గోడలో మర్రి విత్తనం

 

గోడలో మర్రి విత్తనం 

యాభైల్లో కూడా ఇరవైల్లో  లాగా 

ఇవ్వడంలో నీకు నీ మీద గొప్ప నమ్మకం

అది మాత్రం  యెల్లప్పుడూ ..

ప్రపంచానికి వెల్లడి చేయని రహస్యమై వుండాలంటూ

పదే పదే .. నన్ను  మెప్పించే ఒప్పించే ప్రయత్నం. 

కానీ నాపై నమ్మకం లేదు నీకు.  

నీ గౌరవం, నీ మర్యాద, నీ పరువు అనే  

అద్దాల మేడను నేను భంగ పరుస్తానని  

ఎనలేని భయం నీ అంతరంగంలో

ఇచ్చిన వాగ్థానం  అవలీలగా వెనక్కి తీసుకుంటావు  

ప్రేమలో విశ్వాసం, మనిషిపై నమ్మకం లేని చోట  

బంధం యెలా వేళ్ళూనుతుంది చెప్పు?  

ఎడారిలో వర్షం కురిసినట్టా?  

గోడలో మొలిచిన మర్రి విత్తనానికి వున్నపాటి 

ఆత్మవిశ్వాసం నీ మనసుకు లేకపోయినాక,  

నువ్వు చేసే ఏ ఆరాధన, ఏ అంకితభావం సత్యం కాదు.  

అది భయం. అది కాలక్షేపం. అది వ్యాపారం.  

ముందు సత్యశోధన మొదలెట్టు.  

నీ లోపలికి తొంగి చూసుకో.  

నేను యెందుకు నమ్మలేకపోతున్నాను? అని.  

నేనిక్కడే వుంటాను.  

నీ అనుమానం శిఖరాగ్రం అంచున నిలబడినా సరే,  

నా నిజంతో నేను వేచి చూస్తాను.  

అసలు ..

ఈ బోలు ప్రేమలను నేనెందుకు నమ్మనో తెలుసా! 

నా గుండె గోడల్లో  నమ్మకంగా ఓ విత్తనం మొలకెత్తి

అది మహావృక్షమై విస్తరించింది. ఆ లోపలి నీడ నను

గొడుగై నిలువెల్లా కమ్ముకుని బయట కూడా 

ఊడల్లా విస్తరించింది మరో మొక్క పెరగకుండా. 

28 June 2026. 02:40 pm.

Burdens

 Burdens

Yesterday, I lifted many burdens, carried them with pain.  

I sat alone for a while and thought.  

Like washing my feet before sleeping,  

I threw all the burdens I had lifted into the dirt pit.  

I found rest in a sleep of dreams.  

I kissed my mother on her cheek...  

And even threw a tantrum, asking for what I wanted!  

And what did Amma say?  

“Don’t lift too many burdens, don’t run too fast…  

Your strength shouldn’t wear thin, you shouldn’t fall down…  

I am here, aren’t I!  

I will lift your burden.  

I will finish your run for you.  

Stay safe… my child!” she said, pampering me with love.  

In my mother, I saw a thousand Yashodas.  

But I…  

I must discover the ease  

with which Krishna lifted the Govardhana Hill on his little finger…  

the ease with which I can carry burdens.  

So that my mother doesn’t have to struggle.  

Love is as heavy as it is effortless.  

Wouldn’t you agree!?

English Translation: 28 June 2026. 

Original poem in Telugu “Baruvulu”

By Vanaja Tatineni.

బరువులు

నిన్న చాలా బరువులు ఎత్తాను బాధగా మోసాను. 

కాసేపు వొంటరిగా కూర్చుని ఆలోచించాను

పడుకునే ముందు కాళ్ళు కడుక్కునట్టు

ఎత్తిన బరువులన్నింటిని మురికికూపంలోకి

విసిరేసాను. 

కలల నిద్రలో సేదతీరాను

మా అమ్మ బుగ్గపై వొక ముద్దిచ్చి..

నాకు కావాల్సినవి ఇవ్వమని గారాం చేశాను కూడా! 

అమ్మ ఏం చెప్పిందంటే.. .. 

మరీ బరువులు యెత్తుకోకు మరీ పరుగులు తీయకు.. 

నీ శక్తి సన్నగిల్లకుండా నువ్వు పడిపోకుండా వుండాలి.. 

నేనున్నాను గా! 

నీ బరువు నేనెత్తుకుంటాను 

నీ పరుగు నేను పూర్తి చేస్తాను 

పదిలం .. బిడ్డా! అని ముది గారాం చేసింది. 

మా అమ్మ లో వేల యశోదమ్మలు కనిపించారు. 

నేను మాత్రం…

 చిటికిన వేలితో గోవర్ధన గిరి ని 

యెత్తినట్లు.. బరువులను మోయగల 

సులువు కనిపెట్టాలి. 

మా అమ్మ కు కష్టం లేకుండా. 

ప్రేమ ఎంత బరువో అంత సలీసు కూడా.

కాదంటారా!?

20 December 2024.

I Am Always A Loser

I Am Always A Loser

Without being asked, I gave my heart.  

Whether I liked it or not, without asking me,  

I gave my body to be plundered.  

For your tasting of new flavors,  

I gave the absence of my companionship for a thousand nights.

Just as I gave an heir to your lineage…  

If someone asked to give it away,  

I gave my thaali [wedding chain].  

Because the daughter-in-law asked, I gave my son.  

If I ask myself,  

I gave an emptiness that can never be filled.

Obeying your family’s honor and prestige…  

I became a docile cow.  

Pouring out my youth and vitality,  

I became a festoon at the doorway of the house.  

After giving away so much…

If I now ask for a boon like death,  

Would I not give that too?

I Am Always A Loser

_- Vanaja Tatinenei 31/12/2014_

Original Poem in Telugu by Vanaja Tatineni.

English Translation: 27 జూన్ 2026. 

ఐ యాం ఆల్వేస్  ఏ లూజర్

అడక్కుండానే మనసిచ్చాను

ఇష్టం ఉన్నా లేకున్నా నన్నడకుండా

దోచుకునేందుకు తనువిచ్చాను

నీ కొత్త రుచుల ఆస్వాదనకి

వేలరాత్రుల నా సహచర్య లేమినిచ్చాను

నీ వంశానికి ఒక వారసుడినిచ్చినట్లే..

ఎవరికో ఇవ్వమని అడిగితే..

నా తాళినిచ్చాను

కోడలు అడిగిందని కొడుకినిచ్చాను

నన్ను నేనడిగితే

పూరించలేని శూన్యాన్నిచ్చాను

మీ పరువుమర్యాదల పాలిస్తూ...

గంగిగోవునయ్యాను

జవసత్వాలని ధారపోసి

ఇంటి గుమ్మానికి తోరణమయ్యాను

ఇన్ని ఇచ్చేసినదానిని ..

మరణం లాంటి వరమివ్వమని కోరుకుంటే 

ఇవ్వకుండా ఉంటానా ?

ఐ యాం ఆల్వేస్ ఏ లూజర్

- వనజ తాతినేని   31/12/2014.