అమ్మమనసు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
అమ్మమనసు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

26, ఆగస్టు 2026, బుధవారం

అమ్మ ప్రేమ




ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోండి...


మిమ్మల్ని ప్రేమించిన మొదటి వ్యక్తి మీ అమ్మ.


ఆమెకు ప్రేమించాల్సిన అవసరం వచ్చి కాదు, మీరే ఆమె ప్రపంచం కాబట్టి.


ఇతరులు మీరు ఎలా ఎదుగుతారో చూసి మిమ్మల్ని ప్రేమించవచ్చు.


ఇతరులు మీరు ఏమి ఇస్తారో చూసి మిమ్మల్ని ప్రేమించవచ్చు.


కానీ మీ అమ్మ-

మీరు ఎలాంటి వారో తెలియకముందే ఆమె మిమ్మల్ని ప్రేమించింది.


మీపై మీకు నమ్మకం కలగకముందే ఆమె మిమ్మల్ని నమ్మింది.


మీ దగ్గర ఇవ్వడానికి ఏమీ లేనప్పుడు,

కేవలం మీ ఉనికి తప్ప, ఆమె మీకు అండగా నిలిచింది.


ఆమె మీ భయాలను, మీ బాధలను, మీ కలలను మోసింది.


ఆమె లెక్కలేకుండా ఇచ్చింది.


ఆమె ప్రకటించకుండానే త్యాగం చేసింది.


మీరు మీ జీవితాన్ని నిర్మించుకోకముందే, మీ జీవితాన్ని నిర్మించిన ఆ స్త్రీని ఎన్నటికీ మర్చిపోవద్దు.


ఆమెను గౌరవించండి.


ఆమెను ఆదరించండి.


ఆమె హృదయాన్ని కాపాడండి.


ఎందుకంటే, తల్లి ప్రేమ స్వచ్ఛమైనది మరియు షరతులు లేనిది అయినప్పుడు, ఒక కుమార్తెకు లభించే అత్యంత బలమైన పునాది అదే.

18, మే 2023, గురువారం

బిడ్డల పెంపకం

 మన పిల్లలే మనకు స్వచ్ఛంగానూ… మురిపెంగానూ కనబడతారు. పెరిగి పెద్దయ్యాక కొత్తగా వారే వీరా అని మనం ఆశ్చర్యపడిపోయేటట్టు కనబడతారు. మన అంచనాలకు మించి సాధారణంగా కనబడతారు ముఖ్యంగా తల్లికి ఒక రకంగా తండ్రికి మరొక రకంగా… 

నాణేనికి రెండో వైపు చూడాలనుకుంటాను నేను… అలా చూసే క్రమంలో … యదాలాపంగా రాయకుండా వుండలేక నా ఆలోచనా స్రవంతి… ఇలా. 

మనుమరాలికి ప్లే స్కూల్ లో విత్తనం నుండి మొలకలు ఎలా వస్తాయో చూపించినట్టు వున్నారు. ప్లాస్టిక్ కప్ లో  ఏవో సీడ్స్ వేయించి మొలకెత్తినాక ఇంటికి ఇచ్చి పంపారు. ఆ కప్ కి మనుమరాలి ఫోటో కూడా అతికించి వుంది. మంచి ఆలోచన అనిపించింది. లేకపోతే అన్నం గింజలు అంటే ఏమిటి అని మన కార్పోరేట్ స్కూల్ విద్యావిధానంలో పిల్లల్లా అయిపోతారు అనుకున్నాను. 

 ఇంటి దగ్గర కూడా నా మనుమరాలికి  గింజలు వేయటం నేర్పించాను. మా రైతు భాషలో విత్తడం అంటాం. పక్షుల కోసం నానారకాల కలబోత కల ధాన్యం తీసుకువస్తాం. అందులో వడ్లగింజలు మాత్రం కనబడవు. (అమెరికా కాబట్టి) వాటిలో నుండి ఓ గుప్పెడు తీసి బెడ్ లో చల్లించాను. నా కొడుకు గార్డెన్ ను క్రమ పద్దతిలో చేయాలంటాడు. తనకు ఎవరైనా ఎక్కడైనా మొక్కలు నాటినా గింజలు విత్తినా అసహనం. ఇదిక్కడ ఎవరు వేయమన్నారు.. ఎందుకు వేసావు అని కోపం ప్రదర్శిస్తాడు. 


అలాంటి రియాక్షన్ లు చూసినప్పుడల్లా.. వీడు నేను పెంచిన బిడ్డ కాదబ్బా.. అచ్చం వీడు పితృస్వామ్య భావజాలానికి ప్రతీక అనుకుంటాను. అంత గొప్ప నిర్వచనం ఎందుకంటారా.. ? లేకపోతే ఎవరు వేయమన్నారు నిన్ను అని అడుగుతాడా? సరే నేను తల్లిని. గెస్ట్ ని కొద్దికాలం వుండి వెనక్కి సర్దుకుంటాను. కానీ భార్య ను కూడా అలాగే మాట్లాడతాడు. అది నాకస్సలు నచ్చి చావదు. కోడలు పిల్లకు నచ్చదు ఆ మాట తీరు. అందుకే తను గార్డెను జోలికే రాదు. తన కిష్టమైన మొక్క కొనుక్కొచ్చుకున్నా ఎక్కడ నాటాలో తనే ఆదేశిస్తాడు. ఇంట్లో వస్తువులు సర్దడం కూడా అంతే! 


కుటుంబంలో నలుగురు వున్నాక అందరి ఇష్టాలు వుంటాయి. దానికి తగ్గట్టు మిగతావారు సర్దుకోవాలి.. ఎంతసేపు నీకు ఇష్టమైనరీతిలోనే అందరూ ఇమిడిపోవాలి అనుకోకూడదు అని చెబుతాను. నేనింతే! ఇది నా ఇల్లు. నాకిష్టం వచ్చినట్టు నేను పెట్టుకుంటాను అంటాడు. అప్పుడు చెంప చెళ్లుమనిపించినట్టు భావన. ఈ భావజాలాన్ని పెంచిపోషించేది తల్లిదండ్రులే! ప్రతిది ఇది నీదే అని వారికి కష్టపడకుండా అప్పనంగా అప్పజెప్పడం అంటాను నేను. మరి వారికి నాది అన్న స్వార్థం తప్ప మన అనే భావన ఎలా వస్తుంది?


ఎలాగంటారా.. 

అమ్మో.. నా కొడుక్కి బంగాళాదుంపల డీప్ ఫ్రై యిష్టం, బెండకాయ కొబ్బరి ప్రై ఇష్టం, పప్పు చారు ఇష్టం అని నిత్యం వారికిష్టమైనవే చేసి పెట్టానే కానీ.. ఇదిగో ఈ ముక్కల కలగలుపు కూర నాకిష్టం కాకరకాయ కూర నాకిష్టం నేను ఇవాళ యిదే చేసాను తింటే తిను లేకపోతే లేదు అన్నానా.. అనలేదు కదా.. అలాగే మన ఇష్టం కోసం వారి ఇష్టాలను వొదులుకుంటారని పొరబడి వాస్తవం గుచ్చినట్లు వుంటే ముఖం మాడ్చుకుంటూ రాని నవ్వు నవ్వుకుంటాను.


అలా అని నా యిల్లు నా యిష్టం వచ్చినట్లు సర్దుకుంటాను మొక్కలు నాటుకుంటాను అంటే కూడా వొప్పుకోను.  విసుక్కుంటాను నొచ్చుకుంటాను. మన కోసం కాకపోయినా అందులో వారి మంచి ఇమిడివుంటుంది. అలా అనకూడదని విడమర్చి చెపుతాను. ఒకోసారి వింటాడు. ఇంకోసారి వినడు. చెప్పడం నాధర్మం అనుకుంటాను.


ఇక  నా కొడుకు తన కూతురు వేసిన గింజలు అనగానే గమ్మున వున్నాడు. మొక్కలు పీక కుండా వుంచేశాడు. మనుషులకు ఎమోషనల్ ఎటాచ్మెంట్ వుంటే తప్ప కొన్నింటిని ఆమోదించలేరు అనుకుంటా. అలా అని నా కొడుకు అన్నింటా తన వాదనే నెగ్గాలని తన యిష్టాలే నెరవేరాలని అనుకోడు. ప్రతి విషయాన్ని భార్యాభర్తలు ఇద్దరూ చర్చించుకుని ఒకరి యిష్టాన్ని వొకరు గౌరవించి నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు. ఇది సంతోషకరమైన విషయం. అది చూసి హమ్మయ్య.. నేను భయపడాల్సిన అవసరం లేదు అనుకుంటాను. 


కిచెన్ గార్డెన్ లో మిక్స్ డ్ క్రాఫ్ వల్ల చీడపీడలుండవు అని చెబుతాను. అబ్బాయి కి చుట్టూ ఆహ్లాదంగా వుండాలి పూల మొక్కలు అంటాడు. నేను కూరగాయల పెంపకం కూడా అంటాను. బ్లాక్ బెర్రీస్ బ్లూ బెర్రీస్ రాస్ బెర్రీస్ వచ్చాయి. నేను సంవత్సరం పైగానే వున్నాను కాబట్టి ఐదారు బకెట్ ల కిచెన్ వేస్ట్ తో వర్మీ కంపోస్ట్ చేసాను. దానిని కుండీల్లో నింపాను. వంగ మొక్కలు టమోటా పచ్చిమిర్చీ వేసాము. ఫలితాలు ఎలా వుంటాయో చూడాలి మరి. 


ఇక నా మనుమరాలికి మొక్కలను సున్నితంగా తడిమి పలకరించడం వాటితో మాట్లాడటం.. పూలు పూసినా కాయ కాసినా మొక్క కు థాంక్స్ చెప్పించడం సూర్యుడికి దణ్ణం పెట్టి థాంక్స్ చెప్పించడం.. నీళ్ళు పారబోయకూడదని నువ్వు నీళ్ళు పారబోస్తే మొక్కలకు మనకు తాగడానికి నీళ్ళుండవని భయపెట్టి చెప్పడం నేర్పుతున్నాను. మనం చెప్పినవి ఎంత చక్కగా అర్ధం చేసుకుంటుందో మళ్ళీ వాళ్ళ అమ్మకు  చెబుతుంది ఆరింద లాగ. అరటిపండు తొక్కలను నారింజ తొక్కలను గులాబీ చెట్ల మొదలు లో పడేసి వస్తుంది. మొక్కలు స్ట్రాంగ్ అవుతాయి అంటుంది పిడికిలి బిగించి. పెద్దలను సైలెంటుగా అనుసరిస్తారు పిల్లలు. రెండు మూడు నెలల బట్టి ప్రతి కొత్త పదం విన్నప్పుడల్లా అంటే ఏమిటి? అనే ప్రశ్నలు వేస్తుంది.  ఇంగ్లీషు పదానికి తెలుగు మాట తో పాటు రెండు మూడు పర్యాయ పదాలు ఒక హిందీ పదం నేర్పుతున్నాను. ఇంకో ఏడాది నేను ఇక్కడే వుంటే బాగుండును అనిపిస్తుంది. పిల్లను వొదిలి వెళ్ళాలంటే మూడు నెలల ముందునుంచే  ఇప్పుడు నుండే దిగులు పుడుతుంది. అచ్చు ఇలాగే నా బిడ్డను పెంచాను కదా! వాడు నన్ను ఎలా నొప్పిస్తున్నాడో అలాగే మనుమరాలు కూడా అనుకుంటాను.


సంవత్సరం క్రితం …నాయనమ్మా నేను నిన్ను కొడతా.. అనేది. ఎందుకమ్మా అంటే.. అంతే, నేను నిన్ను కొడతా! అనేది మళ్ళీ. మీ తాత లాగా కొడతావు కాబోల్సు అని నవ్వేదాన్ని. మనం అనుకొంటాం కానీ అనువంశిక లక్షణాలు కొన్ని కనబడతాయి పిల్లల్లో. నా మొండితనం.. కనబడుతుంది. వాళ్ళ తాత లాగా చేయి కాలు విసరడం కనబడుతుంది. నెమ్మదిగా అలవాటు మానిపించాం. వాళ్ళ నాన్నకు కూడా తన తండ్రి అహంకారం బాగానే అంది పుచ్చుకున్నాడు. ఎంతైనా మగవాడు కదా అనే భావన, నా మాటే సాగాలి అనే పట్టుదల వచ్చిందని అర్ధం అవుతుంది. నా చేయి వదిలి పదమూడేళ్లు అయింది కాబట్టి ఇంతకాలం చాలా విషయాలను గమనించే అవకాశం రాలేదు. చిన్న విషయాలు లాగే కనిపించే పెద్ద విషయాలు గురించి ఆలోచన చేస్తాను. సున్నితంగా చెప్పి చూస్తాను. పిల్లలకు బాల్యంలో మనం వేసే ముద్రల వల్ల వ్యక్తి వికాసం వ్యక్తిత్వం రూపుదిద్దుకుంటాయట. పిల్లది మనని చూసే నేర్చుకుంటుంది రా అబ్బాయీ అంటే.. నాకు తెలుసులే నువ్వు ఊరుకో అంటాడు.


ఇందాక వొక విషయం చెప్పలేదు కదా.. ఇంట్లో పురుషుడు ఎవరైనా ఇది నా ఇల్లు అని మాట్లాడితే నాకు వొళ్ళు మండుద్ది. వారికి పిత్రార్జితంగానో వారసత్వపు ఆస్థిగానో, లేదా స్వశక్తి తోనే నిర్మించుకుని కొనుక్కొని వుండొచ్చు. అంత మాత్రం చేత నా ఇల్లు అని వొక్కాణించడం నాకు నచ్చదు. ఆ ఇల్లు అచ్చంగా పురుషుడిది అయిపోదు. ఇంట్లో తల్లికో సోదరిమణులకో భార్యకో ఎంతోకొంత వారికి  కూడా భాగం వుంటుంది. గృహ నిర్వహణ ఇంటి పనులు కూడా ఉద్యోగం లాంటివే. మరి ఉద్యోగం అన్నాక జీతం భత్యం వుంటాయి కదా.. ఇల్లాలు కూడా ఇంటి ఓనర్ కింద లెక్క. ఇది నా ఇల్లు అని అహంకారంగా పురుషుడు ప్రకటించడం సబబు కాదు. స్త్రీలు ఎంత బాధ పడతారు. నొచ్చుకుంటారు. ఇది నా అనుభవమే కాక ఎంతోమంది అనుభవం కూడా. కవనశర్మ గారి భార్య ఇల్లు, పుట్టిల్లు, అమ్మకో గది లాంటి కథలు గుర్తొస్తాయి. గృహిణి లకు కూడా నాది అనుకోదగ్గ ఇల్లు వుండాలి. ఉద్యోగం చేసి నీకొక ఇల్లు సమకూర్చుకో అమ్మా.. అని కోడలికి చెప్పాను సీరియస్ గానే. మా మధ్య పుల్లలు పెడుతున్నావ్ అంటాడు అబ్బాయి. కాదు, ఇతరుల యిష్టాలకు విలువ గుర్తింపు ఇవ్వకపోవడం  అణచిపెట్టడం వల్ల ఎవరి స్వతంత్రం వారు వెదుక్కొంటారు. అది కుటుంబానికి మంచిది కాదు అని చెపుతాను. అందరి ఆకాంక్షలను కూడా ఈ భూమి తీర్చలేదు. ఉన్నంతలో సర్దుకోవాలి అని చెబుతాను.


గడచిపోయిన గాధల నుంచి  ఎంతోకొంత  మంచి నేర్చుకోని మనుషులు వికాసం చెందలేరు. 


 ఎంతోకొంత నేర్చుకుని తన భవిష్యత్తు నిర్మించుకోకపోతే మనిషికి  పతనం తప్పదు. 


అలాగే జరిగిన చరిత్రను మరచిన దేశం కూడా పతనం కాక తప్పదు. 


వ్యక్తి అయినా దేశం అయినా ప్రపంచం అయినా..  పాఠాలు నేర్చుకోవడం  తప్పనిసరి.


నిన్న నేను రాసిన ఈ చిన్నపాటి ఆలోచనలు కూడా  ఆ ఒరవడిలో రాసుకున్నవే! వ్యక్తుల్లో  సమాజంలో ఆధిపత్య భావజాలం సమసిపోవడానికి కొన్ని తరాలు చాలవు. బలవంతుడు బలహీనుడిపై సాగించే ఆధిపత్యం అది. బలహీనుడి నుండి కూడా నేను బలహీనుడిని కాను అనే తిరుగుబాటు రావాలి. కుటుంబంలో మాత్రం ఆధిపత్యభావజాలాన్ని ప్రేమతో దయతో భరించాల్సిందే. తప్పదు. కాదంటే..  ఏముందీ.. ఏకో నారాయణ😊😚


మా తాత తరం క్లుప్తంగా నిరాడంబరంగా బతికితే మా నాన్నల తరం సర్దుకుని బతుకుతుంది. మా తరం సౌకర్యంగా బతుకుతుంటే మా బిడ్డల తరం విలాసంగా బతుకుతున్నారు. క్షణం తీరిక లేదు. వెనుకేసే కొండలూ లేవు. నిశ్చింత లేదు.రేపటి తరం ఎలా బతుకుతుందో మరి. బిడ్డల పెంపకం తల్లిదండ్రులది.. ఫలితం వారికి సమాజానికి కూడా.







30, జూన్ 2021, బుధవారం

రహస్యాల అర


ఏదైనా లోన దాచుకున్నంత కాలం...  పరిమళాన్ని దాచుకున్న మొగ్గ లాగా అది కేవలం మనదీ.. మనకు మాత్రమే సొంతమైనది. 

పెదవి దాటినా.. పాళీ కదిలినా.. కీ బోర్డ్ చప్పుడు చేసినా.. కుడి చేతి చూపుడు వేలు ఒక క్లిక్ మనిపించినా  వికసించిన పుష్పం నుండి వెలువడిన పరిమళంలా అది మరికొందరిది అందరిదీ.. 

రహస్యపు పొరలు  విప్పకుండా దాచుకున్న అనేకానేక ఆలోచనలు మనసు మమత అన్నీ మన వ్యక్తిగత సంపద. ఎవరూ దోచుకోలేని సంపద.  మనిషి ఒగ్గి ముడతలు  పడ్డ చర్మం క్రింద దాగున్న నరాలలో ప్రవహించే రక్తంలా అవి చేతనమైనవి. మరణించిన కణాల స్థానాన్ని భర్తీ చేసే సరికొత్త కణాల్లాంటివి. రోజు రోజుకూ సరికొత్త రూపం దాల్చి ఇది ఇలా కాదు అలా అది మరోలా అంటూ అమీబా లా ఆకృతి మార్చుకుంటూ మనకు మాత్రమే సొంతమైన ఆస్థి. 

అందుకే అంటారు.. వయస్సు పెరుగుతున్న కొద్దీ నోరు తెరవడం తగ్గాలి అని. 

మనం విపరీతంగా ప్రేమించే వారు మనను సరిగా పట్టించుకోవడం లేదని భావన కల్గినా అది నిజమే అయినా అబద్దమైనా.. అది జీర్ణం చేసుకోడంలో విఫలమైతే అప్పటికప్పుడు పుట్టుకొచ్చే కన్నీరు పై పై ఆరోపణలు అన్నీ మన మనసును ఆలోచననూ పట్టి ఇచ్చేవే! 

అందుకే ఆలోచనల ముంత పగలకూడదు.. ప్రకటనల తాళం బద్దలకొట్టకూడదు..సిల్లీ థింగ్స్ అని పలుచన కాకూడదు. .. కొంత దాచుకోండి.మీ  విలువైన సంపదను మీరే అనుభవించండి. అంతర్ముఖులై వుండటానికి సాధన చేయాలి. 

అని యెన్నో అనుకున్నానా.. 

హృదయం యెంత పిచ్చిది..  ముడి విప్పొద్దు అంటూనే   యెంత త్వరగా బట్టబయలై పోతుందో. అనేక సంశయాలు భయాలను దాచుకోలేక  యిష్టమైన వాళ్ళ ముందు బయటపడి పోతుందో! అది ఆలోచనకు ఎంత విభిన్నంగా వుంటుందో.. కదా!   

అప్రయత్నంగా.. మేరా దిల్ బి కిత్నా పాగల్ హై.. అని మనసు  ఓ  అంతర్ముఖి  పాట పాడుకుంది.. 

మనుమరాలిని చూడటానికి  వెళ్ళడానికి వేగిరపడుతున్న పడుతున్న మనసు వెళ్ళలేని నిస్సహాయత కలగలసిన అసహనంలో కొడుకుతో కాస్త మాట్లాడి ఎక్కువ పోట్లాడి అర్దం లేని ఆరోపణలెన్నో చేసాక.. కాసిని కన్నీళ్ళు కార్చాక తేలికైన హృదయంతో .. యిలా అనుకున్నాను.

నా కొడుకు సహన సముద్రం. అమ్మను బిడ్డలా వొడిలో పడుకోబెట్టుకుని ప్రేమగా వెన్ను నిమిరినట్లు వొదార్పు వచనాలతో సాంత్వన కల్గించాడు. మరి అమ్మను యెవరు అర్ధం చేసుకుంటారు బిడ్డ తప్ప. 

 అసలు విషయం యేమిటంటే... తగుదునమ్మా అంటూ అన్నీ బయట పెట్టకూడదు.. కొన్ని దాపెట్టుకోండి అనేది కూడా అవసరమైన మాటే. ఎవరికి వారు అనుభవంలోకి తెచ్చుకుని చూడండి. మీకే తెలుస్తుంది. రహస్యపు అర యెంత ఆనందాన్నిస్తుందో!

27, జూన్ 2021, ఆదివారం

ముద్దు బంగారమే..

 💕నిహిర బంగారమే💕


ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 

చిన్ని బంగారమే తల్లి జినుగు బంగారమే 

ముప్ఫై మూడొంకర్ల మూతి వయ్యారాల 

ముప్పొద్దు మురిపాల మేలిమి బంగారమే   

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 


రెప్పలు కొంచెం ఎత్తి చూసిందంటే

కనబడే మోము నిండు బంగారమే తల్లి 

యిట్టే చప్పున  కళ్ళు చిలిపిగ చికిలించేసి 

అప్పుడప్పుడు అదును జూసి రాగాలు తీసి 

అంతలోనే గుప్పెడు గారాలొలకబోసి 

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే


పెడ చూపు చూసేమంటే  అలవిగాని అలక జూపి 

ఆవైపు చూళ్లేదంటే చుర్రున చినబోతుందీ చిలక  

పోరు బంగారమే పిసరంత హోరు బంగారమే 

నిహిర పేరు బంగారమే చిత్కళ తీరు బంగారమే 

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే


చిట్టి పాదాలెత్తి  నాన్న గుండెలను తంతుంటే నాన్న 

తనువంత మురిసేను వాత్సల్యం వర్షమై కురిసెను  

అమ్మ జుట్టును పీకుతూ వుంటే ఆమెకు పట్టలేని పులకింతై 

ఆ కనుల వెలుగు పుత్తడి పూవులై మెరిసేను    

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 


మణితునకలంటి గోళ్ల కొనల తోటి అత్త

తన పాల చెక్కిళ్లు  మీటుతుంటే పాపాయి చెప్పెను 

అర్దమవని కబుర్లు అనేకమ్

ఆకలి అయ్యిందంటే అరక్షణం ఆగక 

ఆగమేఘాలపై అమ్మ ఉరికి రాకుంటే కనుమీను దోయి 

కనక ధారలు గట్టి ఇల్లంతా తడిసింది 

బొజ్జ నిండిన తడవునే ఆ తడిసిన మోము 

వజ్రపు తునకలా తళుకున మెరిసేను 

తిక్క బంగారమే నువుగింజ ముక్కు బంగారమే 

బుగ్గ బంగారమే ఇంచక్కని చుక్క బంగారమే


ఆదిభిక్షువుకు జ్ఞాన భిక్ష పెట్టిన అమ్మ  బంగారమే 

కరుణించేను ఆ తల్లి మా ఇంట తన రూపున  

మా చిత్కళ  తల్లి బంగారమే

మా ఇంట వెలసిన  మాట బంగారమే    


ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే 

నిహిర బంగారమే మా చిత్కళ తీరు బంగారమే..

ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే

చిన్నితల్లి బంగారమే నా తల్లి బంగారమే..


అన్న ప్రసాద స్వీకరణ (అన్నప్రాసన) సందర్భంగా ... 

ప్రేమతో.. నాయనమ్మ 25/10/2020. విజయదశమి.






26, ఏప్రిల్ 2021, సోమవారం

నాయనమ్మ ప్రేమ

నా మనుమరాలు “నిహిర’’ పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు 

పుట్టినరోజు  అయిన ఒక   మాసం తర్వాత బ్లాగ్ లో పొందుపరుస్తున్నాను. పాపాయి వాళ్లమ్మ ఫేస్ బుక్ గోడపై ఇలా వుంచాను. ఇంతకు మించి అంతరంగమున అనేకము కలవు. వ్రాయబడని రాతలు ఇక రాసే క్రమం ప్రారంభ టపా యిది. 💕

 చిన్ని తల్లీ! 

రోజూ రోజూ పూచే పువ్వులు నీ నవ్వులు .. 

రేయి పగలు ఒకేలా వెలిగే నక్షత్రకాంతులే నీ కనుల వెలుగులు..

మాకర్దం కాని నీ పలుకులే అనాదిగా వున్న సంగీతానికి మూల స్వరాలు సరికొత్త భాషకు ప్రాణాధారాలు

నీ ఉత్సాహపు వొరవడి చూస్తే ప్రత్యక్షంగా చూడని  అనేక నయాగరా ఝరులు 

నా చిన్ని తల్లీ.. నీకు బోలెడన్ని కరిగపోని తరిగిపోని ప్రేమలు అమూల్యమైన కానుకలు.

సంవత్సరం యెలా గడిచిందో.. అసలు గుర్తు లేదురా..

బోలెడంత ఆశ అనేక ఆకాంక్షల మధ్య కరిగిన ఏడాది కాలం.. నాకు నిత్య నూతనమే! 

నీ మృదుస్పర్శ కోసం అలమటించే ఈ హృదయానికి ఇంకొంత కాలం నిరీక్షణ తప్పనిదని  నా చిటికెన వేలు పట్టుకుని నువ్వు నడిచే కాలానికి.. 

నా వూహలకు ఆశనే నీరు ఎరువిచ్చి దృఢంగా పెంచుకుంటాను.. సరేనా! 

పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు రా.. తల్లీ

శ్రీగిరి పర్వత శిఖరం నుండి ఆదిదంపతుల కరుణాకటాక్షవీక్షణలు నీకొక రక్షణ కవచమై నిలిచి వారి అనేకానేక శుభాశీస్సులుతో  పాటు నా శుభాశీస్సులు కలగలిసి.. చల్లగా వర్దిల్లు తల్లీ.. నీకు బోలెడంత ప్రేమతో..   💞


హేపీ బర్త్ డే .. “ నిహిర” 🎈🎈🎂🎈🎈 

31, డిసెంబర్ 2020, గురువారం

కఠినమే.. అయినా ఎనలేని నిథి నాకు బహుమతి



 2020 వ సంవత్సరం.. ప్రతి వొక్కరికి గడ్డు కాలంగా మిగిలిపోనున్నది. ప్రతి వొక్కరికి సరికొత్త అనుభవాన్ని మిగిల్చి సవాల్ ని విసిరింది. ఊపిరితో మిగిలివున్నాం.. చాలు అనుకుంటూ.. అందుకు భగవంతునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుందాం అని అందరూ అనుకోవాలి. 

కరోన కాలం కాకుండా ఇంకొన్ని ఇబ్బందులు పెట్టిన కాలం కూడా 2020 నే. నేను జీవితకాలమంతా పడిన కష్టం కన్నా ఈ సంవత్సరం పడిన మానసిక వ్యథ అంతులేనిది. నన్నెవరో పరులు శత్రువులు గాయపరచలేదు మానసిక క్షోభకు గురిచేయలేదు. నా రక్తసంబంధీకులు నా కొడుకు రక్తసంబంధీకులు ఉచ్చనీచాలు మరిచి తమ ఈర్ష్యద్వేషాలు అసూయలను మాటల్లో ముంచి గుండెల్లో గునపాలు గుచ్చారు. ఎన్నో రాత్రులు అలజడితో మానసిక వ్యథతో బాధపడి కృంగిపోయాను. ఆరోగ్యం దెబ్బతిని మానసిక అశాంతితో వొణికిపోయాను. వారి తిట్లకు భయపడ్డాను కానీ భగవంతుడిపై భారం వేసి వారిని క్షమించమని వారికి వారి బిడ్డలకు మంచే కల్గాలని కోరుకున్నాను.,వారికి ప్రత్యక్షంగా కానీ పరోక్షంగా కానీ నేను కానీ నా కొడుకు కానీ ఎలాంటి అన్యాయం చేయలేదు. ఇంకా పుట్టని పసిబిడ్డను కూడా శపించిన వారిలాంటి వాళ్ళను అంత ఉచ్చనీచాలు మరిచిన మనుషులను నా బంధువులగానే కాదు మనుషులుగా కూడా అంగీకరించలేను. నా జీవితకాలంలో నేనింతవరకూ అలాంటి నీచ నికృష్ఠ మనస్తత్వాలను చూడలేదు. 

భగవంతుడి దయ వలన నేనూ నా కుటుంబం క్షేమంగా వున్నాం. నేనూ మా కుటుంబ సభ్యులు తీసుకున్న నిర్ణయం ఏమిటంటే.. ఇక ఎప్పటికీ అలాంటి దుష్టులకు దూరంగా వుండాలని. ఊపిరి వున్నంత వరకూ వాళ్ళతో మాట్లాడకూడదనీనూ.. అలాంటి విషప్పురుగులకు మనమే దూరంగా వుందామని గట్టి నిర్ణయం తీసుకున్నాను. 

గాయమెంత లోతు అని గ్రుచ్చిన వారికి తెలియదు కానీ నొప్పి అనుభవించిన వారికి తెలుసు కదా..

నేను ఒకటే చెబుతాను.. కష్టాలలో కడిగిన ముత్యాల్లా తేలిన మా వెనుక నిజాయితీతో కూడిన మా కష్టమే వుంటుంది వుంది కూడా. 

ఇతరుల ముందు తలవొంచని నా ఆత్మగౌరవం నా పొగరు నా ఆత్మ విశ్వాసం ఇలాగే నిలిచివుండేలా.. కరుణించు మల్లన్నా..🙏🙏🙏. బ్రతకడానికి కావాల్సిన మనో నిబ్బరాన్ని మంచితనం ముందు వినమ్రతతో తలవొంచి నిలబడే సుగణశీలతనివ్వు తండ్రీ.. అందర్ని చల్లగా చూడు..అనంతమైన నీ కరుణాకటాక్ష రక్షాకవచాన్ని వుంచి నన్ను నా కుటుంబాన్ని చల్లగా కాపాడు తండ్రీ.. అని ప్రార్దిస్తూ..

ఇన్నింటి మధ్య 2020 మాకు ఇచ్చిన అపురూపమైన కానుక...  

నవనిధులు అష్టలక్ష్మి లు అన్నీ కలగలిసిన...  శ్రీగిరి నిలయ శ్రీకరి ప్రసాదిత చిత్కళ  రూప.. “నిహిర తాతినేని’’. నానమ్మకు ‘’చిన్నితల్లి’’ అమ్మనాన్నలకు “Chansi’’ means Dance. (ఫోటో పంచుకోవడం కూడా ఇష్టం లేదు) 

ఎపుడో ఒకపుడు బ్లాగ్ లో అనేక విషయాలు పంచుకునే నేను.. బ్లాగ్ మొదలెట్టిన పది యేళ్ళలో అతి తక్కువ పోస్ట్లు వ్రాసినది కూడా.. ఈ సంవత్సరమే. 

ఈ గడ్డుకాలం దాటి అందరూ సంతోషకరమైన రోజులు గడపాలని మనసారా కోరుకుంటూ.. ఈ సంవత్సరానికి వీడ్కోలు చెపుదాము. సర్వేజనా సుఖినోభవంతు 🙏🙏

2, జులై 2020, గురువారం

మనసంతా నువ్వే ..

మనసంతా నువ్వే!

నా ప్రేమ వాత్సల్యం వాటాలో మీ నాన్నను వెనక్కి నెట్టేసావ్.

మీ నాన్న ప్రేమ వాటాలో నాకు శాతం తక్కువైపోయింది..

ఈ నానమ్మ ఆరోపణ నీపై మరింత ప్రేమ రంగరించిన మురిపెం ఇష్టంతో.. కూడినది.
నా మనసంతా నువ్వే..

పక్షిలా రెక్కలు లేనందుకు చింతిస్తున్నా .. నీ ముందు తక్షణం వాలిపోవడానికి.

ఈ వాత్సల్య ప్రవాహం.. వీడియో కాల్ లో ప్రవహిస్తుంటే నువ్వు గుర్తిస్తున్నావ్.. అది చాలులే..

పెద్దయ్యాక.. నానమ్మ నీకు చెప్పే కబుర్లలో ఇది కూడా వుంటుంది గా..

నీవేమో నా కబుర్లను ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు విప్పార్చుకుని చూస్తూ వింటూంటావ్ గా..

మీ నాన్న మనిద్దరనీ చూస్తూ సన్నగా నవ్వుకుంటాడుగా..

మీ అమ్మేమో.. నాయనమ్మ మనుమరాలికి అన్నీ కథలూ కవిత్వాలే అనుకుంటుందేమో కదా.. 😍😊


(మనుమరాలి కోసం మనసంతా కదిలి)

26, మార్చి 2020, గురువారం

First Love Letter To My Dear Grand Child..

💕First Love Letter to My dear Grand child💕

ఇదిగో... ఇపుడే కాఫీ కలుపుకుని వచ్చి తూర్పు గవాక్షం తెరిచానా... నారింజ రంగు సూర్యుడు ఎంత అందంగా వున్నాడో.. అనుకుంటూ కాఫీ గ్లాస్ అక్కడ పెట్టి మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకుని రెండు క్లిక్ లు మనిపించి ఆ అందాల సూరీడ్ని ఫేస్ బుక్ గోడ మీద అందరికీ చూపించాలనే సౌందర్య ఆరాధన, ఆరాటం తీర్చుకుని .. కె జె ఏసుదాస్ మధురంగా ఆలపించిన శివ తాండవం (లాస్య) ని వింటూ చుక్క చుక్క కాఫీ ఆస్వాదిస్తున్న తరుణంలో... మీ నాన్న నుండి నాకు వాట్సాప్ కాల్ వచ్చింది. వెంటనే కాల్ లిప్ట్ చేసి .. ఏం చేస్తున్నారు బంగారం, డిన్నర్ అయిందా... అని నా ప్రశ్న.

అమ్మా.. బేబి పుట్టిందమ్మా.. అని ఉద్వేగమైన మాటలు. అపుడేనా.. తల్లి బిడ్డలు ఇద్దరూ క్షేమమేనా... అని అడిగాను కంగారుగా. ఎవ్విరిథింగ్ ఈజ్ ఫైన్.. అమ్మా. నీ కోడలికి c section జరిగింది. అని చెప్పాడు.. నాకు ఒకేపరి గంగయమునలు కళ్ళలో ఊరుతున్నాయి. వాటిని అణుచుకుంటూ.. అభినందించాను. ఉద్విగ్నతను అణుచుకుంటూ.. ఆశీర్వదించాను. భగవంతుడికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నాను.

బంగారూ... నువ్వు వచ్చే శుభవార్త ఎలా వచ్చిందో తెలుసా! .. మార్గశిర మాసపు గురువారం మునిమాపు వేళ రోజులాగా కాకుండా మరింత ప్రత్యేకంగా కామాక్షి దీపాలతో పాటు మరికొన్ని నూనె దీపాలు వెలిగించి .. ఆ దీపకాంతులు ఇల్లంతా చైతన్యశక్తిని నింపుతున్న వేళలో నేను శ్రీసూక్తం వింటున్న సమయంలో అదొక శుభ ఆశీర్వచనమై శుభతరుణమై .. మీ అమ్మ కాల్ చేసి.. "అత్తయ్యా... అమ్మాయి పుడుతుందంట" అని చెప్పినపుడు సంభ్రమం చెందానని చెప్పను కానీ క్షణకాలం తర్వాత సర్దుకుని.. నిండు హృదయంతో నీ రాకను ఆనందం చేసుకున్న క్షణాలు అవి. నిజం చెప్పొద్దూ.. నాక్కూడా వారసత్వ వ్యామోహం వుండింది. ఆ వ్యామోహాన్ని పటాపంచలు చేసి.. శుభసమయంలో మా ఇంట్లో మహాలక్ష్మి పుడుతుందనే వార్తను విన్నాను అని వెంటనే అయిన వాళ్ళందరికీ ఆ శుభవార్తను పంచుకున్నాను.

మీ నాన్న పుట్టినపుడు ఆడపిల్ల పుట్టలేదని ఏడ్చిన నేను.. నువ్వు పట్టే సమయానికి కాలానికి ఆడపిల్ల కాకపోతే బావుండుననుకునే కాలానికి నెట్టబడ్డానని అనుకుంటాను.. బంగారూ.. నా ఆలోచనలో తప్పు వుందని నేను అనుకోను కానీ.. నీ రాకను నీ లాంటి ఆడబిడ్డల రాకను మనఃస్పూర్తిగా ఆహ్వానిస్తాను తల్లీ..!

మా ఇంటి మహలక్ష్మివి నీవు. నువ్వు పుట్టావన్న వార్తను తొలుతగా నాతో పంచుకున్న నాకే వినిపించిన మీ నాన్నకు తెలుసు.. మీ నానమ్మ నీ కోసం ఎన్ని కలలు కంటుందో.. నువ్వు మీ నాన్న లాగే వుంటావని నేను అనుకుంటే.. అమ్మా.. బేబీ నీలాగానే వుందమ్మా, వ్రేళ్ళు కూడా నీకు లాగానే వున్నాయమ్మా అని మురిసిపోతున్నాడు. నిన్ను ముందు మీ అమ్మ చూసిన తర్వాతే మాకెవరికైనా చూపమని నేను హెచ్చరిక చేసాను. మీ అమ్మ నాన్న నా రెండు కళ్ళు అయితే.. వారి కలల పంటవి.. నువ్వు నాకు పంచప్రాణాలు బంగారూ.. మీ అమ్మనాన్న ఏ పేరైనా పెట్టుకోనీ.. నేను నీకు పెట్టుకున్న పేరు “చిత్కళ”. శ్రీ శార్వరి నామ సంవత్సర చైత్ర శుద్ద విదియ బుధవారం 07:13 pm కి రేవతి నక్షత్రం నాల్గవ పాదం మీనరాశిలో జన్మించిన నీకు.. శుభాశీస్సులు బంగారూ.. ఆ శ్రీగిరి పర్వతం నుండి జగత్ మాతాపితురుల కరుణ కటాక్షాలు నీపై సర్వకాలాలు ప్రసరిస్తూనే వుంటాయని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.

నేను చూసుకున్నట్టే నా కొడుకుని భద్రంగా ప్రేమగా చూసుకోవటానికి నువ్వు వచ్చావు తల్లీ..
అమ్మా.. నన్ను వదలవే తల్లీ.. ఎక్కడో దూరంగా వున్నావనుకున్నా.. ఇదిగో ఇక్కడ కూడా నా కూతురి రూపంలో వుండి అనేక జాగ్రత్తలు చెప్పి సాధిస్తున్నావే .. అని మురిపెంగా.. మీ నాన్న చెప్పే మాటలను మధురంగా.. ఊహించుకుంటున్నా.

ఈ కరోన కాలం కాకపోతే నిను భద్రంగా మృదువుగా అపురూపంగా ఒడిలోకి తీసుకుని లాలించాల్సిన నానమ్మను. ఉయ్యాలలో పడుకుని కాళ్ళు చేతులు ఆడిస్తూ ఏదో రహస్య భాషలో ఎదురుగా వున్న మీ నాన్నతో సంభాషిస్తున్న నిన్ను మొబైల్ కెమెరాలో చూస్తూ ఆ చూపునుండి హృదయం దాకా ప్రవహింపచేసుకుని గుండెతో గుండెను కలిపి భద్రంగా ముడి వేసుకున్నా బంగారూ..

మీ నాన్న కన్నా ప్రియమైనదానవు.. నిను ఒడిలోకి తీసుకుని ఆ పౌత్రి ప్రేమను నిండుగా ఆస్వాదిస్తుంటే.. నువ్వు నా చిటికెన వేలును నీ చిన్ని గుప్పిటలో బిగించి పట్టుకుంటుంటే.. నేను రాసుకున్న “అమ్మ మనసులో మాట “
లేదా “సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలి’’ అన్న కవితలు మదిలో మెదులుతుంటాయేమో మరి.

బంగారూ... ముందు ముందు నా ఊహలు నా ఆశలు నా ఆకాంక్షలు అన్నీ వినే శ్రోతవి నువ్వే. అందుకే.. ఈ అక్షరాలలో నా మనసు మాటలను భద్రం చేస్తున్నా.. తర్వాతెపుడో చదువుకుంటావు కదా..

💕 ✍️ప్రేమతో .. నానమ్మ.🎈🎈💕






ఈ నాటి సూర్యోదయం చిత్రాలు.. 

21, మార్చి 2020, శనివారం

రెండు తీరాల నడుమ నావ

విదేశాలలో పిల్లలుంటే తల్లిదండ్రులకు చాలా అవస్థలు.

వారి మానసిక స్థితిని లంగరు వేయడం కుదరని రెండు తీరాల నడుమ అలల్లాడే నావతో పోల్చుకోవచ్చు.

అనారోగ్యాలు ఒత్తిడితో కూడిన ప్రయాణాల కన్నా కష్టమైనది వేరొకటి వుంది.

అది... అనుబంధాల గొలుసు ముడిపడుతూ తెగనరుకుతూ.. బాధ్యతల నడుమ నలిగే రణరంగంలో మరి మరి క్షతగాత్రమయ్యే హృదయపు అలజడి.

ఈ సడిని అర్ధం చేసుకోదగిన పిల్లలెందరు? కథగా వ్రాయదగిన అంశం ఇది. ఓపిక లేదు వ్రాయడానికి. 😞

విదేశాలకు వెళ్లొచ్చిన తల్లిదండ్రులకందరికీ తెలుసు ..ఆ Pain..ముఖ్యంగా ... బిడ్డలను వారి బిడ్డలను కూడా వొదిలి జీవశ్చవాలుగా బ్రతకడానికి తిరిగి వస్తున్నప్పుడు కలిగే బాధ వర్ణనాతీతం .

ఇప్పుడు "కొరోన" మహమ్మారి. పిల్లలు అక్కడ తల్లిదండ్రులు మరొక చోట. ఇదొక నరకయాతన.



24, నవంబర్ 2019, ఆదివారం

నీకూ నాకు ప్రత్యేకమైన రోజు






పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు ..బంగారం .. ఈ రోజు నీకూ నాకూ ప్రత్యేకమైనదే ..

ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు నిండు నూరేళ్ళు జరుపుకోవాలని ..

చైతన్యవంతమైన జీవన గమనం తో..

స్ఫూర్తి కరమైన మార్గంలో నడుస్తూ..

సుఖసంతోషాలతో..ఆయురారోగ్యములతో.. పుత్ర పౌత్రాభివృద్దితో

యశస్విభవ గా దేదీప్యమానంగా వెలుగొందాలని ..

మనసారా దీవిస్తూ..

భగవంతుని కరుణా కటాక్షములు అన్నింటా లభించాలని కోరుకుంటూ...

హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు ..

నిండు మనస్సు తో.. ఆశ్శీస్సులు .. అందిస్తూ..నా ఆశీస్సులలో సదా ఆ సదాశివుడి దీవెనలు నీవెంట ఉంటాయి. 

"ఎక్కడ నీవున్నా-నా ఆశలు నీవన్నా

నీతో నీడల్లే నా ప్రాణం ఉందన్నా

నీవు ఇంతకు ఇంతై - అంతకు అంతై ఎదగర ఓ..కన్నా" ప్రేమతో ... "అమ్మ"

పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు ..బంగారం .. ఈ రోజు నీకూ నాకూ ప్రత్యేకమైనదే ..

ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు నిండు నూరేళ్ళు జరుపుకోవాలని ..

చైతన్యవంతమైన జీవన గమనం తో..

స్ఫూర్తి కరమైన మార్గంలో నడుస్తూ..

సుఖసంతోషాలతో..ఆయురారోగ్యములతో.. పుత్ర పౌత్రాభివృద్దితో

యశస్విభవ గా దేదీప్యమానంగా వెలుగొందాలని ..

మనసారా దీవిస్తూ..

భగవంతుని కరుణా కటాక్షములు అన్నింటా లభించాలని కోరుకుంటూ...

హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు ..

నిండు మనస్సు తో.. ఆశ్శీస్సులు .. అందిస్తూ..నా ఆశీస్సులలో సదా ఆ సదాశివుడి దీవెనలు నీవెంట ఉంటాయి. 

"ఎక్కడ నీవున్నా-నా ఆశలు నీవన్నా

నీతో నీడల్లే నా ప్రాణం ఉందన్నా

నీవు ఇంతకు ఇంతై - అంతకు అంతై ఎదగర ఓ..కన్నా" ప్రేమతో ... "అమ్మ"



సముద్ర తీరంలో ... ఇష్టమైన వారి పేరు వ్రాసుకోవాలట. జన్మజన్మలకూ ..ఆ అనుబంధం కలిసేలా భగవంతుడు దీవిస్తాడట .. అని విన్నాక నీ పుట్టినరోజుకు రెండు రోజుల ముందు .. సముద్ర తీరానికి వెళ్లి వెళ్ళగానే ..నీ  పేరు వ్రాసుకున్నాను చిన్ని బంగారం ...

7, ఆగస్టు 2019, బుధవారం

స్పీక్ అవుట్..





నాకు ప్రశ్నించే వాళ్ళంటే యిష్టం .  పదే పదే ప్రశ్నించడాన్ని నచ్చక నన్ను నా కుటుంబసభ్యులే విసుక్కున్నందుకు కోపగించుకున్నందుకు, సమాధానమివ్వకుండా మాట దాటేసి మనుషులే మరీ దూరంగా జరిగినందుకు మరీ మొండితనంగా ప్రశ్నించడం నా అలవాటు. సమాధానం రాదని తెలిసినా మౌనంగా వుండేదాన్ని కాదు.
మా అబ్బాయికి పంతొమ్మిది ఏళ్ళప్పుడు ఒక ప్రశ్న వేసాడు. అమ్మా ..నాన్నగారు అలా ఆస్తులన్నీ అమ్మి నాశనం చేస్తుంటే మెదలకుండా నీకేమి పట్టనట్టు అలా వూరుకుంటావేమిటీ, నీకు భాద్యత లేదా .. వాటిని కాపాడి పిల్లాడికి యివ్వాలని" అని అన్నాడు. అప్పటిదాకా నాకు సంబంధించని ఆస్తిపాస్తుల గొడవ నాకెందుకులే అనుకున్నదాన్ని ఆ మాటతో .. మేల్కొని ఆస్తులు అమ్ముతాను అన్నప్పుడల్లా ఉక్కుపాదం మోపాను. అలా కొంత నిలిచింది. ఆ ప్రశ్న నా కొడుకు వేయకుండా వుంటే నేను పట్టనట్టే వుండేదాన్ని.
ఇక రెండవసారి ప్రశ్న నాకు :). ఎప్పుడూ ..నేను ఫోన్ చేసి మాట్లాడటం లేదు అనకపోతే.. నువ్వే యెందుకు ఫోన్ చేయకూడదూ ..నీ దగ్గర ఫోన్ లేదా.. డబ్బులు లేవా, సమయం లేదా అని ప్రశ్నించడం మొదలెట్టాడు. నేను ఇంకెప్పుడూ ..ఆమాట అంటే వొట్టు. నేనే ఫోన్ చేస్తాను. మా అత్తమ్మ నా పట్ల యెలా వున్నా కొంత కినుక వహించి నేను ఆమె వద్దకు వెళ్ళడం మానేస్తే .. ఎందుకు రావు నువ్వు  అని ప్రశ్నించి  నా భాద్యత  గుర్తు చేస్తే ... మనసులో యెన్ని వున్నా ఒక కోడలిగా ఆమెకు పెద్ద వయసులో యెంత సహాయకారిగా వుండాలో అంత వరకూ నేను వుండి తీరుతున్నాను. అలా ఎవరు ప్రశ్నించినా జవాబుదారిని నేనైనప్పుడు తప్పకుండా నన్ను నేను దిద్దుకుంటాను. అందులో నాకేమీ నామోషీ లేదు.
ఇలా ఎవరు సమంజసమైన ప్రశ్న వేసినా నాకు చూడముచ్చటగా వుంటుంది. స్నేహాన్ని కాపాడుకోవాలనే దుగ్ధ లేకుండా ప్రశ్నించి నామీద హోరాహోరీగా పోరాడే వాళ్ళు (ప్రశ్నించేవాళ్ళు ) అంటే నాకిష్టం.

మొన్న కొత్తకథ 2019 ఆవిష్కరణ సభ తెనాలి  ASN కాలేజ్ లో విద్యార్ధుల మధ్య జరిగినప్పుడు .. డిగ్రీ ఫైనలీయర్ అమ్మాయి వొక ప్రశ్న వేసింది. స్త్రీలకు తమ తమ ఇష్టాలకు అనుగుణంగా వొంటరిగా వుండి ఆత్మ గౌరవంతో బ్రతికినప్పుడు యెక్కువ విలువ వుంటుందా..గృహిణిగా అందరినీ మెప్పిస్తూ బ్రతకడంలో విలువ వుంటుందా అని. అదేదో భేతాళ ప్రశ్నలా అనిపించింది నాకు. ఆది కావ్యం నుండి పురాణ ఇతిహాసాల నుండి నేటి సాహిత్యమంతా చదివినా .. నీకు సమాధానం చాలా తేలికగా అర్ధమవుతుంది అమ్మా ..రచయితలైనంత  మాత్రాన నీ ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పగల్గినవాళ్ళు యెవరూ లేరు. సమాధానం చెప్పినా భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్న సమాజంలో యేది మంచిది అన్నది మనకి మనం నిర్ణయించుకునేది. ఇంకొకరు నిర్ధారించేది  కాదు.  గుడిపాటి వెంకటాచలం మాత్రం ఆత్మ గౌరంగా బ్రతకమని చెపుతారేమో కానీ ఆచరణలో అది యెలా సాధ్యమో చెప్పడం కష్టం అని చెప్పాలని అనుకున్నాను. కానీ ఆ అమ్మాయి సమూహంలో తప్పిపోయింది. బహుశా పెళ్ళయ్యే వరకూ ఆ ప్రశ్న అడుగుతూనే వుంటుందేమో..తర్వాత అర్ధం చేసుకుంటుందేమో మరి.
చివరగా చెప్పేదేమిటంటే ప్రశ్నించే నోటిని అదుపు చేసే శక్తులు మన మధ్యనే చాలా వున్నాయి. ప్రశ్నించే వారికి మద్దత్తుగా  వెళ్ళిన వారిని అదుపు చేయాలనే మూకలు కాచుకు కూర్చునే వున్నాయి. అయినా ప్రశ్నించే వాళ్ళంటేనే నాకిష్టం. అందుకే నన్ను కొందఱు డబుల్ టంగ్ అంటుంటారు. నా వ్యతిరేకతను అర్ధం చేసుకోరు నా సానుభూతిని అర్ధం చేసుకోరు. ఏది మాట్లాడినా రాసినా  గుడ్డిగా మద్దతు తెలిపితే మన వర్గం లేకపోతే శత్రు వర్గం అనే సంకటస్థితిలో ... తటస్థ అభిప్రాయాలు కల్గి వుండటం నేరం. ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలి.. మాట్లాడాలి. లేకపోతే ఫలానా వర్గం కన్నింగ్ లు అనిపించుకోవడం సాధారణమైపోయింది. ప్రశ్నిస్తే .. మెజారిటీ అహంకారం అయి కూర్చుంటుంది. ప్రశ్నించడం నాకిష్టమైనా నోరు మూసుకుని కూర్చోవాల్సి వస్తుంది. తప్పదు మరి కాలం ఎలాంటిది ? మరి యిలాంటి కాలంలో మాట్లాడు ..మాట్లాడితేనే ... ఇంకొందరు మాట్లాడితేనే మనం ప్రశ్నిస్తేనే  చర్చ జరిగి మరిన్ని అభిప్రాయాలు బయటకువస్తాయి అని చెప్పడం సబబుగా వుంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నా.   కానీ నేనిప్పుడు క్రమేపీ పిరికిదానిగా మారుతున్నా .. మొన్ననే facebook ఫ్రెండ్  దేవీరమ  క్రొత్తపల్లి చెప్పారు ..నేనంటే ఫైర్బ్రాండ్ ని కనబడని మెతక అని  :) .  నిజమేనేమో ... అనుకుంటే తప్పులేదసలు 

25, నవంబర్ 2018, ఆదివారం

అదే నీవు

నవంబర్ 24.


ఎనిమిదేళ్లు, నువ్వొక చోట నేనొక చోట. ఇన్నేళ్ల తర్వాత  వొకే  గూటిలో మనం.


నాకింకా చిన్న పిల్లాడివే. అమ్మా !  నాకేం చేసి పెడతావ్ అని పొద్దున్నే అడుగుతావు, రాత్రి బాగా పొద్దుపోయాక నా గదికి వచ్చి గాడ్జెట్  పట్టుకుని వుంటే మృదువుగా కోప్పడి దుప్పటి కప్పి మంచినీళ్ల బాటిల్ ప్రక్కన బెట్టి గుడ్నైట్ చెప్పి వెళతావ్.


అమ్మకి కావాల్సినవన్నీ అమర్చి పెట్టాలని తాపత్రయ పడతావ్, అంతలోనే   బాలుడిలా  అల్లరి చేస్తావ్.


మూడు పదుల వయసొచ్చినా పసి మనసే నీది.


అంతరంగం సముద్రమంతలోతు, ప్రపంచాన్ని చదివిన ఆలోచనలు, నువ్వు నువ్వుగా ఉంటూ అందరికీ నీకేమి తెలియదు అనుకున్నట్లు వుండే సాధారణంగా కనబడే  మంచి అబ్బాయివి. సింపుల్ మేన్ వి.


ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు నిండు నూరేళ్ళు జరుపుకోవాలని ..

చైతన్యవంతమైన జీవన గమనం తో.. 

స్ఫూర్తి కరమైన మార్గంలో నడుస్తూ..

సుఖసంతోషాలతో..ఆయురారోగ్యములతో.. పుత్ర పౌత్రాభివృద్దితో

యశస్విభవ గా దేదీప్యమానంగా వెలుగొందాలని ..

మనసారా దీవిస్తూ..

భగవంతుని కరుణా కటాక్షములు అన్నింటా లభించాలని కోరుకుంటూ...

హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు ..

నిండు మనస్సు తో.. ఆశ్శీస్సులు .. అందిస్తూ..  ప్రేమతో ..

                                                                                              అమ్మ.   




27, ఏప్రిల్ 2018, శుక్రవారం

ప్రేమకి బందీ

ఈ విశాల ప్రపంచంలో స్వేచ్ఛగా యెగిరే పక్షినవ్వాలనో, ఓ స్వచ్చమైన  సరస్సులో క్షణం కూడా ఖాళీ లేకుండా అల్లనల్లగా యీదులాడే వో చేపనవ్వాలని, పచ్చని తోటలో రంగుల సీతాకోక చిలకనవ్వాలని అలా పుట్టి వుంటే బాగుండేది కదా అని తలంపులు  యెన్నో యెన్నెన్నో లోలోపల. ఇవన్నీ కాకున్నా  ప్రవరుడిలా  దివ్య లేపనం  పూసుకుని హిమాలయాల్లోనూ , అందమైన కాశ్మీరంలోనూ తిరిగి వచ్చే లేపనం అయినా  పొంది వుండకూడదా అని వగచిన సందర్భాలు యెన్నెన్నో! కాళ్ళకి  చక్రాలు ధరించి రయ్యి రయ్యిమంటూ  భారత దేశమంతా  తిరగాలని  జీవ వైవిధ్యాన్ని రికార్డ్ చేయాలని, వీలైనన్ని సార్లు  హంసల దీవిలో సాగరసంగమం  వద్ద  పొద్దస్తమాను తిష్ఠ వేసుకుని అలల ఘోషని హృదయం పెట్టి వినాలని యిలా చాలా చాలా వున్నాయి.  చెప్పుకుంటే బాగోదని లోలోపల అనుకుంటాను కానీ యిలా చెప్పుకునే సందర్భం వస్తుందనుకోలేదు కానీ వచ్చింది మరి.


మనలో చాలామందికి ఈ నాగరిక జీవనం పట్ల, వొత్తిడితో కూడుకున్న జీవిత పట్ల వో విముఖత. వొక విధమైన నైరాశ్యం కూడా ! ప్రాపంచిక విషయాల పట్ల ఆసక్తి,అనురక్తి వున్నవాళ్ళు అంత తొందరగా వైరాగ్య భావనలోకి వెళ్ళలేరు. ప్రకృతి ప్రేమికులు మాత్రమే అదీ వొక passion వున్నవాళ్ళు మాత్రమే ఆధునిక  సౌకర్యాలని, సౌకర్యవంతమైన జీవితాన్ని వొదిలి అలా అరణ్యాల అందాలని ఆస్వాదించాలి, యింకా యేదో కొంగ్రొత్తగా తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో,జిజ్ఞాసతో  వారు అభిలషించిన మార్గంలో నడిచే సాహసం చేస్తారు. అలాంటి వారిలో ఫేస్ బుక్  ఫ్రెండ్  జయతీ  లోహితాక్షన్ జనబాహుళ్యంలో తక్కువగానూ అరణ్యాలలో (అనకూడదేమో ) అడవి సౌందర్యాన్ని చూస్తూ, అన్వేషిస్తూ అక్కడి అందాలని ఛాయాచిత్రాలుగా బంధించి అందరికీ చూపిస్తూ  అందర్నీ వూరిస్తున్నారు.నిజానికి ఆమె నాకు పరిచయమయ్యాక ఆమెలా జీవించాలని, లేదా ఆమెని అనుసరిస్తూ నడవాలని కోరిక నానాటికి వృద్ధి చెందుతుంది. కానీ అడుగు కూడా ముందుకు వేయలేని ఆసక్తురాలిని. ప్చ్ .. అందుకు ఒక కథ వుంది.


మనం యేవేవో అనుకుంటాం అందుకు యిల్లు మనకి అనుమతి యివ్వదు. ఇల్లు అంటే నా దృష్టిలో నాలుగు గోడలు, పై కప్పు నాలుగు గదులు యిది కాదు నా దృష్టిలో. ఇల్లంటే ప్రేమాభిమానాలు అనుబంధాలు ఆప్యాయతలు కొన్ని విమర్శలు, కొంత ఆధిపత్య భావజాలం, కొంత ఈర్ష్యలు, కొంత నిస్వార్ధ త్యాగాలు, సర్దుబాట్లు యివన్నీ కలగలిసిన మనుషులు. ఇంట్లో వాళ్ళు బయటకి వెళుతుంటే యెన్నో జాగ్రత్తలు చెపుతాము. బయటకి వెళ్ళిన మనిషి తిరిగి గూటికి చేరేదాకా గుమ్మానికి చూపులు వ్రేలాడదీసి వుంచుతాం. మరికొంత ఆత్రుత, లోలోపల యేవో భయాలు తారట్లాడుతుంటే గుమ్మందాటి రహదారి పైకి వచ్చి వీధి మలుపు దాకా దృష్టి సారిస్తాం కదా ! అలా ..



నా కొడుకు నేను యెక్కడికైనా వెళతానని చెపితే అనేక జాగ్రత్తలు చెపుతాడు. ఈ మధ్య ... బంగారం, నేను  ఉత్తర భారత దేశం చూడటానికి వెళతాను, నాకు తెలిసిన వాళ్ళు చాలామంది  వెళుతున్నారు, అన్ని యేర్పాట్లు బాగా చేసుకుంటున్నారు యిబ్బంది యేమీ వుండదులే అన్నాను కొంచెం అనుమానం గానే ! వెంటనే టపీమనే సమాధానం " వద్దు " అని.  నేను ముఖం చిన్నది చేసుకుని దిగులుగా "యే౦. యెందుకని ? " అన్నాను .


" ఇప్పుడెందుకమ్మా ! అక్కడ వర్షాలు ముందుగా కురుస్తాయి. కొండ చరియలు విరిగిపడటం, రోడ్లు పై వెళ్ళడానికి అడుగగునా అంతరాయం, బోలెడు ఇబ్బందులు. నేను వచ్చినప్పుడు అందరం కలిసి వెళదాం.. ఇప్పటికి వాయిదా వేసుకో " అన్నాడు .


ఓ భారమైన నిట్టూర్పుతో నాకు తెలుసు నువ్వు యిలా అంటావని, అసలు నీకు చెప్పకుండా ప్రయాణం ఖరారు చేసుకుని వెళ్లి వచ్చాక చెప్పాల్సింది అన్నాను. నువ్వేం అలా చేయవని నాకు తెలుసులే ..అని నవ్వు.


ఇక రెండో విషయం .. కార్ డ్రైవింగ్ నేర్చుకుని కూడా వొంటరిగా తీయడానికి అనేక ఆంక్షలు. నేను వచ్చినప్పుడు నువ్వు డ్రైవింగ్ యెంత బాగా చేస్తున్నావో చూసి అప్పుడు ఒకే చేస్తాను. అప్పడి దాకా డ్రైవర్ లేకుండా కార్ తీయోద్దమ్మా ..నువ్వు చాలా స్పీడ్ వెళతావ్, వెళ్లనని ప్రామిస్ చేయి అంటూ నా ఉత్సాహానికి బ్రేక్ వేసేసాడు.



సరే ! అదలా అయిందా .. మళ్ళీ ఇంకో సంగతి.  ఉదయాన్నే చాలా బద్దకంగా వుంటుంది మళ్ళీ వాకింగ్ కి  వెళ్ళాలనిపిస్తుంది . మనకి ఒక కిలోమీటర్ దూరంలో వాకింగ్ ట్రాక్ వేసారు, అక్కడికి బండి మీద వెళ్లి అక్కడ వాకింగ్ చేస్తాను, మనకి తెలిసిన అక్క వాళ్ళు రోజూ నాలుగు కిలోమీటర్ల దూరంనుండి వస్తున్నారు అక్కడికి. ఆ యేరియా చాలా ప్రశాంతంగా వుంది నాకు బాగా నచ్చింది అని చెప్పాను . అందుకూ సమాధానం వద్దు అనే ! నాకైతే భలే  కోపం వచ్చేసింది. ప్రతి చోటుకి వెళ్లొద్దు,వెళ్లొద్దు అంటావ్ ..  అసలు నీ పెత్తనం యేమిటీ  నాపై అన్నాను కోపాన్ని ప్రకటిస్తూ ..


అబ్బాయి మాత్రం తన సహజమైన నెమ్మదైన గొంతుతో .. యిదిగో, యిలాంటి ఆవేశమే వద్దనేది. నేను యెందుకు వద్దంటున్నానో అర్ధం చేసుకోవాలి నువ్వు. మన ప్రక్క రోడ్లు పెద్దవి చేస్తున్నారు కదా !  ట్రాఫిక్ అంతా అస్తవ్యస్తంగా వుంది కదా ! మొన్న నువ్వే చెప్పావు పిన్ని వాళ్ళ వెనకింట్లో వుండే అతను రోడ్డు దాటి మన సందులోకి వస్తుంటే రోడ్డు పని చేసే టిప్పర్ గుద్దేసిందని. పనులు జరుగుతున్న రోడ్డు పై రోజూ బండి వేసుకుని వెళ్ళడం యెందుకమ్మా ... వాకింగ్ వద్దు యేమీ వద్దు. నాకుంది నువ్వొక్కదానివే అమ్మా ! నీకేమన్నా అయితే  నాకెవరు వున్నారు అన్నాడు.


నాకు కళ్ళ నిండా నీళ్ళు. ఈ అవధుల్లేని ప్రేమకి నిలువెల్లా తడిసిపోవడం తప్ప ..నేనింకేం మాట్లాడగలను. అంగుళం కూడా ముందుకి కదలలేను. ఈ అనుబంధాల వానలో తడుస్తుంటే యే విహార యాత్రలకో తీర్ధయాత్రలకో వెళ్ళాలని యెందుకు  అనిపిస్తుంది ?  రెక్కలు ముడుచుకున్న పక్షినై గూటిలోకి జేరి మౌనంగా .. నేను వూహించుకున్న అందమైన లోకాలని గూగుల్   ద్వారా విహంగ వీక్షణం చేస్తూ సంతోషంగా కాలం గడిపేస్తున్నా! నాలో కలిగే  ఆధ్యాత్మిక  భావనలను హృదయానుభూతితోనూ సందర్శనం చేసుకుంటూ   నా భ్రమణ కాంక్షకి తిలోదకాలిచ్చేసి ...  "బంగారం...మీ అమ్మ నీ ప్రేమకి బందీ కానిదెన్నడు, నీ ఆజ్ఞలకి లోబడనిదెన్నడూ " అనుకుంటాను.



యెవరైనా అవధుల్లేని ప్రేమతో తన వారిని శాసించగలరు తప్ప .. వేరొక విధంగా కాదు. తమ వారి పట్ల ప్రేమ, భాద్యత వుంటేనే అలా ఆంక్షలు విధించగలరు కదా !  ఆఖరికి మా అబ్బాయి ఫినిషింగ్ టచ్ యెలా యిచ్చాడు అంటే .. నాకు ఇరవై యేళ్ళప్పుడు  సెకండ్ షో  సినిమాలకి వెళ్లొద్దు, జీరో అవర్స్ లో ఫ్రెండ్స్  చేసుకునే బర్త్ డే పార్టీలకి వెళ్లొద్దు  అంటే నేను నీ మాట వినలేదూ, అలాగే నువ్వు వినాలిప్పుడు " అంటే  లోలోపల మురిసిపోతూ నవ్వుకున్నాను. ఆ సందర్భాన్ని తలుచుకుంటూ యిప్పుడూ నవ్వుకుంటూ ..



ఏ ప్రేమలైనా తల్లి బిడ్డల ప్రేమ బంధం ముందు తీసి కట్టే .. అని నా అభిప్రాయం.అమ్మని నాగురించి నా బిడ్డ చెబితే బాగుంటుందేమో ..కానీ నా వైపు నుండి ఈ ప్రేమ ప్రకటన ..

నా కడుపున పుట్టిన వాడు

నా కన్న తల్లై నన్ను హత్తుకుని నడిపించే వాడు

కాబట్టి ..



24, నవంబర్ 2017, శుక్రవారం

అమ్మ ఆశీస్సులు

ఛాయాచిత్రాలంటే ఇష్టపడని అబ్బాయి
అబ్బాయి కంటికెదురుగా ఎప్పుడూ ఉండటం సాధ్యం కాదు కదా !
ప్రతి సందర్భాన్ని మనసు పటంలోనే కాదు ఛాయాచిత్రాలలోను బంధించి ఉంచుకోవాలనుకునే అమ్మ.
అమ్మ క్లిక్ మనిపించినప్పుడల్లా అబ్బాయి చిరాకు పడటం,వద్దన్నానా అనడం
అమ్మ - అబ్బాయి మధ్య అతి సహజమైన విషయం. 
ఒక మనిషి నుండి " అమ్మ" గా మారిన అపురూపమైన రోజు
సూర్యచంద్రుల నక్షత్ర కాంతులన్నీ అమ్మ మనసులో విరిసిన రోజు ..ఈ రోజు.
అమ్మ కడుపు చల్లగా,అత్త కడుపు చల్లగా బ్రతకరా బ్రతకరా పచ్చగా ..
చిన్నీ బంగారం ..
ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు నిండు నూరేళ్ళు జరుపుకోవాలని ..
చైతన్యవంతమైన జీవన గమనం తో..
స్ఫూర్తి కరమైన మార్గంలో నడుస్తూ..
సుఖసంతోషాలతో..ఆయురారోగ్యములతో.. పుత్ర పౌత్రాభివృద్దితో
యశస్విభవ గా దేదీప్యమానంగా వెలుగొందాలని ..
మనసారా దీవిస్తూ..
భగవంతుని కరుణా కటాక్షములు అన్నింటా లభించాలని కోరుకుంటూ...
హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు ..
నిండు మనస్సు తో.. ఆశీస్సులు.. అందిస్తూ..
ప్రేమతో..దీవెనలతో.. అమ్మ.



24, నవంబర్ 2016, గురువారం

అమ్మ మనసు

ఇదిగో ..ఇప్పుడే పుట్టినట్టు ఉంటుంది సంబరం. నా కళ్ళల్లోకి నిండు వెలుగు నిండుకున్న క్షణాలు ఇవిగో ..అంటూ ఆ క్షణాలకి వెనక్కి ప్రయాణం చేస్తుంటాయి. ఈ పేగు బందానికి అప్పుడే 29 ఏళ్ళు అంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది. మధ్య మధ్యలో అమ్మ రెక్కల నుండి దూరంగా జరిగినప్పుడూ ప్రాణమంతా ఓ తలపుగా మారి శ్వాసంతా ఆకాంక్షగా మారి నువ్వు పచ్చగా ఉండాలని కోరుకుంటూ ఉంటుంది. ప్రేమ,భాద్యత రెండూ అమ్మాఅబ్బాయి మధ్య బలంగా అల్లుకునే ఉంటాయి. నేనెలా పెంచానో నువ్వెలా పెరిగావో సాక్ష్యంగా నీ నడక, నడత చెపుతూనే ఉంటాయి. కొన్ని ఆశలు ఆకాంక్షలు నీకు చేరువ కాబోయి అడుగు దూరంలోకి వచ్చి చటుక్కున్న వెనుతిరిగి వెళ్ళిపోయి నీకు నిరాశ మిగిల్చినా వయసుకు మించిన పరిపక్వతతో తట్టుకుని నిలబడి నడక సాగించిన నిన్ను చూస్తుంటే గర్వంగా ఉంటుంది బంగారం. 
ఏరోనాటికల్ ఇంజినీర్ కాబోయీ, మిడిల్ ఆర్డర్ బ్యాట్స్ మెన్ కాబోయీ, వెండి తెరమీద ఓ అవకాశం రాబోయి మామూలు ఇంజినీరింగ్ చదివిన పిల్లాడివి అయిపోయావు. తర్వాత మంచి భవిష్యత్ నీకు అందిన తరుణాన అడుగడుగునా భగవంతుని కృప నీకు తోడుంది.ఇతరుల పట్ల నువ్వు చూపే ఆదరణ, స్పందన,  నీ మంచి మనసు,నిజాయితీ, నీ విద్వత్తు అన్నీనీ సహజ గుణాలు. వాటిని ఇతరులు క్యాష్ చేసుకున్నంత మాత్రాన నీకు పోయేది ఏదీలేదు.చాలా విలువైన కాలం, మరికొంత ధనంతప్ప.  మనుషులపై నమ్మకం, గౌరవం అలాగే ఉండనీయి బంగారం. నీలా ఉండేవాడు ఒకడున్నాడు అని నిన్ను మోసపుచ్చే వారికి వాళ్ళ అంతరాత్మ అప్పుడప్పుడు గుర్తు చేస్తూ ఉంటుంది.  ఒకింత నిర్లక్ష్యం తగ్గించుకుని,ఆత్మనూన్యత తగ్గించుకుని ముందుకు దూసుకువెళ్ళు బంగారం . పోయినవాటిని గురించి బాధ లేదు, సంపాదించిన వాటి పట్ల గర్వమూ వలదు. 

నాకు అసలు సిసలైన ఆస్తులు - అంతస్తులు నీ వ్యక్తిత్వం, నీ విద్వత్తు. ఇవే మా అసలైన ఆస్తులు బంగారం. నాకు దూరంగా ఉన్న ఈ సంవత్సరాలు ఆర్ధిక అవసరాల కోసం నీ మంచి భవిష్యత్ కోసం ఏర్పడినవే .. అమ్మా - చిన్ని బంగారం మధ్యనున్న పేగు బంధానికి కాదు. ఆర్ధిక అవసరాల కన్నా మానసిక అవసరాల కోసం, మంచి చెడు విషయాలు పంచుకోవడం కోసం ప్రేమతో, ఆత్మీయతతో భగవంతుడు వేసిన అత్యుత్తమ బంధం తల్లి బిడ్డ బంధం. ఈ.. నీ పుట్టిన రోజున  ప్రేమగా, గర్వంగా నిన్ను చూసుకుని నిజంగా ఆనందపడే క్షణాలు ఇవి. గర్వంతో తుళ్ళి పడే క్షణాలు ఇవి.  నీ నడకలో రాళ్ళు ,పూలు ఏవి ఎదురైనా క్రుంగక, పొంగక మరింత సహనంతో సౌశీల్యంతో,నీ సహజ గుణాలతో లక్ష్యం వైపు సాగాలి బంగారం. ఇదే అమ్మ కోరిక. 

శ్రీశైల మల్లన్న కరుణ,కృపాకటాక్షం ఎల్లెప్పుడూ నీ పై ప్రసరించాలని "మల్లన్న" ని ప్రార్దిస్తూ .. 

ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు నిండు నూరేళ్ళు జరుపుకోవాలని ..
చైతన్యవంతమైన జీవన గమనం తో.. 
స్ఫూర్తి కరమైన మార్గంలో నడుస్తూ.. 
సుఖసంతోషాలతో..ఆయురారోగ్యములతో.. పుత్ర పౌత్రాభివృద్దితో 
యశస్విభవ గా దేదీప్యమానంగా వెలుగొందాలని ..
మనసారా దీవిస్తూ.. 

భగవంతుని కరుణా కటాక్షములు అన్నింటా లభించాలని కోరుకుంటూ... 
హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు ..

నిండు మనస్సు తో.. ఆశ్శీస్సులు .. అందిస్తూ..

ప్రేమతో..దీవెనలతో.. అమ్మ.

12, మార్చి 2016, శనివారం

ఒకే ఒక జీవితం

కొన్నాళ్ళ క్రిందటిమాట.

నా కొడుకు నాతో మాట్లాడుతూ ...  అమ్మా ! నువ్వేం చేస్తావో నాకు తెలియదు. వాకింగ్ కి వెళతావో, ప్రతి ఆరు నెలలకి ఆరోగ్య పరీక్షలు చేయించుకుంటావో, ఆహార విహారాలలో ఎలాంటి జాగ్రత్తలు తీసుకుంటావో కానీ ... నువ్వింకా ముప్పై యేళ్ళు  బ్రతకాలి.

కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా నేను. తర్వాత నవ్వేసి  "అంతా మనిష్టమేనా ఏమిటీ !? అంతా ఈశ్వర కృప"  అన్నాను.

"ఏమోనమ్మా .. నాకవన్నీ తెలియదు. కనీసం ఇంకో ముప్పై యేళ్ళైనా నువ్వు నాకుండాలి. అదంతే ! "

" ముప్పై యేళ్ళు అనే షరతు ఏమిటో ... ? " మందస్మితంతో నా ప్రశ్న.

"నా పిల్లలు నా అంత అయ్యేవరకూ ...  నువ్వు నాకు అండగా ఉండాలమ్మా ! "

లోలోపల తడిసిపోతున్నాను.   నా  సమాధానం వెళ్ళలేదు.

" నా పిల్లలని నువ్వు పెంచాలమ్మా ! నీలా నేను పెంచలేనేమోనని నాకు భయం " అన్నాడు.

అప్పటికి  ఆలు లేదు చూలు లేదు. కానీ అబ్బాయి  మనసులో కోరిక  అది.

అప్పుడు మనసులో నేననుకున్నాను "ఇప్పటికే నేను అలసిపోయాను నాన్నా ! నేను చేయాలనుకున్నవి కొన్ని మిగిలిపోయాయి. ముఖ్యంగా చాలా చదువుకోవాలి ,  ముందు ముందు ఇంకా నా పై బరువు,భాధ్యత వేయదల్చావా ... బంగారం " అని. వ్యక్తిగా నాకంటూ కొన్ని ఆశలు,ఆశయాలు ఉన్నాయి. అవి ఇంకా నెరవేరలేదు. నన్ను స్వేచ్ఛగా మెసలనీయవా ...నాన్నా !  అని మనసులో అనుకున్నాను కానీ బయటకి అనలేదు.

తర్వాత అబ్బాయి పెళ్లి జరిగింది. మనుమడో,మనుమరాలి కోసమో ఎదురుచూపు.

"కడఊపిరి విడిచేవరకు
కంటి పాపను కనురెప్పకాపాడినట్లు
బిడ్డకు అండ కావాలనే ఈ అమ్మ ఆశ"

ఈ మాటని నేనెప్పుడూ విస్మరించలేను.

ఇప్పుడు నా కొడుకున్న  వయసులో నేనున్నప్పుడు ...

నా ఆత్మాభిమానం దెబ్బతిన్న సందర్భాలలో నా ధిక్కార స్వరాన్ని నా వాళ్ళందరూ విన్నారు. భయపడ్డారు, బాధపడ్డారు. ఒకోసారి అండగా ఉండేవాళ్ళు, ఇంకోసారి విమర్శించేవాళ్ళు. అయినా నేను క్రుంగి పోలేదు, సడలిపోలేదు. ఒకానొకదశలో తీవ్ర మానసిక వేదనలో, శరీర అనారోగ్యంతో  పోరాడాను .  నేను నిలబడాలి, నా కొడుకుని నిలబెట్టుకోవాలి. అదే  నా బలమైన ఆకాంక్ష. ఆ ఆకాంక్ష తోనే ... బిడ్డని వీపున కట్టుకుని శత్రువులతో పోరాడిన ఝాన్సీ లక్ష్మి భాయిలా ... నా వాళ్ళతోటి, సమాజం తోటి పోరాటం చేసాను. ఎన్నో కష్టాలు,ఆర్ధిక నష్టాలు, రాళ్ళు, ముళ్ళు, పూలూ ... అన్నీ తెలుసు నాకు. అలాంటి అమ్మని నేను ... ఇంకా వ్యక్తిననే సృహ నాకెందుకు ? అమ్మగా అంకితమయ్యాననే సంతృప్తి చాలు కదా !

నా కొడుక్కి కూడా ... అదే చెప్పాలనిపించింది. జీవితమంటే .. పూలే కాదు ముళ్ళు కూడా అని.

వ్యక్తి స్వేచ్చ కుటుంబంతో ముడిపడినప్పుడే  అది సొబగుగా ఉంటుంది. సార్వజనీయత లభిస్తుంది. స్వేచ్చంటే రెక్కలు విరిగేదాకా ఎగరడంకాదు. ఆత్మస్వేచ్చ, ఎవరికీ లోబడని, ఎవరూ నియంత్రించలేని మానసిక స్వేచ్చ. స్వేచ్చంటే  స్వీయ నియంత్రణతో కూడిన ఇంగిత జ్ఞానం కూడా !

ఇదంతా ఎందుకంటే ... స్వగతం అక్షరమై ఇలా బయటపడింది ఈ వేళ.
నా గురించి నేను ... చెప్పుకుంటున్నాను ఇలా ! నా కొడుకు తన పిల్లలు తనంతయ్యేవరకు అమ్మ అండగా ఉండాలని కోరుకున్నందుకు ముచ్చటపడుతూ .. ఈ ముచ్చట చెపుతున్నాను.

నేను ఏ కథ వ్రాసినా ..ప్రతి కథ ఈమె కథే అనుకుంటూ ఆసక్తిగా చదివేసి ... నాదగ్గరున్న చనువుతో అడిగేసే  కొందరు... చిరునవ్వు నవ్వేసి నేను ... ప్రతి కథ నాదే అయితే ... నాకెన్ని జీవితాలు ఉండాలబ్బా..  అని ఆశ్చర్యపోతూ నేనూ.  ఉన్న ఒక జీవితమే వేగలేక చచ్చిపోతున్నాను అని నిట్టూరుస్తూ కూడా నేనే !.
రెండు కథల్లో అచ్చంగా నేనే దొరుకుతాను. కొన్ని కవితలలో నేనూ దొరుకుతాను. అదండీ సంగతీ !

నాకున్న పరిధిలో విజయవంతంగా ఉన్నాను. వివాహ వైఫల్య నడి సముద్రం నుండి బయటకి ఈది ఒంటరి మహిళ గా పోరాటం జేసి .. కుటుంబాన్ని గెలిపించుకున్న స్త్రీ ని నేను. నేను ఒంటరి మహిళ ని అని చెప్పుకోవడానికి సిగ్గుపడను. ఎందుకంటే సవాళ్ళని స్వీకరించగల్గే మనోధైర్యాన్ని భగవంతుడు నాకిచ్చినందుకు నేనెప్పుడూ గర్వపడతాను.  భగవంతుడికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటాను. నా మనసు చెప్పిందే చేస్తాను.  ఒకే ఒక జీవితం ఇది.

మా అమ్మ నాకు జన్మనిచ్చి  ఖచ్చితంగా 49 సంవత్సరాలు అయినందుకూ ... అమ్మని తల్చుకుంటూ

అమ్మకి - బిడ్డకి మధ్య ...  నేనిలా కరిగిపోతూ ... 50 వ ఒడిలో అడుగిడిన సందర్భంలో ...  మెయిల్ ద్వారా నాకు  జన్మదిన శుభాకాంక్షలు తెలిపిన నెచ్చెలి భారతి  గారికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలతో ...
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు  Vanaja ! అంటూ ... నాకు శుభాకాంక్షలు అందించిన  నా స్నేహిత "Google " కి ధన్యవాదాలతో ... వనజ.