పాపాయి మహత్యం

 

 పాపాయి మహత్యం

కొన్నాళ్ళు మనసంతా వరద తీసిన ఏరులా

మూడు నెలల కాలం మూడు క్షణాల్లా పరిగెత్తి 

గాలి రెక్కలమీదకి మళ్ళిపోయింది

పూవులన్నీ కొత్త సుగంధాలు విరజిమ్మాయి

 ప్రతి కొమ్మా మరిన్ని పూవులు ఎక్కువే పూసింది 

ప్రతి పువ్వు మరికొన్ని రేకులు అదనంగా విరిసింది 

తువ్వాయి లాటి పాప కోసం మల్లెల్లో మల్లెగా 

తీవెల్లో లేత నునుపైన చిరు తీ వె గా

పాప తోటంతా కల దిరిగి 

ఆకు ఆకులో ఒక కలను చిత్రించింది 

ఆ చిన్నారి పాదానికి అంటి ఆ తొవ్వలలోని దుమ్ము 

ఎంత బంగారమై మురిసిపోయిందో 

పాపకన్నా సొగసైన పూలు ఎక్కడ 

పాప వెన్నెల నవ్వుకన్నా 

తెల్లని మల్లెలెక్కడ విరిసేయి గనుక 

కలువ లెంతగా కళ్ళు విప్పార్చి విరిసేయని 

పాప నల్లని తుమ్మెదల కళ్ళు చూసి....

పాప లోకంలో పాపయి మైమరచిపోయింది 

ఒక నాయనమ్మ 

పాల నురుగై ఎగసింది

నిండు పౌర్ణమై కల కలా నవ్వింది నాయనమ్మ

ఆనందమానందమాయే!

Blessed with Baby Girl. I became a grandmother, one more time.

 చైత్ర శుద్ద చతుర్దశి చందమామ.. మా ఇంట్లో ఉదయించింది. April 22 ధరిత్రి దినోత్సవం కూడా కదా! 😍❤️❤️

ఈ రోజు నేను తీసిన చిత్రం యిది. 

మనవరాలితో నా సంభాషణ. ఆమె అప్పటికి పెద్ద మనవరాలిగా  పిలవబడలేదు. 😊

నాయనమ్మ: బంగారు తల్లీ! నువ్వు ఇక స్కూల్ కి వెళ్ళాలి కదా! 

మనమరాలు: నువ్వు నా హ్యాపీ బర్త్ డే కి రా.. నాయనమ్మా! 

నాయనమ్మ: ఇప్పుడు రాలేనమ్మా.. నెక్స్ట్ బర్త్ డే కి వస్తాను. అప్పుడు చెల్లి బర్త్ డే కూడా వస్తుంది కదా! 

మనవరాలు: కాదు నాయనమ్మా! నువ్విప్పుడే రావాలి. 

నాయనమ్మ: లేదు బంగారు తల్లీ! మీ దేశం వాడు నన్ను యిప్పుడు రానీయడు. అది సరే కానీ, నీకు చెల్లి పుడుతుంది కదా! నా కివ్వు అమ్మా! చెల్లి ని నేను పెంచుకుంటాను.

మనవరాలు: అయిష్టంగా చూసింది. కాసేపు ఆలోచించింది. తర్వాత “ఇట్స్ మై ఓన్” నేను ఇవ్వను నీకు. 

నాయనమ్మ: నవ్వుకుంది. కాదమ్మా.. చెల్లి ని నాకివ్వు తల్లీ, నేను పెంచుకుంటాను. నీకు హాలిడేస్ వచ్చేసరికి తీసుకొస్తాను.

మనవరాలు: నేనూ, నాన్న నీదగ్గరికి ఇండియా వస్తాం. నీ దగ్గర నేను వుంటానే, సరేనా! 

నాయనమ్మ: నవ్వుకుంది. ఇంకా తను చూడని తన చెల్లి పై ఎంత ప్రేమ. తన చెల్లి ని ఇవ్వడానికి యిష్టపడటం లేదు. అలాగే నాయనమ్మ ను నిరాశపర్చడం యిష్టం లేదు. 

ఎంత సున్నితంగా సముదాయింపుగా చెప్పింది. ఒక విధంగా నాయనమ్మ కి నిరాశ ని పోగొట్టింది. తన మాటలతో ఉపశమనం కల్గించింది. బంగారు తల్లి, లవ్ లీ గర్ల్, విశాల హృదయం. నాయనమ్మ మనవరాలిని మనసారా దీవించింది. చల్లగా వుండు తల్లీ!  అని. 

నా కొడుకు కోడలి ని ..చక్కని కుటుంబంతో  చల్లగా వర్ధిలండీ అని ఆశీర్వదిస్తూ.. 

ఎవరికైనా ఒకే ఒక్క సంతానం వుండకూడదు. వారు వొంటరిగా వుండటం వల్ల యితరులతో పంచుకోవడం అస్సలు తెలియదు. అడగక ముందే అన్నీ కొని యిచ్చే తల్లిదండ్రులు నాయనమ్మ అమ్మమ్మ తాతయ్యల ప్రేమ గారాబం, అతి శ్రద్ధ వల్ల.. వాళ్ళు స్వార్ధపరులుగా పెరగడానికి మారడానికి అవకాశం వుంది. ఆఖరికి వాళ్ళు 

యేదైనా సరే తల్లిదండ్రులతో కూడా పంచుకోవడానికి యిష్టపడరు. అందుకే వొకరితో చాలు అనుకోకుండా యిద్దరు ముగ్గురు పిల్లలు వుండటం పిల్లల మానసిక ఆరోగ్యానికి మంచిది. కుటుంబంలో అనుబంధానికి పెద్ద పీట వేసినట్లే! ఇప్పటి తల్లిదండ్రులు చాలామంది ఆలోచించాల్సిన విషయం యిది. 

2024 ఏఫ్రియల్ 22 ✍️ 

సీతాకోకచిలుక - సన్ బర్న్

 #చిత్కళ కబుర్లు

ఆడుకుందాం రా… 

ట్రెడ్ మిల్ పై యాంత్రికమైన పరుగులు తీస్తున్న నా దగ్గరికి వచ్చి “ఆడుకుందాం రా.. నాయనమ్మా” అని అడిగింది మనుమరాలు. 

“బయట యెండ చురుక్కుమంటుంది బంగారం, సాయంత్రం ఆడుకుందాం” 

“అయితే బ్యాక్ యార్డ్ లోకి వెళదాం రా.. “

“కాసేపు ఆగి వెళదాం వుండు. అయినా అక్కడ కూడా యెండ. సన్ బర్న్ అయి నల్లగా అయిపోయావు యిప్పటికే”

“రా.. నాయనమ్మా వెళదాం” గట్టి పట్టు పట్టింది. 

నేను కేలరీల అరుగుదల లెక్క చూసుకుంటూ వున్నాను.

“నా కోసం బటర్ ప్లైస్ వెయిట్ చేస్తున్నాయి, నేను వెళతా, నన్ను తీసుకెళ్ళు”

నేను సరిగ్గానే విన్నానా.. అనుమానం ఆశ్చర్యం.

“ఏమన్నావు చిన్నితల్లీ .. మళ్ళీ చెప్పు”

“నేను బటర్ ప్లైస్ ని చూడాలి. సన్ బర్న్ అయిందేమో చూడాలి” 

ఆ మాట విన్నానో లేదో.. 3.5 వేగంలో వున్న నేను స్టాప్ నొక్కి పడకుండా వుండటానికి ప్రయాస పడ్డాను. కిందకి దిగి మనుమరాలిని గట్టిగా హత్తుకున్నాను. 

కళ్ళు చెమ్మగిల్లి.. గొంతు పూడుకుపోయి.. 

“నువ్వు గాక నాకు కవిత్వమో కథో.. యెందుకు తల్లీ.. 

పద చూద్దాం”

(ప్రపంచాన్ని పిల్లల దృష్టిలో చూడటంలో కరుణ వుంది)

బిడ్డల పెంపకం

 మన పిల్లలే మనకు స్వచ్ఛంగానూ… మురిపెంగానూ కనబడతారు. పెరిగి పెద్దయ్యాక కొత్తగా వారే వీరా అని మనం ఆశ్చర్యపడిపోయేటట్టు కనబడతారు. మన అంచనాలకు మించి సాధారణంగా కనబడతారు ముఖ్యంగా తల్లికి ఒక రకంగా తండ్రికి మరొక రకంగా… 

నాణేనికి రెండో వైపు చూడాలనుకుంటాను నేను… అలా చూసే క్రమంలో … యదాలాపంగా రాయకుండా వుండలేక నా ఆలోచనా స్రవంతి… ఇలా. 

మనుమరాలికి ప్లే స్కూల్ లో విత్తనం నుండి మొలకలు ఎలా వస్తాయో చూపించినట్టు వున్నారు. ప్లాస్టిక్ కప్ లో  ఏవో సీడ్స్ వేయించి మొలకెత్తినాక ఇంటికి ఇచ్చి పంపారు. ఆ కప్ కి మనుమరాలి ఫోటో కూడా అతికించి వుంది. మంచి ఆలోచన అనిపించింది. లేకపోతే అన్నం గింజలు అంటే ఏమిటి అని మన కార్పోరేట్ స్కూల్ విద్యావిధానంలో పిల్లల్లా అయిపోతారు అనుకున్నాను. 

 ఇంటి దగ్గర కూడా నా మనుమరాలికి  గింజలు వేయటం నేర్పించాను. మా రైతు భాషలో విత్తడం అంటాం. పక్షుల కోసం నానారకాల కలబోత కల ధాన్యం తీసుకువస్తాం. అందులో వడ్లగింజలు మాత్రం కనబడవు. (అమెరికా కాబట్టి) వాటిలో నుండి ఓ గుప్పెడు తీసి బెడ్ లో చల్లించాను. నా కొడుకు గార్డెన్ ను క్రమ పద్దతిలో చేయాలంటాడు. తనకు ఎవరైనా ఎక్కడైనా మొక్కలు నాటినా గింజలు విత్తినా అసహనం. ఇదిక్కడ ఎవరు వేయమన్నారు.. ఎందుకు వేసావు అని కోపం ప్రదర్శిస్తాడు. 

అలాంటి రియాక్షన్ లు చూసినప్పుడల్లా.. వీడు నేను పెంచిన బిడ్డ కాదబ్బా.. అచ్చం వీడు పితృస్వామ్య భావజాలానికి ప్రతీక అనుకుంటాను. అంత గొప్ప నిర్వచనం ఎందుకంటారా.. ? లేకపోతే ఎవరు వేయమన్నారు నిన్ను అని అడుగుతాడా? సరే నేను తల్లిని. గెస్ట్ ని కొద్దికాలం వుండి వెనక్కి సర్దుకుంటాను. కానీ భార్య ను కూడా అలాగే మాట్లాడతాడు. అది నాకస్సలు నచ్చి చావదు. కోడలు పిల్లకు నచ్చదు ఆ మాట తీరు. అందుకే తను గార్డెను జోలికే రాదు. తన కిష్టమైన మొక్క కొనుక్కొచ్చుకున్నా ఎక్కడ నాటాలో తనే ఆదేశిస్తాడు. ఇంట్లో వస్తువులు సర్దడం కూడా అంతే! 

కుటుంబంలో నలుగురు వున్నాక అందరి ఇష్టాలు వుంటాయి. దానికి తగ్గట్టు మిగతావారు సర్దుకోవాలి.. ఎంతసేపు నీకు ఇష్టమైనరీతిలోనే అందరూ ఇమిడిపోవాలి అనుకోకూడదు అని చెబుతాను. నేనింతే! ఇది నా ఇల్లు. నాకిష్టం వచ్చినట్టు నేను పెట్టుకుంటాను అంటాడు. అప్పుడు చెంప చెళ్లుమనిపించినట్టు భావన. ఈ భావజాలాన్ని పెంచిపోషించేది తల్లిదండ్రులే! ప్రతిది ఇది నీదే అని వారికి కష్టపడకుండా అప్పనంగా అప్పజెప్పడం అంటాను నేను. మరి వారికి నాది అన్న స్వార్థం తప్ప మన అనే భావన ఎలా వస్తుంది?

ఎలాగంటారా.. 

అమ్మో.. నా కొడుక్కి బంగాళాదుంపల డీప్ ఫ్రై యిష్టం, బెండకాయ కొబ్బరి ప్రై ఇష్టం, పప్పు చారు ఇష్టం అని నిత్యం వారికిష్టమైనవే చేసి పెట్టానే కానీ.. ఇదిగో ఈ ముక్కల కలగలుపు కూర నాకిష్టం కాకరకాయ కూర నాకిష్టం నేను ఇవాళ యిదే చేసాను తింటే తిను లేకపోతే లేదు అన్నానా.. అనలేదు కదా.. అలాగే మన ఇష్టం కోసం వారి ఇష్టాలను వొదులుకుంటారని పొరబడి వాస్తవం గుచ్చినట్లు వుంటే ముఖం మాడ్చుకుంటూ రాని నవ్వు నవ్వుకుంటాను.

అలా అని నా యిల్లు నా యిష్టం వచ్చినట్లు సర్దుకుంటాను మొక్కలు నాటుకుంటాను అంటే కూడా వొప్పుకోను.  విసుక్కుంటాను నొచ్చుకుంటాను. మన కోసం కాకపోయినా అందులో వారి మంచి ఇమిడివుంటుంది. అలా అనకూడదని విడమర్చి చెపుతాను. ఒకోసారి వింటాడు. ఇంకోసారి వినడు. చెప్పడం నాధర్మం అనుకుంటాను.

ఇక  నా కొడుకు తన కూతురు వేసిన గింజలు అనగానే గమ్మున వున్నాడు. మొక్కలు పీక కుండా వుంచేశాడు. మనుషులకు ఎమోషనల్ ఎటాచ్మెంట్ వుంటే తప్ప కొన్నింటిని ఆమోదించలేరు అనుకుంటా. అలా అని నా కొడుకు అన్నింటా తన వాదనే నెగ్గాలని తన యిష్టాలే నెరవేరాలని అనుకోడు. ప్రతి విషయాన్ని భార్యాభర్తలు ఇద్దరూ చర్చించుకుని ఒకరి యిష్టాన్ని వొకరు గౌరవించి నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు. ఇది సంతోషకరమైన విషయం. అది చూసి హమ్మయ్య.. నేను భయపడాల్సిన అవసరం లేదు అనుకుంటాను. 

కిచెన్ గార్డెన్ లో మిక్స్ డ్ క్రాఫ్ వల్ల చీడపీడలుండవు అని చెబుతాను. అబ్బాయి కి చుట్టూ ఆహ్లాదంగా వుండాలి పూల మొక్కలు అంటాడు. నేను కూరగాయల పెంపకం కూడా అంటాను. బ్లాక్ బెర్రీస్ బ్లూ బెర్రీస్ రాస్ బెర్రీస్ వచ్చాయి. నేను సంవత్సరం పైగానే వున్నాను కాబట్టి ఐదారు బకెట్ ల కిచెన్ వేస్ట్ తో వర్మీ కంపోస్ట్ చేసాను. దానిని కుండీల్లో నింపాను. వంగ మొక్కలు టమోటా పచ్చిమిర్చీ వేసాము. ఫలితాలు ఎలా వుంటాయో చూడాలి మరి. 

ఇక నా మనుమరాలికి మొక్కలను సున్నితంగా తడిమి పలకరించడం వాటితో మాట్లాడటం.. పూలు పూసినా కాయ కాసినా మొక్క కు థాంక్స్ చెప్పించడం సూర్యుడికి దణ్ణం పెట్టి థాంక్స్ చెప్పించడం.. నీళ్ళు పారబోయకూడదని నువ్వు నీళ్ళు పారబోస్తే మొక్కలకు మనకు తాగడానికి నీళ్ళుండవని భయపెట్టి చెప్పడం నేర్పుతున్నాను. మనం చెప్పినవి ఎంత చక్కగా అర్ధం చేసుకుంటుందో మళ్ళీ వాళ్ళ అమ్మకు  చెబుతుంది ఆరింద లాగ. అరటిపండు తొక్కలను నారింజ తొక్కలను గులాబీ చెట్ల మొదలు లో పడేసి వస్తుంది. మొక్కలు స్ట్రాంగ్ అవుతాయి అంటుంది పిడికిలి బిగించి. పెద్దలను సైలెంటుగా అనుసరిస్తారు పిల్లలు. రెండు మూడు నెలల బట్టి ప్రతి కొత్త పదం విన్నప్పుడల్లా అంటే ఏమిటి? అనే ప్రశ్నలు వేస్తుంది.  ఇంగ్లీషు పదానికి తెలుగు మాట తో పాటు రెండు మూడు పర్యాయ పదాలు ఒక హిందీ పదం నేర్పుతున్నాను. ఇంకో ఏడాది నేను ఇక్కడే వుంటే బాగుండును అనిపిస్తుంది. పిల్లను వొదిలి వెళ్ళాలంటే మూడు నెలల ముందునుంచే  ఇప్పుడు నుండే దిగులు పుడుతుంది. అచ్చు ఇలాగే నా బిడ్డను పెంచాను కదా! వాడు నన్ను ఎలా నొప్పిస్తున్నాడో అలాగే మనుమరాలు కూడా అనుకుంటాను.

సంవత్సరం క్రితం …నాయనమ్మా నేను నిన్ను కొడతా.. అనేది. ఎందుకమ్మా అంటే.. అంతే, నేను నిన్ను కొడతా! అనేది మళ్ళీ. మీ తాత లాగా కొడతావు కాబోల్సు అని నవ్వేదాన్ని. మనం అనుకొంటాం కానీ అనువంశిక లక్షణాలు కొన్ని కనబడతాయి పిల్లల్లో. నా మొండితనం.. కనబడుతుంది. వాళ్ళ తాత లాగా చేయి కాలు విసరడం కనబడుతుంది. నెమ్మదిగా అలవాటు మానిపించాం. వాళ్ళ నాన్నకు కూడా తన తండ్రి అహంకారం బాగానే అంది పుచ్చుకున్నాడు. ఎంతైనా మగవాడు కదా అనే భావన, నా మాటే సాగాలి అనే పట్టుదల వచ్చిందని అర్ధం అవుతుంది. నా చేయి వదిలి పదమూడేళ్లు అయింది కాబట్టి ఇంతకాలం చాలా విషయాలను గమనించే అవకాశం రాలేదు. చిన్న విషయాలు లాగే కనిపించే పెద్ద విషయాలు గురించి ఆలోచన చేస్తాను. సున్నితంగా చెప్పి చూస్తాను. పిల్లలకు బాల్యంలో మనం వేసే ముద్రల వల్ల వ్యక్తి వికాసం వ్యక్తిత్వం రూపుదిద్దుకుంటాయట. పిల్లది మనని చూసే నేర్చుకుంటుంది రా అబ్బాయీ అంటే.. నాకు తెలుసులే నువ్వు ఊరుకో అంటాడు.

ఇందాక వొక విషయం చెప్పలేదు కదా.. ఇంట్లో పురుషుడు ఎవరైనా ఇది నా ఇల్లు అని మాట్లాడితే నాకు వొళ్ళు మండుద్ది. వారికి పిత్రార్జితంగానో వారసత్వపు ఆస్థిగానో, లేదా స్వశక్తి తోనే నిర్మించుకుని కొనుక్కొని వుండొచ్చు. అంత మాత్రం చేత నా ఇల్లు అని వొక్కాణించడం నాకు నచ్చదు. ఆ ఇల్లు అచ్చంగా పురుషుడిది అయిపోదు. ఇంట్లో తల్లికో సోదరిమణులకో భార్యకో ఎంతోకొంత వారికి  కూడా భాగం వుంటుంది. గృహ నిర్వహణ ఇంటి పనులు కూడా ఉద్యోగం లాంటివే. మరి ఉద్యోగం అన్నాక జీతం భత్యం వుంటాయి కదా.. ఇల్లాలు కూడా ఇంటి ఓనర్ కింద లెక్క. ఇది నా ఇల్లు అని అహంకారంగా పురుషుడు ప్రకటించడం సబబు కాదు. స్త్రీలు ఎంత బాధ పడతారు. నొచ్చుకుంటారు. ఇది నా అనుభవమే కాక ఎంతోమంది అనుభవం కూడా. కవనశర్మ గారి భార్య ఇల్లు, పుట్టిల్లు, అమ్మకో గది లాంటి కథలు గుర్తొస్తాయి. గృహిణి లకు కూడా నాది అనుకోదగ్గ ఇల్లు వుండాలి. ఉద్యోగం చేసి నీకొక ఇల్లు సమకూర్చుకో అమ్మా.. అని కోడలికి చెప్పాను సీరియస్ గానే. మా మధ్య పుల్లలు పెడుతున్నావ్ అంటాడు అబ్బాయి. కాదు, ఇతరుల యిష్టాలకు విలువ గుర్తింపు ఇవ్వకపోవడం  అణచిపెట్టడం వల్ల ఎవరి స్వతంత్రం వారు వెదుక్కొంటారు. అది కుటుంబానికి మంచిది కాదు అని చెపుతాను. అందరి ఆకాంక్షలను కూడా ఈ భూమి తీర్చలేదు. ఉన్నంతలో సర్దుకోవాలి అని చెబుతాను.

గడచిపోయిన గాధల నుంచి  ఎంతోకొంత  మంచి నేర్చుకోని మనుషులు వికాసం చెందలేరు. 

 ఎంతోకొంత నేర్చుకుని తన భవిష్యత్తు నిర్మించుకోకపోతే మనిషికి  పతనం తప్పదు. 

అలాగే జరిగిన చరిత్రను మరచిన దేశం కూడా పతనం కాక తప్పదు. 

వ్యక్తి అయినా దేశం అయినా ప్రపంచం అయినా..  పాఠాలు నేర్చుకోవడం  తప్పనిసరి.

నిన్న నేను రాసిన ఈ చిన్నపాటి ఆలోచనలు కూడా  ఆ ఒరవడిలో రాసుకున్నవే! వ్యక్తుల్లో  సమాజంలో ఆధిపత్య భావజాలం సమసిపోవడానికి కొన్ని తరాలు చాలవు. బలవంతుడు బలహీనుడిపై సాగించే ఆధిపత్యం అది. బలహీనుడి నుండి కూడా నేను బలహీనుడిని కాను అనే తిరుగుబాటు రావాలి. కుటుంబంలో మాత్రం ఆధిపత్యభావజాలాన్ని ప్రేమతో దయతో భరించాల్సిందే. తప్పదు. కాదంటే..  ఏముందీ.. ఏకో నారాయణ😊😚

మా తాత తరం క్లుప్తంగా నిరాడంబరంగా బతికితే మా నాన్నల తరం సర్దుకుని బతుకుతుంది. మా తరం సౌకర్యంగా బతుకుతుంటే మా బిడ్డల తరం విలాసంగా బతుకుతున్నారు. క్షణం తీరిక లేదు. వెనుకేసే కొండలూ లేవు. నిశ్చింత లేదు.రేపటి తరం ఎలా బతుకుతుందో మరి. బిడ్డల పెంపకం తల్లిదండ్రులది.. ఫలితం వారికి సమాజానికి కూడా.

నేను స్కూల్ కి యెల్లను

నేను స్కూల్ కి యెల్లను, నాకు ఫెండ్స్ వద్దు అంటావ్

దిగాలుగా ముఖం పెట్టి.

నా బంగారు తల్లి చిన్నితల్లి.. స్కూల్ కు వెళ్ళి హాయ్ హలో! బాగున్నారా అని చిన్ని చిన్ని పాపలను బాబులను పలకరించాలట  వాళ్ళతో ఆడుకోవాలంట కొత్త కొత్త పద్యాలు నేర్చుకోవాలంట. 

చిన్న వెలుగు చిన్నితల్లి ముఖంలో. అంతలోనే అమ్మ నాన్న కనబడరని బెంగ చుట్టుకుంటుంది. 

ఇలా రోజుల తరబడి స్కూల్ కు పంపడానికి సమాయత్తం చేసాక.. 

గుబులు మొదలవుతుంది నిజంగా స్కూల్ కు పంపాలా

ముప్పై నెలలకు వాళ్ళ నాన్నను పంపినట్టు పంపకపోతే 

యేం!? అని బడిపై కోపం. 

నాయనమ్మ చంకలో వున్న పిల్లను అందుకుని కారు సీటులో కూర్చోబెట్టాక “నాయనమ్మా! నువ్వు రా !! అంటూ కన్నీళ్ళతో అడుగుతుంటే గుండె చిక్కబట్టుకుని కన్నీరు కురవకుండా యెంత ప్రయాసపడినా అయినా ఆగకుండా కారే కన్నీటిని తుడుచుకుంటూ.. 

నేను యిక్కడే వుంటానుగా.. నువ్వు ఫ్రెండ్స్ తో ఆడుకుని రా.. అంటూ రెండు చేతులూ వూపి బై చెప్పి గాలిలో ఓ ముద్దు బట్వాడా చేసాక.. పాప చిన్నగా చేయి వూపింది. 

కారుతో పాటే నాయనమ్మ మనసెళ్ళిపోయింది. 

నన్ను యెత్తుకో అంటూ చేతులు చాచి అడిగితే యెత్తుకునే టీచర్ మనసులో నాయనమ్మ ప్రేమ నిలువెల్లా కొలువై వుండాలని కోరుకుంటూ.. 

నువ్వు యిప్పుడే వచ్చేస్తావని  ఇంటి లోపలకు వీథి మలుపుకు లోలకంలా తిరిగే నేను.. అనుకుంటానిలా. 

నా పిచ్చి గానీ ..  దింపి యింటికి రాకుండా స్కూల్ బయట యెదురుచూసే మీ నాన్నలో కూడా కొండంత గుబులు. నువ్వు యెప్పుడెప్పుడు బయటకొచ్చి  నీ చిన్ని చిన్ని చేతులతో తన మెడను చుట్టేసుకుంటావో అన్న ఆత్రుత కల్గిన  తండ్రి  మనసు. ఇంట్లో చిక్కబట్టుకున్న గుండెతో గుంభనంగా వుండే మీ అమ్మ మనసు. 

నువ్వు అయిష్టంగా స్కూల్ కు వెళ్ళావేమో కానీ .. ఇష్టంగా స్కూల్ కు పంపినదెవరని!? 

మా బెంగంతా గాలిలో చుట్టుకుని నిను చేరకుండా నువ్వు కిలకిలా నవ్వుకుంటూ ఆడుకోవాలి పాడుకోవాలి. ఇల్లు కన్నా ప్రపంచం మరింత పెద్దది కదా!! 

కదా.. బంగారు తల్లీ!💞

#చిత్కళకబుర్లు

ఊహలెంత సత్యం

ప్రియమైన నీకు…. 

 చిన్నితల్లీ..   నాయనమ్మ నీకు వ్రాస్తున్న రెండో ఉత్తరం ఇది. 

 నీకు సంబంధించిన ప్రతి చిన్న విషయాన్ని ఒక మధురమైన ఘట్టంలా రికార్డ్ చేయాలని వుంటుంది కానీ చేయలేను. పసిపిల్లలకు ప్రతిది ఆశ్చర్యంగా తోస్తుంది అందుకే వారు అనేక ప్రశ్నలు అడిగి పెద్దలను విస్మయపరుస్తారు అనుకుంటానెపుడూ.ఇప్పుడు  అనుక్షణం నిన్ను చూస్తూ.. పసితనం మనిషికి అద్భుతమైన వరం కదా.. కాలం చెక్కిన గుర్తుల వెనుక అవి మాయమైన తెల్లకాగితాలు కదా అనిపిస్తూంది. 

బంగారూ.. చీకటి పడ్డాక బ్యాక్ యార్డ్ లోకి వెళ్ళగానే మినుకు మినుకు మనే నక్షత్రాలను చూసి స్టార్స్ అని ఒకింత ఆశ్చర్యంతో  చెప్పలేని సంతోషంతో నీవు అనడం చూసి నేను యెంత మురిసిపోయానో.. అది మాత్రమే కాదు ఉదయిస్తున్న సూర్యుడికి “స్వామీ” అని చేతులు జోడించడం, రాత్రివేళ  చందమామను చూసి “దా దా” నీ చిట్టిచేతులతో పిలవడం చూస్తే ఏదో చెప్పలేని ఆనందం.  సైకిలు యెక్కి బయటకు వెళ్ళి తిరిగిరావలనే ఆకాంక్షను చలిగాలుల బూచి చూపి నేను వాయిదావేయడం నువ్వేమో చెట్లఆకుల కదలికలను చూసి కొద్దిపాటి భయం ప్రదర్శించే చూపులతో  “అమ్మో గాలి” అనడం. ఇలా ప్రతి విషయం నాకు అపురూపమే.

పచ్చదనాన్ని ప్రకృతిని పరిరక్షించుకోవాలనే  ఆకాంక్ష వున్న నేను.. నిన్ను మొక్కల దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళి వాటికి గుడ్ మార్నింగ్ చెప్పించి ఆకులను స్మూత్ గా టచ్ చేయిస్తూ.. చెట్టూ ఐ లవ్ యూ అని  నీతో చెప్పించడమూ,  కేవలం స్క్రీన్ మీదనే కాకుండా  అనంత ఆకాశాన్ని మబ్బులను పక్షులను వాన ను సూర్యుడిని చంద్రుడిని నక్షత్రాలను ఎడతెగక తిరిగే విమానాలను విరబూసిన పూలను మంచును ఇంటి ముందు ముగ్గులను దీపకాంతుల మధ్య దైవమందిరాన్ని నీకు పరిచయం చేయడం నా బాధ్యత కూడా.ఏ రాగమో తెలియక పోయినా ఏ భాష రాకపోయినా గరిమెళ్ళ బాలకృష్ణ ప్రసాద్ గరళమాధుర్యానికి పరవశిస్తూ రాగాలు ఆలపిస్తూన్న నిన్ను చూసి నాకెంతో మురిపెం. అలాగే Nora En pure బీట్ కి లయబద్దంగా కాళ్ళు కదుపుతూ  రిథమిక్ గా  ఊగిపోవడం చూస్తే కూడా అమిత ఆశ్చర్యమూ ఆనందం. నీ బోలెడన్ని  ఆశ్చర్యాలు నేను అనుభవించడం కూడా  ఆనందమే! ఇలా రోజు మొత్తం  సూర్యుడు చుట్టూ తిరిగే భూగోళంలా మనుమరాలు చుట్టూ తిరిగే నాయనమ్మను అయిపోయాను. 

 నీ సాన్నిహిత్యంతో మనసుకు తొడిగిన నైరాశ్యాన్ని కడిగేసుకుని  నువ్వు ఇంకొంచెం పెరిగిన తర్వాత నన్ను అడగబోయే ప్రశ్నలను ఊహించుకుంటూ  ప్రియమైన నీకు ఈ ఉత్తరం వ్రాస్తున్నాను. ఈ ఊహలో సత్యమెంతో మధురం కూడా అంతే! నువ్వు నన్ను ఇలా అడుగుతూ వుంటావన్నమాట. నేను నీకు సమాధానం చెపుతుంటాను.

******

 “నాయనమ్మా!  రాత్రంతా నక్షత్రాలు ఎందుకు అలా  మెరుస్తున్నాయి”

చీకట్లో దారి కనబడక మనం ఇబ్బంది పడుతుంటామని   దేవుడు మనకు దారి చూపడానికి ఇచ్చాడమ్మా అంటాను నేను. 

ఉహూ.. అంటావ్ పెద్ద ఆరిందలా.

మరో రోజు..

 “ నాయనమ్మా! రోజూ సూర్యుడు ఎందుకు వస్తాడు, సాయంత్రం మాయమైపోతాడెందుకు”

చిన్నితల్లీ..  మిష్టర్ సూర్య ఎక్కడికీ వెళ్ళడమ్మా అతనికి చాలామంది పిల్లలు. వాళ్ళ ఊరికి కూడా వెళ్ళి వస్తాడంతే!

 

 “నాయనమ్మా! వాన ఎందుకు కురుస్తుంది. కాసేపటికి

 మాయమై అది ఎక్కడికి వెళుతుంది?"

 “పూల చెట్లకు, పండ్ల తోటలకు, పొలాలకు  దాహం అవుతుందని దేవుడు వాటికి నీళ్ళు పోస్తాడమ్మా  ఎందుకంటే ఆయన వాటిని  ఎంతగానో ప్రేమిస్తున్నాడు.

” నాయనమ్మా! నువ్వు నన్ను కూడా ఎప్పుడూ ప్రేమిస్తావా!  నేను  ఎంత అల్లరి  చేసినా తిట్టకుండా ప్రేమిస్తావా!? అని అడుగుతావు.

చిన్ని తల్లీ! నా బంగారు కొండా! నువ్వు నాకెప్పటికీ ప్రియమైన దానివి. ఎల్లప్పుడూ నా బిడ్డవి, ఎప్పటికీ మరియు ఎప్పటికీ నేను నిన్ను ప్రేమిస్తూనే వుంటాను. దేవుడు మన అందరినీ ప్రేమించినట్లే నేనూ నిన్ను అమితంగా ప్రేమిస్తాను బంగారు తల్లీ! అంటాను.

అపుడు నీవు నన్ను ఎత్తుకోమని చేతులు చాపుతావు. నేను నిన్ను ఎత్తుకోగానే నా మెడ చుట్టూ చేతులు చుట్టేసి “ ఐ లవ్ యూ నాయనమ్మా” అంటూ ముద్దులు  పెడతావు. నా హృదయం అమృతం సేవించిన ఆనందంతో ఊగిపోతుంది.  చిప్పిల్లిన కళ్ళతో..   “హృదయాలను వెలిగించే దేవుడు కల్మషం ఎరుగని పసి మనసుల్లోనే కదా వున్నాడు కదా” అంటాను మీ నాన్నతో.  “అవునమ్మా” అంటాడు మీ నాన్న. 

నాకు తెలియని నా పసితనం నాకు తెలిసీ మీ నాన్నకు తెలియని మీ నాన్న పసితనం ఇప్పుడు మా ఇద్దరికీ తెలిసిన నీ పసితనపు ముచ్చట్లు ఇలా భద్రపరచడం నాకెంతో ఇష్టమైన వ్యాపకం కూడా. నువ్వు పెరిగి పెద్దయ్యాక వీటిని చూసి సంతోషిస్తావ్. ఫోటోగ్రాఫ్ లు వీడియోలతో పాటు ఈ లేఖలను కూడా నీ పిల్లలకు చూపించి నీ బాల్యాన్ని వారికి పరిచయం చేస్తావు కదూ! బాల్యం మధురమైనది ఎంతో స్వచ్ఛమైనదని అప్పుడు నువ్వు కూడా అనుకుంటావు. 

              శుభాశీస్సులు బంగారు తల్లీ.. ప్రేమతో నాయనమ్మ. 

(175 మంది రచయితలు వ్రాసిన లేఖాసాహిత్యం పుస్తకరూపంలో ‘’ జ్యోతి వలబోజు’’ గారి సంపాదకత్వంలో

‘’ ప్రియమైన నీకు’’ వెలువడింది. అందులో నేను వ్రాసిన లేఖ ఇది. 

ముద్దు బంగారమే..

 💕నిహిర బంగారమే💕

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 

చిన్ని బంగారమే తల్లి జినుగు బంగారమే 

ముప్ఫై మూడొంకర్ల మూతి వయ్యారాల 

ముప్పొద్దు మురిపాల మేలిమి బంగారమే   

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 

రెప్పలు కొంచెం ఎత్తి చూసిందంటే

కనబడే మోము నిండు బంగారమే తల్లి 

యిట్టే చప్పున  కళ్ళు చిలిపిగ చికిలించేసి 

అప్పుడప్పుడు అదును జూసి రాగాలు తీసి 

అంతలోనే గుప్పెడు గారాలొలకబోసి 

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే

పెడ చూపు చూసేమంటే  అలవిగాని అలక జూపి 

ఆవైపు చూళ్లేదంటే చుర్రున చినబోతుందీ చిలక  

పోరు బంగారమే పిసరంత హోరు బంగారమే 

నిహిర పేరు బంగారమే చిత్కళ తీరు బంగారమే 

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే

చిట్టి పాదాలెత్తి  నాన్న గుండెలను తంతుంటే నాన్న 

తనువంత మురిసేను వాత్సల్యం వర్షమై కురిసెను  

అమ్మ జుట్టును పీకుతూ వుంటే ఆమెకు పట్టలేని పులకింతై 

ఆ కనుల వెలుగు పుత్తడి పూవులై మెరిసేను    

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 

మణితునకలంటి గోళ్ల కొనల తోటి అత్త

తన పాల చెక్కిళ్లు  మీటుతుంటే పాపాయి చెప్పెను 

అర్దమవని కబుర్లు అనేకమ్

ఆకలి అయ్యిందంటే అరక్షణం ఆగక 

ఆగమేఘాలపై అమ్మ ఉరికి రాకుంటే కనుమీను దోయి 

కనక ధారలు గట్టి ఇల్లంతా తడిసింది 

బొజ్జ నిండిన తడవునే ఆ తడిసిన మోము 

వజ్రపు తునకలా తళుకున మెరిసేను 

తిక్క బంగారమే నువుగింజ ముక్కు బంగారమే 

బుగ్గ బంగారమే ఇంచక్కని చుక్క బంగారమే

ఆదిభిక్షువుకు జ్ఞాన భిక్ష పెట్టిన అమ్మ  బంగారమే 

కరుణించేను ఆ తల్లి మా ఇంట తన రూపున  

మా చిత్కళ  తల్లి బంగారమే

మా ఇంట వెలసిన  మాట బంగారమే    

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 

నిహిర బంగారమే మా చిత్కళ తీరు బంగారమే..

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే

చిన్నితల్లి బంగారమే నా తల్లి బంగారమే..

అన్న ప్రసాద స్వీకరణ (అన్నప్రాసన) సందర్భంగా ... 

ప్రేమతో.. నాయనమ్మ 25/10/2020. విజయదశమి.

మన మూలాలు మన భాష

 చిన్నితల్లి ముచ్చట్లు

చిన్ని తల్లికి 15 వ మాసం నడుస్తుంది. నీలాలనింగిని అబ్బురంగా చూడటం యెగిరే పక్షులను చూసి ముఖం చాటంత చేసుకుని సంతోషంగా నవ్వడం వెళుతున్న విమానాలను చూస్తూ వాటి శబ్దాన్ని వింటూ జంకుగా మూతిముడుచుకుని చూడటం చేస్తుంది. 

అమ్మమ్మ తాతయ్య లను చూసి... దా.. దా.. అని పిలిచి చేయి పట్టుకుని .. ఆరుబయట పచ్చని పచ్చికపై చెప్పులు లేని చిన్ని చిన్ని పాదాలతో గజ్జలు ఘల్ ఘల్  మంటూండగా వేగంగా అటునిటు తిరగడం తల్లికి యిష్టంగా మారింది.  పెరటితోటలో విరిసిన పూలను కన్నార్పకుండా చూస్తూ వుంటుంది. రెండక్షరాల పదాలు పలుకుతుందీ చిలక. వాళ్ళమ్మ శ్రద్దగా నేర్పుతుంటుంది

ఇంతకు ముందే తారంగం తారంగం తాండవకృష్ణ తారంగం, ఏల వచ్చెనమ్మ కృష్ణుడు యేల వచ్చెను శ్రద్దగా.. ఆసక్తిగా యిష్టంగా చూస్తుంది.  పిల్లకి సంగీత రసజ్ఞత కూడా వుంది. రిథమిక్ గా అపాదమస్తకం కదిలిస్తూ వుంటుంది కూడా.  

 మా మనుమరాలి కోసం కోడలు అన్ని ఇంగ్లీష్ పుస్తకాలు (పంచతంత్రం తో సహా) ఆర్డర్ పెట్టి ఇక్కడ డెలివరీ ఇచ్చేవిధంగా కొనుగోలు చేసింది. ఇదేంటి ఇందులో తెలుగు పుస్తకాలు ఏవి అన్నాను ఆశ్చర్యపోయి. అక్కడమ్మాయే కదండీ.. అందుకే ఆ భాష అన్నారు మా చిన్న వియ్యపురాలు వియ్యంకుడు. లేదు అని ఇంగ్లీషు లో అరిచాను.. నా మనమరాలు పుట్టుకతోనే రచయిత అనుకుంటున్నాను.నాలా కవి కథకురాలు అవ్వాలి.. తెలుగు రాకుంటే ఎలా (అని అరిచేసాను కరిచేసాను అనుకునేరు అలా చేయకుండా  ) అని నెమ్మదిగా అన్నాను. ఎయిర్ పోర్ట్ కనుక  మనసులో అనుకున్నది బిగ్గరగా చెప్పడం బాగోదని అలా నెమ్మదిగా వున్నాను కానీ గొంతులో తీవ్రత అణిగేది కాదు. మరి జరగబోయేది అలాంటి అవమానమని నా భావన భావ వుద్వేగం కూడానూ. క్షణకాలం భవిష్యత్ అలాగే వుంటుందేమో అని భయం పట్టుకుంది కూడా.  

విమానాశ్రయం నుండి తీసుకువెళ్ళే సామాను ఎక్కువ బరువు వుండటం వల్ల పుస్తకాలు వెనక్కి వచ్చాయి. దాదాపు పన్నెండు కిలోలు. అవి ఎపుడో అపుడు వెళతాయి కానీ.. మా కోడలు  “చిన్నితల్లి” కి 56 అక్షరాలను అక్షరం అక్షరం విడదీసి ఉచ్చారణ స్పష్టంగా వుండే రీతిలో సరైన పెదవుల కదలికతో  పలకడం నేర్పుతుంది. బుడ్డది  తదేకంగా వాళ్ళ అమ్మ నోటి వొంకే చూస్తూ.. వుంటుంది. కొంచెం విరామం తర్వాత ఆ పదం పలికే ప్రయత్నం చేస్తుంది. హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకుంటున్నా.  తెత్తు (చెట్టు) అంటుంది. నా ఆనందం అంతా యింతా కాదు. నా ఆనందం నాది.  ప్రకృతి ప్రేమికురాలిని కదా మరి.

అమ్మ నాన్న తో సహా అన్ని  పిలుపులూ మాతృభాష లోనే.  నేను నా కొడుకుకి “నాన్న గారూ” అని పిలవడం నేర్పించాను. ఎందుకో ఆ పిలుపు మనసులకు దగ్గరగా కాకుండా దూరంగా అయినట్టు  గంభీరమైన భావన కల్గించినదని అనుభవంలోకి వచ్చాక.. మనుమరాలితో “నాన్న” అని పిలిపించి  ఈ పిలుపే మధురంగా వున్నట్టు భావన కల్గుతుందని అనుకుంటాను. 

నా మనుమరాలు యెన్ని భాషలైనా నేర్చుకోనివ్వండి కానీ మాతృభాష పై బాగా పట్టుండాలని మన భాషను చదవడం వ్రాయడం కూడా బాగా రావాలని నా ఆకాంక్ష. నా రచనలు చదవగల్గే విధంగా చదివితే చాలని అనుకోవడం స్వార్దం అవుతుంది కానీ మన తెలుగు మాండలికాలన్నీ చదివి అర్దం చేసుకోవాలనే అత్యంత ఆశ కూడా. 

పిల్లల పెరుగుదల   అమ్మమ్మ  నానమ్మలూ తాతయ్యలతో వుండాలి. అది తల్లిదండ్రుల శ్రద్దను బట్టి వుంటుంది. వారు మాతృభాషతో అవసరం ఏముంటుంది అనుకుంటే పిల్లలకు పెద్దలతో అనుబంధం వుండదు. యాంత్రికమైన తరాలు మారుతుంటాయి. “Roots” నవలను మనమెందుకు ఇష్టపడుతున్నాం, మెక్సికన్ సంస్కృతికి మనకు బోలెడు పోలికలు వున్నాయని ఎందుకు సంబరపడుతున్నాం? భారతీయులందరూ ఎక్కువగా ఒకే కమ్యూనిటిలో వుండాలని ఎందుకు ఆరాట పడతారు? కొత్తచోట మన వాళ్ళను చూస్తే ఎందుకు సంబరపడతాము.. వీటికి అర్దం తెలుసుకోగల్గితే మనం కోల్పోయిన విలువ తెలుస్తుంది. ప్రపంచదేశాలు అవలీలగా చుట్టగల్గిన వారు మన భాష కోసం తపన పడుతున్నారు. వేదన పడుతున్నారు తప్పిదాలను తల్చుకుని. అనుబంధాలు శూన్యం కాకపోవచ్చు కానీ భాష అనే వారథి సాంస్కృతిక పెన్నిధి కదా!

నా మనుమరాలు బాగా గడగడా చదివే కాలానికి తమిళనాడులో కూడా తెలుగు భాషకు ఇతర దక్షిణాది భాషలకూ ప్రాముఖ్యతనివ్వాలని యిప్పటి ముఖ్యమంత్రి తీసుకున్న  నిర్ణయాలు ఆదేశాలూనూ అంతకు ముందే ఆస్ట్రేలియా దేశంలో తెలుగు ను ఇంకొక భాషగా నేర్చుకోవడానికి అవకాశం కల్పించి ఆదేశాలను జారీ చేసి అమలులోకి వచ్చిన సంగతి గుర్తొచ్చి.. హమ్మయ్య (అమ్మయ్య సరైనది అనుకుంటున్నాను) మన మాతృభాష కు వెలిగిపోయే రోజులు వచ్చేసాయని సంతృప్తి పడుతున్నాను.

‘అమ్మలాంటి కమ్మనైన గంగిగోవు పాలనొదిలి ఖరము పాల కొరకు ఇంగిలీషు షోకు వెంట  ఈ పరుగులెందుకు?''  అనకూడదు కదా.. అక్కడ పుట్టిన వారిని మనలా వుంచాలనుకునే వుండాలనుకుని చేసే ప్రయత్నాలన్నీ మన మూలాలను మర్చిపోనివ్వకుండా చేసే ప్రయత్నాలే.

అప్రయత్నంగా..   ఇప్పటికిపుడే నా మనమున పెదవుల పలికిన  లలితా చాలీసాలో వొక పాదము”శ్వేత వస్త్రము ధరియించి, అక్షర మాలను పట్టుకొని భక్తి మార్గము చూపితివి. జ్ఞాన జ్యోతిని నింపితివి”

 నేర్చుకున్న యే అక్షరమైనా అది యే భాషైనా అమ్మ కరుణతోనే కదా! శ్రీ మాత్రే నమః 🙏

ప్రస్తుతం నాయనమ్మ లోకం  అంతా చిన్నితల్లి చుట్టూరా.. నే!

నాయనమ్మ ప్రేమ

నా మనుమరాలు “నిహిర’’ పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు 

పుట్టినరోజు  అయిన ఒక   మాసం తర్వాత బ్లాగ్ లో పొందుపరుస్తున్నాను. పాపాయి వాళ్లమ్మ ఫేస్ బుక్ గోడపై ఇలా వుంచాను. ఇంతకు మించి అంతరంగమున అనేకము కలవు. వ్రాయబడని రాతలు ఇక రాసే క్రమం ప్రారంభ టపా యిది. 💕

 చిన్ని తల్లీ! 

రోజూ రోజూ పూచే పువ్వులు నీ నవ్వులు .. 

రేయి పగలు ఒకేలా వెలిగే నక్షత్రకాంతులే నీ కనుల వెలుగులు..

మాకర్దం కాని నీ పలుకులే అనాదిగా వున్న సంగీతానికి మూల స్వరాలు సరికొత్త భాషకు ప్రాణాధారాలు

నీ ఉత్సాహపు వొరవడి చూస్తే ప్రత్యక్షంగా చూడని  అనేక నయాగరా ఝరులు 

నా చిన్ని తల్లీ.. నీకు బోలెడన్ని కరిగపోని తరిగిపోని ప్రేమలు అమూల్యమైన కానుకలు.

సంవత్సరం యెలా గడిచిందో.. అసలు గుర్తు లేదురా..

బోలెడంత ఆశ అనేక ఆకాంక్షల మధ్య కరిగిన ఏడాది కాలం.. నాకు నిత్య నూతనమే! 

నీ మృదుస్పర్శ కోసం అలమటించే ఈ హృదయానికి ఇంకొంత కాలం నిరీక్షణ తప్పనిదని  నా చిటికెన వేలు పట్టుకుని నువ్వు నడిచే కాలానికి.. 

నా వూహలకు ఆశనే నీరు ఎరువిచ్చి దృఢంగా పెంచుకుంటాను.. సరేనా! 

పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు రా.. తల్లీ

శ్రీగిరి పర్వత శిఖరం నుండి ఆదిదంపతుల కరుణాకటాక్షవీక్షణలు నీకొక రక్షణ కవచమై నిలిచి వారి అనేకానేక శుభాశీస్సులుతో  పాటు నా శుభాశీస్సులు కలగలిసి.. చల్లగా వర్దిల్లు తల్లీ.. నీకు బోలెడంత ప్రేమతో..   💞

హేపీ బర్త్ డే .. “ నిహిర” 🎈🎈🎂🎈🎈 

మనసంతా నువ్వే ..

మనసంతా నువ్వే!

నా ప్రేమ వాత్సల్యం వాటాలో మీ నాన్నను వెనక్కి నెట్టేసావ్.

మీ నాన్న ప్రేమ వాటాలో నాకు శాతం తక్కువైపోయింది..

ఈ నానమ్మ ఆరోపణ నీపై మరింత ప్రేమ రంగరించిన మురిపెం ఇష్టంతో.. కూడినది.

నా మనసంతా నువ్వే..

పక్షిలా రెక్కలు లేనందుకు చింతిస్తున్నా .. నీ ముందు తక్షణం వాలిపోవడానికి.

ఈ వాత్సల్య ప్రవాహం.. వీడియో కాల్ లో ప్రవహిస్తుంటే నువ్వు గుర్తిస్తున్నావ్.. అది చాలులే..

పెద్దయ్యాక.. నానమ్మ నీకు చెప్పే కబుర్లలో ఇది కూడా వుంటుంది గా..

నీవేమో నా కబుర్లను ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు విప్పార్చుకుని చూస్తూ వింటూంటావ్ గా..

మీ నాన్న మనిద్దరనీ చూస్తూ సన్నగా నవ్వుకుంటాడుగా..

మీ అమ్మేమో.. నాయనమ్మ మనుమరాలికి అన్నీ కథలూ కవిత్వాలే అనుకుంటుందేమో కదా.. 😍😊

(మనుమరాలి కోసం మనసంతా కదిలి)

First Love Letter To My Dear Grand Child..

💕First Love Letter to My dear Grand child💕

ఇదిగో... ఇపుడే కాఫీ కలుపుకుని వచ్చి తూర్పు గవాక్షం తెరిచానా... నారింజ రంగు సూర్యుడు ఎంత అందంగా వున్నాడో.. అనుకుంటూ కాఫీ గ్లాస్ అక్కడ పెట్టి మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకుని రెండు క్లిక్ లు మనిపించి ఆ అందాల సూరీడ్ని ఫేస్ బుక్ గోడ మీద అందరికీ చూపించాలనే సౌందర్య ఆరాధన, ఆరాటం తీర్చుకుని .. కె జె ఏసుదాస్ మధురంగా ఆలపించిన శివ తాండవం (లాస్య) ని వింటూ చుక్క చుక్క కాఫీ ఆస్వాదిస్తున్న తరుణంలో... మీ నాన్న నుండి నాకు వాట్సాప్ కాల్ వచ్చింది. వెంటనే కాల్ లిప్ట్ చేసి .. ఏం చేస్తున్నారు బంగారం, డిన్నర్ అయిందా... అని నా ప్రశ్న.

అమ్మా.. బేబి పుట్టిందమ్మా.. అని ఉద్వేగమైన మాటలు. అపుడేనా.. తల్లి బిడ్డలు ఇద్దరూ క్షేమమేనా... అని అడిగాను కంగారుగా. ఎవ్విరిథింగ్ ఈజ్ ఫైన్.. అమ్మా. నీ కోడలికి c section జరిగింది. అని చెప్పాడు.. నాకు ఒకేపరి గంగయమునలు కళ్ళలో ఊరుతున్నాయి. వాటిని అణుచుకుంటూ.. అభినందించాను. ఉద్విగ్నతను అణుచుకుంటూ.. ఆశీర్వదించాను. భగవంతుడికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నాను.

బంగారూ... నువ్వు వచ్చే శుభవార్త ఎలా వచ్చిందో తెలుసా! .. మార్గశిర మాసపు గురువారం మునిమాపు వేళ రోజులాగా కాకుండా మరింత ప్రత్యేకంగా కామాక్షి దీపాలతో పాటు మరికొన్ని నూనె దీపాలు వెలిగించి .. ఆ దీపకాంతులు ఇల్లంతా చైతన్యశక్తిని నింపుతున్న వేళలో నేను శ్రీసూక్తం వింటున్న సమయంలో అదొక శుభ ఆశీర్వచనమై శుభతరుణమై .. మీ అమ్మ కాల్ చేసి.. "అత్తయ్యా... అమ్మాయి పుడుతుందంట" అని చెప్పినపుడు సంభ్రమం చెందానని చెప్పను కానీ క్షణకాలం తర్వాత సర్దుకుని.. నిండు హృదయంతో నీ రాకను ఆనందం చేసుకున్న క్షణాలు అవి. నిజం చెప్పొద్దూ.. నాక్కూడా వారసత్వ వ్యామోహం వుండింది. ఆ వ్యామోహాన్ని పటాపంచలు చేసి.. శుభసమయంలో మా ఇంట్లో మహాలక్ష్మి పుడుతుందనే వార్తను విన్నాను అని వెంటనే అయిన వాళ్ళందరికీ ఆ శుభవార్తను పంచుకున్నాను.

మీ నాన్న పుట్టినపుడు ఆడపిల్ల పుట్టలేదని ఏడ్చిన నేను.. నువ్వు పట్టే సమయానికి కాలానికి ఆడపిల్ల కాకపోతే బావుండుననుకునే కాలానికి నెట్టబడ్డానని అనుకుంటాను.. బంగారూ.. నా ఆలోచనలో తప్పు వుందని నేను అనుకోను కానీ.. నీ రాకను నీ లాంటి ఆడబిడ్డల రాకను మనఃస్పూర్తిగా ఆహ్వానిస్తాను తల్లీ..!

మా ఇంటి మహలక్ష్మివి నీవు. నువ్వు పుట్టావన్న వార్తను తొలుతగా నాతో పంచుకున్న నాకే వినిపించిన మీ నాన్నకు తెలుసు.. మీ నానమ్మ నీ కోసం ఎన్ని కలలు కంటుందో.. నువ్వు మీ నాన్న లాగే వుంటావని నేను అనుకుంటే.. అమ్మా.. బేబీ నీలాగానే వుందమ్మా, వ్రేళ్ళు కూడా నీకు లాగానే వున్నాయమ్మా అని మురిసిపోతున్నాడు. నిన్ను ముందు మీ అమ్మ చూసిన తర్వాతే మాకెవరికైనా చూపమని నేను హెచ్చరిక చేసాను. మీ అమ్మ నాన్న నా రెండు కళ్ళు అయితే.. వారి కలల పంటవి.. నువ్వు నాకు పంచప్రాణాలు బంగారూ.. మీ అమ్మనాన్న ఏ పేరైనా పెట్టుకోనీ.. నేను నీకు పెట్టుకున్న పేరు “చిత్కళ”. శ్రీ శార్వరి నామ సంవత్సర చైత్ర శుద్ద విదియ బుధవారం 07:13 pm కి రేవతి నక్షత్రం నాల్గవ పాదం మీనరాశిలో జన్మించిన నీకు.. శుభాశీస్సులు బంగారూ.. ఆ శ్రీగిరి పర్వతం నుండి జగత్ మాతాపితురుల కరుణ కటాక్షాలు నీపై సర్వకాలాలు ప్రసరిస్తూనే వుంటాయని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.

నేను చూసుకున్నట్టే నా కొడుకుని భద్రంగా ప్రేమగా చూసుకోవటానికి నువ్వు వచ్చావు తల్లీ..
అమ్మా.. నన్ను వదలవే తల్లీ.. ఎక్కడో దూరంగా వున్నావనుకున్నా.. ఇదిగో ఇక్కడ కూడా నా కూతురి రూపంలో వుండి అనేక జాగ్రత్తలు చెప్పి సాధిస్తున్నావే .. అని మురిపెంగా.. మీ నాన్న చెప్పే మాటలను మధురంగా.. ఊహించుకుంటున్నా.

ఈ కరోన కాలం కాకపోతే నిను భద్రంగా మృదువుగా అపురూపంగా ఒడిలోకి తీసుకుని లాలించాల్సిన నానమ్మను. ఉయ్యాలలో పడుకుని కాళ్ళు చేతులు ఆడిస్తూ ఏదో రహస్య భాషలో ఎదురుగా వున్న మీ నాన్నతో సంభాషిస్తున్న నిన్ను మొబైల్ కెమెరాలో చూస్తూ ఆ చూపునుండి హృదయం దాకా ప్రవహింపచేసుకుని గుండెతో గుండెను కలిపి భద్రంగా ముడి వేసుకున్నా బంగారూ..

మీ నాన్న కన్నా ప్రియమైనదానవు.. నిను ఒడిలోకి తీసుకుని ఆ పౌత్రి ప్రేమను నిండుగా ఆస్వాదిస్తుంటే.. నువ్వు నా చిటికెన వేలును నీ చిన్ని గుప్పిటలో బిగించి పట్టుకుంటుంటే.. నేను రాసుకున్న “అమ్మ మనసులో మాట “

లేదా “సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలి’’ అన్న కవితలు మదిలో మెదులుతుంటాయేమో మరి.

బంగారూ... ముందు ముందు నా ఊహలు నా ఆశలు నా ఆకాంక్షలు అన్నీ వినే శ్రోతవి నువ్వే. అందుకే.. ఈ అక్షరాలలో నా మనసు మాటలను భద్రం చేస్తున్నా.. తర్వాతెపుడో చదువుకుంటావు కదా..

💕 ✍️ప్రేమతో .. నానమ్మ.🎈🎈💕

ఈ నాటి సూర్యోదయం చిత్రాలు..