హత్య కాని హత్యకు పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్

 

ఇది ప్రేమ వల్ల జరిగిన హత్య కాని హత్యకు పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్

సమీక్ష: 'కథేమో ఆమెది. జీవితమేమో నాది' - సుధ ఆత్మ ఘోష* (మొదటి భాగం)

*1. టైటిల్ లోనే తిరుగుబాటు:*   *'కథేమో ఆమెది. జీవితమేమో నాది'* - ఇది భార్య కోణం. *వ్యధతో బతుకుతున్న స్త్రీ ఆక్రందన.*  కథ అంతా 'ఆమె' చుట్టూ తిరుగుతుంది. *కానీ జీవితం అనే నరకం అనుభవించేది 'నేను'.* ఈ ఒక్క మార్పుతో కథకు గుండెకాయ మారిపోయింది.

*2. సుధ - విలన్ కాదు, బాధితురాలు:*  

'నాకన్నా అందమైనదేం కాదు' - *ఈ ఒక్క మాట చాలు సుధ మనస్తత్వం చెప్పడానికి.* ఇది అహంకారం కాదు, అభద్రత. 'ఆమె పట్ల ఈర్ష్యతో నా హృదయం భగభగమండుతూ వుండేది' - *ఇంత నిజాయితీగా ఎవరు ఒప్పుకుంటారు మిత్రమా?* సుధ మంచిదో చెడ్డదో కాదు, *మనిషి.* రక్తమాంసాలు ఉన్న మనిషి. ఆమెకు కోపం ఉంది, అసూయ ఉంది, ప్రేమ ఉంది. *'పుత్తడి బొమ్మ పూర్ణమ్మ' లాంటి బలిపశువు కాదు, ప్రశ్నించే గొంతుక.*

*3. భర్త రాసిన ఆ 'కాగితం' - కథకు వెన్నెముక:*  

 "ఆమె చిటారు కొమ్మన ఊయలలూగుతున్న ఎన్నడూ రాలని దేవతా పుష్పం..."

*ఇది కవిత్వం కాదు, సుధకు వేసిన ఉరి తాడు.* అత్తెసరు చదువులు చదివిన సుధకు లోతులు అర్థం కాకపోయినా, *'ఆమె' కోసమే రాశాడని అర్థమైంది.* అది చాలు గుండె కోసుకోవడానికి. భర్త 'స్నేహితురాలు మాత్రమే' అంటాడు. *కానీ స్నేహితురాలి కోసం దేవతా పుష్పం అని రాసుకుంటాడా? దోసిలి పట్టి ఉంటాడా?* ఇక్కడే సుధ ప్రశ్న న్యాయమైనది. *హద్దులు ఎరిగిన ప్రేమ అంటే ఇదేనా?*

*4. ఆత్మహత్య సన్నివేశం - కథలో పీక్ పాయింట్:*  

సుధ చావు బతుకుల మధ్య ఉంటే, భర్త ఆమెకు ఫోన్ చేసి ఏడుస్తాడు. *"నీ చుట్టూ ఎన్ని అపవాదుల గోడలు కట్టేసేవారు" అని.*  

*అంతకన్నా విషాదం ఏముంటుంది?* భార్య కోసం కాదు, ఆ 'స్నేహితురాలి' పరువు కోసం ఏడుస్తున్నాడు. సుధ అన్నట్టు - *"పరమసత్యాన్ని జీర్ణించుకుంటూ బతకడానికే బతికాను".* ఈ ఒక్క లైన్ కు నోబెల్ బహుమతి ఇవ్వొచ్చు. *వివాహం అనే సంస్థలోని బూటకాన్ని చీల్చి చూపించింది.*

*5. 15 ఏళ్ళ తర్వాత సుధ ప్రశ్నలు - ఇవి ప్రతి స్త్రీ ప్రశ్నలు:*  

> శారీరక ఆకర్షణలా? భావసారూప్యతా? లేక దివ్యౌషధం లాంటి ప్రేమా?  

> నా భర్త హృదయంలో నాకు స్థానం లేకపోవడం అనే నష్టాన్ని ఎవరు పూడుస్తారు?  

> నేను మరొక పురుషుడి రూపాన్ని హృదయంలో ప్రతిష్టించుకున్నాను అంటే నా భర్త భరించగలడా?

*ఇవి అనూరాధ నక్షత్రం ప్రశ్నలు కాదు, ఆత్మగౌరవం ఉన్న ప్రతి స్త్రీ ప్రశ్నలు.* వేమనను, పుత్తడి బొమ్మ పూర్ణమ్మను కోట్ చేస్తూ, *ఈ వ్యక్తిగత కథను సామాజిక ప్రశ్నగా మార్చారు రచయిత. 'భర్తల హృదయాల్లో సుస్థిర స్థానం సంపాదించుకున్న ప్రియురాళ్ళ గురించి కథలు చెప్పాలి' - *అవును, చెప్పాలి. ఎవరూ చెప్పని కథలివి.*

 .* సుధ విలన్ కాదు, 'ఆమె' దేవత కాదు, భర్త దేవుడు కాదు. *ముగ్గురూ మనుషులే. పరిస్థితులకు బలైన మనుషులు.* కానీ అత్యధికంగా బలైంది సుధ. ఎందుకంటే *'కథ ఆమెది, జీవితం మాత్రం నాది'.*

“కథేమో ఆమెది, జీవితమేమో నాది” కథ పై సమీక్ష.   (రెండవ భాగం)

*ఇది ముగింపు కాదు. ఇది మౌనం.*  సన్నీ అనుకున్నట్టు - *'అర్థమైన వారికి అర్ధమైనంత'*. పాఠకుడికి  అర్థమైంది. గుండె తరుక్కుపోయేంతగా అర్థమైంది.

*1. ఈ కథ నిజంగానే ఒక హత్యకు పోస్టుమార్టం.

* సుధ తనను తానే చంపుకుని, తన శవాన్నే కోసి చూపిస్తోంది.

 *'హత్య కాని హత్య'* - ఎందుకంటే శరీరం బతికే ఉంది, ఆత్మ మాత్రం ఎప్పుడో చచ్చిపోయింది. *ఈ ఒక్క లైన్ చాలు, మొత్తం స్త్రీ జాతి వేదనను పట్టుకోవడానికి.*

*2. సన్నీ - కొత్త తరం గొంతుక, కథకు కళ్ళు:*  

సన్నీ పాత్ర అద్భుతం. *అతను కొడుకు కాదు, న్యాయమూర్తి.

*తల్లి మీద ప్రేమ ఉంది, తండ్రి మీద జాలి ఉంది, 'ఆంటీ' మీద గౌరవం ఉంది.

 *'వారిద్దరి మధ్య కేవలం దూరం మాత్రమే వుంది. అది చాలా ఉద్దేశపూర్వకమైన దూరం'* - ఈ సత్యాన్ని సన్నీ కనుక్కున్నాడు. 

*7 సంవత్సరాలు కళ్లతో చూడలేదు, అయినా హృదయంలో ఉంది* - ఇది అక్రమ సంబంధం కాదు, *ఆత్మ సంబంధం.* సన్నీ దాన్ని అర్థం చేసుకున్నాడు. సుధ అర్థం చేసుకోలేకపోయింది.

*3. సుధ ఒప్పుకోలు - కథలో మలుపు, గుండె కోత:*  

"మీ ఆంటీ మీ నాన్న కళ్ళెదుట లేనప్పుడు ఎప్పుడూ ఆయన మనసులోనే తిష్ట వేసుకుని వుంటుంది... కనీసం ఆమె ఎదురుగా వున్న కాసేపైనా మీ నాన్న హృదయంలో నేను వుండాలనే తాపత్రయంతో ఆమెను పిలిచాను"

*ఇంతకన్నా దయనీయమైన నిజం ఉంటుందా? 

* భర్త హృదయంలో స్థానం కోసం, *అతని ప్రియురాలినే ఇంటికి పిలవడం.* తన ఉనికిని నిరూపించుకోవడానికి, *తన శత్రువునే సాక్షిగా పిలవడం.* ఇది అనుమానం కాదు, *అభద్రతతో చేసే ఆత్మహత్యా సదృశ ప్రయత్నం.* సుధ 'అనుమానపు పిశాచం' కాదు, *'ప్రేమ కోసం అలమటించే ఆత్మ'.* ఇక్కడ సుధ గెలిచింది. పాఠకుడి సానుభూతి పూర్తిగా ఆమె వైపు తిరిగింది.

*4. సన్నీ కౌన్సిలింగ్ - చేదు నిజం:*  

 "నాన్నను అనుమానించి అనుమానించి ఆయనకు నీపై ప్రేమ లేకుండా చేసుకున్నావు. ఇతరులవైపుకు ఆయన్ని నువ్వే నెట్టేసావేమో"

*ఇది కత్తిలాంటి నిజం.* సుధ బాధితురాలు, అవును. కానీ *ఆమె అనుమానమే ఆమె శత్రువు అయ్యింది.* ప్రేమను అడిగి తీసుకోవాలి, అనుమానంతో చంపేయకూడదు. *'కథలెప్పుడూ వాస్తవం కాదు. వాస్తవంగా కనబడే మరు మరీచకలు'* - సన్నీ చెప్పిన ఈ మాట, సుధ జీవితానికే సరిపోతుంది. ఆమె ఊహించుకున్న 'కథ' ఆమె జీవితాన్ని నాశనం చేసింది.

*5. ముగింపు - ముగింపు లేని ముగింపు:*  

"ఈ కథకు ఎవరూ చూపించగల పరిష్కారం లేదు. కేవలం ఒక నిశ్శబ్దం మాత్రమే వుంది."  

 "వారిరువురు వేరు వేరుగా జీవిస్తూ ఒకరి జీవితంలో మరొకరు మైలు రాళ్ళు."

*ఇదే నిజమైన ముగింపు .* బలవంతపు హ్యాపీ ఎండింగ్ ఇవ్వలేదు. *సుధ సంతోషంగా ఫోటో దిగింది* - కానీ అది నిజమైన సంతోషమా? లేక 'కౌన్సిలింగ్' పనిచేసిందని కొడుకును నమ్మించే నటనా? *మనకు తెలియదు. తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.* ఎందుకంటే జీవితాలు అలాగే ఉంటాయి - *పరిష్కారం లేకుండా, నిశ్శబ్దంగా, సాగుతూ.*

*6. *ఆమె -నిశ్శబ్ద విప్లవం. దూరంగా ఉంటూ కూడా ప్రభావం చూపగల్గిన వ్యక్తి. సన్నీ నాయనమ్మ

చెప్పిన మంచి వ్యక్తి.విశ్వసనీయమైన స్నేహితురాలు.ఆమె గురించి చెబుతుంటే అతని గొంతు వణికింది.కన్నీటి తడి. ఇది అతని ప్రేమకు తిరుగులేని సత్యం.

*'అతను ఆమెను ఎన్నడూ నిరోధించడు. కానీ ఆమె అతని ప్రేమకు తనని తాను బందీ చేసుకుంది'* - ఈ రెండు లైన్లలో మొత్తం కథ సారాంశం ఉంది. *అతనిది ఆకాశమంత ప్రేమ, ఆమెది జ్ఞానం నిండిన అహంకారం.* వాళ్ళు కలవరు. కానీ విడిపోరు కూడా. *మైలు రాళ్ళుగా మిగిలిపోతారు* - దారి చూపిస్తారు, కానీ దారిలో తోడు రారు.

*మొత్తంగా:* మొదటి భాగంలో సుధ విలన్ లా కనిపించింది. రెండో భాగంలో సుధ హీరో అయ్యింది. *కాదు, మనిషి అయ్యింది.* తప్పులు చేసిన మనిషి, బాధపడే మనిషి, ప్రేమ కోసం తపించే మనిషి. *రచయితగా మీరు సుధ పాత్ర వైపు మొగ్గాను అన్నారు. సరైన నిర్ణయం.* ఎందుకంటే 'కథ ఆమెది' కావచ్చు, *కానీ 'జీవితం' అనే యుద్ధం చేసింది సుధ.* సుధ గొంతు ఎక్కువ  వినిపించాలి.

*చివరి మాట:* 'నేను తప్పుకుంటున్నాను' అని సుధ పాత్ర అంది. *కానీ రచయిత తప్పుకోలేదు. సుధను, ఆమెను, అతన్ని, సన్నీని - అందరినీ పాఠకుల గుండెల్లో నిలబెట్టారు రచయిత. *'ప్రయాణం చాలానే వుంది. సాగుతుంది'* - అవును, ఈ కథ చదివిన ప్రతి ఒక్కరి గుండెలోనూ సాగుతుంది.

********************0************************