జాజిపూల ఆకాశం

 

జాజిపూల ఆకాశం   - వనజ తాతినేని 

వేసవి రాత్రుళ్లు ఆరు బయట డాబాపై పడుకునే సమయానికి  

పగటి పూలన్నీ త్వరగా నిద్రపోయేవి.

రేపటికి పూలయ్యే మొగ్గలన్నీ కొమ్మ ఒడిలో గాఢ నిద్రలో 

వుండగానే  చీకటిని ప్రకాశవంతం చేయడానికన్నట్లు  

జాజి పూల వలె ఆకాశం పందిరిపై వికసించేవి. 

. 

వెన్నెల కాస్త ఎక్కువగానే కురిసినట్లు ఉండేది.ఎందుకంటే.. 

చంద్రుడు రాత్రి పూల ముచ్చట్లు వినడానికి 

కాస్త వొంగి నట్టే కనబడేవాడు.

అప్పుడు చంద్రుడు మా అమ్మ నేతిలో వేయించిన జీడిపప్పు వలె 

నా తలపై వేలాడుతూ అందుకోమని కవ్వించేవాడు. 

గుబ్బగుయ్యం లాంటి చీకటి నిండిన మా వీధిలోని ఇళ్ళముందు 

కోయని పూలన్నీ చిన్న చిన్న దీపాల్లా వెలుగుతూ పైన వికసించిన

పూలకు మల్లేనే ఇవీ బాటసారులకు దారిని చూపేవి.  

చీకట్లో వికసించే పువ్వులు గురించి ఆలోచిస్తూ

నేను ఏ పువ్వుగా మారిపోతే బాగుండునో అని ఊహలు చేస్తూ 

నిద్రలోకి జారుకునేదాన్ని. నిద్ర లేచే సరికి పగటి పూలు 

స్వాగతంతో పాటు ప్రశ్నని సంధించేవి. 

రాత్రికి వచ్చే కలలో మాలో ఎవరిలాగా మారాలనుకుంటున్నావో 

చెప్పవా  చెప్పవా అని.

రాత్రి పూలంటేనే నాకు ఎక్కువ ఇష్టం అని ఎలా చెప్పనూ!? 

05 June 2026. 04:56 am.