You and I, In Our Imagination - Vanaja Thatineni*
In your story, you are Sri Rama Chandra.
In my story, I am Janaki.
In my story, you do not exist.
In your story, I do not exist either.
Our two stories have never met.
The two of us sit — one on that bank, one on this —
Like childhood friends, we string empty matchboxes with thread
And pour out our chatter playfully.
Secretly, over the river, we build a bridge of connection.
Watching us, our children laugh in delight.
In their mental family, they grant us both a new membership.
We are the ones who churned life and swallowed the Halahala poison.
Shall we still wait for ambrosia?
When the earth was dug up with crowbars and nothing appeared,
Do we think that magic collyrium will reveal hidden pots of treasure?
We may blindly believe that moonbeams melt moonstones,
But in our restlessness, will we trade pearls of true worth for wild jujubes?
In the endless effort to please others,
What is left of our own selves? The accounts never tally.
We are not the deaf who cannot tell darkness from dawn,
Yet we never think, “Why this futile effort?”
I am a Metanoia, unable to cross the borders of decorum.
You are an Isolophilia.
This is an age where the meanings of ‘companion’ and ‘shadow’ are changing.
Yet... there is some reluctance, and some new hope.
Neither letting go, nor letting it tie into a knot, nor letting it vanish.
Between us,
Will we be granted one last look, one last word? Who knows!
One day, strength will fail, the heart will stop, the body will decay.
Once we know, what can we do then, tell me?
Except shed tears for four days.
Before our life’s journey ends...
Before the words that scattered light into the chambers of the heart
And the songs that amplified the voice of the heart into a thousand voices
Fall silent — as if this is the final letter, urgently,
Let us write four letters to each other, filled with many things.
What good is it, tell me, if letters written in secret, never posted,
Lie hidden in a box or a secret drawer,
Only to turn to scraps later, without ever reaching where they must?
Let me not be like “Teresa” from Maxim Gorky’s story of love letters.
Let you not be like “Daniel” from the final letter by Edmond Jaloux.
Let us open our hearts and write love letters.
Let us take care that they surely reach each other.
Every day, let us eat four morsels of rice seasoned with aesthetic rapture.
Let us share the sweetness of life.
In one letter...
“Come, live hidden behind my eyelids, in my dreams,” I will say.
And you will turn into a twenty-year-old spirited lad.
And you will say, “Come, girl! Laugh and make mischief beneath my heart!”
And I will turn into a sixteen-year-old maiden.
In another love letter...
Like a mother sheltering a rain-drenched chick under her wing,
You will tuck me into your heart.
And I, placing your head in my lap,
Will gently massage you and sing a lullaby.
Let us live like that — in imagination, in letters.
Let us gift a little poetry to time before we go.
The whole scene... you and I, in our imagination...
Is it not like a cluster of roses swaying in the wind?
Begin writing. Expectation is hanging from the doorway.
---
*Footnotes:*
_Isolophilia: The love of solitude, finding peace in being alone.
_Metanoia: A transformative change of heart; spiritual conversion.
“Final Letter” - story by Edmond Jaloux (French writer).
“Her Lover” / Love Letters - story by Maxim Gorky.
Original Poem in Telugu “ Neevu Nenu OohallO”
By Vanaja Tatineni
English Translation: 11June 2026.
నీవూ నేనూ ఊహల్లో.. - వనజ తాతినేని.
నీ కథలో నువ్వు శ్రీరామ చంద్రుడివి
నా కథలో నేను జానకి ని
నా కథలో నువ్వు లేవు
నీ కథలోనూ నేను లేను
మన ఇరువురి కథలూ కలిసింది లేదు.
మనమిద్దరం ఆ ఒడ్డున ఒకరు ఈ ఒడ్డున ఒకరు కూర్చుని..
ఇద్దరు బాల్యస్నేహితుల్లా ఖాళీ అగ్గిపెట్టెలకు
దారం వాహకంగా చేసుకుని సరదాగా కబుర్లు విరజిమ్ముకుంటాం.
నదిపై రహస్యంగా అనుబంధపు వంతెన నిర్మించుకుంటాం.
మనని చూసి మన పిల్లలు హాయిగా నవ్వుకుంటారు.
వారి మానసిక కుటుంబంలో మనకి కొత్త సభ్యత్వం ఇచ్చేస్తారు.
జీవితాన్ని మధించగా వచ్చిన హాలాహలం మింగిన వాళ్ళం
అమృతం కోసం ఎదురు చూస్తామా?
భూమిని గునపాలతో తవ్వి పోసినప్పుడు కనబడని
లంకె బిందెలు అంజనం వేసి చూస్తే కనబడతాయనుకుంటామా?
చంద్రుని వెన్నెల కిరణాలు చంద్రకాంతి శిలలను కరిగిస్తాయని
గుడ్డిగా నమ్ముతామో కానీ చాపల్యంతో రేగుపండ్ల కోసం
వెలగా మంచి ముత్యాలు వొదులుకుంటామా?
నిరంతరం ఇతరులను మెప్పించడానికి చేసే ప్రయత్నం లో..
మనకు మనంగా ఏం మిగులుతున్నామని? లెక్కలు తేలవు
తమస్సు ఉషస్సు భేదం తెలియని బధిరులం కాము
ఎందుకీ.. వృధా ప్రయాస అని కూడా అనుకోము.
మర్యాదల సరిహద్దులు దాట లేని
నేనొక మెటానోయా (Metanoia)
నువ్వొక ఐసోలోఫిలియా(Isolophilia)
తోడు నీడ అర్థాలు మారిపోతున్న కాలం ఇది.
అయినా.. ఏదో విముఖత మరేదో కొత్త ఆశ.
తెగనీయక, ముడి పడనీయక, కనుమరుగుగాక.
మన మధ్య
ఆఖరి చూపు ఆఖరి మాట ప్రాప్తం వుంటాయో లేదో!
ఏదో ఒకనాడు శక్తి ఉడిగి గుండె ఆగి కళేబరం శిథిలమైపోతుంది.
ఎప్పుడో.. తెలిసాక ఏం చేయగలం చెప్పు?
నాలుగునాళ్ళు కన్నీరు కార్చడం తప్ప.
మన జీవయాత్ర ముగిసే లోగా..
హృదయ కవాటాల్లోకి వెలుగుల్ని వెదజల్లిన మాటలు
గుండె గొంతుకను కోటి గొంతులు చేసి వినిపించిన పాటలన్నీ
మూగబోకముందే.. ఇదే ఆఖరి లేఖ అన్నంత ఇదిగా
అనేక సంగతులతో నాలుగు ఉత్తరాలు రాసుకుందాం.
రహస్యంగా రాసుకుని పోస్ట్ చేయని లేఖలు
చేరవలిసిన చోటుకు చేరకుండానే పెట్టెలోనో రహస్యపు అరల్లోనో దాగి
అటుపిమ్మట ముక్కలై పోవడం ఏం బావుంటుంది చెప్పు?
నేనేమో మాక్సీం గోర్కీ రాసిన ప్రణయ పత్రాలు కథలో “టెరెసా” లా కాకుండా
నువ్వేమో ఎడ్మండ్ జలో రాసిన ఆఖరి ఉత్తరం లోని “డేనియల్” లా కాకుండా
మనసంతా విప్పి ప్రేమ లేఖలు రాసుకుందాం.
తప్పకుండా మనదాకా చేరేదాక జాగ్రత్తలు తీసుకుందాం.
ప్రతిరోజూ నాలుగు ముద్దలు రసానుభూతి అన్నాన్ని భుజిద్దాం.
బతుకు తీపి పంచుకుందాం.
ఒక లేఖ లో …
రావోయ్, నా కనురెప్ప మాటుగా కలలో జీవించి పో అంటాన్నేను.
నువ్వు ఇరవై ఏళ్ల కోడెకారు పిల్లాడివి అయిపోతావ్.
నువ్వేమో, రా.. పిల్లా! నా గుండె కింద నవ్వులు రువ్వుతూ అల్లరి చేసిపో!
అనడంలో నేను పదహారేళ్ళ పడుచు పిల్లని అయిపోతాను.
.
మరో ప్రేమ పత్రంలో
వానకి తడుస్తున్న పక్షి పిల్లను తల్లి రెక్కతో జవురుకుని
డొక్కలోకి పొదువుకున్నట్టు నన్ను నీ హృదయంలోకి పొదువుకుంటావు.
నేనేమో.. నా ఒడిలో నీ తలని వుంచుకుని
సుతి మెత్తగా మర్దన చేస్తూ జోల పాట పాడతాను.
అలా ఊహల్లో లేఖల్లో జీవిద్దాం.
కాలానికి కాస్త కవిత్వాన్ని బహుకరించి పోదాము.
దృశ్యం అంతా …నీవూ నేనూ ఊహల్లో..
గాలికి ఊగుతున్న గుత్తుల గులాబీలా వుంది కదా!
రాయడం ప్రారంభించు, ఎదురుచూపు గుమ్మానికి వ్రేలాడదీసెను.
***********************End***********************
పుట్ నోట్స్..
*ఐసోలోఫిలియా (Isolophilia)
*మెటానోయా (Metanoia)
ఎడ్మండ్ జలో (ఫ్రెంచ్ రచయిత) రాసిన “ఆఖరి ఉత్తరం” కథ.
మాక్సీం గోర్కీ రాసిన “Her Lover” ప్రణయ పత్రాలు కథ.
25 జనవరి 2026.
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి