారు. 

హైబ్రిడ్ జాబ్ కావడం వల్ల సన్నీ, వల్లి సిటికీ వెళ్ళడానికి తొందరపడలేదు. 

మర్నాడు ఉదయం తొమ్మిది గంటలప్పుడు టీ కప్ లు తీసుకుని తల్లిని టెర్రస్ పైకి పిలుచుకుని వెళ్లాడు సన్నీ.కాసేపు పిచ్చాపాటీ మాట్లాడాక విషయంలోకి దిగిపోయాడు.

“అమ్మా! రోజూ నాన్నను సాధించి చావగొడతావ్, మళ్ళీ నువ్వే ఆమెను పిలుస్తావు. సొంత అక్క చెల్లెళ్ళు అన్నంత ఇదిగా వుంటావు. నువ్వేంటో అసలు నాకు అర్థం కాకుండా పోయావు నాన్న ఫోన్ కి చాట్ లాక్ కూడా వుండదు. నువ్వెందుకు ఆయన మీద గూఢచర్యం చేస్తావు.పదే పదే ఫోన్ చెక్ చేస్తావు, ఎవరితో నైనా మాట్లాడుతున్నాడేమోనని ఫోన్ చేసి చెక్ చేస్తావ్, నాన్న వాట్సాప్  లైవ్ లొకేషన్ నీ ఫోన్ కి ఎందుకు పెట్టుకున్నావు.ఈ మధ్య యూట్యూబ్ నాలెడ్జ్  బాగా పెరిగిపోయింది నీకు. నా చిన్నప్పటి నుండి చూస్తున్నాను. నువ్వు ఇంకా మారావా!?  నాన్న కాబట్టి నిన్ను భరించాడు.” కోపంగా ప్రశ్నించాడు. 

సన్నీ! నేనేంచేయను? నా మనసు స్థిమితంగా వుండదు. మీ నాన్న నాకు దూరమై పోతాడేమోనని నాకు భయం. నిన్న ఆంటీ ని రమ్మని పిలవడం వెనుక నాది ఒక స్వార్థం వుంది. మీ ఆంటీ మీ నాన్న కళ్ళెదుట లేనప్పుడు ఎప్పుడూ ఆయన మనసులోనే తిష్ట వేసుకుని వుంటుంది. భార్య గా నాకు ఆ సంగతి బాగా తెలుసు. కనీసం ఆమె ఎదురుగా వున్న కాసేపైనా మీ నాన్న హృదయంలో నేను వుండాలనే తాపత్రయంతో ఆమెను గుడికి బీచ్ కి రమ్మని పిలిచానంతే! అంటూ గట్టిగా ఏడ్చేసింది. 

తల్లిని ఆ స్థితిలో చూసి చలించిపోయాడు. “ఎంత అమాయకత్వం అమ్మకి!”  అంటూ జాలిపడ్డాడు. తల్లి కన్నీరు తుడుస్తూ తాను కన్నీరు పెట్టుకున్నాడు. 

“నువ్వు అనుకున్నట్టు ఏమి వుండదు అమ్మా! అంతా నీ ఇన్ సెక్యూరిటీ ఫీలింగ్. నాన్నను అనుమానించి అనుమానించి ఆయనకు నీపై ప్రేమ లేకుండా చేసుకున్నావు. ఇతరులవైపుకు ఆయన్ని నువ్వే నెట్టేసావేమో ఆలోచించుకో!  నాయనమ్మ ఏం చెప్పిందో తెలుసా!  మీ అమ్మ నాన్న కలిసి వుండాలని నేను ఎంత కృషి చేసానో ఆమె కూడా అంత కృషి చేసింది. రెండు మూడు సార్లు ఆమెను కలిసి మాట్లాడాను,మంచి మనిషి. మన మంచి కోరే మంచి స్నేహితులు వుండాలి” అని నా చిన్నప్పుడే చెప్పింది. నీకు తెలియకుండా నాన్న ఎక్కడికైనా వెళ్ళగలడా చెప్పు?  నీ అనుమానంతో నాన్నను నిత్యం సాధిస్తే నాన్నకు గుండె పోటు రాక ఏమొస్తుంది? నీ ఆలోచన మార్చుకో, క్షణం క్షణం మారిపోయే నీ చిత్తాన్ని మార్చుకో. మా నాన్నను కాస్త ఎక్కువకాలం  బతకనీయమ్మా! చేతులు జోడించాడు. ఆ చేతులు పట్టుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది సుధ.

“అమ్మా! నీ జీవితం ఎప్పుడూ సుధామధురమే! నువ్వు ఊహించుకున్న కథ కథగానే వుంటుంది. వేరే కథగానే మిగులుతుంది. కథలెప్పుడూ వాస్తవం కాదు. వాస్తవంగా కనబడే మరు మరీచకలు. నువ్వు మా నాన్న గురించి ఊహించుకుంటున్న కథ కూడా అంతే!” ఏడుస్తున్న తల్లిని అలాగే వదిలేసి కిందికి వచ్చి చెల్లిని తల్లిని ఓదార్చమని పంపాడు.

తర్వాత రోజు కుటుంబం అంతా  మ్యారేజ్ రిసెప్షన్ కి వెళ్లారు. ఎన్నడూ లేనంత సంతోషంగా కనబడింది సుధ. చక్కగా రెడీ అయింది కూడా! భర్త పక్కన నిలబడి రెండు మూడు ఫోటోలు తీయించుకుంది. అమ్మ చాలా సంతోషంగా వుంది. నేనిచ్చిన కౌన్సిలింగ్ కూడా బాగా పనిచేసినట్టు వుంది అనుకున్నాడు సన్నీ.  

ఈ కథకు ఎవరూ చూపించగల పరిష్కారం లేదు. అసలు ఏమీ లేని కథకు  పరిష్కారం ఏముంటుంది?. చక్కని ముగింపు కూడా లేదు. కేవలం ఒక నిశ్శబ్దం మాత్రమే వుంది.అది అర్థమైన వారికి అర్ధమైనంత! అపోహలు పడేవారికి పడినంత, పట్టనంత.

అతనికి ఆమెపై ఆకాశమంత ప్రేమ, ఆరాధన వుంది. 

ఆమెకు  ఎనలేని ఆత్మ స్వేచ్ఛ వుంది.

జ్ఞానం నిండిన అహంకారం వుంది. 

అతను ఆమెను  యెన్నడూ నిరోధించడు.

కానీ ఆమె అతని ప్రేమకు తనని తాను బందీ చేసుకుంది. 

వారిరువురు వేరు వేరుగా  జీవిస్తూ ఒకరి జీవితంలో మరొకరు మైలు రాళ్ళు.

ప్రయాణం చాలానే వుంది. సాగుతుంది. 

**************