10, జనవరి 2021, ఆదివారం

గీటురాయి


 తనవాళ్లు గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా ఆవలితీరానికి ఈవలితీరానికి మధ్య నావికుడు లంగరు వేయడం మర్చిపోయిన  నావలా ఊగిసలాడుతూ వుంటుంది భారతికొడుకో కూతురో ఎవరో ఒకరు టికెట్ కన్ఫర్మ్ చేసేదాకా ప్రయాణం ఎటువైపో తెలియని అయోమయపు స్థితిహాల్లో ఉన్న కిటికీయే  ఆమె ప్రస్తుత ప్రపంచం

ఆ కిటికీ దగ్గర మహారాజా కుర్చీలో కూర్చుని పాల్గుణ మాసం బహుళ పక్షపు ఉదయాలలో లేతమంచు చెమ్మదనం నింపుకున్న గాలి శరీరానికి మనసుకు హాయి గొల్పుతూ ఉండగా  జేసుదాస్ మృదుమధురంగా గంభీరంగా ఆలపించిన శివానందలహరిని వినడం భారతికి ఆనందంగా వుంటుంది.  కాఫీ సేవిస్తూ లేత కెంజాయరంగు ఆకాశంలో రివ్వునసాగే పక్షులను చూస్తూ వుండటం పూల లాస్యం కనువిందు చేస్తుంటే మైమరిచిపోతుంది. వీధిలో పిల్లల అల్లరిని  కట్టడి చేసే పెద్దలసుద్దులును వింటూ నవ్వుకుంటుంది.

ఆమె దృష్టిని నిలువుగా అడ్డంగా విడదీస్తూ సిమెంట్ రోడ్డు తారురోడ్డు. తాముండేది పట్టణమా లేక పల్లెటూరా అనే సందిగ్దానికి తెరపడనీయదుఅడ్డంగా ప్రయాణించే అనేక వాహనాలు నిలువుగా కనబడే గ్రామీణ జీవనం పిల్లల సందడి అన్నీ ఆమెను ఉత్సాహపరుస్తుంటాయిపగలల్లా క్షణం  తీరిక లేకుండా తిరిగే మనుషుల మధ్య బొంతలు కుట్టేవాడు ఉల్లిపాయలు అమ్మేవాడు సోఫాలు బాగుచేసేవాడు మిక్సీలు గ్యాస్ పొయ్యిలు బాగుచేసేవాడు పాత పట్టు చీరలు కొనేవాడితో పాటు పేపర్ బోయ్ పాలతనూ కూరగాయల బండి  ఆన్ లైన్ లో ఆర్డరిస్తే సరుకులు తెచ్చిచ్చే వేన్ వాడితో పాటు పాత సామాను కొనేవాడు అల్యూమినియం  సామాను అమ్మేవాళ్ళు సోది చెప్పే వాళ్ళు.. ఇలా అన్ని పిలుపులు  కులవృత్తులు కనుమరుగు కాలేదు కేవలం రూపుమార్చుకున్నాయనే  సృహను అందిస్తూ వుంటాయినిజానికి కిటికీనుండి కనబడే ప్రపంచం కొత్తగా ఆమెకు చాలా నేర్పుతుంది

హడావిడి లేని జీవితంలో   వీలైనంత ఎక్కువ సమయం ప్రకృతిలో జీవిస్తూ పరిసరాలను వింటూ  వ్యాపకంగా అపుడొప్పుడొక ఇంటి పని చేసుకుంటూ పనిలో పనిగా  దీర్ఘ ఆలోచనలో పడుతుంది భారతి . దేనినైనా వదిలేయాల్సిన సమయం వచ్చినప్పుడు తేలిగ్గా వదిలేయాలిగట్టిగా పట్టుకుంటే  నొప్పి ఎక్కువవుతుంది అనిబంధాన్ని కూడా  కొన్నింటిని వదిలేసినంత తేలిగ్గా వదిలేయగలమా?  అందులో పిల్లలను ? అందుకే ఈ నొప్పి.  ఎక్కడో దూరంగా వాళ్ళుఇక్కడ అలమటిస్తూ పెద్దవాళ్ళుఎవరైనా అభిమానంగానో ఆప్యాయంగా పలకరిస్తున్నారన్నా భయమేస్తుందిఒంటరిగా వున్న స్త్రీలతో పరిచయాలు పెంచుకుని ఆత్మీయులుగా భ్రమింపజేస్తూ అదునుజూసి దోచుకుని నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపేసిన ఉదంతాలు చదివి వుందిపిల్లలకు ఇవన్నీ అర్దమవ్వక కాదుజాగ్రత్తలు చెపుతూ "తప్పదు మీరు అలాగే వుండాలిలేదా హోమ్ లో వుండాలిఅని ఎరుక పరుస్తారు అంతే కదా అనుకుని భారంగా నిట్టూర్పు విడిచి మళ్ళీ పనిలో బడుతుంది

ఆరోపణలు చేసే పని లేకుండా జీవితం గడవడం కూడా  ఒక అదృష్డమేకదా అని అనుకుంటూ స్టూల్ పై కూర్చుని  పాటలు వింటూ బట్టలుతుక్కుంటూ వుంది భారతికొత్తగావచ్చిన వాచ్మెన్ భార్య వాషింగ్ మెషిన్ లో బట్టలుతుక్కోవడం చూసి బట్టలుతికి పెడతావా అని అడగడం మానుకుంది. తానూ  అప్ డేట్ అవ్వాల్సిన అవసరముందని  గ్రహించింది.

అంతలో వాచ్మెన్..వాచ్మెన్.. ఫస్ట్ ప్లోర్ నుండి ఒక గృహిణి కేకలు.కలుపు మొక్కలు ఏరుతూ మొక్కలకు నీళ్ళు పెడుతున్న వాచ్మెన్ పైపు వదిలేసి పరిగెత్తుకువచ్చాడు.  “ఏంటమ్మా పిలిచారు” అన్నాడు అరిచారని అనలేడు ఎంతైనా బక్కోడు కదా, పిలిచినావిడేమో రెండు కార్లున్న ఇంటావిడ. "ఎన్నిసార్లు చెప్పాలయ్యా.. పైనుండి  జుట్టును తోరణాల్లా కిందకి వదిలేస్తున్నారు.కనీసం వుండలు చుట్టి వేయాలనో డస్ట్ బిన్ లోనో వేయాలనే ఇంగితం లేకపోతే ఎట్లా..బెండకాయ ముక్కలు ఎండకు పెట్టి  లోపలకు తీసుకెళ్ళి మూకుట్లో వేయబోతే వేళ్ళకు చుట్టుకున్న పొడవాటి వెంట్రుకలుఎంత కంపరమేసిందో.ఇపుడా మూకుడు తీసుకెళ్ళి డస్ట్ బిన్ లో గుమ్మరించాల్సిందేపైకి వెళ్ళి ఒక్కొక్కరికి చెప్పిరాఇలా చేస్తే నేనూరుకోను" అంది గట్టిగా. "అలాగేనమ్మా.. మోటరు ఆపేసి తర్వాత చెప్పేసి వస్తా."  

భారతి అప్రయత్నంగా తన తల తడుముకుంది.తనది మూడంగుళాల జుట్టు కాబట్టి తనపై పడే నెపాన్ని తప్పించుకున్నానని అనుకుందిఆమెకీ అనుభవమేచాలాసార్లు బాల్కనీలో పప్పులు బియ్యం వడియాలు లాంటివి ఎండబోసినప్పుడు శుభ్రంగా వుండేవిడబ్బాలో పోయబోయేటపటికి వేళ్ళకు చుట్టుకునే జట్టుచెట్టుపైనుండి ఆకులు రాలినట్టు గాలికి వచ్చిపడే వెంట్రుకలు మనిషి తలనుండి రాలిపడవు కదా దువ్వి వదిలితే తప్ప అని  గౌరవంగా  అపార్ట్మెంట్ మెయింటెనర్ కి విన్నమించి వచ్చిందిఆమె విన్నపాలు కూడా గాలికి కొట్టుకొని వెళ్ళే ఎండుటాకులు అని ఇలా ఇంకెవరన్నా గట్టిగా అరిచినపుడు తెలుస్తూండేవి.

అప్పటివరకూ మౌనంగా ఉన్న పరిసరాలను బద్దలు కొడుతూ సవరాలు అమ్ముతాం వెంట్రుకలు కొంటాంఅని ఒకసారి “వెంట్రుకలు కొంటాం సవరాలు అమ్ముతాముఅని ఇంకొకసారి మార్చి మార్చి  అనౌన్స్ చేసుకుంటూ ప్రకటన కర్తలా విషయాన్ని    చేరవేస్తూ  మలుపు తిరిగి మట్టిరోడ్డుపై ప్రవేశింది ఒక ఆడ గొంతు.  మాటలనే పాటగా మార్చే సహజవిద్య తనకు తెలినట్లుగా రిధమిక్ గా వినిపిస్తున్న  ఆ స్వరజ్ఞానానికి ముచ్చటపడి  ఆమెనే చూస్తూ వుంది భారతి.  ఈమెను చూస్తే మొన్న సిమెంటు రోడ్డులో తచ్చాడుతూ అనుమానస్పందంగా తిరిగిన స్త్రీలలో ఒకామె లాగా వుంది. ఇందాక ఇంకొకామె పాత బట్టలకు స్టీల్ సామాను అమ్ముతామని కేకలు పెట్టుకుంటూ తిరిగిందిఈవాళ ఇంకెంత మందివున్నారోఇందాక ఒకతను పట్టుచీరలు జరీ చీరలు కొంటామని మూడు బ్లాక్ లమధ్య వెహికల్ వేసుకుని తిరుగుతుంటే మగవాళ్ళెవరో  వాచ్మెన్ని మందలించారు ఎవరిని బడితే వాళ్ళను లోపలికి  రానిస్తున్నావనిఏమైనా ఇక్కడ సెక్యూరిటీ తక్కువుంది అనుకుంటూ కొన్నాళ్ళ క్రితం  జరిగిన విషయాన్ని మరొకసారి గుర్తుచేసుకుంది భారతి.   

ఆ రోజు ఎటువాళ్ళు అటు వెళ్ళిపోయాక సిమెంట్ రోడ్ సద్దుమణిగిందిరోడ్డుపై ఒక్క పురుగూ లేరుఇద్దరు స్త్రీలు ఆ రోడ్డుపై అటూ ఇటూ చూసుకుంటూ ఒకో ఇంటిముందు కాసేపు ఆగి పరీక్షగా చూస్తూ  వీధి మొదలుకు చివరకు రెండుసార్లు తిరిగారుపోనీ గ్రామ సచివాలయ సిబ్బంది అనుకుందామా అంటే అలా లేదు వాళ్ళ ఆహార్యంచూస్తే మొరటుగా వున్నారు.చీర కుచ్చిళ్ళుబొడ్డు దగ్గర దోపి జుట్టు ముడిపేసుకుని చెప్పుల్లేని కాళ్ళతో ఆ ఇళ్ళ మధ్య తిరిగేవాళ్ళకు విరుద్దంగా అనుమానస్పదంగా కనిపించారుకుర్చీలో వెనక్కివాలి కూర్చున్న ఆమె తనకి తెలియకుండానే నిటారుగై కిటికీ ముందుకు జరిగి వారిని నిశితంగా పరిశీలించింది  ఇద్దరిలోవున్న ఒకామె వెనక్కి వెళ్ళి కరంటు స్తంభంపై బొగ్గు ముక్కతో ఏదో రాసి వచ్చిందిఇంకొక ఆమె పూల మొక్కల మధ్య నుండి కాస్త ముందుకు నడిచి వెళ్ళి అక్కడే నిలబడింది

అయ్యోవీళ్ళేదో పట్టపగలే ఇళ్ళను దోచుకునే వారిలాగా వున్నారు.కొద్దిసేపటి క్రిత్రమే ఆ ఇంట్లో  వాళ్ళిద్దరూ బయటకు వెళ్ళారుఇపుడేమిటీ చేయడం అనుకుంటూ  కుర్చీలో నుండి లేచింది భారతిదూరంగా వెళ్ళిన స్త్రీ ముందుకు నడిచొచ్చి లోపలికి వెళ్ళిన స్త్రీ కనబడేటట్లు దూరంగా నిలబడి ఏదో చెప్పిందిఆమె వెనక్కి రాగానే ఇద్దరూ రోడ్డు మీద నిలబడే కట్టుకున్నచీరను ఎత్తి లోపలి లంగాను పరీక్షించుకుని నాలుగడుగులు
ముందుకేసారు.అంతలోకి బయటకు వెళ్ళిన ఇంటివాళ్ళు స్కూటర్ దిగడం చూసి తారురోడ్డు మీదకు నడుచుకుంటూ వచ్చారుఇలాంటి వాళ్ళే పగలు రెకీ నిర్వహించి టార్గెట్ చేసుకుని దోపిడీకి పాల్పడతారని చదివింది కొన్ని సినిమాల్లో చూసి వణికిపోయింది

ఆదేమాట వాచ్మెన్ భార్యతో అంటే “డబ్బులెక్కువ వున్నోళ్ళకు భయమెక్కువ.మీలాగే  ఎవరితోనూ కలవకుండా మాటామంతీ లేకుండా తాళాలేసుకుని ఇళ్ళ లోపలే వుండిపోతారుకాసేపు బయటకొచ్చి తిరగొచ్చు కదా,కాస్త మనుషుల గాలి పోసుకుంటారుఅందిభారతి మౌనంగా వుండేసరికి  "అయినా రోజులు కూడా అట్టాగే వుండయి లెండి.ఎవరినీ నమ్మడానికి లేదుసొమ్ము ఎంత పనైనా చేయిస్తుంది” అని వెళ్లిపోయిందిఎవరితోబడితే వాళ్ళతో మాట్లాడటానికి వీలులేదు.మాట్లిడితే ముంచుకొచ్చే ప్రమాదాలు మాట్లాడకపోయినా  ఎదురయ్యే ప్రమాదాలు మొత్తానికి మనుషుల జీవితాల్లో కనీకనబడని అభద్రతఒంటరితనం చిలకొయ్యకు వేలాడుతున్న అయిదు దశబ్ధాలకే వ్యర్దమైన వృద్ద జీవితాలివి అని నిట్టూర్చింది.

మరో రెండురోజుల తర్వాత  ఆ సిమెంట్ రోడ్డులో పట్టపగలు తాళాలు పగులగొట్టి దోచుకుని వెళ్ళారు అని తెలిసాక కొత్తగా వచ్చే ప్రతివారిని అనుమానంగా చూడటం అలవాటైపోతున్నట్లు వుండటం సిగ్గుగా ఉన్నా  జాగ్రత్త తప్పదేమో అనుకుంటూనే మళ్ళీ అంతలోనే తనను తానే మందలించుకుని సవరాలమ్మే ఆమె వైపు యధాలాపంగా చూసింది

ఆ నిర్మానుష్యవీధిలో తననొకరు గమనిస్తున్నారని తెలుసుకున్న సవరాల మనిషి మళ్ళీ తను ఏమిటీ ఎందుకొచ్చానన్న విషయాన్నిమరింత రాగయుక్తంగా వినిపించిందిదరహాసవదనంతో ఆమెనే చూస్తూ వుండగా..అమ్మా వెంట్రుకలు కొంటాం అందితల అడ్డంగా ఊపింది భారతిఆమె సంజ్ఞను అర్దం చేసుకుని ముందుకు సాగిన ఆమె ఓ గంట తర్వాత వెనక్కి తిరిగి వచ్చి వీధి మలుపులో  వున్న కానుగ చెట్టు నీడ క్రింద  ఆగి తనభుజానికి తగిలించుకున్న అల్యూమినియం సామానున్న వల సంచీని  దించి అందులో ఉన్న ఒక పెద్ద పాత్రను బోర్లించి ఆసనంగా మార్చుకుందివాషింగ్ ఏరియాలో కూర్చుని ఎండుమిరపకాయల తొడిమలు తీసుకుంటున్న భారతికి ఆమెని  పరిశీలనగా చూడటం బాగుందివల సంచీలో నుండి కూర వొండుకునే చట్టిని తీసి  ఒకదాంట్లోనుండి మరొకటి తీస్తూ ఆరు అంకె దగ్గర ఆగి అందులో నుండి స్టీల్ బాక్స్  తీసి భద్రంగా వొళ్ళో పెట్టుకుందిసంచీలో  నీళ్ళసీసా  తీసి చేయి కడుక్కుని  నాలుగు ముద్దలు తిని మళ్ళీ చేయి కడిగి స్టీల్ బాక్స్ ను మునపటిలానే సర్దిందితర్వాత చేతిసంచీలో  వున్న సవరాలను నేల తగలకుండా చెయ్యిఎత్తి పెట్టి నున్నగా దువ్వింది.  పనిలో పనిగా తన తలను కూడా దువ్వుకుని పైట చెంగుతో ముఖం తుడుచుకుని దువ్వెన దాచి  బులుగు రంగు కేరీ బేగ్ తీసి ఆరోజు తన సేకరణను తడిమి చూసుకుని నాణ్యతను పరిశీలించుకుంది.  ఇదంతాచూస్తున్న భారతి ప్చ్ మని నిట్టూర్చిందిచిన్న చితక పనులు చేసుకుంటూ చాలీచాలని సంపాదనతో రోజులెల్లబెట్టుకుంటూ బ్రతుకు పోరాటం చేస్తున్న వారిపట్ల సానుభూతి పెరిగిందిరోజంతా తిరిగినా వారికి గిట్టుబాటు అవుతుందో లేదో.. ఇలా వీళ్ళు కొనుక్కుని తీసుకువెళ్ళిన వెంట్రుకులకు మంచి ధర వస్తుందని విగ్గులుతయారు చేసే వారికి అమ్ముతారని వింది.  సవరాలామె మెల్లగా లేచి భుజానికి సామానున్న వల సంచీని చేతి సంచీని తగిలించుకుని గొంతు విప్పిముందుకు నడుస్తుండగా పక్క నున్న బ్లాక్ లో మూడో అంతస్తులో ఒక ప్లాట్ తలుపు భళ్ళున తెరుచుకున్నాయి.

"ఇదిగో.. సవరాలమ్మాయ్.. ఇటు..ఇటు రా" అని కంచు కంఠంతో పిలిచింది పొడుగు జడావిడఆమె పెద్ద ఆఫీసర్ భార్య అని చీటికిమాటికి కిరణా షాపుల చుట్టూ తిప్పుతుంది అని గతంలో పనిచేసి వెళ్ళిపోయిన వాచ్మెన్ భార్య చెపితే విందిపిడచ చుట్టుకున్న తలతో హడావుడిగా పూలను తుంచుతూ సగం తెగినపూలను పసి మొగ్గలనూ నిర్దాక్షిణ్యంగా తొక్కేస్తూ  భక్తురాలిగా రోజూ గుడుల చుట్టూతిరుగుతూండే ఆమెతో పెద్దగా పరిచయం లేదు ఏదో రెండు మొహమాటపు ప్లాస్టిక్ నవ్వులు తప్ప.

ధర ఎంత“ అడుగుతుంది పొడుగు జడావిడ. “వంద గ్రాములు నూట యాబై రూపాయలమ్మా” “పోయినేడాదిలోనే అంత తక్కువ ధరకు అమ్మలేదు.మూడందలుకి ఇచ్చాను” 
అంత రేటుకు మా దగ్గర కొనే వాళ్ళు లేరు.నాకు గిట్టదుఅంది అంది సవరాలావిడ
తన బారుజడను ముందుకు వేసి చూపించి “ఇంత పొడుగున్న జుట్టుకు వంద గ్రాములకు అయిదొందలు ఇస్తారు.ఇచ్చేటట్టైయితే లోపలికి రా“ అంది బెట్టుగా.
మూడొందల యాబైకి ఇవ్వండి.ఇక అంతకన్నా ఎక్కువ రాదు మాక్కూడాఅని అక్కడే నిలబడింది సవరాలావిడ తన బెట్టుపోకుండా
‘తల జట్టేనాఇంకేదైన జుట్టుకూడా కొంటావా’’వెకిలిగా అడిగింది పొడవు జడావిడఆ మాటల్లో అశ్లీలం అర్దమైన భారతి ఆమె వైపు  ముఖం చిట్లించి అసహ్యంగా చూస్తే సవరాలావిడ చేత్తో నోరు మూసుకుని ఛీ అన్నట్టు చూపులతో మాటాడి నోటితో మాత్రం మేమెరికి అమ్ముకోము,మా దగ్గర ఎవరూ కొనరమ్మామీకు చేతైతే ఆ పని చేసుకోండి” అంది. “ ఏదో హాస్యానికి అన్నాలేలోపలకిరా” అని పిలిచింది

సవరాలావిడ గేటుదాటి లోపలకు వచ్చిందిరెండు బ్లాక్ ల మధ్య తన సరంజామా దించి నేల మీద కష్టంగా కూర్చుంది.పొడవు జడావిడ పనిమనిషి తెల్లటి క్యేరీ బేగ్ తీసుకొనివచ్చి సవరాలామెకి ఇచ్చి నిన్ను జుట్టు చూసుకోమన్నారు నాలుగొందలకు తక్కువ ఇవ్వనని చెప్పమన్నారుమీరు తూకం వేసుకోనే తక్కెడ కూడా కుదరదన్నారు.ఆమే తూకం మిషన్ తెస్తారంట అని చెబుతుంటే “భలే బేరంతగిలిందిఇట్టాంటి మనిషిని నేనెక్కడా చూడలేదువిసుగు చూపించింది సవరాలామె.  

పనామె సవరాలు చూసుకునే పనిలో వుంటే సవరాలామె పనామె తెచ్చిచ్చిన తెల్ల క్యేరీ బేగ్ లో జుట్టనుతీసి దువ్వెనతో దువ్వి నాణ్యతను పొడవును పరీక్షించుకుని అందులోకే నెట్టేసి తన దగ్గరున్నక్యేరీ బేగ్ లో స్టీల్ గిన్నెల త్రాసును బయటకు తీసి నేలపై పెట్టిందిపనావిడ సవరం పట్టుకుని వాచ్మెన్ భార్యతో  ఎంతకు తీసుకోవచ్చనే సలహా అడుగుతూ వేరే కబుర్లలో మునిగిపోయింది

కాసేపటిక పొడవుజడావిడ తూకం మిషన్ తీసుకుని వచ్చి చూపించి  దీనితో తూకమెయ్యి అంది. "వెంట్రుకలు ఎంత బరువుంటాయమ్మా.. దీనితో తూకం ఎట్టా ఏస్తారుమా దగ్గర మోసం వుండదు.  బంగారం తూకమేసుకునే త్రాసు ఇదికావాలంటే నువ్వే పరీక్షించుకో" అని పొడుగు జడావిడకు ఇచ్చిందిచూసిన తర్వాతకూడా  ఏదో అనుమానం ఆమెకు. "ముందు మా మిషన్ మీద తూకమేసి తర్వాత నీ దాంట్లో చూద్దాం "అందిసవరాలామె కోపాన్ని అణుచుకుంటూ క్యారీ బేగ్ లో వెంట్రుకలు తీసి తూకం మిషన్ పై పెట్టింది."వంద గ్రాములు వుండయి అమ్మా".."వందేమిటి నూటయైబై దగ్గరగా వుంది ముల్లునూట యైబై గ్రాములకు  ఆరొందలువస్తాయిఆ లెక్కన ఇచ్చి తీసుకెళ్ళు “ అంది పొడుగుజడావిడసవరాలామె తన త్రాసులో వెంట్రుకలు తూసింది. "నూట పాతిక గ్రాములుఅయిదొందలొస్తాయి" అని గిన్నెలో నుండి తుట్టులు తుట్టులుగా వున్న జుట్టును తీసి కిందబెట్టి తన బులుగు క్యేరీబేగ్ ను త్రాసును తీసి సంచిలో పెట్టుకుంటుంటే .. "ఆ బ్లూక్యేరీ బేగ్ లో వుందేమిటీ" అని అడిగింది ఆరాగా. "మునుపు బేరం చేసిన జుట్టు" అని లోపలికి సర్దుకుంది

పొడవజడామె తన పని మనిషి వైపు తిరిగి “ లక్ష్మీ నీ సవరం కొనే మురిపంలోబడి నేనిచ్చిన బేగ్ ఆమెకిచ్చేసావ్తూకం వేసినపుడే నాకనుమానం వచ్చింది తక్కువుందేమిటా అని.పావుకిలో అవుతుందనే  అంచనా నాకు. జుట్టు చూసుకుంటున్నట్టు నటించి నువ్వు చూడకుండా  నొక్కేసిందిఅంది

"తల్లీ మాటలు మర్యాదగా ఉంటే బాగుంటదికావాలంటే చూసుకోమీ జట్టువేరు ఈ జుట్టు వేరు “ సంచీలో క్యేరీ బేగ్ తీసి బయట పడేసింది.పనావిడ కిందకి వొంగి తీసి పొడవు జడావిడకు ఇస్తే ఇదిగో మా అమ్మాయి జుట్టే ఇదిసైలెంట్ గా నొక్కేసింది అంటుంటే సవరాలామె కింద నుండి విసురుగా లేచి నించుని "ఆపమ్మా.. ఊరుకుంటే మరీ ఇదిగా మాట్టాడతన్నావ్,లోకంలో నీకేనా జుట్టు వుండేదిఅందరి జూట్టూ నాదే అంటే ఎట్టా జ్ఞానంతో మాట్టాడాలి” అంది కోపంగా.

"బద్మాష్దొంగతనం చేసిందికాక  మళ్ళీ కాదని వొటవరిస్తున్నావునా జుట్టును ఎంత జాగ్రత్తగా వుండజుట్టి  దాచివుంచానో.  ఎవరు చూడటల్లేదు కదా అని  ఆ సంచీలో కలిపేసుకుని నాటకాలు ఆడతన్నావునువ్వు బాగు పడవు మట్టి గొట్టుకు పోతావ్." ఆవేశంతో మాటలు జారింది.  సవరాలామె తర్జనగా వేలు చూపించిఅమ్మా ఇంకొక్క మాటంటే బాగోదు” అంటూ తన చేతిలోని బులుగు క్యేరీ బేగ్ ని పొడవు జడావిడ మీదకు విసిరేసి గేటునుండి బయటకు నడిచింది

పై నుంచి మొదటి నుండి ఇదంతా చూస్తున్న భారతి పెదవులపై నవ్వు తన్నుకు వచ్చింది. చాలా సందర్భాలలో  సత్యానికి ధర్మానికి కట్టుబడి నడుచుకుంటూ ఇతరులలో అవి లోపించినప్పుడు నష్టపోయి మనసు కష్టపడినపుడు నీతి నిజాయితీకి విలువలేదని వాపోతూ ఉంటాం. కానీ అసలైన మనిషితనాన్ని మనిషి సహజగుణాలనో ఆత్మాభిమానాన్నో  రుజువుచేసుకునేది మాత్రం అవమాన పడినప్పుడు నష్టపోయినప్పటి  ప్రవర్తనే కదాఎంత గొప్పగా స్పందించింది  సవరాలామె, ఎంత అభిమానంగా  ప్రవర్తించింది  అని ఆశ్చర్యపోయి తెగ మెచ్చుకుంటూ  "శెభాష్ శెబాష్" అని  లోలోపల అనుకుంటున్నానని పొరబడి పైకే అంటూ అప్రయత్నంగా చప్పట్లుకొట్టిందిఅవమానభారంతో జేవురించిన ముఖంతో కోపంగా పైకి చూసింది పొడుగు జడావిడఆమె చూపుకందకుండా క్షణంలో వెనక్కి జరిగింది

ఇవేమి తెలియని ఆమె కూతురు లిప్ట్లో నుండి క్రిందకు దిగి తల్లి  దగ్గరకొచ్చి “ అమ్మా..ఇదిగో  డ్రెసింగ్ టేబుల్ అరలో వుంచిన నా  జుట్టు“ అంటూ పొడవు జడావిడకు అందించిందిఅదఃపాతాళానికి కుంచించుకు పోవాల్సిన ఆమె  ఇంకా తనను తాను నిలబెట్టుకుంటూ ఇది  మీ పిన్ని పంపిన జుట్టుఅసలు నిన్నెవరు తెమ్మన్నారిక్కడికిఅంటూ తనంత ఎదిగిన పిల్లను ఒక్క  చరుపు చరిచిందిఆ శబ్దానికి అప్రయత్నంగా ముందుకడుగు వేసిన భారతి “అయ్యో!ఎందుకలా తొందర పడుతున్నారుకాస్త కూల్ గాఆలోచించండి” అంది

అంతా తననే  చూస్తున్నారనే  అవమాన భారంతో గేటు దగ్గరకు విసవిస నడుస్తూ “గట్టిగా అడిగేసరికి తప్పు ఒప్పుకుని జుట్టంతా వదిలేసిపోయిందిదొంగమందకి అన్నీ దొంగబుద్దులుఅందుకే మీ బతుకులు ఎప్పుడూ రోడ్డు మీద అడుక్కుతినే బతుకులే.మంచిరాత రమ్మంటే ఎక్కడినుంచి వస్తుంది.అహంకారం తలకెక్కిన మాటలు అక్కడితో ఆగడం లేదు.  దాష్టీకంలో కొంత  అక్కడ చూస్తున్న వారి మీదకు మళ్ళించి "చూసేవాళ్ళు కూడా చోద్యం చూస్తున్నారు తప్ప బయటమనిషిని నిలబెట్టి అడగడం మానుకున్నారుఅనగానే  తొంగిచూస్తున్న తలలు  మనకెందుకులే అని గబుక్కున  లోపలికి లాక్కున్నారు

ముందుకు నడుస్తున్న సవరాలామె ఆగి వెనక్కి తిరిగి పొడుగు జడావిడ వైపు నిమ్మళంగా ఓ చూపు చూసి గట్ఖిగా ఖాండ్రించి ఉమ్మేసి వడివడిగా సాగిపోయింది. వెళుతూన్న సవారాలమెను చూస్తూ "బంగారం పరీక్షించడానికి  గీటురాయి ఉన్నట్లు మనిషి నైజం తెలియడానికి ప్రవర్తనే కదా గీటు రాయి" అనుకుంది భారతి సాలోచనగా.  

9, జనవరి 2021, శనివారం

కోకిల తల్లి

      ఎంతైనా చిలకలు వాలిన చెట్టు అందంగానే వుంటుంది. గూడు పెట్టిన చెట్టూ మరింత అందంగా వుంటుంది చూసే కళ్ళకు. ఓరిమి లేకుండా ఉరుకురుకున ఉడతలు తిరిగే చెట్టూ కాలక్షేపంగా చూడటానికి  కనువిందుగా వుంటుంది. కడిమి చెట్టు నిమ్మచెట్టు సపోటా చెట్టు జామ చెట్టూ  మామిడి చెట్టు వున్న ఆ పెరటి తోటలో ప్రత్యేక ఆకర్షణ ఏమిటంటే  చెట్టు సంపెంగ. గంధం పచ్చి పసుపు కలగలిపిన అదొక ప్రత్యేక పసుపురంగులో సింహాచలం సంపెగ పూలలాగే సువాసనలు వెదజల్లుతూ ఆ తోటకే అలంకారంగా వుంటుంది. “కేరళ యాత్రకువెళ్ళినపుడు తిరువనంతపురంలో కొని  బట్టల సంచీలో పెట్టుకుని జాగ్రత్తగా  తెచ్చి నాటానమ్మాయ్. మన ప్రాంతంలో ఎక్కడా లేదనుకో ఇలాంటి చెట్టు’’ గర్వంగా అంటుంది పక్కింటి మామ్మ. పచ్చగా విరబూసినపుడు రెండు కళ్ళు చాలవనిపిస్తూ వుంటుంది. చెట్టుకున్న ఆకర్షణతో పాటు మరొక అదనపు ఆకర్షణ ఆ చెట్టుపై మసిలే ఆడ కోయిలలు. వసంతకాలమంతా  ఆ పెరడంతా నూతన ఉత్సాహం నిండుకుని వుంటుంది. కాకి లాగే ఎరుపు కనులున్న మగ కోయిల రెక్కలపై గోధుమ రంగు చారలున్న  ఆడకోయిలలు అన్నింటికి ఆ చెట్టు నివాసం.
గుత్తులుగుత్తులుగా పచ్చగా గుండ్రని కాయలు కాసి మరి కొన్నాళ్ళకు నల్లగా పండిన చెట్టు సంపెంగ కాయలను చిటుకు చిటుకుమని పొడుచుకు తినే కోయిలలను చూస్తూ అవి పలికే కూ కూ గానాలు వినడం కరుణకు మరీ ఇష్టం. నిజానికి అదొక వ్యాపకం కూడాను ఆమెకు. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే ఆ  పెరటి తోట ఆ తోటని నివాసం చేసుకున్న అనేక పక్షులు అంతా కలిసి అదో జీవన సంరంభం. అదీ కాకుండా అదే చెట్టుపై గూడు పెట్టుకుని ఉన్న కాకి ఆమె నేస్తం కూడా. ఒకరి భాష ఒకరికి రాకపోయినా కదలికలు పూర్తిగా అర్ధం చేసుకోగలరు. ఆ కాకి అంతకు మునుపు  ముక్కు ఇరిగిన కాకితో జత కట్టేది విరిగిన ముక్కుతో ఆ కాకి ఆహారం సేకరించడం సాధ్యపడకపోయినా తానే సేకరించుకుని వచ్చి పిల్లలతో పాటు ఆ మగ కాకిని సాకడం చూసి ఆడకాకి మీద  జాలితో ఆహారం అందించడం మొదలెట్టింది. అలా ఆ కాకికి  కరుణకు స్నేహం కుదిరింది. ఒక యేడాది తిరిగేసరికి ముక్కు విరిగిన కాకి  మాయమైపోయింది. ఏమై పోయుంటుంది ఆకాకి ఏదైనా రోగంచేసి చచ్చిపోయిందేమో లేక మరో కాకితో జత కట్టి ఈ గూడు విడిచి పెట్టి పోయిందేమో అని ఆలోచనలు చేసేది కరుణ. ఆ నడివేసవిలో మరో కొత్త మగకాకితో జత కట్టి  కనబడింది ఆడకాకి. కాకి పుట్టి నలుపే పెరిగీ నలుపే అని ఊరికే అనలేదు. కానీ దాని నలుపు రంగుపై ఉన్న  అయిష్టత వ్యతిరేకతంతా పోయి కాకుల పట్ల మనకున్న అభిప్రాయమే మారిపోతుంది అనుకుంటుంది.
పూల సజ్జనిండా పూలను తెచ్చి దేవుని పీఠంపై పెట్టి భక్తిగా నమస్కారం చేసుకుని ఈత చాపపై కూర్చొనబోతూ పక్కింటితోటలోకి చూసింది కరుణ. అరవిరిసిన నాటు గులాబీలు నాలుగైదు కనబడ్డాయి. వాటిని యిష్టంగా చూసి చూపులతోనే వాటిని తుంపి కనురెప్పలపై వాటి భారాన్ని నెమ్మదిగా మోస్తూ పదిలంగా తెచ్చి ఆదిదంపతుల పటం ముందు వుంచింది. అత్యాశతో భక్తి పేరిట పక్కింటి తోటలో పూలుకోయకుండానే భావంలోనే భక్తి మనసుతోనే అర్పణ కూడా వుంటాయని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకుంది ఆమె.
నమః శివాభ్యాం నవయౌవనాభ్యాం పరస్పరాశ్లిష్టవపుర్ధరాభ్యాం శంకరపార్వతీభ్యాం  ప్లేయర్ లో నుండి శ్రావ్యంగా వినబడుతూ ఉంది. కూర్చొనబోతూ కిటికీ ప్రక్కగా వున్న చెట్టు సంపెంగచెట్టు కొమ్మపై వున్న కాకిని మరొకసారి చూసింది. దీర్ఘ తపస్సులో మునిగిన ఋషిలా స్థిమితంగా కూర్చునేవుంది. ప్లేయర్ మోగినంతసేపూ అలా కొమ్మపై కూర్చుని వింటూ వుంటుంది తోటి పక్షులో ఉడుతలో అంతరాయం కల్గించనంత వరకూ. పూర్వజన్మలో ఏ ఋుషిగా వుందో గత జన్మ వాసనలు వీడిపోవు అన్నట్లు గొప్ప సంస్కారం చూపుతుంటుంది అనుకుని పూజకు ఉపక్రమించింది కరుణ.
పూజాది కార్యక్రమాలు ముగించాక కాఫీ కలుపుకుని వచ్చి కంప్యూటర్ తెరిచింది. చానల్స్ మోసుకొచ్చిన వార్తలు వింటూ మరొక ట్యాబ్ లో రాత్రి సేవ్ చేసి పెట్టుకున్న గ్యాస్ లైటర్ పాడైపోతే ఎలా బాగుచేసుకోవాలి అనే వీడియోని చూస్తూ కూర్చుంది. కరోన కాలంలో ప్రతి వస్తువుకు ఎంతో కొంత డిమాండ్ పెరిగింది. షాపులు సరిగా తెరవక తెరిసిన కొద్ది సమయానికే ఎగబడే జనం తాకిడికి సరుకు నిండుకుని పెద్ద పెద్ద షాపింగ్ మాల్స్ లో సైతం  గ్యాస్ లైటర్  అగ్గి పెట్టెలు దొరకక నా నిప్పు లేనిదే మీకు తెల్లారదు రీతిలో పొయ్యి ముట్టించడానికి తెగ అవస్థ పడుతుంది కరుణ. పక్కింటి వాళ్ళను అగ్గిపెట్టెలు నిండుకున్నాయి గ్యాస్ లైటర్ పాడైపోయింది కొంచెం నిప్పు అరువిస్తారా అని అరువడగడటానికి మొహమాటపడిపోవడమే కాదు నామోషిగా అనిపించింది కూడా.
లైటర్ బాగుచేయడం ఎలా తో మొదలెట్టి ఆపకుండా ఇంకో నాలుగు వీడియోలలోకి వెళ్ళిపోయింది. అన్నింట్లో అదే విషయం.సమస్య వొకటే పరిష్కార మార్గాలనేకం అని అర్దం చేసుకోవాలన్నమాట అనుకుంది. ప్రతి విషయాన్ని ప్రయోగాత్మకంగానో అలవాటుగానో ఆసక్తిగానో చేసి ప్రపంచం మీదకు వొదలడం అలవాటైపోయింది జనాలకు. చేయడానికి పనిపాటాలేక కొందరు అదనపు ఆదాయంపై ఆశ కోసం కొందరు ఆసక్తితో కొందరూ నూటికి పదిమంది యూ ట్యూబర్స్ గా మారిపోయిన రోజులివి కదా! పిల్లలు కూడా అమ్మనాన్న ఫోన్లలోనే అమ్మనాన్న ఆటలు వీడియోలలో చూసి నేర్చుకోవడానికి తోటి పిల్లలపై ప్రయోగాలు చేస్తున్న విషయాలు దృష్టిలోకి వస్తున్నాయి. పెద్దలు వయసు విచక్షణ మరిచి అల్పంగా ప్రవర్తించడానికి కారణం ఈ వీడియోల వేలంవెర్రి అందుబాటులో ఉన్న  టెక్నాలజీ కారణం కాదూ అంటూ అనేక ఆలోచనలు చేస్తున్న కరుణను తట్టి లేపడానికన్నట్లు వంటింటి బాల్కనీ గోడపై వాలి కావ్ కావ్ మని అరిచింది కాకి. అపుడే ఉపాహారం తీసుకునే సమయమయ్యింది కాబోలు. భలే ఠంచనుగా గుర్తు చేస్తుంది తన ఆకలితోపాటు నా ఆకలి అవసరాన్ని గుర్తుచేస్తూ తల్లీ!  నువ్వింత తిని నాకింత పెట్టూ అని. సందేహంలేదు గత జన్మలో  ఈ కాకి మనిషై వుంటుంది దానికీ నాకూ ఏదో బంధుత్వం వుండి వుంటుంది.. తనేదో రుణ పడి నుండి వుంటానేమో అనుకుంటా కంప్యూటర్ మూసి వంటింట్లోకి నడిచి దోసెలు వేయడానికి పెనం పెట్టి ఆఖరు అగ్గిపుల్ల వెలిగించింది. కరుణ వంటింట్లో తచ్చాడటం చూసి మౌనం వహించి  గోడపై కూర్చునుంది కాకి.
ఆ రోజుతో పది రోజులుగా ముసురుతో ముంచేసిన వాన  అపుడే కాస్త తెరిపిచ్చింది. పెళ్ళున ఎండ కాసింది. ఆకాశం అప్పటిదాకా చెమటకు తడిసిముద్దైంది ఇక ఆ రోజుకి స్నానానికి అవకాశమే లేదని నిరుత్సాహపడి బూడిదరంగు పౌడరు అద్దుకున్నట్లు అంతలోనే మబ్బులు కమ్ముతూ మూస్తూ తెరుస్తూవుంటే  టిఫిన్ చేసిన కరుణ  మాగన్నుగా బద్దకంగా పడుకుంది.  ఆమెకు మెలుకువ వచ్చేసరికి  మబ్బులు నల్లబడి  ఎడతెరిపి లేకుండా వాన కురిసింది.
బాల్కనీలోకి వచ్చిన కరుణకు  సంపెగ చెట్టుపై రాగిరంగు రెక్కలు ఎర్రని కళ్ళూ వున్న చిన్న కోయిల  వొకటి ఆ చెట్టు కొమ్మలపై షికారు చేయడం గమనించింది. అది కాకి గూడులో పెరుగుతున్న కోయిల పిల్లని అది గొంతు విప్పకుండానే  కోయిలని కరుణకు తెలుసుకానీ కాకి గూడులో వున్న తోటి పిల్లలకు గుడ్డు పొదిగి పిల్లను చేసిన కాకి తల్లికి తెలియదు కదా అనుకుంది. గూటిలోనుండి బయటపడి చిన్నగా గెంతుతూ తడబడుతున్న అడుగులతో చెట్టు కొమ్మలపై పట్టు బిగించుకుంటూ బెదురుతూ చుట్టూ చూస్తూ తిరుగుతుంది కోయిల పిల్ల.తన పక్కనే గుత్తిగా వేలాడుతున్న చెట్టు సంపెంగ కాయలను ఎర్రటి ముక్కుతో పొడిచి తింది.అలవాటు లేని  ఆహారం కొత్త ఆహారం తిన్న కోయిల పిల్ల గొంతు నొప్పితో తొలిసారిగా ఏడుపుతో గొంతు విప్పింది. అంతే , ఆ తేడాను గమనించిన  కాకులు మరికొన్ని కాకులను పోగుచేసేసాయి. ఆ పిల్లకోయిల చుట్టూ చేరి కావ్ కావ్ కావ్ మని ఆపకుండా అరిచి గోల పెట్టాయి. ఆగోల ఆహార సేకరణకు వెళ్ళిన తల్లి కాకికి వినబడినట్టు ఉంది. తన బిడ్డలకు ఏదో ఆపద వచ్చింది అనుకుని  రివ్వున వచ్చి చెట్టుపై వాలింది. జింకపిల్లను చుట్టేసిన తోడేళ్ళ గుంపులా కొమ్మ కొమ్మకి కాకులు వాలి నువ్వు కావ్ మని కాకుండా వేరే విధంగా అరుస్తావా నువ్వు మాలో మాతో కలవవు పో.. అంటూ భీకరంగా హెచ్చరికలు చేస్తున్నాయి. కాకులగుంపు మధ్య వాలిన ఆడకాకి  అప్పటి వరకూ తెలిపిన సంఘీభావానికి తగిన కృతజ్ఞతలను తన భాష తోనే తెలుపుతూ “ ఇక చాలు, ఇది నా గూడు నా పిల్లల విషయం గనుక నేను చూసుకుంటాను మీరు వెళ్ళి రండి’’ అని వాటిని మర్యాద పూర్వకంగా పంపడానికి బాగానే కష్టపడింది. 
వానకు తడిసిన రెక్కలతో కొత్త ఆహారం తిన్న గొంతు మంటతో కాకుల అరుపుల మధ్య భీతిల్లిన హృదయంతో బిక్కు బిక్కున చూస్తున్న కోయిల పిల్ల దగ్గరకు వెళ్ళి ముక్కుతో పరామర్శించి తన రెక్కలను చాచి గొడుగులా కప్పింది. పిల్ల పక్షి కాళ్ళ చుట్టూ కాలిని వేసి దైర్యమిచ్చింది.  నెమ్మదిగా నెడుతూ గూడు లోపలికి తీసుకెళ్ళడానికి విశ్వప్రయత్నమైతే చేస్తూనే వుంది. ఆ ప్రయత్నాన్ని దూరంగా కూర్చున్న మగ కాకి చూసిచూడనట్టు చూస్తూనే వుంది. ఆశ్రయించిన గూడు ఆదరణ చూపించే ఆ వొడి పువ్వుల వలె మెత్తనైనవి అని గుడ్లు పెట్టిన కోయిలకు తెలిసినా  తెలియకపోయినా.. కోయిల పిల్ల విషయంలో జరిగినది అదే. ఆ దృశ్యం చూసి కరుణ హృదయం ఉప్పొంగింది.ఆడకాకి పై మరింత అభిమానం పొంగుకొచ్చింది.
ఆమె హృదయంలో  కురిసిన కరుణ లాగానే మళ్ళీ వాన కూడా కురువడం మొదలైంది. నిట్టనిలువుగా పడే వాన చినుకులు గుచ్చుకున్న గూటిలోని పక్షి పిల్లలు కిచకిచ మంటూ అరుస్తూనే వున్నాయి.  కోయిల పిల్లను కొమ్మపై వొదిలి మగ కాకి కాపలా వుంటే ఆడ కాకి ఆహారం వేటకు బయలుదేరింది చుట్టుప్రక్కల ఇళ్ళ ప్రహరీ గోడలపై వాలుతూ కావ్ కావ్ మని అరుస్తుంది. ఎవరైనా భోజనం సమయానికి గోడ మీద ఒక ముద్ద పెట్టి ఉండకపోతారా అని చక్కర్లు కొడుతూనే ఉంది.
అదంతా చూస్తున్న కరుణ గుప్పెడు అటుకులు తెచ్చి కాకి చూసేటట్లు గోడపై పోసింది. చెట్టు మీద నుండి ఆ కాకి చటుక్కున బాల్కనీ గోడమీదకు వచ్చి వాలింది తల అడ్డంగా వాల్చి గుట్టగా వున్న అటుకులను రెండు బొక్కులు బొక్కేసి గూడు దరిచేరింది. గూటిలోకి వొంగి కిచ కిచమని అరుస్తూ తలలు పైకి లేపిన పిల్ల పక్షుల నోటి లోకి ఒడుపుగా అటుకులను వొదిలి మరొకసారి పుక్కిటపట్టడానికి గోడపై వాలడం చూసింది. మాతృధర్మం పక్షి అయితేనేమి పశువైతేనేమి బిడ్డకు అందించడానికై పడే ఆరాటం ఆహార సేకరణకై చేసే పోరాటం ఒకేలా వుంటుంది కదా అనుకుంది.
వెంటనే ఆమె ఆలోచనల్లో కొన్ని సంఘటనలు లీలగా గుర్తుకు వచ్చాయి. చనిపోయిన భర్త మనసులో ఏమి వుందో అది తాను గ్రహించి  ఎందుకు అభ్యంతరం తెలిపిందో గుర్తుకొచ్చింది . కరుణ భర్త శ్రీకర్ అందగాడు  అంతకు మించి అహంకారం మెండుగా ఉన్నవాడు. ఒకేసారి ఇద్దరిని ముగ్గురిని ప్రేమించి కామించి సంబంధాలను నెరపడం అతని చిత్త ప్రవృత్తి.అదేమి నేరమేమి కాదు పాలి ఎమరిస్ రిలేషన్ షిప్ అనేవాడతను. బాగా చదువుకున్న అతని దృష్టిలో కోరికలకు అతిగా స్పందించని కరుణ ఒక మట్టిముద్ద అని అతని భావన.
‘అలాంటి రిలేషన్ షిప్ నేను సాగిస్తే నువ్వు వొప్పుకుంటావా’ నిక్కచ్చిగా అడిగింది కరుణ.
“ ఏం తక్కువ చేస్తున్నాను నీకు నా  ప్రేమలో  లోపం కానీ నేను బాగా చూసుకోవడం లేదని కాని అనుకుంటున్నావా? లేక మన దాంపత్య జీవితం నచ్చడం లేదని చెబుతున్నావా! అనునయంగా అడుగుతున్నట్టు అడుగుతూనే అలాంటి పని చేస్తే  నరికేస్తాను జాగ్రత్త’’ అన్నాడు క్రూరంగా.
కరుణ ఆలోచించింది.దాంపత్యానికి దంపతుల మధ్య అనురాగానికి ప్రేమే శిరోధార్యం. అంతెందుకు? సహజీవనానికి కూడా అదే ప్రామాణికం. బంధాలలో ఇష్టాలు ప్రేమలు నిలిచి వెలగాలంటే ఒకొరినొకరు దోపిడి చేసుకోవడం మానుకోవాలి. ఇక అతనిని తన సొంత ఆస్థిగా అనుకోవడం మానేయాలి “ అని ధృఢంగా నిర్ణయించుకుని దూరంగా జరిగింది. దూరంగా బతకగల్గడానికి ఇంటా బయటా ఎన్నెన్నో పోరాటాలు చేయాల్సి వచ్చినా బెంగపడలేదు భయపడలేదు ఆమె .
శ్రీకర్ వలచిన ఒకామె నెరజాణ.  పరిచయమైన  కొన్నాళ్లకే ప్రేయసిగా పాతుకుపోవడానికి ఎంతో కాలం పట్టలేదు .ఎరిగిన వాళ్ళందరూ అదసలే వేశ్య, ఇకపై తా వలచి కోరితే సంసార బంధం విచ్ఛిన్నమవకుండా వుంటుందా? అదీ  పురుషుడికి నీవంటి అభిమానవతైన ఇల్లాలు వుంటే గనుక సంసారం  ఆమె పరం కావడం చిటికెలో పని కదా. పంతానికి పోయి కాపురం పరులపాలు చేసావు అని అనేవాళ్లూ .
నదిలా ప్రవహించడం హృదయాన వశించడమే తెలుసును తనకు. భార్య  స్థానం నిలబెట్టుకోవడం కోసం ప్రాకులాడటం అసహ్యంగ ఉండదూ అనుకునేది కరుణ. దాంపత్య జీవితంలో ప్రమాదం ఎటువైపునుండైనా రావచ్చు. అరికాలు క్రింద అరటితొక్కే కాదు ఆవగింజ పడినా కాలు జారినట్టు భార్య స్థానం ఎప్పుడైనా జారిపోవచ్చు. ప్రారబ్దంలో వ్రాసి వుంటే జరగాల్సింది జరుగుతుంది అనుకుని మనసును సరిపెట్టుకుంది. కరుణ ఎక్కువుగా చదువుకోకపోయినా పుస్తకాలు బాగా చదవడం అనే అలవాటు వల్ల  మానవులలో ఏర్పడే లైంగిక సంబంధాలను అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేసేది.  లైంగిక వాంఛ సహజాతం. మనుషుల్లో అంతర్లీనంగా వుండే లాలస మనుషులకు తాత్కాలికంగానో జీవన పర్యంతమో మాయపొర కప్పేస్తుంది. భర్తకు ఆ పొర బాగా కమ్మేసింది. పురుషుడు బహుభార్యలు  కల్గి ఉండటం అనాదిగా ఉండేది అని బాగా వాదించేవాడు. అక్రమ సంబంధాల బంధాలలో తన  కూతురు కాని కూతురుని కూడా తన కూతురితో సమానంగా ప్రేమించాడు ఆదరించాడు. తన కొడుకుని మాత్రం నిరాదరణకు గురిచేసాడు. వాళ్ళిద్దరూ ఒకరి తర్వాత ఒకరు లోకం విడిచి పోవడానికి రోగం కారణమయ్యింది కానీ రోజూ నరకప్రాయమైన బతుకు సాగించారని  ఎపుడూ కీచులాడుకుంటూ వగస్తూ రోజులు వెళ్ళదీసారని తెలిసినవాళ్లే  కరుణకు మోస్తూవుండేవారు..
కరుణ క్షమా గుణం గమనించి కొడుకులో మంచితనానికి కానుకగా  కాస్త ఎమోషనల్ టచ్ రంగరించి ఆఖరి ఘడియల్లో  అప్పగింతలు పెట్టబోయాడు ఆ పిల్లలను కూడా కరుణకు కన్నబిడ్డల్ల మాదిరిగా  కొడుకును చెల్లెళ్లుగా అనుకుని   ఆదరించమని. కరుణ నిర్విద్దంగా త్రోసిపుచ్చింది..ఆ పిల్లలను తన పిల్లలుగా అంగీకరించే ఔదార్యం లేకపోవడం దోషమైతే కావచ్చునేమో కాని నేరమేమి కాదు కదా అనుకుంది.మూడవ వ్యక్తిగా వచ్చిన ఆమె  సంబంధం లేనివిషయాల్లో తలదూర్చి పదునైన మాటలతో మనసుని గాయపర్చడం కరుణ మర్చిపోలేదు. అంతగా వారికి కావాలంటే అతని ఆస్థిపాస్తులలో భాగం పంచుకోమనండి.  అయితే గియితే అనాధలు అని జాలి చూపగలను కడుపు నింపగలను. కానీ నా తల్లిప్రేమ నా బిడ్డకు  మాత్రమే సొంతం. వారికి అందులో కానీ వాటా కూడా ఇవ్వలేను ఖండితంగా చెప్పింది.  
 ఇవన్నీగుర్తుచేసుకునే కొలదీ కరుణకు చిత్తశాంతి లేకుండాపోయింది. అసహనంగా మెదిలి లోపలికి వచ్చింది కానీ వంటకు ఉపక్రమించలేకపోయింది. మనిషి మనసెప్పుడూ  నిద్రలో పసిపాప నవ్వినంత హాయిగా నవ్వుతూ వుండాలి అనుకునే స్వభావం ఆమెది.ఎంత వద్దనుకున్నా తల్లి కాకి కోయిల పిల్ల చుట్టూనే ఆమె ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి.తను చేయలేని పని తల్లికాకి చేస్తున్నందుకు ముచ్చట పడింది.  తెలియకుండానే కాకిలోని సహజమైన తల్లి ప్రేమకు ఫిదా అయింది. ఎందుకు తను అలా ఉండలేకపోయింది. ఎందుకు ఎందుకు? అని తనని తాను పదే పదే ప్రశ్నించుకుంది . అప్పుడు ఆమె మనసు చెప్పింది . ఎందుకేమిటే పిచ్చి మొహమా! మనుషులకు ఉన్నట్లు పక్షులకు జంతువులకు మోనోగమీ ఉండదు కాబట్టి అవి సరిపెట్టుకుంటాయి. కానీ మనుషులు అలా సర్ధుకుపోయి ప్రేమ పంచగలరా ? అసలు అంత నిస్వార్ధంగా ఉండటం మనుషుల వల్ల అయ్యే పనేనా ? మనసు చెప్పిన సమాధానం విని కరుణ కాస్త  శాంతపడింది.
కళ్ళకు గంతలు కట్టొద్దోయ్ కాకే కోకిల కాలేదోయ్ రేడియోలో పాట వినబడుతుంది. కాకి కోయిల కాలేకపోవచ్చు కానీ కాకి గూటిలో కోయిల కళ్ళు విప్పక తప్పదు కాకి కోయిలను పెంచక తప్పదు ఇది సత్యం అనుకుంది..
కరుణ ఆలోచనలు ఏమీ తెలియని  కాకి కరుణ పెట్టిన వేడి వేడి  అట్టు ముక్కలను నోటిలో కుక్కుకుని వెళ్లి తొలుత చెట్టు కొమ్మపై వున్న కోయిల పిల్లకు అందించి తర్వాత గూటిలోని తన పిల్లలకు అందించి వచ్చి మళ్లీ  కొమ్మపైనున్న కోయిల పిల్లకు రక్షణగా పక్కనే కూర్చుంది ఏమీ ఆశించని తల్లి ప్రేమతో. మగకాకి అక్కడి నుండి నెమ్మదిగా ముఖం చాటేసింది ఎప్పటిలాగానే!