29, ఏప్రిల్ 2026, బుధవారం

Mera kuch saaman

 ఇజాజత్ సినిమా ఇటీవల తెరపైకి వచ్చింది. ఈ చిత్రం సుబోద్ ఘోష్ రచించిన “జాతుగృహ” అనే బెంగాలీ నవల ఆధారంగా తెరకెక్కింది. గుల్జార్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన సున్నితమైన ముక్కోణపు ప్రేమకథ చిత్రం. వర్తమానం ప్లాష్ బ్యాక్ ల మధ్య సినిమా నడుస్తుంది. 

సంగీతం లో రెండు జాతీయ అవార్డులు గెలుచుకున్న చిత్రం ఇది. ఆశా బోస్లే యొక్క ఆత్మను కదిలించే స్వరం “మేరా కుచ్ సామాన్” కి జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారం లభించింది. ఉత్తమ సాహిత్యం అందించిన గీత రచయిత “గుల్జార్ “ కి మొదటిసారి జాతీయ అవార్డు లభించింది. 

అనూరాధ పటేల్ పై చిత్రీకరించారు. 

ఈ చిత్రంలో నాలుగు పాటలు ఆశాబోస్లే ఆలపించారు. “మేరా కుచ్ సామాన్” పాటకు కోట్లాదిమంది అభిమానులు వున్నారు. మన సమయంలో రెండు గంటల పదిహేడు నిమిషాలు ఈ సినిమా కోసం కేటాయించవచ్చు. రేఖ,నసీరుద్దీన్ షా అనూరాధ పటేల్ నటన బాగుంది. ముఖ్యంగా సుధ పాత్రలో రేఖ నటన మనసుకు హత్తుకుంటుంది. మేరా కుచ్ సామాన్ పాట సాహిత్యం మనసులను పట్టేస్తుంది. స్త్రీలు తమ మనసులో భావాలను బాధను వ్యక్తపరుచుకోవడానికి కవిత్వం ఉపకరిస్తుంది. గుల్జార్ కవిత్వం చాలా చాలా సున్నితమైన భావ ప్రకటన కల్గింది.  ఈ పాట ఆశా బోస్లే పాటల బోషాణంలో అమూల్యమైన నిధి. మెత్తగా మంద్రంగా మనసును కోసేస్తుంది. ఆర్ డి బర్మన్ స్వరాలు వల్ల ఈ పాటకు ప్రాణం పోసింది అంటే అతిశయోక్తి కాదు. పాట వినండీ.. వింటూనే వుంటారు. పాటల పిచ్చి ఎక్కువగా ఉన్న వారిని వదలని పాట ఇది. 116 రాత్రులు పుట్టుమచ్చ, వర్షం, తడి హృదయం, వెన్నెల , గోరింటాకు వాసనలు.. ఇవన్నీ ముడిపడిన ప్రేమ సున్నితమైన  వ్యక్తీకరణ మనసులను కదిలిస్తాయి.. ఇజాజత్  అంటే అనుమతి అని అర్ధం. 

********************

मेरा कुछ सामान, तुम्हारे पास पड़ा है

सावन के कुछ भीगे-भीगे दिन रखे हैं 

और मेरे एक ख़त में लिपटी रात पड़ी है

वो रात बुझा दो, मेरा वो सामान लौटा दो


Some of my things are still lying with you - 

Some drenched monsoon days,

And a night wrapped in my one of my letters

Extinguish that night, and send these things back to me 


నా  వస్తువులు కొన్ని నీ దగ్గర ఉన్నాయి.

కొన్ని వర్షాకాలపు  తడి రోజులు  నీ దగ్గర ఉన్నాయి.

మరియు నా ఉత్తరాలలో ఒకదానిలో చుట్టబడిన ఒక రాత్రి.

ఆ రాత్రిని ఆర్పేసి, నా వస్తువులను తిరిగి ఇచ్చేయ్.


पतझड़ है कुछ, है ना?

पतझड़ में कुछ पत्तों के गिरने की आहट

कानों में एक बार पहन के लौटाई थी

पतझड़ की वोह शाख अभी तक काँप रही है

वो शाख गिरा दो, मेरा वो सामान लौटा दो


Remember, it was autumn....

In autumn, I gave you the sound of falling leaves, 

After trying it on as earrings.

That branch from autumn is still trembling in winds

Make that branch fall, and send these things back to me


శరదృతువు అద్భుతం, కదూ?

శరదృతువులో ఆకులు రాలే శబ్దం

ఒకప్పుడు దాన్ని చెవుల్లో పెట్టుకుని తిరిగి ఇచ్చేశాను.

ఆ శరదృతువు కొమ్మ ఇంకా వణుకుతోంది.

ఆ కొమ్మను కింద పడేయండి, నా వస్తువులు నాకు తిరిగి ఇచ్చేయండి.


एक अकेली छतरी में जब आधे-आधे भीग रहे थे 

आधे सूखे, आधे गीले, सूखा तो मैं ले आई थी

गीला मन शायद बिस्तर के पास पड़ा हो

वो भिजवा दो, मेरा वो सामान लौटा दो


Remember, once when we were both getting drenched, 

since we were sharing one umbrella...

Half the things were drenched. The things that were still dry, I brought with me

But I think I left behind my rain-soaked heart beside the bed

Send that, along with the other things I've left behind.


మనమిద్దరం ఒకే గొడుగు కింద సగం తడిసిపోయినప్పుడు,

సగం పొడి, సగం తడి, నేను పొడి వాటిని తెచ్చాను.

తడి హృదయం మంచం పక్కన పడి ఉండవచ్చు.

దాన్ని పంపండి, నా వస్తువులను తిరిగి ఇవ్వండి.


एक सौ सोलह चाँद की रातें, एक तुम्हारे काँधे का तिल 

गीली मेहँदी की खुशबू, झूठ-मूठ के शिकवे कुछ

झूठ-मूठ के वादे भी सब याद करा दूं

सब भिजवा दो, मेरा वो सामान लौटा दो


One hundred and sixteen nights of the moon, and that one mole on your shoulder

The scent of undried henna, and those moments of mock tantrums

Let me also remind you about all those false promises

Return everything that's mine, but still lying with you


నూట పదహారు వెన్నెల రాత్రులు, నీ భుజం మీద ఒక పుట్టుమచ్చ

తడి గోరింటాకు సువాసన, కొన్ని అబద్ధపు ఫిర్యాదులు

ఆ అబద్ధపు వాగ్దానాలన్నీ కూడా నీకు గుర్తు చేస్తాను

అన్నీ పంపించు, నా వస్తువులు తిరిగి ఇచ్చేయ్


एक इजाज़त दे दो बस, जब इनको दफ़नाऊगी 

मैं भी वहीँ सो जाऊंगी, 

मैं भी वहीँ सो जाऊंगी 


Just grant me this one wish, that when I bury these things,

I will also breathe my last


నాకు అనుమతి ఇవ్వండి, నేను వాళ్ళని పాతిపెట్టినప్పుడు

నేను కూడా అక్కడే పడుకుంటాను,

నేను కూడా అక్కడే పడుకుంటాను


………….(*)……………….




27, ఏప్రిల్ 2026, సోమవారం

జ్ఞానగుళికలు

 ఈ ఉదయం completely నా మిత్రులకు అంకితం.. ఈ పోస్ట్. ముఖాన తిట్టలేక.. ఇలా! ఈ విషయంతో సంబంధం లేని వారు లైట్ తీసుకోండి. పోనీ చదివారా! ఈ జ్ఞానగుళికల్లో ఏదో మీరూ ఏరుకోవచ్చు. 😊👍

********

ఇతరులు మనకు చేసే హాని కన్నా మనకు మనం చేసుకునే హాని యెక్కువ. 

ఎవరో ఏదో అంటూంటారు అని మానసికంగా ఇబ్బంది పడతుంటారు. 

లేదా ఎదుటి వారు మోసం చేసారని మోసపోయామని బాధపడతారు. 

ఇతరుల తప్పు ఎంతుందో మన తప్పు కూడా కొంత వుండనిదే ఏమీ ఏవీ జరగవు. పోనీ..జరిగినాయా.. తట్టుకోవాలి. చతికిలపడకూడదు.  శక్తి ఉడిగి ముదుసలి అయి పరుగులు తీయలేకపోవచ్చు కానీ నడవగలరు, లేదా ప్రాకగలరు. అంతంత చదువులు చదివి వుంటారు. వేలమందికి బోధించి వుంటారు. చేతిలో యేదో ఒక సృజన వుంటుంది. అయినా.. యేదో కోల్పోయినట్టు వుండటం బాగుండదు. 

జీవితం యేమి నేర్పింది!? మీరు యేమి నేర్చుకున్నారు!? కడుపున పుట్టిన బిడ్డలే ద్రోహం దగా చేస్తున్న కాలంలో కుడి చెయ్యికి యెడమచెయ్యికి ద్రోహం చేస్తున్న కాలంలో 

యెవరో మోసం చేసారనో అవమానించారనో బాధపడటం మన లోపాలను మనమే బయటపడేసుకుంటూ ఆప్తులను దూరం చేసుకోవడం యెందుకు? 

తత్వశాస్త్రం చదవడం మొదలుపెట్టండి. లేదా నాలుగు కథలు చదవండీ. వేటి మీద ఆసక్తి లేకుండా యే పని పై శ్రద్ధ లేకుండా జీవితాల్లో అద్భుతాలు జరగవు. 

ఆలోచనలంత వృధా ప్రయత్నం వేరొకటి లేదు. 77 సంవత్సరాల చంద్రబాబు నాయుడు గారిని చూడండి. ఎలా కష్టపడుతున్నారో! మనం కీ బోర్డ్ పై నాలుగు పేరాలు రాయడానికి బాధపడి పోతాం. అనవసర దుఃఖాలు మోస్తూ.. కాలం బలవంతంగా అరగదీయడం. 

తెలుగు సాహిత్యం అనువాదానికి నోచుకోక ఏడుస్తుంది. ఆంగ్ల సాహిత్యం యూరోపియన్ కవిత్వం అర్థం చేసుకోలేని విద్యార్థులు వున్నారు. ఆన్ లైన్ పాఠాలు చెప్పవచ్చు. పోసుకోలు కబుర్లు అతి తక్కువ జ్ఞానాన్ని మాత్రమే ఇవ్వగలవు. మనుషులు వారి ప్రభావాలు చైతన్యం ఇవ్వాలి. బాధను మిగల్చకూడదు. మనం ఇతరులను బాధ పెట్టకూడదు. ఇతరులకు నువ్వు యేమి ఇచ్చావో అదే వస్తుంది. గుర్తు పెట్టుకోండి. 

నన్ను చూడండి, తెల్లవారుజామున లేచి నాలుగు కథలు చదువుకున్నాను. నా ఆనందం కోసమే! తర్వాత ఇది రాస్తున్నాను. 

ZEE5 లో కొరియన్ సీరీస్ “మదర్” చూడమని చెప్పాను, అన్నా కరెనినా నవల చదవండి. కానీ అన్నా లాగా ఆత్మ హత్య చేసుకోవద్దు అని చెప్పాను. అమృత సంతానం, ఆ వెన్నెల రాత్రులు నవలలు చదవమని చెప్పాను. ఒక్కరు కూడా చదివామని చూసామని చెప్పలేదు. కనీసం ఒక కథ చదవమని సూచిస్తే చదవలేరు. ఒక్క కవిత చదవలేరు. మేం గీసుకున్న గీతల్లోనుండి బయటకు రాలేము. కానీ..

మా జీవితాల్లో అద్భుతాలు మాత్రం జరగాలి అంటారు. 

హే.. పోండి. మీతో స్నేహం చేస్తే.. నా మైండ్ ఖరాబు అవుతుంది. మా ప్రకాశం బ్యారేజ్ వరకూ వెళ్లి కాసిని చిల్లర నాణాలు నదిలో వదిలినట్టు మిమ్మల్ని వొదిలేస్తాను. పీడా పోద్ది. ఎక్కువకాలం toxic people ని నేను మోయలేను. 

కనీసం స్త్రీ మిత్రులు అయినా “దారులేసిన అక్షరాలు“ చదవండి. అది చదివాక కూడా.. మీ ఏడుపుగొట్టు మాటలు చేతలు స్థితి మారకపోతే.. అది మీ ఖర్మ. 

ఎవరూ ఏమీ చేయలేరు. మీ సొద వ్యథ నేనూ వినలేను. నా గుండె కూడా అనేక రకాలు మోయలేకపోతుంది. 

ఎవరికి యెవరు యీ లోకంలో .. 

ఎవరో వస్తారని యేదో చేస్తారని.. 

రెండు పాటలు అయినా వినండీ. 

కనీసం.. మీ ఆలోచనలు అయినా లిపిబద్దం చేయండి. నేనిప్పుడు అదే చేశాను. 

PS: ఈ పోస్ట్ నా దగ్గర మిత్రులను ఉద్దేశించి రాసింది. మీరు లైట్ గా తీసుకోండి. వాళ్ళు సీరియస్ గానే తీసుకుంటారు. నాకు తెలుసు. ఈ మాత్రం dose సరిపోతుందని నేను అనుకుంటున్నాను. 😊👍😘

Phone చేస్తే పీక నొక్కుతా! 😊😘


#వనజతాతినేని

#vanajatatineni

26, ఏప్రిల్ 2026, ఆదివారం

కవితా నివాళి





 ప్రముఖ గాయని   “ ఆశా బోస్లే” జీ కి నివాళిగా ఈ కవిత రాసాను . 

ది ఫెడరల్ తెలంగాణ డాట్ కామ్ వారు ఈ రోజు కవిత గా ప్రచురించారు. 

ఈ లింక్ లో     ఊటల జలధి. కవిత ను చదవండి.., 

మీ స్పందన తెలియజేయండి ప్లీజ్!