English Translation: 'We Need Hands to Help'*
*We Need Hands to Help*
To the wind that traveled over the White House,
a newborn startled awake and opened its eyes..
He is not just my heir..
he is the future of India too..
I look past the father rejoicing
that his son was born with the status of a Green Card,
past the mother delighting in a future
that fits in her palm like a gooseberry..
My index finger, caressing him with affection,
he grasps with the strength of a newly formed atomic bond..
as if he is searching for his roots.
I feel an urge to steal him away—
him, lying in the cradle of Western culture—
and cradle him in the lap of his village mother..
I want to keep him away from the vast, isolated houses
at the edge of town, from the echoes of cold rooms,
from a life where there is no one to even greet him.
I want him to hear the sounds of hardship and joy.
Along with lullabies of "Unga, unga,"
I want to tell him the story of 'Phool ki Chah'
that his father heard,
tales of the Param Vir Chakra,
and the realities of 'Phool Aur Kaante'—
the flowers and the thorns—
that one experiences in a foreign land..
I want to tell him so it touches his heart.
I want to teach him the value of sweat
while ploughing the fields and sowing seeds.
I want to give him a free life,
beyond standards and measurements.
I want to shelter him in the womb of the village,
away from the reach of civilized education.
I want to shout out loud that it was that very education
that branded human touch as untouchable..
I want to mock the science
that lets us see and speak to our child,
miles and miles away, like a figure on a screen,
but has never discovered a Spencer for touch.
I want to tell the story of a crore of failed hopes—
of selling one acre each year of fertile farmland,
believing that the one tree we raised with such care
would give shade to ten people,
only to find it as useless as a backyard medicinal tree.
I want to broadcast live the scenes
of one mother's heart melting,
another mother's heart turning to stone..
of seeds scattered in a foreign field,
of trees that guard dollars but are not allowed to grow in our own yards..
of entire villages that are wailing.
In the heart of my village, now desolate,
forests of milkweed are spreading.
Let's protest at our leisure
that they even patented the milkweed floss.
Now.. along with my inherited wealth,
I want my cattle-sheds, my livestock back.
I need my inherited children..
to lay roofs of love on the crumbling walls
of ruined houses,
to tie anklets with bells on the necks
of calves in empty cattle-sheds..
To push my nation into the light
from this impenetrable, dense, dark cloud..
I now need hands to help me.. hands to help..
Translate: 31 May 2026.
Original poem (Saayam Cheyadaaniki Chetulu kaavaali)
సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలి - వనజ తాతినేని
21 December 2010
సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలి..
శ్వేతసౌధం మీదగా పయనించి వచ్చిన గాలికి
ఉలికిపడి కనులు విప్పిన నవజాత శిశువు..
నా వారసుడే కాదు, భావిభారతం కూడా..
పుట్టుకతో పౌరసత్వం వచ్చిందని మురిసే తండ్రిని
ఆరచేతిలో ఉసిరిలా అందే
పసిమి భవితకి సంతసించే తల్లిని దాటి
మమతల స్పర్శతో ముద్దాడుతున్న
నా చూపుడు వేలిని కొత్తగా
ఏర్పడిన అణుబంధం అంత బలంగా ఒడిసిపట్టుకుని..
తన మూలాలు వెతుకుతున్నట్టే ఉంది.
పాశ్చాత్యపు సంస్కృతి పొత్తిళ్ళలో ఉన్న వాడిని
అమాంతం దొంగిలించుకు వచ్చి.
పల్లె తల్లి ఒడిలో లాలించాలనిపిస్తుంది..
ఊరి చివర వెలివేసినట్లున్న
విశాలమైన ఇళ్ళల్లో చలిమర చప్పుళ్ళలో..
పలకరించే దిక్కులేని వైనాలకి అందనీయక
కష్టం-సుఖం సవ్వడి వినిపించాలని ఉంది.
వాడికి ఊంగా ఊంగా ఊసులతో పాటు
వాడి తండ్రికి వినిపించిన ఫూల్ కి చాహ్ కధ
పరమవీరచక్ర గాధలతో పాటు
పరాయి దేశంలో తానుననుభవించిన
ఫూల్ ఔర్ కంటే వాస్తవాలని
హృదయానికి హత్తుకునేలా చెప్పాలనిపిస్తుంది.
అరక దున్నుతూ చెలకలు వేస్తూ స్వేదం
విలువ తెలియ చెప్పాలని ఉంది..
ప్రమాణాలకి కొలతలకి అందక
స్వేచ్ఛా జీవితాన్ని అందించాలని..
నాగరిక చదువులకి అందనీయక
పల్లె కడుపులో పొదువుకోవాలని ఉంది.
ఆ చదువులే కదా ఆత్మీయ స్పర్శ కి
అంటరానితనాన్ని అపాదించాయని
అరచి చెప్పాలని ఉంది..
వేళ మైళ్ళదూరంలో ఉన్న కన్న బిడ్డని
తెర మీద బొమ్మల్లా చూస్తూ ఉండటం,
మాట్లాడుతూ ఉండటం తప్ప
స్పర్శ సెన్సర్ ని కనిపెట్టటం తెలియని
శాస్త్రాన్ని పరిహసించాలని ఉంది..
సుక్షేత్రమైన పంట పొలాన్ని
ఏడాదికి ఒక ఎకరా లెక్కన తెగనమ్మి
పదిలంగా పెంచిన ఒకే ఒక వృక్షం
పదిమందికి నీడ నిస్తుంది అనుకుంటే..
పెరటి చెట్టు వైద్యానికి పనికి రాని చందాన
విఫలమైన కోటి ఆశల కధ చెప్పాలనిఉంది..
ఒక తల్లి గుండెని నీరు చేసి
ఒక తల్లి గుండెని బండగా మార్చి
పరాయి క్షేత్రంలో వేసిరివేయబడ్డ విత్తులై
డాలర్ల కాపు కాసే చెట్లైతే పెరడే కాదు
ఊరు ఊర్లే బావురుమంటున్న దృశ్యాలని
ప్రత్యక్ష ప్రసారాలతో చూపించాలనిపిస్తుంది.
నిర్మానుష్యంగా మారిన నా పల్లె నడిబొడ్డున
జిల్లేళ్ళ వనాలు విస్తరిస్తున్నాయి.
జిల్లేడు దూదిపై కూడా
పేటెంట్ హక్కుని సొంతం చేసుకున్నందుకు..
తీరికగా నిరసిద్దాం.
ఇప్పుడు నా వారసత్వ సంపదతో పాటు..
నా కయ్యలు నా పెయ్యలు నాక్కావాలి ..
శిధిలమైన ఇళ్ళ మొండిగోడలపై..
ప్రేమ పైకప్పులు వేయడానికి
వట్టిపోయిన కొట్టాల మధ్య
తువ్వాయిల మెడలో మువ్వల పట్టీలు కట్టటానికి
నా.. వారసత్వ శిశువులు కావాలి
అభేద్యమైన గాఢాంధకార మేఘచ్చాయ నుండి..
నా జాతిని వెలుగులోకి నెట్టటానికి నాకిప్పుడు
సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలి చేతులు కావాలి..
(నెలా నెలా వెన్నెల ఎక్స్ రే వేదిక 21/12/2010)
