30, సెప్టెంబర్ 2011, శుక్రవారం

ఒక పెళ్లి = రెండు కుటుంబాలు

పెళ్లి అనేది రెండు మనసులని కలిపే ఏక తాళం మాత్రమే కాదు.రెండు కుటుంబాలని కలిపే వంతెన కూడా..అనిపించిన సందర్భం ఒకటి.


మరునాడు ఉదయమే నిశ్చితార్ధం జరుగబోతుండగా  చరణ్ ఆ రోజు  ఉదయాన్నే  కాబోయే అత్తవారింటికి వచ్చాడు. 

ఆ ఇంట్లో..ఆశ్చర్యం.ఏమిటీ ఈ   అబ్బాయి ఇలా వచ్చాడు. మధ్యవర్తి తో..మాట్లాడిన విషయాలు కాకుండా ఇంకా ఏమైనా మాట్లాడాల్సి ఉన్నాయా? ఏం లిస్టు వినిపిస్తారో..ఏమిటో!గుండెల్లో గుబులు. 

అమ్మాయి పెళ్లి అంటేనే మధ్య తరగతి కుటుంబాలలో మోయలేని బరువు. ముందు అమ్మాయి చదువుకుని ఉంటే చాలు అంటారు.తర్వాత కట్నం ఏమి అక్కర్లేదు,అయినా వాళ్ళ అమ్మాయిని ఒట్టి చేతులతో పంపుతారా ఏమిటీ.?.  ఉన్నది ఇద్దరేగా! ఎలాను  ఆస్తి హక్కులు వచ్చాయి గా..మేము ప్రత్యేకంగా అడిగేది ఏముంది అంటారు. తర్వాత మేము కట్న కానుకలు అడగలేదు కదా.. పెళ్లి మాత్రం ఘనంగా  చేయాలి అంటారు.పెట్టుపోతలు,సారె,చీరలు అన్నీ ..ఘనంగా జరపాలి.లేకపోతే కట్నం ఎలాగునూ  లేదు. మరీ ఏమి పెట్టలేని బీదవారి అమ్మాయిని  చేసుకుంటున్నారని బంధుమిత్రులలో వెలితి పడాలి అంటారు. ఈ మాటకే పెళ్లి ఖర్చులు తడిసి మోపెడయి అమ్మాయి తల్లిదండ్రులకి లక్షలలో ఖర్చు కనబడతాయి.

ఇలా ఆలోచిస్తూ టిఫిన్,కాఫీ మర్యాదలు అయ్యాక .. చరణ్ ఇలా అన్నాడు. "ఆంటీ.. మీ  అందరితోను  ఒకసారి మనసు విప్పి మాట్లాడాలి.  పల్లవిని  కూడా పిలుస్తారా? 

పల్లవి వచ్చాక అందరు కూర్చున్నాక.. ఇలా మీతో మాట్లాడాలని రావడం మీకు భయం కల్గించవచ్చు. మొన్న పెళ్లి చూపులు అప్పుడు అంతా హడావిడి..ఎక్కువ మాట్లాడలేకపోయాం. ఇప్పుడు అసలు విషయం  లోకి  వస్తాను . 
మా కుటుంబంలో..అందరు వ్యవసాయ దారులు,వ్యాపారాలు చేసుకునేవారే. మా కుటుంబం నుండి ఈ తరంలో..నేను అన్నయ్య మాత్రమే బాగా చదువుకుని ఎల్లలు దాటి  ఉద్యోగాలు చేస్తున్నాం. 

మా అన్నయ్యది ప్రేమ వివాహం అని మీకు తెలిసే ఉంటుంది. వదిన కూడా ఉద్యోగం చేస్తుంటుంది.  రెండు సంవత్సరాల క్రితమే పెళ్లి జరిగింది. మా వదిన వారి తల్లిదండ్రులు,బందువర్గం అంతా విద్యాధికులు.ఉద్యోగాలు చేస్తున్నవారు. 

వదిన అన్నయ్య పెళ్ళికి ముందు ప్రేమించుకుని  పెళ్లి నిర్ణయాలు తీసేసుకుని ఇంట్లో చెప్పారు.అందుకు  అమ్మ-నాన్న ఏమి నోచ్చుకోనులేదు. మనఃస్పూర్తిగానే ఒప్పుకున్నారు. అమ్మకి ఆడపిల్లలు లేకపోవడం వలన మా పెళ్ళిళ్ళు జరిగినప్పుడు కోడళ్ళకి ఏమేమి చీరలు పెట్టాలి,ఎలాటి నగలు చేయించాలి అనే ఒక సుందరస్వప్నం ఉంది. ఆమె కోరికకి ఆలోచనలకి అనుగుణంగానే.. తన వడ్డాణం ని పెద్ద కోడలికి ఇవ్వాలని నిశ్చితార్ధం చేసుకున్న రోజు వదినకి పట్టు చీరతో పాటు ఆ ఆభరణాన్ని ఆమెకి బహుమతిగా ఇచ్చింది. అమ్మ పెట్టిన చీరతో పాటు వడ్డాణం తో సహా   మా వదిన కుటుంబంలో వారికి ఎవరికి  అవి నచ్చలేదు. పైగా.. వాళ్ళు మాకు ఏ విదమైన  సారె , చీర ఆనవాయితీలు లేవు అని తెలివిగా  వదిన పుట్టింటివాళ్ళు తప్పించుకున్నా కూడా  మాది పల్లెటూరు కనుక లగ్న పత్రిక పంపారని చెప్పి తనే మిఠాయిలు తయారు చేయించి గిఫ్ట్లు కొని అందరికి పంచింది అమ్మ .

ఇక వివాహ సమయానికి కావాల్సిన బట్టలు కొనుక్కోవడానికి ఎన్నో సార్లు వదినని పిలిపించినా ఆమె రాలేదు సరి కదా.. 
ఆమె తరపు వాళ్ళతో కలసి వెళ్లి తనకి కావాల్సిన చీరలు  కొనుక్కుని ..ఆ షాపింగ్ తాలూకు బిల్లుని అమ్మకి పంపించారు. పెళ్లి సమయంలో..పెళ్లి కూతురికి కట్టే తలంబ్రాల చీరతో సహా  మంగళసూత్రం గొలుసు,నల్లపూసలు అన్నీ వాళ్ళే కొనుక్కుని అమ్మకి కనీస మర్యాద ఇవ్వకుండా చేయడం..మా అందరిని ఎంతో భాదించింది.ఏమైనా మాట్లాడితే.. అన్నయ్య ప్రేమ వివాహం చేసుకుంటున్నాడని  ఇష్టం లేకనే వంకలు పెడుతున్నారని అంటారని మౌనం వహించాము. 

అమ్మ ఎంతో..సెంటిమెంట్గా పెట్టిన వడ్డాణం కూడా పాత మోడల్ అని  పెళ్లి సమయానికి మార్చేసారు. అది మా నాన్న గారిని చాలా భాదించింది.తర తరాలుగా .. కోడళ్ళకి బహుమతిగా ఇస్తున్న ఆభరణం అది. ఆఖరికి పెళ్లి సమయంలో..అన్నయ్య కట్టుకునే బట్టలు తో సహా వాళ్ళే నియంత్రిన్చేసి మధు పర్కాలు బదులు షేర్వాని వేయించారు. ఒక్క మంగసూత్రం  మాత్రమే  మేము మా వదిన కోసం తయారు చేయించాం..అంటే ఆశ్చర్య పోవద్దు. 

పెళ్లి సమయంలో మా బందువర్గాన్ని పల్లెటూరి గబ్బిలాయాలని,ఊరు వాళ్ళు అని, ముతక మనుషులని  నానా రకాల  మాటలతో , చిన్న చూపుతో భాదపెట్టారు. 

మూడు నిద్రలలో ఒక్కరోజు తప్ప వదిన ఇప్పటికి మా ఇంట్లో నిద్రించిన రోజే లేదు. ఈ కాలపు అమ్మాయిలూ చాలా మంది అంతే! భర్త చదువు-సంద్యలు,ఆస్తి-పాస్తులు అన్నీ పెళ్లి అయి అవగానే  వాళ్ళకే సొంతం అయిపోవాలి.అతని కుటుంబం మాత్రం అవసరం లేదు అన్నట్టు వేరు చేసేసి,పక్కకు నెట్టేసి నిర్దాక్షిణ్యంగా కొంగుముడితో భర్తను కట్టేసుకుని వెళ్లిపోవాలి. పుట్టింటి వైపు బంధువులు కావాలి. అత్తింటి వారు అవసరం లేదు అన్నట్టు ఉంటారు. 

అన్నయ్య పెళ్లి అయిన తర్వాత ఒక నెలలోపే భార్య తీసుకుని విదేశాలకి వెళ్ళిపోయాడు. అమ్మ పోన్ చేసినప్పుడు 
 ఎప్పుడైనా కోడలితో మాట్లాడతాను ఒకసారి ..పోన్ ఇవ్వరా అంటే.. తన ప్రక్కనే  ఆమె ఉండి కూడా లేదని చెప్పేవాడు.  ఒకసారి ఆమె మీ అమ్మ.. ఆమెతో నీకు మాటలుంటాయి కానీ నాకేం మాటలుంటాయి. నేను మాట్లాడను బాబు..అనడం అమ్మకి విన బడింది.అప్పటి నుండి ఆమె ఎప్పుడూ కోడలితో మాట్లాడాలని అనుకోదు.

అమ్మతో నాకున్న సాన్నిహిత్యం వల్ల  అమ్మ మనసులో ఏముందో నాకు తెలుసు. అందుకే..అమ్మ కి నచ్చిన అమ్మాయినే  చేసుకోవాలనుకున్నాను. నా ఎంపిక కన్నా అమ్మ ఎంపిక నాకు మంచిదవుతుంది అని నా అభిప్రాయం. అయిదుగురు మేనత్తల మధ్య మా అమ్మ ఆ ఇంటి కోడలిగా ఎన్ని భాద్యతలు మోసిందో..ఎన్ని మంచి చెడులుకి మధ్య వారధిగా   నిలిచిందో.. మా మండువా లోగిలి చెపుతుంది. రెండు తరాల పెద్దవారిని రోగాలు నొప్పులు సాక్షిగా  అమ్మ స్వయంగా సేవ చేసి..ముక్తులని చేసింది.  అలాటి మా అమ్మకి మంచి చెడు  విషయం తెలియంది కాదు. 

ఈ రోజు సాయంత్రం తన కాబోయే చిన్న కోడలకి వడ్డాణం,చీర  కొనుక్కోమని మీకు డబ్బు పంపాలని అనుకుంటుంది. దయ చేసి ఆమెని అపార్ధం చేసుకోకండి. జరిగిన విషయాలతో అమ్మ మనసు నొచ్చుకుని ఎవరి ఇష్ట  ప్రకారం వారికి నచ్చినవి కొనుక్కుంటారు.మనది పాత తరం మనకి నచ్చినది వాళ్ళకి నచ్చాలని లేదుగా.. పట్టుదలకి పోయి మనమే తీసుకు వెళ్ళినా వాళ్ళు పెట్టుకోవడానికి ఇష్టపడకపోతే..అదో బాధ.డబ్బుకి డబ్బు పోయే..మనస్సులో బేధాభిప్రాయాలు పెరుగుతాయి అంటుంది.  కాబట్టి  ఆమెని మీరు అర్ధం చేసుకుని అమ్మతోనే షాపింగ్ చేయించండి. ఆమెకి మనసులో ఉన్న కోరికలని తీర్చుకునే ఆవకాశం ఇవ్వండి. పల్లవీ.. మీకు అమ్మ సెలక్షన్ నచ్చకున్నా సరే.. ఆమె ఎంపిక చేసినవాటిని  ఓకే చేయండీ! మీకు నచ్చిన వాటిని ముందు ముందు నేను కొనివ్వడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను..అని చరణ్  వివరంగా చెప్పిన తీరుకి ..ఆ ఇంటిల్లపాది ముఖాల్లో చాలా సంతోషం కనిపించింది. 

పెళ్లి అంటే రెండు మనసులని కలిపే ఏక తాళం మాత్రమే కాదు రెండు కుటుంబాలని కలిపే వంతెన కూడా.. 

చాలా విషయాల్లో భిన్నాభి ప్రాయాలు తలెత్తి ఆగర్భ శత్రువుల్లా మెలిగే వియ్యపురాళ్ళని నేను చూసాను అలా మన కుటుంబాలు ఉండకూడదని  నా కోరిక. ఇక మీతో ఇలా వచ్చి ఈ విషయం చెప్పినందుకు మన్నించాలి. అరమరికలు లేకుండా చెప్పడం మంచిదని చెప్పాను.. తప్పైతే క్షమించండి అన్నాడు. 

చాలా సంతోషం బాబు.మీ అమ్మ గారి గురించి మీ కుటుంబం గురించి విని ఉన్నాం. ఇప్పుడు మీ మాటల్లో మరింత  తెలుసుకున్నాం. మీకు ఏ విదమైన లోటుపాట్లు జరగకుండా అనీ సవ్యంగా జరుపుతాము. మిమ్మల్ని ఏ మాత్రం నొప్పించం..అంది పల్లవి తల్లి. 

అయ్యో..నేను మిమ్మల్ని ఇలాగే చేయండి అని చెప్పడానికి రాలేదండి. ఒకరి మనసులో మాట ఇంకొకరితో అనుకుని పెళ్లి పనులు పూనుకోండి అని చెప్పడానికి మాత్రమే వచ్చాను అన్నాడు చరణ్.

"అలాగే బాబు.."అన్నారు పల్లవి తల్లిదండ్రులు.

అతను అన్నట్టుగానే ఆ రోజు మధ్యానానికి బంధువు   ఒకాయనతో..  డబ్బు పంపి కోడలికి ఇష్టమైన నగ, చీర కొనుక్కోమన్నారండి అన్న విషయం చెప్పి పంపారు. 

మేము కొనుక్కోవడం ఏమిటండీ.. కాబోయే అత్తగారు ఆమె కోడలికి ఏం పెట్టాలనుకుందో.. అవన్నీ స్వయంగా ఎంపిక చేసి కొని  పెట్టమనండి. ఆమెకి తెలియదా ఆమె కోడలికి ఏం బాగుంటాయి అన్నది అని సర్ది చెప్పి  వచ్చిన బంధువుని  వెనక్కి పంపారు. 

మళ్ళీ   ఒక గంటలో..చరణ్ తల్లి నుండి పోన్.. అమ్మాయిని తీసుకుని షాపింగ్ కి రండీ అంటూ.
పల్లవి.. మీ ఇష్టం అండీ..అయినా నాకు అంత బరువైన,విలువైన నగలు వద్దండీ అని చెప్పింది.
అమ్మాయికి ఏం నగలు ఉన్నాయి " ఏం లేవు.. ఏం కావాలి అలాటి విషయాలతో..ఓ..అరగంట మాట్లాడి అన్నీ  తెలుసుకుని కావాల్సినవి అన్నీ కొని తేల్లవారేటప్పటికి బ్లౌస్ తో సహా అన్నీ  రెడీ చేసి అందరిని ఆశ్చర్య పరిచారు.  చూసిన వారందరూ ఆమె సెలక్షన్ ని మనఃస్పూర్తిగా మెచ్చుకుంటుంటే.. ఏమో అనుకున్నాను. మా అత్తయ్య గారి టేస్ట్ కి తిరుగు లేదు అంది పల్లవి. 

చూడ చక్కని ఎంపికతో.. సంప్రదాయంగా అన్నీ పెట్టి తాంబూలాలు మార్చుకుని పెళ్ళికి తేదీని నిర్ణయించుకుంటూ..  కళ్యాణమండపాలు అవీ బోలెడు ఖర్చు,ఆడంబరాలు, భోజనాల సమయంలో..నిలబడి తినడాలు.వెనుక నిలబడి కాచుకు కూర్చోవడాలు సంతోషం లేకుండా చేస్తున్నాయి. మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే అమ్మాయిని మా ఇంటికి పంపితే పెళ్లి  విశాలమైన స్థలంలో మా ఇంటిముందు చేసుకుంటాం అన్నారు. మీ ఆలోచన బాగుంది.నేను అమ్మ నాన్నలని ఒప్పిస్తాను అని పల్లవి హామీ ఇచ్చేసి.. తల్లిదండ్రులని ఒప్పించింది పెళ్లి ఖర్చులకి.. గాను కొంత డబ్బు  అమ్మాయి తరపు వాళ్ళు ఇస్తారు ఆ డబ్బుని పుచ్చుకోవాలి  అన్న  మాట తీసుకుని ఆ  ఒప్పందం  తోనే అమ్మాయి తరపు వాళ్ళు   పెళ్లి  జరపడం ని చరణ్ వాళ్ళ పల్లెటూరికి మార్చేసారు. 

ఆ పెళ్ళిలో  పెళ్లి కూతురికన్నా  ఎక్కువ అలంకరణతో..ఎబ్బెట్టుగా విచిత్రమైన వస్త్రధారణతో ఉన్న పెద్ద కోడలిని  అందరూ విచిత్రంగా చూస్తుంటే.. సంస్కారం తెలియని నాగరికత తెలియని మూర్ఖులు అని తిట్టుకుంటా.. పల్లవిని చూసి మూతిముక్కు విరుస్తూ.. ఆపసోపాలు పడింది పెద్ద కోడలు. ఆమె తరపు బంధువులు పల్లవి పుట్టింటి వారిని కడు బీదవారుగా వర్ణించి పెళ్లి  చేసే స్తోమత కూడా లేదని హేళన చేయడం చూసి.. 

పెళ్లి అవుతుండగానే..  చరణ్..  తల్లి ఒక విషయాన్ని ప్రకటించారు. 

ఈ పెళ్లి ఖర్చుకి గాను  పల్లవి తల్లిదండ్రులు అక్షరాల ఐదు లక్షల రూపాయలని బలవంతంగా తన చేతికి ఇచ్చారని ..ఆ మొత్తాన్ని వారి పేరిట ఒక అనాధ శరణాలయం కి  విరాళంగా ఇవ్వడం జరిగిందని చెప్పారు. ఆ శరణాలయం నుండి అతిదిగా హాజరైన వ్యక్తి  వెంటనే.. వేదిక పైకి వెళ్లి ఆమెకి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ.. 

పెళ్ళిళ్ళకి,పుట్టిన రోజులకి,శుభకార్యాలకి  స్తోమతని మించి ఖర్చు పెట్టడం అవి  మిగిలి పోయి చెత్త కుండీల పాలవడం కన్నా కూడా  ఆర్తులకి, అన్నార్తులకి ఉపయోగ పడే విధంగా పెద్ద మనసుతో వ్యవహరించాలని అభ్యర్ధించడం అందరిని ఆలోచింపజేసింది. 

ఈ పెళ్ళికి నేను వెళ్లాను.  చరణ్ తల్లి గారు మా వద్దకు వస్తూ ఉంటారు. ఆమె ఆలోచనా పరురాలే కాదు ఆచరణీయురాలు కూడా..  మీ  ఫోటో ఇవ్వండీ ఒక పరిచయం ఇవ్వాలి   అని అడిగితే.. నవ్వుతూ  సున్నితంగా తిరస్కరించి.. నా ఆలోచన పంచుకోవాలి కానీ నేను ఎవరు? ఎలా ఉంటానో.. అందరికి చూపించడం ముఖ్యం కాదుగా..అన్నారు. అందుకే ఆమె పేరు  చెప్పలేదు  కూడా.  ఆమెకి హేట్స్ఆఫ్ చెపుతూ.. ఈ కథ 

చరణ్-పల్లవి లాటి వాళ్ళే రేపటి తరం వారధులు కావాలని ఆశిస్తూ..జీవితానికి వన్నె తెచ్చే కథ కాని  కథలు ..లొ ఈ కథ ఒకటి 
  

29, సెప్టెంబర్ 2011, గురువారం

తలపుల నావ



చాలా నెలల తర్వాత అచల తన స్నేహితురాలితో.. గడపడానికి  చెప్పా  పెట్టకుండా అకస్మాత్తుగా ఊడిపడింది. 
"ఏమిటో.. ఇంత దయ మా పైన" అంటూ  సంతోషంగా ఎదురేగి భుజాలపై చేతులుంచి హత్తుకుంటూ..అంది గగన. "ఎలాగు తమరు రారు.అందుకే నేనైనా వచ్చిపోదామని.." అంది అచల. 
"నీకేమైనా పనా పాటా.... మరి నా సంగతి నీకు  తెలుసు కదే!"అని  వెంటనే అలా  నోరు జారినందుకు నిజంగానే బాధ పడింది..గగన. "సారీ!అచలా .." అంటూ కళ్ళ నీళ్ళ పర్యంతరమైన ఆమెని చూసి వచ్చి రాగానే భాద పెట్టినందుకు తనని తానూ తిట్టుకుంది. 
"అయ్యో..ఆపవే..నీ సారీలు ..పూరీలు చేసి పెడితే తిని క్షమించేస్తా .."అంది.
"ఓకే..అలాగే.. అంటూ.. ఫ్రెష్ అయి రా..ముందు కాఫీ ఇస్తాను.."అంటూ వంటింట్లోకి వెళ్లి కాఫీ పొడి   నిండు కుందని గుర్తుకువచ్చి.. షాప్ కి పరుగులు తీసింది.  "గగనమ్మా ఏమిటమ్మా..హడావిడి ?ఎప్పుడు రానిది మీరు వచ్చారు షాప్ కి ..పోన్ చేసి చెబితే నేను పంపేవాడిని   కదా.."అన్నాడు షాప్ కీపర్. 
"మీరు పంపే అంత ఆలస్యం లేదు లెండి.. నా స్నేహితురాలు వచ్చింది. తనకి ఫిల్టర్  కాఫీ ప్రాణం. వెంటనే ఇచ్చేయాలి. కావాల్సినవి పోన్ చేసి చెపుతాను.వెంటనే పంపండి." అంటూ హడావిడిగా వచ్చేసింది.
అప్పటికే ఫ్రెష్ అయి వచ్చి హలో కూర్చుంది అచల. "ఉండవే ఒక్క అయిదు నిమిషాల్లో..నీకు కాఫీ ఇచ్చేస్తాను" ..అంటూ..వంట గదిలోకి వెళ్ళగానే స్నేహితురాలి వెంట వంట గదిలోకి వెళ్ళింది.
"చెప్పేవే.. ఎలా ఉన్నావ్? వరుణ్ ఎలా ఉన్నాడు? అమ్మ- నాన్న,ఇంట్లో అందరు బాగున్నారా? "అడిగింది గగన.
"అందరూ బాగున్నారు.వరుణ్ ని మిస్ అవుతున్నాను. వాడిని  అంతులేని గారాబం చేయడం వల్ల వాడికి హాని జరుగుతుందనేది అన్నయ్య వాదన. వాడేమో.. హాస్టల్ లో ఉండనని ఒకటే గొడవ. అదీ గాకుండా వాడి తండ్రి వైపు చుట్టపక్కాలు వాడికి కనబడటం అన్నయ్యకి ఇష్టం లేదు. పసి మనసు పై..రక రకాల మాటల ప్రభావాలు నాటుకుని పోతాయి. వాళ్ళ నీడ పడకూడదనేగా..ఇంత ప్రాకులాడుతున్నాం అంటాడు. 
వదిన ఏమో  ఎన్నాళ్ళు అలా గది వొదిలి బయటకి రాకుండా ఉంటావ్? చదివిన చదువుకి ప్రయోజనం చేకూర్చూ..జాబు చేయకూడదా? నీకు మార్పు ఉంటుంది అంటుంది.అమ్మ ఏమో..దానికి ఉద్యోగాలు చేయాల్సిన ఖర్మ ఏమిటీ..కోట్లు ఆస్తులున్నాయి అంటుంది. నా మనసుకి, నా వ్యక్తి గత అభిప్రాయానికి విలువే లేదు. నాది కాని జీవితం బ్రతుకుతూ ఉన్నాను.."అని చెప్పింది. 
"నేనొక మాట చెపుతాను కోపం రాదు కదా!? "
 "నువ్  చెపుతావనే వచ్చాను. ఒంటరితనం కన్నా.. రాయిలాగా బ్రతకడం కన్నా శాపం ఇంకోటి ఉంటుందా..చెప్పు."
 "సరే..తర్వాత తీరికగా మాట్లాడుకుందాం. ఈ కాఫీ తాగు. పూరీ కాకుండా..నీ కోసం ఏం చేయను.. కాకరకాయ కూర చేయనా?"అడిగింది. 
"నీ కెంత జ్ఞాపకమే.. నాకు ఆ కూర అంటే ఇష్టమని..నువ్వు మర్చిపోలేదన్నమాట."  
"మరి ఏమనుకున్నావ్? చిట్టి ఈతకాయలు కోసం మిట్టమధ్యానపు   ఎండలో.. తుప్పలు గుట్టలు గాలించడం తో సహా ఏమి మరువలేదు. అన్నట్టు.. మన సరళ ఇక్కడే ఉంది తెలుసా.."అంది 
"అవునా..వాళ్ళింటికి   వెళదాం ఇప్పుడే.."అంది. 
"ఆగు తల్లీ.. లేడికి లేచిందే ప్రయాణమా? అది ఇంకా గూటికి  చేరి ఉండదు. భర్త నడిపే షాప్లో..కాష్ కౌంటర్ లో కూర్చుంటుంది. రాగానే..ఈ రాత్రికి ఇక్కడే ఉండేటట్లు రమ్మని పిలుస్తాను.." అంటూ.. మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకుని..రింగ్ చేసింది.. 
"నీకో.విశేషకరమైన వార్త చెప్పాలే.." అంటూ.."మాట్లాడు" అని ఆచలకి  మొబైల్  ఇచ్చింది. అచల గొంతు వినగానే సంబర పడి పోయింది. "మా పిల్ల గుంపుని పడుకోబెట్టి త్వరగా వచేస్తానే..మీరు తినకండి.. అందరం కలసి తిందాం" అంది. 
అలాగే.. అంటూ.. "దీనికేప్పుడూ తిండి పిచ్చే..అందుకే పిప్పళ్ళ బస్తాలా తయారైంది.." అని నవ్వింది. వెంటనే..ఇంకో నంబర్కి కాల్ చేస్తుండాగా.. "ఇంకెవరైనా మన వాళ్ళు ఇక్కడ ఉన్నారా ?"అడిగింది అచల.
లేదు.."సరళ మొగుడి పర్మిషన్ తీసుకోవద్దు.లేకపోతే  అది రావడం కుదరదు.".. అని.. "శ్రీనివాస్ " గారు నమస్తే..అండీ.. 
మా స్నేహితురాలు  అచల వచ్చింది. మేమంతా   కలసి ఈ రోజు మా ఇంట్లో.. మూన్ లైట్  డిన్నర్+కబుర్లు పెట్టుకోవాలనుకుంటున్నాం. రేపు ఆదివారమే కాబట్టి మీకు ఇబ్బంది ఏమి ఉండదుగా..అని అడిగింది. 
అయ్యో..! మీరు అడగడం, నేను కాదనడమూ నా? విత్ ప్లెజర్! తప్పకుండా..స్వయంగా తీసుకు వచ్చి దిగబెడతాను అని ..అన్నాడు.   
అమ్మయ్య..ఒక పని అయింది. "ఇతను ఒక పట్టాన అర్ధమై చావడు.ఎప్పుడు వద్దు అంటాడో,ఎప్పుడు   వెళ్ళ మంటాడో..అని మొత్తుకుంటూ ఉంటుంది   సరళ" అని చెప్పింది.
అందరికి యేవో ఒక సమస్యలే! ఎవరు బాగుండలేదు అంది. 
 అచలా..నీ ఆలోచన మార్చుకో!మనం అనుకుంటే  ప్రతిది సమస్యగా కనబడుతుంది.తేలికగా తీసుకుంటే.. రోజువారీ పనిలా ఉంటుంది..అంతే..అంది. 
నువ్వు అలాగే అంటావ్.అన్నీ నీకు తేలికగానే ఉంటాయి అంది. 
అచల మనసు నలుగుతుందని అర్ధమైంది గగనకి. 
సరే.. వర్క్ షాప్లోకి వెళ్లి చూసొద్దాం రా.. అంటూ.. బయటకి దారి తీసింది. 
వీళ్ళు చూడు..యెంత ఏకాగ్రతతో..పని చేస్తున్నారో!  వీళ్ళకి పని సమస్య కాదు.  కుటుంబ పోషణ సమస్య. అందుకే.. ఇన్ని వందల మైళ్ళు దాటి కుటుంబాలని వదిలేసి వచ్చి ఎక్కువ డబ్బు రావడం కోసం శ్రమ పడుతున్నారు. నీకు అలా కష్టపడే అవసరం లేదు.  ఇంట్లో వాళ్ళు పని చేయనివ్వకపోవడమే..నీ సమస్య.అవును కదా.?.అంది. 
అవునే.!  
నాకైతే..వాళ్ళలా అలా పని రాకపోవడం సమస్య. అలా అని అది మాత్రమే సమస్య అనుకుని ఎప్పుడు అదే ఆలోచిస్తూ కూర్చుంటానా ? లేకపోతే రాత్రికి రాత్రే అలా వర్క్ ఎక్స్ పర్ట్ కావాలని ఆలోచించి ఆలోచించి..సమస్య అనుకుని భయపడతానా ? ఆలోచించి చూడు ..అంది గగన. 
తల ఊపుతూ ఆలోచనలో పడింది అచల. 
వర్కర్స్ కి   పని అప్పగించి.. కాసేపు ఇక్కడే ఉండు..వాళ్ళతో..మాట్లాడు..అని లోపలి వచ్చి వంట పనికి పూనుకుంది. 
గంట సేపటిలో..నాలుగు రకాలు చేసి అక్కడ పడేసి.. వచ్చేటప్పటికి.. ఆ..రోజు పని ముగించుకుని  వారం రోజుల జీతం డబ్బుల కొరకు వరుస కట్టారు.వారికి లెక్కలు చూసి వారిని పంపేటప్పటికి ఓ..అరగంట. 
 అచల ఇదంతా చూసి అమ్మో.. వీళ్ళు ఇన్నేసి డబ్బులు.. సంపాదిస్తారా..? అంది..ఆశ్చర్యంగా.. 
"అవును.. వీళ్ళని  పోషించేది ఖచ్చితంగా  ధనవంతులే! ఎలా ఉంది వీళ్ళ పని తనం.".అడిగింది.
"వండర్ఫుల్.నీకు బాగా కాలక్షేపం.."
"కాదు.. ఆర్ధిక అవసరం .".అంది గగన.. 
"నువ్వు ఇలా ..ఇంతకన్నా పెద్దగా పరిశ్రమగా  చేపట్టి ఎక్స్ పోర్ట్ బిజినెస్ చేయగలవు తెలుసా? పైగా ఒక కళని ప్రోత్శాహించి, పని కల్పించి చాలా మంది జీవితాలకు..వెలుగునివ్వవచ్చు " అంది..అచల ముఖంలోకి..చూస్తూ..నమ్మకం కల్గిస్తూ..
"ఇంట్లో..ఒప్పుకోవద్దూ.. నామోషీతనం అంటారు".
"వారి సంగతేమో..కానీ నీకు ఏమనిపిస్తుంది?"
"చేయగలను చేయాలి అనిపిస్తుంది.."
అమ్మయ్య.. నీకు  ఒక సమస్య తీరిపోయింది..అంది. 
అంతలో..సరళ పతీ సమేతంగా వచ్చింది. అచలని చూసి వాటేసు కోవడాలు,కన్నీళ్లు పెట్టుకోవడాలుని సరళ భర్త నవ్వుతూ చూస్తున్నాడు.ఇక ఆపండే..దిష్టి తగులుతుంది ..హెచ్చరించింది గగన  నవ్వుతూ.. 
ఏమే ఇంత  త్వరగా వచ్చేసావ్.. చేసినవన్నీ మేము ముందే తినేస్తాం అనుకున్నావా ఏమిటి? అచల ప్రశ్న. 
 నేనే షాప్ నుండి ఇటువైపే తీసుకు వచ్చేసానండి..ప్రెండ్స్ ముగ్గురూ ఎక్కువసేపు కబుర్లాడుకుంటారని..అన్నాడు. 
అన్నట్టు..మీకు మాత్రమేనా?..మూన్ లైట్ డిన్నర్ స్పెషల్ లో ..మమ్మల్ని కలుపుకోరా.. అన్నాడు అతను. 
అబ్బ ఆశ .. ముందు మీరు ఇంటికి వెళ్లి పిల్లలకి ఇంత పెట్టి మీరు తిని పెందలాడే పడుకోండి.పోన్లో..ఫ్రెండ్స్ తో కబుర్లు గట్రా అవీ పెట్టుకోకుండా.. అని హెచ్చరించింది.
అలాగే..అంటూ  అతను సెలవు తీసుకోగానే.. ఏమిటే..అప్పగింతలు.. మారలేదా మీ ఆయన..అడిగింది గగన. అయ్యో..అంత అదృష్టం కూడానా.. మీలా ఏడ్వలేక తుమ్మితే ఊడిపోతుందని తుమ్మకుండా ఆపుకుంటున్నాను..అంది. సరే.. మీరు కూర్చోండి.. నేను అన్నీ.. డాబా పైకి   చేరవేసి వస్తాను..అంటూ వాళ్ళని వదిలేసింది.
మిత్రురాళ్ళు ముగ్గురూ..జ్ఞాపకాలు, కబుర్లు, బాధలు,సమస్యలు,పరిష్కారాలు అన్నీ కలబోసుకుంటూ.. ఇష్టమైన పదార్ధాలని తినకుండానే వదిలేసి...నిట్టూర్చుకున్నారు.
సరళ .. అలా ప్రక్క పై వాలుతూ..మా ఆయన ఏం చేస్తున్నాడో.. దిక్కుమాలిన స్నేహాలుతో..దొరికిందే చాన్సే అనుకుని కబుర్లాడుకుంటూ ఉంటాడు అంది. 
ఏమిటే..నాకు నీ బాధ అర్ధం కాలేదు..చెప్పు చెప్పు ..అంది..అచల 
సరళ మాట్లాడలేదు. గగన చెప్పుకొచ్చింది. శ్రీనివాస్  గారు పైకి అందరికి సంస్కారి గానే కనబడతాడు.లోపల ఓ..విషపు పురుగు. హాస్యం పేరిట రెండర్దాల మాటలు,స్త్రీల తో.. ఎడతెగని పోన్ సంభాషణలు, ఇద్దరు పిల్లలని పెట్టుకుని ఇంకా కుర్రవాడిలా లవ్ ఎపైర్స్  నడపడం ..  సరళ ముందే నిత్యం రాత్రుళ్ళు.. పోన్ లలోనే..ప్రేమలు  కలబోసుకోవడం చేస్తూ ఉంటాడు. ఏ దురలవాట్లు లేవు కాబట్టి అందరికి అతను సద్గుణ సంపన్నుడు.బాగా సంపాదిస్తాడు.. మేడలు కట్టాడు..బోలెడు ప్లాట్లు కొన్నాడు.కార్లలో తిప్పుతాడు. పైగా బయటకు వెళ్ళినా  అరగంటకొకసారి ఇంటికి పోన్ చేసి .. అరేయ్..ఒరేయ్ అంటూ.. ప్రేమగా భార్యని పలకరిస్తూ..ఏం కావాలో..కనుక్కుంటూ ఉంటాడు. యెంత మంచి భర్తో ..అనేటట్లు ఉంటాడు. అవే తెలుసు చూసేవారికి. కానీ అతనిలో మరొక కోణం భార్య పై అనుమానం. తనలా  తన భార్య కూడా ఎవరితోనయినా  చాట్ చేస్తుందన్న భయం. అడుగడుగుకి అనుమానం. దానిని కనబడనీయకుండా..శ్రద్ద తీసుకోవడం అనే ముసుగు వేసేస్తాడు. నిత్యం నరకమే..సరళ కి  . అలా అని ఎవరితోనైనా సరస సల్లాపాలు  సాగిస్తాడా ఆంటే అదీ లేదు.
అందుకే..అతని అమ్మాయిలతో ఉన్నఅతి  వాగుడు  పిచ్చికి పుల్ స్టాప్ పెట్టాలని..సరళ రోజూ.. ఇంట్లో పని తొందరగా ముగించుకుని షాప్ కి వెళుతుంది అంది గగన. 
మారాడంటే? అచల ఆసక్తి.
ఏం చచ్చాడో..రోజు..సందు దొరికితే చాలు.. ఎవరితో ఒకరితో మాట్లాడుతుంటాడు.నేను దగ్గరలోకి వెళ్ళ గానే మాట మార్చేసి మగవాడితో మాట్లాడుతున్నట్లు మాట మార్చేసేస్తాడు. ఎవతో  ఒకటి..ముగ్గురు పిల్లలను పెట్టుకుని.. భాద్యత లేకుండా  పిల్లలు విన్తారనే ఇంగిత జ్ఞానం లేకుండా, మా ఆయన బంగారం అంటూనే.. నా మొగుడితో రాత్రుళ్ళు రహస్యంగా గంటలు తరబడి  మాట్లాడుతూ..మీరు ఇంద్రుడు చంద్రుడు అంటూ..మునగ చెట్టు ఎక్కిన్చేస్తుంది. ఛీ ఛీ..వీళ్ళ మాటలు వినకూదడను కుంటానే వింటూ ఉంటాను. వీళ్ళ కన్నా వేశ్యలు నయం.  వేశ్యల జీవితాలలో అయినా నిజాయితీ ఉంటుంది. వీళ్ళు మానసిక వ్యభిచారులు.  అని తిట్టిపోసింది. నిజమే, యెంత  బాధ!?   కళ్ళెదురుగా  బాగోతాలు చూస్తూ..ఎవరు మిన్నకుండా ఉండగల్గుతారు. ఏమన్నా అంటే నాకు స్నేహితులు ఉండకూడదా?అని ఆర్గ్యూ  చేస్తాడు.ఈ బాపతు వాటిని స్నేహాలు అనాలా?
ఈ రహస్య స్నేహితురాళ్ళు - రహస్య స్నేహితులు ఇంటింటికి ఉంటున్నారు. ఏది స్నేహమో..ఏది మోహమో..తెలుసుకోవడం కాపురాలు కాపాడుకోవడం కష్టమైపోయింది. పిల్లలని చూసి దిగమింగు కుంటున్నాను..పైగా వీడికి..చుట్టపక్కాలలో మంచి పేరు. ఏమైనా ఆంటే నన్నే తప్పు పడతారని.. దిగమింగు కుంటున్నాను  అంది.  
 ఎప్పుడన్నా గట్టిగా వాదన తో నేను ఒర్చుకోలేను ఇలా చేస్తే అంటే .. ఏం చేస్తావ్? నీ స్నేహితురాళ్లుని  చూసి నువ్వు స్ఫూర్తి పొంది మొగుడిని వదిలేద్దమను కుంటున్నావా?అని  వ్యంగంగా నడుం విరిచేసే మాటలు మాట్లాడతాడు. అని ఆవేశమో..ఆక్రోశమో..వెళ్ళగ్రక్కుకుంది సరళ. 
అందరి మద్య మౌనం. వివాహ వ్యవస్త లో ఉన్న లోపాలు,స్త్రీల అసమానత,ఇంట్లో..కట్టుబాట్లు, సమాజ పరంగా  ఎదుర్కునే సమస్యలు మాట్లాడుకుంటూ..నిద్ర పోయారు. 
వాళ్ళ మాటలు విన్న చంద్రుడు కూడా..విచారంతో..తన వెన్నెలని లోకానికి పంచడం ఇష్టం లేనట్టు మబ్బుల మాటుకి వెళ్లి దాక్కున్నాడు. 
గగన కి నిద్ర రావడం లేదు.  ఎంతకీ యెడ తెగని ఆలోచనలు.   
తలపుల నావలా  .. జీవన సాగరంలో.. అలుపు లేకుండా అదుపు-ఆజ్ఞ లేకుండా.. పయనిస్తూనే ఉంటుంది...అనుకుంది  బలవంతంగా నిద్రకి ఉపక్రమిస్తూ.. 
 అలా లోకం అంతా అలసి నిద్రపోతున్న వేళ.. 
ఒకో చోట మేలుకున్న వేళ 
మేలుకుని నిద్రపోతున్న వేళ 
నిద్రిస్తూ కూడా మెలుకువగా మెలిగే వేళ.. 
 అచల తలగడ ప్రక్కనే ఉన్న మొబైల్ రింగ్ అవుతున్న శబ్డంకి  కల లాటి నిదర చెదిరిపోయింది. కమ్మటి కల ఆచూకి మిగల్చకుండానే ! 
ఆమెకి మనసు చెప్పింది ..అతనే.. అని. 
అలా అలాటి సమయాలలో..అతను మాత్రమే చేయడం ప్రత్యేకత అని ఆచలకి తెలుసు. 
మాట్లాడాల్సిందేనా? 
తప్పదు..అతని మానసిక స్థితి ఎలా ఉందో!  "మనిషిని   లోపాలతో..సహా ప్రేమించడమే,స్నేహించడమే కదా కావాల్సింది." ఆమె  స్టేట్మెంట్ ఆమెకే  గుర్తుకువచ్చింది.
ఇన్ని ఆలోచిస్తుండగానే..ఒకసారి  ఆగిపోయి రెండవసారి రింగ్ అవడం మొదలైంది. ఆ చప్పుడుకి మిగతా ఇద్దరు మేలుకున్నారు.ఎవరే..  ఇంటి నుండా..? క్షేమంగా ఇక్కడికి చేరినట్లు ఇంటికి..పోన్ చేయలేదా?
ఉష్..మాట్లాడకండి .. మా ఆయన 
.. అంటూ.... లిఫ్ట్ చేసింది. లౌడ్ స్పీకర్ ఆన్ చేసి..వినమని సంజ్ఞ   చేసింది. 
హలో..ఒకింత గమ్మత్తు ఒలికిస్తూ.. అంది 
హాయ్.. బంగారం! బాగున్నావా? మాములైన పిలుపు. 
ఎక్కడో..సాఫ్ట్ కార్నర్ లో..తగిలింది ఆ పిలుపు. క్షణంలో..తట్టుకుని తేరుకుని..
"బంగారం లాగా బంగారం ధరలాగా బ్రహ్మాడంగా ఉన్నాను. మీరెలా ఉన్నారు? " 
"బిందాస్ '.. నాకేం లోటు? కప్పిపుచ్చుకుంటూ..
"ఆహా.. బిందాస్ గారిని కాస్త ఇటు  పంపవచ్చుగా.". అభ్యర్దన.. 
"అతను..అలా రాడు..నాతోనే ఉంటాడు..నేను వస్తేనే వస్తాడు.". కొంచెం లోతైన భావం .. ఆచలకి అర్ధమైంది. ఆహా ! "అలాగా? అయితే మీరే అట్టి పెట్టుకోండి."అంది.
"ఎలా ఉన్నావ్?" మళ్ళీ ప్రశ్న 
'నేను బాగున్నాను..మామూలుగా ".. అంది.
"నువ్వు ఎలా ఉంటావో..నాకు తెలియదా?"
"ఎలా." అంది పెంకిగా.. 
"ఒంటరిగా.." కాసేపు రేడియో..మరి కాసేపు పుస్తకాలు, ఇంకాసేపు మొబైల్ చాటింగ్.. ఇదేగా జీవితం..? నేను "చెప్పినట్టు వినవచ్చు కదా?'  
"వినను..కదా? " 
ఎవరు ఆప్తులో,ఎవరు శ్రేయాభిలాషులో..ఇన్నేళ్ళ తర్వాత   కూడా తెలుసుకోలేకపోతే ఎలా? తలచుకుంటే జాలి వేస్తుంది..అన్నాడు. 
ఆజాలి నాకు అక్కరలేదు. నాకు కావాల్సింది నాతోనే జీవితాంతం ఉండేది మాత్రమే కావాలి..నాకు. అతిధి లా వచ్చి పోయే  వసంతం కోరుకుంటారా  ఎవరైనా.. గ్రీష్మం మండించాలి.జడివానలో తడవాలి,శరత్ లో..తేలాలి..హేమంతంలో..ముడుచుకోవాలి ..శిశిరానికి రాలాలి..అంది.
నీతో వచ్చిన చిక్కే ఇది. అన్నీ బాగానే ఉంటాయి.అక్కడి దాకా వచ్చాక టక్కున తాళం వేస్తావు అన్నాడు నిష్టూరంగా..
అవును..కొన్ని నిజాలకి ఎప్పుడు తాళం వేసే ఉంచాలి మరి. 
మీ సగ భాగం ఏం చేస్తున్నారు..నిద్రపోతున్నారా? అచల ప్రశ్న సంభాషణ దారి మల్లిస్తూ..అతని దారి మళ్ళకుండా కాపాడుతూ.. 
నిద్రపోతుంది..హాయిగా.. ఏం సమస్యలున్నాయి? మాటల్లో అహం. 
మీతో..జీవితం సమస్య కాకుండా ఉండేటట్లు చూసుకోండి..మాట తూలి ..మళ్ళీ సర్దుకుని చూసుకుంటారుకదా.! అంది.
అవును..బాగా చూసుకుంటాను అనే కంటే ఆమె నన్ను బాగా చూసుకుంటుంది...అన్నాడు. 
కొంచెం ఇబ్బంది.. మంచి భార్య లక్షణం అంది అచల.
అవును..మంచి భర్తని మంచి భార్య మంచిగా చూసుకుంటుంది అన్నాడు గర్వంగా..
నేను మంచి భార్యని కాదుగా.. అంది.
నువ్వు మంచి దానివే! కానీ నీకు పొగరు ఎక్కువ. అన్ని నువ్వు కావాలనుకున్నట్లే  ఉండాలను కుంటావు.
అవును కొన్ని నేను మాత్రం సర్డుకోలేను..అని నీకు తెలుసుగా..  
పిల్లలు..బాగున్నారా? 
ఆహా.. బ్రహ్మాండంగా ఉన్నారు.. వాళ్ళకి ఏం తక్కువ.. గోల్డెన్ స్పూన్ లతో..పుట్టకపోయినా..సిల్వర్ స్పూన్లతో..తింటున్నారు. వాళ్లకి మంచి భవిత అందించాలని కష్టపడుతున్నాను.అది వాళ్ళు గుర్తించి.. వాళ్ళు కష్టపడి   చదువుకుంటున్నారు.. అన్నాడు.
అదృష్టవంతులు..మీ శ్రమని అర్ధం చేసుకున్నారు అంది అచల. 
కొంత మంది ఇతరులని సంతోష పెట్టడానికే   పుట్టి ఉంటారు...అలాగే నేను పుట్టానని..అమ్మ అంటుంది. కొంచెం గర్వంగా ఫీల్ అవుతూ..చెప్పుకున్నాడు.
నవ్వింది.. అచల.. ఆగి ఆగి మళ్ళీ నవ్వింది తెరల తెరలాగా..
ఎందుకలా నవ్వుతున్నావ్? అనుమానంగా అడిగాడు.
నవ్వక ఏం చేయను? 
ఎందుకు నవ్వావో..చెప్పవచ్చు కదా? 
 తెలుసుకోనవసరం లేదులే? 
అరె ! చెప్పమంటుంటే ?
నిజాలు వింటే తట్టుకోలేవు..నిజం 
చెప్పు వింటాను.. తట్టుకుంటాను
నేను చెప్పింది వింటే  .. మళ్ళీ నాకు పోనే చేయవు.. అంది అచల.
నేను తట్టుకుంటాను..నీకు పోన్ చేస్తూనే ఉంటాను..సరేనా?ఆనాడు భరోసాగా.. 
గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని చెప్పింది.. 
మీ అమ్మ మీ గురించి బాగా చెప్పింది..ఎంతైనా కన్నతల్లికి  బిడ్డ తత్వం తెలిసినట్లు మరెవరికైనా   తెలుస్తుందా? 
"అవును.అన్నాడు"..పొంగిపోతూ..
మనసులో..దాగి ఉన్న కసిని.వేదనని కలిపి వెళ్ళ గ్రక్కుతూ..ఇలా అంది..అచల.




 మళ్ళీ తనే..అంది.
అవును..మీలా.. పెళ్ళయి  పదేళ్ళు  ఏళ్ళు కాపురం చేసి  కొడుకుకి ఏడెనిమిది ఏళ్ళు వచ్చాక  ..ఇంకొక స్త్రీ మోహంలో చిక్కుకుని భార్యని,కొడుకుని వదిలేసి దూరాలకి  ఎగిరి పోయి.. వాళ్ళే సరస్వం అనుకుని.. అనుకుంటూ..బ్రతికే నిన్ను బాగానే అంచనా వేసింది అంది తెరలతెరలగా నవ్వుతూ.... అలసి ఆగింది..శ్వాస తీసుకుంటూ..  అటు మౌనమా ?సిగ్గా? ఏమిటో తెలియడం లేదు వింటున్న ఇద్దరికీ.
మళ్ళీ మాట్లాడసాగింది ..అచల .  గగన,సరళ చెవులు విప్పార్చుకుని ఇది మన ఆచలేనా అన్నట్టు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ..ఉండగా..

ఆర్నేల్లకోకసారి అర్ధరాత్రుల్లు కట్టుకున్న పెళ్ళాం..ఎలా ఉందో ..అని గుర్తుకువచ్చి.. లేదా.. నీ ప్రియురాలితో.. గొడవపడినప్పుడు గుర్తుకు వచ్చో.. ఇలా అర్ధరాత్రులు పోన్ చేసి మాట్లాడుతూ ఉంటావ్? 
లేదా  ..ఇది ఇంకా ఒంటరి జీవితం గడుపుతుండా? లేక ఎవరినైనా చూసుకుందా..అని అనుమానపు ఆలోచనలతో.. పోన్ చేస్తావ్..అంతేగా? అంది ఆవేశంగా.. 
అది కాదు అచలా.. సర్దుబాటు ధోరణిలో.. అన్నాడు.
ఏమి కాదు అని నాకు తెలుసు.. నీకు..ఆ లైఫ్ బోర్ అనిపించినప్పుడూ.. లేదా..నీలో..నిజంగా పత్శాతాపం మెదిలినప్పుడో..గుర్తుకొచ్చి ఇలా ప్రేమ ఒలకబోస్తావ్.  చక్కగా ఇలా ప్రేమగా వీణ మీటినట్లు మాటలు మీటి మళ్ళీ..ఓ..ప్రక్కన పడేసి పెట్టుకుందాం.అవసరమైనప్పుడు వాడుకోవడానికి..ఓ..వస్తువులా ఉంటుంది అనుకుంటున్నావ్ ..కదా..? 
అది నీ నైజం..నీలా..నిబద్దత లేకుండా నడిచే,బ్రతికే బ్రతుకు కాదు నాది.,,అంది ఆవేశంతో.
నేను నీకు ఏం తక్కువ చేసాను చెప్పు?.నువ్వే..చేజేతులా నాశనం చేసుకుంటున్నావ్?అన్నాడు.
నీవు కురిపించే ప్రేమ-ఆపేక్ష అన్నీ..నా చుట్టూ ఉన్న ధనం గురించే అని నాకు బాగానే తెలుసు. 
ఇంకో మాట కూడా చెప్పాలి నీకు.. మన మద్య విడాకులు ప్రస్తావన రాలేదు కదా..ఇన్నాళ్ళు.. ఇప్పుడు అడుగుతున్నాను.. చట్టపరంగా విడిపోదాం అంది..


ఎందుకు..? అనుమానంగా, కోపంగా అడిగాడు. 
నీలా..సెటిల్ అవడానికి మాత్రం కాదులే..!అంది ఎగతాళిగా..
"నేను ఆ మాటే భరించలేను..వద్దు అచలా.."బ్రతిమాలుతున్న దోరణిలో..అతను. 
యు..స్టుపిడ్.. చెప్పేది విను..ఇన్నాళ్ళు నీ అక్రమ సంతానానికి..తండ్రివి.. ఇప్పుడు వాళ్ళు పెరిగి పెద్దయి కాలేజ్ చదువులకి  వచ్చారు. అమ్మ మెడలో..తాళిబొట్టు కి..లైసెన్సు ఉండాలి కదా..! 
అందుకే..జాలితో..సానుభూతితో..నేనే  మీ అధికారిక పెళ్ళికి..అనుమతి పత్రం ఇస్తున్నాను అన్నమాట...అంది అచల.
అచలా..నీకు నువ్వు అన్యాయం చేసు కుంటున్నావ్! నేను అంత త్యాగాన్ని కోరలేదు.. విడాకులు వద్దు అన్నాడు. 
ఈ సారి..ఆచలకి నవ్వు..దుఖం రెండు వచ్చాయి. 
 అవును.. విడాకులు త్యాగం. అతని పై  అసహ్యం పెరిగిపోతుంది.గౌరవం తగ్గిపోతుంది.ఏకవచనంలోకి.. దిగిపోయింది..
 ఒరేయ్!జీవితాన్ని పంచుకుంటానికి వచ్చి జీవితాన్ని కావాల్సినంత దోచుకు వెళ్లి  నీ దారి నువ్వు చూసుకుని ..విడాకుల అడగకుండా.. ఇవ్వకుండా  భార్య అనే  గిరిలోనే  కూర్చోబెట్టి..ఉంచి.. ఎన్నో ఏళ్ళ తర్వాత  కాటికి కాళ్ళు చాపుకునే ముందు.. నా దగ్గరికి చేరి నన్ను క్షమించు..అచలా అంటే కరిగి కన్నీరై ప్రవహించి.. 
క్షమ అనే హిమాలయాల పై కూర్చుని..నిన్ను  ప్రేమతో..కన్నీళ్ళతో..క్షమించే..స్త్రీ అనుకున్నావా ?
ఏం జన్మరా..ఛీ...నువ్వు అసలు మనిషివేనా? జీవితం మొత్తంలో.. ఒక్క సారి అయినా,ఒకే ఒక్కసారైనా ఒక్క స్త్రీ మూర్తి ముందైనా నిజాయితీగా బ్రతకడం నేర్చుకో! అంది. 
నువ్వు ఇంకా  మడి గట్టుకు కూర్చునే ఉన్నావా? అన్నాడు.అసలు అనుమానం బయటపడనే పడింది
ఇలాటి ప్రశ్న వస్తుందని..ఎప్పుడో..అనుకుంది అచల. 
 నిబ్బరంగా సమాధానం చెప్పింది.
 ఇలాటి ప్రశ్న  నీ నుండి ఎప్పటికైనా వస్తుందని నాకు తెలుసు..ఇప్పుడు నేను చెప్పేది విని జీర్ణం చేసుకోవడం నీకు కష్టమే..కానీ తప్పదు.. నాలాంటి  ఒంటరి వాళ్ళని చూసి నీలాటి..జాలి గల..ప్రేమ గల లోకాన్ని ఉద్దరించే పురుష లోకం చాలా మంది...ముందుకొచ్చారు.. ఒకడు.. మహారాణిలా చూసుకుంటాను..నాతో..ఉండిపో..అంటాడు.
మరొకడు..నిన్ను చచ్చేంత ప్రేమిస్తున్నాను మన భావాలు,అభిరుచులు ఒకటే! మనం కలిసి ఉంటే..యెంత సంతోషంగా ఉంటామో!అంటాడు.
ఇలా స్నేహం ముసుగులో ఎందరో!  నువ్వు ఎప్పుడైనా ఇలా అర్ధరాత్రులు, అపరాత్రులు పోన్ చేస్తే ఫోన్ ఎంగేజ్ లో ఉంటే.. వాళ్ళతో మాట్లాడుతూ ఉంటానని మాటలతో..అతన్ని స్వాంతన పరుస్తూ ఉంటానని  అర్ధం అన్నమాట. ఆ సంగతి గుర్తుపెట్టుకో.. కక్షగా అంది.

అప్పుడు నువ్వేం అంటావ్? ఆసక్తి కన్నా అనుమానం  ఎక్కువ ధ్వనింపజేస్తూ అడిగాడు.

నా మొగుడిలా పెళ్ళాం పిల్లలని అనీ ఒదిలేసి..అచ్చంగా..నా కోసమే.. కేవలం నాకోసమే అన్నట్టు    నాతో..ఉండిపోయే దైర్యం,ప్రేమ నిజంగా..ఉంటే.. నీ  భార్యకి విడాకులు ఇచ్చి అన్నీ సెటిల్ చేసుకుని రండి..అప్పుడు నేను..ఓకే ..అంటాను అని అంటుంటాను.. ఒక్కడు మారు మాట్లాడలేదు. అందరూ..నీలా ఉంటారా..? అంది మాటకి  పదును పెడుతూ..
 వీళ్ళంతా నన్ను గౌరవంగా  ఉంచుకుని అందంగా ఫ్రెండ్ షిప్ ముసుగు వేసి మంచి ఫ్రెండ్  అనే పేరు పెడతారట. ఒప్పుకుంటే బాగుంటుంది అనిపిస్తుంది.ఒప్పుకోనా? అంది రెచ్చగొడుతూ..
యు.. ____ అతనిలో సంస్కారం ఉట్టిపడింది మాటల రూపంలో..

ఏంటిరా ..  చించు కుంటున్నావ్?నీ దృష్టిలోనే కాదు చాలా మంది దృష్టిలో  నువ్వు చేస్తే..ఒప్పు.. నేను అలా చేస్తే కొవ్వు.. అయినా మూడో మనిషివి అయిన నీకు..మరో మూడో మనిషి గురించి ఆలోచించే అర్హత . తీరిక ఉన్నాయా? నీలా నేను మూడోమనిషి కాలేనురా..అంది జుగప్సగా..



 అయితే ఏమంటావ్? నా అవసరం లేదంటావ్..అన్నాడు వ్యంగంగా..
మానసికంగా నేను ఎప్పుడో..విడిపోయాను.. ఇప్పుడు ఎప్పుడూ..నేను ఒంటరినే! ఇప్పుడు ఇంకెవరి అవసరం,.ఏ పురుషుడి నీడ  అవసరం లేదు  నాకు..అంది అహంగా ..
ఇంకా ఒకచోటున లేదని మరోచోటున అలవాటుగా  వెదుక్కోకు..అందరు..నాలా ఉండరు అంది.
"మౌనం "  అటునుండి శబ్దం లేదు.. ఉన్నావా? వింటున్నావా?
అసలు  నాగురించి ఏమను కుంటున్నావ్ ?
అటువైపునుండి  పోన్ కట్ చేసుకున్న శబ్దం ..
ఎందుకే..అంత ఇరిటేట్ అయ్యావ్?అడిగారు గగన,సరళ
ఇన్నేళ్ళ ఈ ఒంటరి జీవితంలో..ఎన్ని దాచుకున్నానో.. ఎన్ని అణచుకున్నానో!  కనీసం కొడుకు అనేవాడు ఒకడున్నాడని గుర్తుందా వాడికి! కనీసం వాడి క్షేమ సమాచారం అయినా అడిగాడా? నన్ను గుప్పిటలో బిగించుకుంటే ..డబ్బుకు కొదవ ఉండదు.. వాడికి కావాల్సిన డబ్బుని మొగుడు  ఆంటే ఉండే  పిచ్చి ప్రేమతో..ఇచ్చేస్తాను..అప్పుడు వాడి సరదాలకి సంతోషాలకి డబ్బు కొరత ఉండదని వాడి ప్లాను.ఇప్పటికన్నా నేను మేలుకోలేకపోతే..నా అంత వెర్రిది ఈ లోకంలో ఎవరు ఉండరు.
వాడిని వద్దంటూన్నానని ఇంకా ఎవరితోనైనా సంబంధం  ఉన్నాట్టేనా..?  మనసుకే కాదు శరీరానికి జడత్వం వచ్చేసింది. ఇంకొకడి గురించి ఆలోచన కూడానా? మగవాళ్ళలో..ఎక్కడో..ఒకరు భార్య మనసెరిగి.తగిన గౌరవం ఇచ్చి ఒంట్లోను,  ఇంట్లోను సగభాగంగా చూసేది.  మా ఇంట్లోను అంతేనే !..నన్ను ఎక్కడికి కదలనివ్వరు,ఉద్యోగం చేయనీయరు, స్నేహితులు ఉండకూడదు, రాయిలా స్పందన లేకుండా,ఒంటరిగా పరువు-ప్రతిష్టలు అనే నాలుగు గోడల మద్య బ్రతికే..బ్రతుకుని అసహ్యించుకుంటూ బ్రతకలేను !  అందుకే నా కొడుకుని తీసుకుని నేను బయటకొచ్చి బ్రతక గలను అనుకుంటున్నాను..అంది ఆవేశంగా..
మిత్రురాల్లిద్దరూ..చెరోవైపు దన్నుగా ఉన్నట్టు..అచల చేతులని చేరోకటి చేతుల్లోకి తీసుకున్నారు. ఆ ఇద్దరి చేతులని హృదయం దగ్గరికి చేర్చుకుని నిశ్చింతగా శ్వాస తీసుకుంది.
అచల మనసులో..అలజడి తగ్గింది.
లేచి వెళ్లి.. ఓ..బాటిల్  చల్లని మంచినీళ్ళు త్రాగి ..అంత కన్నా చల్లగా..ప్రశాంతంగా నిద్రకుపక్రమించింది.

నిద్రకి   ఉపక్రమించిన  గగన ఆలోచనలలో  ఇప్పుడు నావ వొడ్డుకు చేరి ఉంది. 

25, సెప్టెంబర్ 2011, ఆదివారం

రజనీకాంత్ కా బాప్ చిత్రం

రజనీ కాంత్  మాత్రమే కాదు .. ఈ మధ్య రజనీ తండ్రి పేరు కూడా వార్తలలో.. చోటు చేసుకుంది  కదా!
అయితే..ఒక వింత చిత్రం చూడండీ! 
స్టైల్ లో..రజనీకి సాటి వేరొకరు లేరని అంటారు కదా.. !
ఈ చిత్రం .. రజనీకాంత్ కా  బాప్ .. 


చూసారు కదా! ఈ సారి రజనీ చిత్రంలో.. వీరివురి మద్య సరదాగా పోటీ పెడితే ఎలా ఉంటుందో!



24, సెప్టెంబర్ 2011, శనివారం

కరిగి ప్రవహించిన పాట. ఆ పాట రచయిత జాలాది.


నెమలి కన్ను బ్లాగ్లో   మురళి  గారి లేడి చంపిన పులి నెత్తురు కథ  పరిచయం గురించి చదవగానే నాకు వెంటనే  "యాలో యాలో ఉయ్యాల"  పాట గుర్తుకు వచ్చింది.పాట రచయితా గుర్తుకు వచ్చారు.  

 ఎప్పటి నుండో పాటల రచయిత జాలాది గారి గురించి ఓ..మాట వ్రాయాలని అనుకుంటున్నాను.ఇంతలో..ఇలాను గుర్తుకు వచ్చింది. 

 జాలాది గారిని నేనొక  సభలో.. చూడటం తటస్థించింది.  సుద్దాల అశోక్ తేజ గారికి జాతీయ స్థాయిలో ఉత్తమ గీత రచయితగా పురస్కారం   అందుకున్న తరుణంలో.. విజయవాడలో..వారికి ఒక సన్మాన కార్యక్రమం ఏర్పాటు చేసారు.  ఆ కార్యక్రమంలో.. మా శబ్దాలయ మిత్రమండలి వారు భాగస్వామ్యం కూడా ఉంది. . ఆ సందర్భంలో.. జాలాది గారు ఒక ముఖ్య అతిధి.



జాలాది గారు  విచ్చేసారని రేడియో అనౌన్సర్ బి.జయప్రకాష్ గారు చెప్పడం .. మీరు వెళ్లి మాట్లాడండి అని చెప్పడం నాకు చాలా సంతోషం కల్గించింది . ఎందుకంటే జాలాది గారి పాటల గురించి చాలా సందర్భాలలో.. రేడియోలో అవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా ప్రస్తావించు కోవడం  వల్ల జయప్రకాష్ గారు అలా నాకు చెప్పడం జరిగింది. సరే ! ఇదొక  మంచి అవకాశం అని నేను వారి దగ్గరకు త్వర త్వరగా వెళ్లాను. వారి అమ్మాయి విజయ కూడా నాకు పరిచయం ఉండటం మూలంగా.. వారితో మాట్లాడటం  చాలా సులువు అయింది.

వారిది స్పురద్రూపం అనవచ్చో అనకూడదో కానీ నల్లని రంగు. ఆజానబాహువు.   వారి స్వస్థలం దొండపాడు అయినా పశ్చిమ కృష్ణా జిల్లా యాసలో..మాట్లాడారు.  సర్ ..మీది నందిగామ !? అని అడిగాను. నాకు వారు తెలిసినప్పుడు  నందిగామలో ఉండే వారు . కాదమ్మా అంటూ..చాలా ఓపెన్గా, ఓపికగా ఆప్యాయంగా  చాలా విషయాలు చెప్పారు. అరగంటసేపు వారితో మాట్లాడినంతసేపు  వారు వ్రాసిన యాతమేసి తోడినా సాహిత్యమే నా మదిలో మెదిలింది. వారి బాల్యము,వారి రచనా వ్యాసంగం గురించి నేను చెప్పడం కన్నా   ఇక్కడ     లింక్లో చూడండి.

 "దేవుడే గెలిచాడు "చిత్రంలో.. "ఈ కాలం పది కాలాలు బ్రతకాలని" పాట దగ్గర నుండి..  "చల్ మోహనరంగ" చిత్రంలో..ఘల్లు ఘల్లున కాలి గజ్జెలు, యాతమేసి  తోడినా, ఎలియాల్లో ఎలియాల్లో.. ఓలమ్మి తిరణాల గిలక, .    పుణ్యభూమి నాదేశం నమో నమామి,"సుల్తాన్" జనగణ జనయిత్రి నా భరతభూమి   వరకు ..ఎన్నో ఆసక్తి కర విషయాలు చెప్పారు. పాటలు గురించి తెలుసుకోవడం అంటే..నేను పాటలు వినడం ద్వారానే.. అదీ  ఒక్క ఆకాశవాణిలో..వినడమే నండీ..అని నేను చెప్పగానే ఆశ్చర్యపోయారు.

చూరట్టుక్కు జారతాది....చిటుక్కు చిట్టుక్కు వాన చుక్క (పల్లెసీమ),అలాగే దీపమేలా వెలిగేది నూనె లేనిదే..ఈ పాపలెలా   పెరిగేది నాన్న లేనిదిలే..(అత్తగారి పెత్తనం ),ముసి ముసి నవ్వులలోన (బ్రహ్మ) తల్లులారా తండ్రులారా (రేపటి పౌరులు) సందె పొద్దు అందాల్లున్న చిన్నదీ..ఏటిమీద  తానాలాడుతున్నదీ  ఉన్నదీ(తూర్పు వెళ్ళే రైలు) కాకమ్మ కాకి(వారాలబ్బాయి) ఇలా ఎన్ని పాటలు గుర్తు చేసుకున్నారో!

వారి  గీత రచనా వైభవం గురించి చెబుతూ.. జాలాది పాటలా..అయితే ఆ చిత్రం హిట్టే! అనేవారట. జే క్యూబ్ అని వ్యవహరించేవారట. అంటే జాలాది+జేసుదాస్+జయసుధ లేదా జయమాలిని..అని అట, అంటే.. అంత విభిన్నంగా సాహిత్యం అందించగలరని అనే ఉద్దేశ్యంతో.. ఇతరులు అన్నమాట, ఉన్నమాట.   నిజమే కదా..!  యాతమేసితోడినా ,అభినవ శశిరేఖవో ..రాసినట్లే .  చాలా  చిత్రాలలో క్లబ్ సాంగ్స్ కి వారు సాహిత్యం అందించారు. జానపద సాహిత్యం జాలాది పాటల్లో..చాలా హృద్యంగా ఉంటుంది. పల్లియ్యల్లో.. మన  ప్రక్కనే  ఉండి   ఎంకి-నాయుడు బావ  కలసి పాడుకున్నట్లే.. "ఆ మూడు ముళ్ళే యరో నూరేళ్ళ పక్కేయ్యరో.."ఎంత మంచి ప్రయోగమో!  నాకు అది యెంత ఇష్టమో..చెప్పలేను.   

అలాగే ముగ్గురు కృ ష్ణలకు కృష్ణ,కృష్ణంరాజు,బాలకృష్ణ కు  పాట రాసానని, మూడుతరాలకు పాట రాసిన ఘనత తనదే అని చెప్పారు. యెన్.టి.ఆర్ .హరి కృష్ణ . జూనియర్ యెన్ టీ.ఆర్ కు కూడా.. ఇంకొక విషయం ఏమిటంటే..ఆయన ఎవరికి పాట వ్రాయకుండా (మోహన్ బాబు చిత్రాలకు మాత్రమే వ్రాసే విధంగా) ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నరటగా  అని అడిగితే..అంత లోతు వద్దమ్మా అన్నారు... మాట దాటేస్తూ..  కానీ ఒక దశకంలో..నిజంగా అలాగే వ్రాయడం జరిగిందట కూడా.

కానీ  ఒక ఆసక్తి కర విషయం చెప్పారు. "పెదరాయుడు" చిత్రంలో..ఓ.. పాట వారి రచన .కానీ చిత్రం విడుదలైనాక చూస్తే..వేరే వారి పేరు ఉందని .. అప్పుడు చాలా బాధ కల్గినదని చెప్పారు. ఆ పాట ఏదో..ఆయన రచనా శైలి తెలిసినవారు గుర్తించవచ్చు కూడా.. అతివల కందరికి  ఇష్టమైన పాట అది.

ఇంకొక విషయం ఏమిటంటే.. అలలు కదిలినా పాటే..కలలు చెదిరినా పాటే  ఏ పాట నే పాడను (సీతామాలక్ష్మి ) పాట వారి రచన కాదు ..ఆ పాట వేటూరి గారే  వ్రాసారని చెప్పారు.  ఒక్కసారి అయినా తీరిక చేసుకుని విశాఖ పట్నం  వెళ్ళాలి వారితో..ఇంకా  పాటల గురించి  చాలా చాలా మాట్లాడాలి అనుకున్నాను ఆ క్షణాన.

కొంచెం ఆలస్యంగా సభ ప్రారంభం అవడం మూలగా నాకు వారితో..మాట్లాడే అదృష్టం కల్గింది. తర్వాత సభలో.. వారు మాట్లాడేటప్పుడు "యాతమేసి తోడినా" పాట ఆయన గళం లో వినిపించారు. యెంత భావ గాంభీర్యం వేదన జనియించాయో..ఆ గళంలో.. నేను ఎప్పటికి మరువలేను.  ఆ పాటకి 10 నిమిషాల పాటు ఆడియన్స్ కరతాళ ధ్వనులు..

కొంతమంది స్త్రీల దుఃఖచ్చాయలు..  విపరీతమైన మేకప్ తో..కళా క్షేత్రం  అంతా తానే అయి తిరిగి అందరి దృష్టిని అమితంగా ఆకర్షించిన ఒక వనిత   అప్పటిదాకా చాలా హడావిడి చేసిన ఆ  వనిత  మేకప్ అంతా చెరిగిపోయేంతగా వెక్కి వెక్కి ఏడవడం ఒక విశేషం అన్నమాట.

ఇరువది అయిదు నిమిషాల ఆయన ప్రసంగాన్ని ఆకాశవాణి విజయవాడ కేంద్రం రికార్డు చేసినట్లు గుర్తు. ఆయన ప్రతి పాట జనరంజకమే! శ్రోతల హృదయాలలో..ముద్రించుకునే ఉంటుంది.

"సుఖీ భవ సుమంగళి ' మేజర్ చంద్ర కాంత్ లో.పాట వ్రాసి కన్నీరు పెట్టించారు. ఇప్పుడు వారు ఐదు  ఆరు రోజులుగా హాస్పిటల్ లో..కోమా స్థితి లో..ఉన్నట్టు   తెలుసుకుని.. చాలా బాధ పడుతూ.. ఇంకా ఆయన మస్తిష్కంలో..భావాలు కొట్టు మిట్టాడుతూ..పాట వ్రాయమని ప్రేరేపిస్తూ ఉన్నాయేమో..అన్నట్టుగా ఉంది నాకు.              
నాకు  ఇష్టమైన వారి పాటల్లో.. ఒకటి ఇక్కడ..


ప్రాణం ఖరీదు చిత్రంలో.. ఈ పాట

యాతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు
పొగిలి పొగిలి ఏడ్చినా పొంత నిండదు  (యాతమేసినా)
దేవుడి గుడిలోదైనా పూరి గుడిసేలోదైనా 
గాలి ఇసిరి  కొడితే ఆ దీపముండదు ఆ దీపముండదు  (యాతమేసి)

పలుపు తాడు మేడకేత్తే పాడి ఆవురా    
పసుపు తాడు మెడకేస్తే   ఆడదాయేరా (ప)
కుడితి నీళ్ళు పోసినా అది పాలు కుడుపుతాది 
కడుపు  కోత కోసినా అది మనిషికే జన్మ ఇత్తాది 
బొడ్డు   పేగు తెగిపడ్డ   రోజు తలుసుకో
గొడ్డు కాదు ఆడదనే గుణం  తెలుసుకో (యాతమేసి ) 

అందరు నడిసోచ్చిన తోవ ఒక్కటే 
సీము నెత్తురులు పారే తూము ఒక్కటే(అందరు )

మేడ మిద్దెలో ఉన్నా చెట్టు నీడ తొంగున్నా   
నిదర ముదర  పడినాక  
పాడే ఒక్కటే వల్లకాడు ఒక్కటే 
కూత నేర్సినాళ్ళ కులం కోకిలంటరా          
ఆకలేసి అరిసినోళ్ళు కాకులంటరా  (యాతమేసి)


ఎన్ని పాటలో, ఎన్ని ముద్రలో!? విజయ ని (వారి మూడో అమ్మాయి)  కలిసినప్పుడల్లా ..  ఇలా  అనే దాన్ని   "ఎంతటి అదృష్టవతురాలివి.. అంతటి వారికి కూతురిగా పుట్టడమే కాదు మీ నాన్న గారి భావసంద్రాన్ని, ఆవేశాన్ని పుణికి పుచ్చుకున్నావని."  ..

ఇంత కన్నా ఇప్పుడేం చెప్పలేను...
మనిషి కి మరణం ఉంటుంది కానీ..భావాలకి కాదని 
సజీవ ఆలోచనల కి  వారి పాట ఓ.. ఆనవాలు అని.  
ఆలోచనల హిమం కరిగి ప్రవహించినవి  పాటలని .
ఆ పాటల  రచయిత జాలాది.,,అని.

20, సెప్టెంబర్ 2011, మంగళవారం

నీ.... చరణ కమలాలు


నీ పదమును పూజింప ఒక పూవునైనా చాలు వనమాలీ!..అంటూ..

భక్తి భావమో, ఆరాధనా భావమో మోసుకుని వచ్చి నన్ను నేను పరిచయం చేసుకున్నాను.

అలాగే.. ఈ విశాల ప్రపంచం లోకి అడుగిడుతూ..అంటూ.. అక్కడా నా పద ముద్రనే..చిత్రంగా  ఉంచాను.ఎందుకంటే బావిలో కప్పలా ఉండే నేను ఆ పాదంతోనే  ఈ అనంత ప్రపంచంలోకి..అడుగుపెట్టాను కదా!

ఏమిటీ..ఈ పాదాల అభిమానం అనుకునే ఉంటారు..కొందరికైనా  నచ్చిందో..లేదో!? అనుకునేదాన్ని అనుకుంటున్నారా?

అలా ఏం లేదు. ఇది నా బ్లాగ్ కదా! ఇతరులకి..నచ్చలేదని నాకు అత్యంత ఇష్టమైనవి ఒదులుకోలేను. (అలా అని ఇతరులకి ఇబ్బంది కల్గించడం ఇష్టం లేదు .నలుపు-తెలుపు లలో..ఎంతో ఇష్టం గా తీర్చి దిద్దుకున్న బ్లాగ్ రూపాన్ని చదువరులకి కష్టంగా ఉందని చెప్పడంతో..మార్చుకున్నాను.)

బ్లాగ్ చిత్రాలలో.. పాదాల చిత్రాలు..నా అభిమాన చిత్రాలు.
అలాగే..ప్రొపైల్ లో..శబ్ద చిత్రణం కూడా..నీ చరణం కమలం మృదులం పాట.. ఎంపిక చేసి పెట్టాను.

ఒకరిద్దరు అడిగారు..పాదాలు మీ హాట్ పేవరేటా ? అని.  అవుననుకోండి.
కానీ.. హాట్ పేవరేట్ అనే పదం కన్నా  "చరణ కమలాలు" అంటాను. ..
"కరయుగములు, చరణంబులు,
నురము, లలాటస్థలంబు, నున్నత భుజముల్
సరిధరణిమోపి మ్రొక్కిన
బరువడి సాష్టాంగమండ్రు పరమ మునీంద్రుల్"
నీ చరణం..

చరణాబ్జముల్ సకల భ  -  క్తి రహస్యము చాటి చెప్పు. ధీవరులకిలన్.
రుణాన్వితా! గొలుపవా! -  చరణంబులు కోరి పట్ట; సద్గురుఁడ! హరీ! 

 కరుణతో కూడుకొన్నవాఁడా!  సద్గురుఁడవైన  ఓ శ్రీహరీ!   భూమిపై గల ధీ వరులకు 
 శ్రేష్టమైన నీ పాద పద్మములు సమస్తమైన భక్తి యొక్క రహస్య  మార్గములను 
 చాటి చెప్పును. మేము నిన్ను కోరి పట్టుటకై నీ పాదములను సంప్రాప్తింపఁ జేయవా..అని
హరి పాదపద్మములకు ప్రణ మిల్లుతాము.

ఆ బృందావన  విహారి.. నల్లనయ్య అంటే నాకెంతో..ఇష్టం. అందుకే.. ఆ చరణ కమలాలను పూజింప ఒక పూవునైనా చాలు అనుకుంటాను.

నా పేరు కి అర్ధం కూడా..అదే కదా!

ఇక్కడ ఈ లింక్ చూడండీ! బ్రహ్మ కడిగిన పాదము..అందరికి..ఆ పాదమే కదా శరణ్యం.
http://vanajavanamali.blogspot.com/బ్రహ్మ కడిగిన పాదము.. ఇంత కన్నా నేను ఏం చెప్పగలను? అందుకే..హరి పాదానికి..ప్రణమిల్లుతూ..

"విరించి విష్ణించి సుపూజితాభ్యాం..విభూదిపాటీర విలేపనాభ్యాం.. నమో నమః శంకర పార్వతీభ్యాం.." 

అంటూ..అనుక్షణం మహాదేవుని స్మరణలో..పునీతం కావాలనుకునే ఆకాంక్ష కల్గిన నేను..

ఆ తల్లి చరణ కమలాలకూ        
మోకరిల్లుతూనే.. 

నా బ్రతుకు నడవాలి శివవామ భాగా
నీ పాదపద్మాల భ్రమరమ్ముగా
దివ్యగంధాల వెదజల్లు నీ పాదము
దేవి హరిచందనపు లేత పల్లవము
అని ఒక భక్తుడు .. ఆ అమ్మ పాద పద్మముల ముందు మోకరిల్లినప్పుడు పాడిన  గీతాన్ని..మనం చేసుకుంటాను.



చరణాలు కొలిచే నగుమోము జూచే
సామ్రాజ్యమిచ్చావు సాకేతరామా
భక్తి సామ్రాజ్యమిచ్చావు సాకేతరామా... 


అని ఘనంగా కీర్తిన్చుకున్నా .. ఆ పాదమే కదా!... 

భరతుడుకు భరత వంశీయులకి..ఇప్పుడు భారతజాతికి..ఆదర్శప్రాయం. అలా ఆ పాద పదములకు మోకరిల్లుతూ..ఉంటాను.

ఈ పాదం పుణ్యపాదం..అంటూ..నటరాజ చరణ కమలాలకి..ఆత్మప్రణామాలు చేసుకుంటూ.. అనంత మైన అర్ధాన్ని అందించిన ఈ గీతాల ఆస్వాదనలో..రసా స్వాదనలో..

ప్రధమం ఆ భగవంతుని పాదపద్మములనే మనం దర్శించుకుంటే ..ఆయన అపార కరుణామృతాన్ని,ముక్తిని పొందుతామని చెపుతారు కాబట్టి.. ఆ చరణకమలాలకి   .. మోకరిల్లుతూ.. ఈ ఆర్తిలో..మమైకమైపోతూ..




ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం  ఈ  పాదం   దివ్యపాదం
ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం  ఈ  పాదం  దివ్యపాదం (ఈ )
ప్రణవ మూలనాదం    ప్రధమలోక  పాదం
ప్రణతులే    చేయలేని  … ఈ  ఈ  కరమేల   … ఈ  కరమీల …
ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం … ధరనేలే    ధర్మపాదం …

మార్కండేయ  రక్షపాదం  మహాపాదం  ఆ …ఆ …
మార్కండేయ  రక్షపాదం … మహాపాదం …
భక్త  కన్నప్ప  కన్న  పరమపాదం  … భాగ్యపాదం …
భక్తకన్నప్ప  కన్న  పరమపాదం  … భాగ్యపాదం …
ఆత్మలింగ  స్వయంపూర్ణ  ఆ … ఆత్మలింగ  స్వయం  పూర్ణుడీ …
సాక్షాత్కరించిన  … చేయుతనీడిన  … అయ్యో   …
అందని  అనాధనైతి  … మంజునాధ …
ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం
ధరనేలే    ధర్మపాదం
ప్రణవ  మూలనాదం    ప్రణయ  నాట్య  పాదం
ప్రణతులే  చేయలేని  … ఈ  ఈ  శిర   మేల  … ఈ  బ్రతుకేల   …
ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం … ధరనేలే  ధర్మపాదం

భక్తీ  శిరియాలు   నేలిన   ప్రేమపాదం  ఆ …ఆ …ఆ …
భక్త  శిరియాలు  నేలిన  ప్రేమపాదం  బ్రహ్మ విష్ణులే   భజించే   ఆది  పాదం
అనాది  పాదం  … బ్రహ్మ    విష్ణు   లే    భజించిన  అనాది  పాదం
అన్నదాత  విశ్వనాధా    అన్నదాత  విశ్వనాదుడీ  …
లీల వినోదిగా   నన్నేలెగ  దిగిరాగా  అయ్యో
ఛీ   …ఫోమ్మంటిని … పాపినైతినీ …
ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం  ఈ  పాదం  ధన్యపాదం
సకల  ప్రాణ పాదం    సర్వమోక్షపాదం
తెలుసుకోలేని … నా ఈ   తెలివేల  … ఈ  తనువేల    …
ఈ  పాదం  పుణ్యపాదం … ఈ  పాదం  … దివ్య  పా దం …
అలాగే మయూరి చిత్రంలో..ఈ పాట చూడండి ..




ఈ  పాదం  ఇలలోన  నాట్య  వేదం
ఈ  పాదం  నటరాజుకే  ప్రమోదం
కాల  గమనాల  గమకాల  గ్రంధం
ఈ  పాదం  ....

ఈ  పదమే  మిన్నాగు  తలకు  అందం
ఈ  పాదమే  ఆనాటి  బలికి  అంతం
తనలోనే  గంగమ్మ  ఉప్పొంగగా
శిలలోనే  అ  గౌతమే    పొంగగా
పాట  పాటలో  తను  చరణమైన  వేళ
కావ్యగీతిలో  తను  పాదమైన  వేళ
గానమే  తన   ప్రాణమై  లయలు  హొయలు    విరిసిన
ఈ  పాదం  ....

ఈ  పాదమే  ఆ  సప్తగిరికి  శిఖరం
ఈ  పాదమే  శ్రీ  భక్త  కమల  మధుపం
వాగ్గేయ  సాహిత్య  సంగీతమై
త్యాగయ్య  చిత్తాన శ్రీ  గంధమై
ఆ  పాదమే  ఇల  అన్నమయ్య  పదమై
ఆ  పాదమే  భరతయ్య నాట్య  పదమై
తుంబుర  స్వర  నారద  మునులు 
జనులు  కొలిచిన ఈ  పాదం  ....

ఆ పాద మనంత భావాన్ని..వేటూరి చెప్పినంత గొప్పగా ఎవరు చెప్పగలరు? 


నీ చరణం కమలం మృదులం నా హృదయం పదిలం పదిలం అని..ఓ..ప్రేమికుడి..ఆరాధన అయినా .. 
చెలికాలి మువ్వల గల గలలు .. చెలికాని మురళి లో..సరిగమలు.. ఆ పాద మంజీరాల సవ్వడిలో..జత కలసిన హృదయ లయలే..కదా!

అంతెందుకు..చెరుకు వింటి వేలుపు..ఆ మన్మధుడు..ఆ పూల బాణాన్ని రతీదేవి పాదాల ముందే వేసాడట. 
ఆ పాండవ  మధ్యమముడు.. గురువు పాదపద్మముల ముందు బాణాన్ని వేసి కురుక్షేత్ర యుద్దాన్ని ఆరంభించాడట. 

శరణం నీ దివ్య చరణం.. అని వేడినవారికి..రిక్త హస్తాలు చూపబడవని..కదా అందరి నమ్మిక.

అప్పుడెప్పుడో..ఒక హిందీ చిత్రం చూసాను..  గుర్తుకురావడం లేదు.రైలు ప్రయాణంలో.. హీరో..హీరోయిన్ పాదములని చూసి  ప్రేమిస్తాడు.

అలాగే ఒక విషయం ఏమంటే.. మువ్వల పట్టీలను బహుమతిగా  ఇచ్చిన అబ్బాయిని అమ్మాయి ఎప్పుడు మరువదు కూడా..    


ఇన్ని చెప్పాను కదా ! ఇంకా మిగిలి ఉంది.

జన్మనిచ్చిన  తల్లిదండ్రుల చరణాలకు, విద్యా బుద్దులు నేర్పించిన సద్గురు చరణారవిందాలకు  మనం ఆజన్మాంతం రుణ పడే ఉంటాం.

అలాగే..తన తోడైనీడై నిలిచే..జీవిత భాగస్వామి చరణాలకి..ప్రేమతో..అనురక్తితో.. అనుసరించాలనే భావన నాది.

అందుకే.. చరణకమలాలు.. కి..అంకింత భావనతో..నేను..నా చిత్రాలు అన్న మాట.  

18, సెప్టెంబర్ 2011, ఆదివారం

ఓ..కోయిలా..




చిలక మధుర ఫలాలను తింటుంది మనం నేర్పిన పలుకులని అందంగా పలుకుతుంది. నెమలి నాట్యం చేస్తుంది వర్షం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే, చిలక పలుకులు గూడు  దాటవు, నెమలి ఆట అడవి దాటదు.

కానీ కోయిల వగరు మావిడి  చివురలును మాత్రమే తింటుంది.ఆ వగరు కి గొంతు రాచి పలుకుతుంది వేదనగా..ఆ ఆవేదనే మనకు..మధుర స్వరం గా వింటుంది.కోయిల పిలుపు   కొండలు-కోనలు  దాటి జనజీవన స్రవంతిలో..మనకు వినిపిస్తుంది. కోయిల స్వరాలని పంచమం అని ఉదహరిస్తారు కూడా. చాలా మంది సంగీతకారులు కోయిల స్వరాలని తమ స్వరకల్పనలో..సృష్టించారు, జతపరచుకున్నారు కూడా. ఇప్పుడైతే..కోయిల స్వరాలూ MP3   లో  చాలా తేలికగా మనకి లభ్యం.  

కోయిలమ్మ కూతకు పులకించని  మది ఉండదు. కూ అంటే..కూ అంటూ..జత కడతాం. రెచ్చ గొడతాము. కోయిల పిలుపే  కొనకు మెరుపు...కొమ్మెక్కి కూసింది కోయిలమ్మా,కు కు కూ కొమ్మే రెమ్మా  పూచే వేళ, కోకిల కోకిల కూ అన్నది., అంటూ కోయిల ఆటలని గుర్తు తెచ్చుకుంటాం. 

మా ఇంటి వెనుక అంతా తోటలు.. అక్కడ కాకి గూటిలో పుట్టి పెరిగిన  ఓ..కోయిల రెక్కలు విప్పి.గళం  ఎత్తి     పాడటం, ఎగరడం ప్రారంభించిది.. 

అంతే ..కాకులు..ఆ కోయిలని వెంటాడి మరీ గూడు వీడే  దాకా తరిమి కొట్టాయి. ఆ కోయిల పుల్లా పుడకా నోట కరుచుకుని వెళుతూ..రోజు నాకు కనబడుతూ  ఉంది..గూడు కట్టేసింది కూడా..  

నేను..ఆ కోకిలని ఫోటో తీయాలని.. రోజు ప్రయత్నిచడం..జరుగుతూనే ఉంది, నాకు ఆ కోయిల దొరకనే లేదు. నేను కెమెరా వేసుకుని తిరగడం మొదలెట్టగానే  జూమ్ కి కూడా అందనంత లోపలికి దాక్కుంటుంది.నేను  లోపలకి రాగానే.. బయటకొచ్చి షికార్లు   చేస్తుంది.. అలా నాతొ.. దోబూచులాడుకుంటుంటే..విసుగు వచ్చి..ఇలా నెట్ లో..పట్టుకున్నాను. మీరు చూడండీ! 

ఇలా కోయిలని చూడగానే నాకొక సరదా  సన్నివేశం గుర్తుకువచ్చింది కూడా!! 

ఒక నాలుగేళ్ల క్రితం గుంటూరులో..జరిగిన శతాధిక  కవి సమ్మేళనం  లో మా విజయవాడ వారు  దాదాపు ఇరవై మంది వరకు గుంపు గుంపు పాల్గొన్నాం.మా వంతు మొదటి నాలుగు ఆవృతాలలో అయిపొయింది. ఇక ఇతరుల కవిత్వం ని  ఆస్వాదించే పనిలో ఉన్నాం. 

తిరుపతి నుండి వచ్చిన "పుష్పాంజలి" మీ కోస్తా ఆంధ్రాలో..కాకులు కూడా సంగీతాన్ని ఆస్వాదిస్తాయి..సృష్టిస్తాయి అన్నారు.మేము..ఇదేమీ  పోలికబ్బా! అని ఆశ్చర్య పోతుండగానే ..ఆమె ఇలా కొనసాగించారు. అక్కడ చూడండీ.. ఒక కాకి..ఒక తబలా (సంగీత పరికరం) మీద వాలి  సంగీతాన్ని తన ముక్కుతో వాయిస్తున్నట్లు యెంత బాగుంది ..అన్నారు. మేము తెల్లబోయాము. వెంటనే అర్దమై.. హే.. హియర్ హియర్.. ఒన్స్ మోర్ హియర్ అని కేకలు పెట్టాం. 

ఆవిడ అది ప్రసంశ అనుకుని మళ్ళీ పునరుక్తి మొదలెట్టారు. అప్పుడు వెంటనే..నిర్వాహకులు హడావిడిగా వేదికపైకి పరుగులు తీసి..మేడం..అది కాకి కాదు కోయిల. కోయిల అలా ఉంటుంది..కనుగుడ్లు ఎర్రగా, తోక కాకి తోక కన్నా పెద్దగా,తోక చివర వెడల్పుగా ఉంటుంది అని చెప్పాక...ఆవిడా సరిదిద్దుకున్నారు. 

ఆవిడ మంచి కథారచయిత అని అవార్డులు అందుకున్నారట.కాకి కి కోయిలకి తేడా తెలియదా ?అని ప్రశ్నలు ఉదయించాయి అనుకోండి. కోయిలా! యెంత పని చేసావు?సీమ పరువు తీసావు అని ఇంకో..సీమ మిత్రుడు వాపోయి కోయిల మీద తప్పు రుద్దేసాడు. 

ప్రతి ఏడు కోయిల పిలుపు వినగానే..ఆ విషయం గుర్తుకు వస్తుంది. 

తొందర పడి ముందే కూసే కోయిలలు, శీతా కాలము కూసే కోయిలలు..మా చుట్టూరా ఉండనే ఉన్నాయి. ఇంకా..పల్లెతనాన్ని మాయం చేయలేదు..కొంత అదృష్టవంతులమే మేము అనుకుంటూ ఉంటాను కూడా..
ఇవండీ..కోయిల విశేషాలు.పాటలు బోలెడు ఉన్నాయి.  కొన్ని వినండీ..కొన్ని చూడండీ!!             .   

              









ఇక్కడ కోయిల మదురమైన స్వరాన్ని వినవచ్చు చూడవచ్చు కూడా ! ఈ లింక్ లో చూడండీ Bird Call of Koyal India video by Shirishkumar Patil - Bird Cinema - 

కోయిలలో..ఆడ-మగ తేడాలు వాటి స్వరాలూ గమనించండి.



k
ఇక్కడ మన తెలుగు పాటలు కొన్ని ఉంచాను. అవీ వినండీ,


కుహు  కుహు  కుహు  కుహు  అని  పిలిచే  కోయిల  ఇంకా చాలా పాటలు ఉన్నాయి.ఇవి చాలనిపించి.. ఇక ఇంతే.. 

17, సెప్టెంబర్ 2011, శనివారం

ఈ హత్యలు ఆగేదెప్పుడు

ప్రేమించడం  నేరమా? 
తల్లిదండ్రుల పైశాచికత్వానికి  నిదర్శనంగా ఈ రెండు సంఘటనలు చూడండీ! కన్నవారు  బంధువర్గాలతో కలసి  దాడి చేసి ప్రాణాలు తీసేశారు.  వారికి ఎలాటి శిక్ష విదించాలో?
మానవ జాతి మృగాల కన్నా హీనంగా దాడి చేసి బలి తీసుకున్న వైనం.
బిడ్డలని కన్నామని  ప్రాణాలు తీసే అధికారం వాళ్ళకి ఎవరు ఇచ్చారు? ఇలాటి వారిని తీవ్రంగా శిక్షించే తీర్పు రావాలని కోరుకుంటూ..  

PRAJASAKTI TELUGU NEWS PAPER DAILY-ఈ హత్యలు ఆగేదెప్పుడు  

13, సెప్టెంబర్ 2011, మంగళవారం

నాకు స్ఫూర్తి "పద్మకళ"

జీవితానికి..ఒక లక్ష్యం కావాలని..భావిస్తూ అందుకు అనుగుణంగా ఒకో మెట్టు ఎక్కుతూ.. ఎక్కిన మెట్టుపై నుండి జారి పడి పోకుండా..జాగ్రత్తగా గమనించుకుంటూ ఉన్నత శిఖరాలను..అధిరోహించే ప్రయత్నం చేస్తూ ఉంటారు. ఆఖరికి వాళ్ళు అనుకున్న లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటారు కూడా..

కొంత మందిని చూస్తే వారిలా..మనము ఉంటే బాగుండును అనిపిస్తుంది.. నాకు స్పూర్తిగా..నిలిచిన ఒకరి గురించి చెప్పబోతున్నాను. అసలు నేను ఈ బ్లాగ్ లోకం లోకి అడుగిడటానికి ప్రేరణ ఆమె మాత్రమే!

ఆమె గురించి చెప్పాలంటే.ఓ..నాలుగేళ్ళు వెనక్కి వెళ్ళాలి.

ఓ .నాలుగేళ్ళ క్రితం నాటి నవంబర్ పంతొమ్మిదవ తేది.. విజయవాడలో.. మహిళా దినోత్సవం సందర్భంగా .. మా" ఎక్స్ రే " సాహితీ విభాగం తరపున నేను ఓ..మహిళా కార్యక్రమం నిర్వహించాను.ఆ కార్యక్రమంలో .. విజయవాడ పరిసరప్రాంతాల లోని శక్తివంతమైన స్త్రీలు పాల్గొన్న కార్యక్రమం. '"మహిళలా-మజాకా" మహిళా సాధికారత క్రమంలో..స్రీలు ఎదుర్కొన్న, ఇంకా ఎదుర్కొంటున్న అనేకానేక సమస్యల గురించి..వారి అనుభవాలు..తెలుసుకుంటూ..ఒక చర్చాకార్యక్రమం చేస్తున్నాను.

తొమ్మిది మంది అతిధులు..నవదుర్గలగా అభివర్ణిస్తూ సాగే ఆ కార్యక్రమంలో..
పత్రికారంగంలో..మహిళలు.. అనే అంశం గురించి..మాట్లాడటానికి చర్చలో..పాల్గొనడానికి జి.పద్మకళ హాజరుకావాల్సి ఉంది.కానీ ఆమె.. ఒక గంట ఆలస్యంగా వచ్చారు.

సరే..ఆలస్యంగా వచ్చినా చర్చలో..బాగా పాలుపంచుకుని ఎన్నో..విషయాలు ముచ్చటించారు . ఆ చర్చ ఆసక్తికరంగా నాలుగు గంటలు కొనసాగింది. ఒక జర్నలిస్ట్ గా..ఆమె వృత్తిలో ఎదురైనా సవాళ్ళని ఎలా ఎదుర్కున్నారో..వివరిస్తూ.. ఇంకా తనలోని..ఇంకొక పార్శాన్ని బయట పెట్టారు.

వనజ గారు..నాకు ఇక్కడ మన ఎక్స్ రే కార్యక్రమాల నిర్వాహకురాలుగా కాకుండానే..వేరేవిధంగా తెలుసు..
ఆమె ఒక శ్రోత..నేను ఒక ఆర్.జే. నేను.కృష్ణ వేణి ఎఫ్.ఎమ్ లో..ఆర్.జే గా కూడా చేస్తాను.అలాగే..ఒక స్కూల్ లో టీచర్ గాను పని చేస్తున్నాను అని నాకు షాక్ ఇచ్చారు..

నాకు అంతకుముందు ఆమె తెలిసిన రెండు సంవత్సరాల కాలంలో..ఎప్పుడు ఆ విషయం చెప్పలేదు. ఆమె..నాకు..మా "నెల నెలా వెన్నెల " కవిత్వం కార్యక్రమం లో ..పాలుపంచుకునే..కవయిత్రిగా తెలుసు..

ఆ రోజు..ఆమెలో..మూడు కొత్త కోణాలు బహిర్గతం అయ్యాయి.

ఒక జర్నలిస్ట్ గా..ఒక టీచర్ గా, ఒక ఆర్.జే గా పని చేస్తూ..సామాజిక సృహతో ఎన్నో కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం సాధారణ విషయం కాదు. ఇంట్లో ఇద్దరి పిల్లల తల్లిగా గృహిణి గా ఎన్నో భాద్యతలు నిర్వహిస్తూ.. తనలోని అసమానమైన ప్రతిభతో..వివిధ అంశాలపై వ్యాసాలూ వ్రాస్తారు.ఆమె ఏ వార్తా పత్రికలో పనిచేసినా..ఆమె శైలి విభిన్నం.

అలాగే..రేడియోలో..ఆమె ఆర్.జే గా ఎంతోమందిని అలరిస్తూ మంచి ఆర్.జే అనిపించుకుంటారు.
ఆమె హాట్ సీట్ లో..కూర్చుంటే..గంటలు నిమిషాల్లా గడచిపోతాయి అంటే అతిశయోక్తి కాదు. ఆమెకి..ఎన లేని అభిమాన గణం ఉంది.. ఈ రోజు మా కళ గారు వచ్చారు..అంటూ..ఫోన్ ఇన్ ప్రోగ్రాం లైన్స్ బిజి అయిపోతాయి.

ఇప్పుడు ఓ..కార్పోరేట్ స్కూలో..వైస్-ప్రిన్సిపాల్ గా చేస్తూ..ఇంకా ఓ..ప్రముఖ వార్తా పత్రికలో..విలేఖరిగా, ఆర్.జే గా. . చేస్తూ..ఇద్దరిబిడ్డ లని..స్వయంగా సంరక్షించుకుంటూ..

అంత పని ఒత్తిడిలో కూడా..ఆర్తుల గురించి తపన పడుతూ..కొన్ని సేవా కార్యక్రమాల్లో తనే స్వయంగా చేపట్టి..ఉత్తమ పౌరురాలిగా, మానవతా వాదిగా ఉండటం ఆమె సహజ శైలి.

ఆమె ఎవరో..కాదండీ.. మన అందరికి పరిచయం ఉన్న "తెలుగు కళ" కొత్తబంగారులోకం _తెలుగు కళ

ఆమె బ్లాగ్ లు నాకన్నా ముందు..మీ అందరికి పరిచయం.

ఆ రోజు సభ అయ్యాక ఆమె..నాకు తన గురించి చెబుతూ..బ్లాగ్ ఉందని చెప్పారు.

 ఆ విషయం గురించి  నేను పెద్దగా పట్టించుకోలేదు

తర్వాత తర్వాత పత్రికల్లోను అక్కడ అక్కడ బ్లాగ్ లోకం గురించి చదవడం,వినడం వల్ల ఆసక్తి కల్గినా కూడా నాకు తీరిక లేని పనులవల్ల.. ఇంట్లో ఆరు సంవత్సరాలగా ఉన్న కంప్యూటర్ దానికి నెట్ కనెక్షన్ ఉన్నా కూడా ఇటువైపు తొంగి చూడలేదు.

కానీ గత సంవత్సరం ఇలా ఒక్కొక్కటి చూసుకుంటూ.. నవంబర్ ఆఖరిలో..ఇలా బ్లాగ్ లోకం లోకి అడుగుపెట్టాను..

కళ గారిని చూస్తే..చాలా ఆశ్చర్యం కల్గుతుంది. అన్ని పనులు చేస్తూ కూడా..ఉత్సాహంగా ఉంటారు.ఎనర్జిటిక్ గా పని చేసుకుంటూ పోవడమే కాదు అన్నింటా ముందంజలో..ఉంటారు. కవిత్వం వ్రాస్తారు.

గత నెలలో..తల్లి-దండ్రులు అనే అంశంతో..
ఒక కవిత్వ కార్యక్రమం కి..హోస్ట్ చేసి..మంచి కవిత్వంతో..సామాజిక భాద్యతని.బిడ్డలగా..తమ కర్తవ్యాన్ని మరువ వద్దంటూ..చైతన్యంతో..పిలుపునిచ్చారు.

నాకు..ఆమె స్ఫూర్తి.

వనజగారు..మీరు బ్లాగ్ లోకం లోకి రండీ..అది..మీకు ఒక మంచి వేదిక. మీలోని కవయిత్రికి.. పాటల ఆసక్తికి..అక్కడ మీకు మంచి ఉత్సాహం అందుతుంది అని ప్రోత్సహించారు, ఆమెలోని ఎన్నో..ఉత్తమ గుణాలు నాకు ప్రేరణ. కష్టించి పనిచేయడం,కళాత్మకంగా ఆలోచించడం,అందరికన్నా ముందు ఉండటం,విభిన్నంగా నిరూపించుకోవడం లాటి ఉత్తమ లక్షణాలు అంటే ఇష్టం.

పద్మ కళగారు నాకు పంపిన వ్యాఖ్య ఇది.

వనజ గారికి బ్లాగ్ లోకానికి స్వాగతం ! మంచి భావుకత, సామాజిక అవగాహన, బాధ్యత గల మహిళలు కోకొల్లలుగా ఉన్న ఈ అందమైన లోకంలోకి తెల్లంచు నల్లచీర కట్టిన తెలుగు ఆడపడుచులాగా (మీ బ్లాగ్ డిజైన్ సుమండీ...) ౨౦౧౦ చివర్లో వచ్చారు. మీ సాహిత్యాభిలాష .. సంగీతపిపాస తీర్చుకునేందుకు ... బ్లాగరులను చక్కని టపాలతో అలరించేందుకు...... ౨౦౧౧ గొప్ప వేదిక కావాలని, నిరంతరాయంగా మీ బ్లాగ్ప్రయాణం కొనసాగాలని ఆకాంక్షిస్తూ.... నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలతో....... తెలుగుకళ - పద్మకళ.

ఈ వ్యాఖ్య చూసి నాకు ఆనందం.

ఆమె బ్లాగ్ ..లింక్..ఇక్కడ ..ఇస్తున్నాను. వీలైతే..చూడండీ. కళ గారి కళలు ఇక్కడ చూడండీ.. http://telugukala.blogspot.com/ ఆమెకి..ఉన్న ఆకాంక్షలన్నీ నెరవేరాలని..మనఃస్పూర్తిగా ఆశిస్తూ ..
ఇంకా..నాలాటివారికి స్పూర్తిగా ఉండాలని..ఆకాంక్షిస్తూ.

బ్లాగ్ లోకంలోకి తీరిక చేసుకుని తప్పక రావాలని ఆమె ముద్ర అందరిని..అలరిస్తూ..ఆలోచింపజేయాలని ఆశిస్తూ..

12, సెప్టెంబర్ 2011, సోమవారం

రజనీగంధ

ఆ పూల రంగు, అందం మత్తెక్కించే పరిమళం.. 

సరిలేదు నీకెవ్వరూ ఓ..విరిబోణి..సరిలేరు నీకెవ్వరూ.. 
పారిజాతాలైనా, పొగడ పూలైనా మల్లెలైనా, జాజులైనా, సంపెంగలైనా, మొగలి పూలైనా అనుకుంటాను చచ్చేంత ఇష్టంతో..




రజనీగంధ,నిషిగంధ,లిల్లీ పూలు,ట్యూబ్ రోజ్ ఇలా ఏ పేరుతో..అయినా పిలవబడే పూల గాడమైన పరిమళం మనసును మైమరిపించేది... 
నాకు చాలా ఇష్టమైన పూలు..వాటి గాఢ మైన  పరిమళం ఆస్వాదించినప్పుడు..ఓహ్..చెప్పలేను. ఒక విధమైన మత్తు ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంది.

నా చిన్నప్పటి నుండి మా ఇంట్లో ఒక్క   కుదురు అయినా ఉండేది.ఇక ఆ దుబ్బులోనుండి ఒక నిట్టనిలువైన శీర్షం పైకి..రావడం మొదలైందా దాని వైపే నా చూపులు ఎప్పుడు మొగ్గ వేస్తుందా ఎప్పుడు పువ్వు వికసిస్తుందా? అని ఎదురు చూపులు. ఎవరు కోయడానికి వీలు లేదు సర్వ అధికారాలు నావే! 

అలా .. ఆ కుదురులని పుట్టింటి ఆస్తిగా రామాయణ,భాగవత, భగవద్గీత తెచ్చుకున్నంత గొప్పగా,పవిత్రంగా  తెచ్చుకుని మా తోటలో కాస్త కళాత్మకంగా నాటి మురిసి పోయాను. ఆ కుదురులన్ని పూసే కాలం వచ్చి పూస్తే పండుగే నాకు వాటి పరిమళాలను ఆస్వాదిస్తూ అప్పుడప్పుడు విన్న ఈ పాట ఎవరు వినకుండా పరమ రోతగా పాడుకున్నాననుకోండి. ఇప్పుడు మీరు చూడండీ..



ఎంత..అందం..ఎంత మధురం,ఎంత సౌరభం









గాలి గంధాన్ని మోసుకోస్తుందేమో..ఏమో కానీ వింత పరిమళాలని పోగేసుకుని ఓ తెమ్మెర అయి పలకరించి పులకరింపజేసి పోదూ! 

మా కృష్ణమ్మ ఒడిలోను, లంక పొలాల్లోనూ ఈ విరిబోణి విరగపూసి స్వామీ పాదాల చెంతనూ పూదండలోను స్వయంవరమాలికలోను,అలంకరణలలోను,   వేడుకలోను వేదనలోను నిలిచి
సాటిలేరు సరిలేరు నాకెవ్వరు అంటుంది.

ఈమెకి..పున్నాగపూలు..అక్క లేదా చెల్లెలు  ఏమో..! కార్తీకం   రాకుండానే.. పూసి తెల్లవారక ముందే రాలి నేలంతా చిక్కగా పరచుకుని..దారంతా ..సువాసనలు వెదజల్లుతాయి. వీటికి వ్యాపార లక్షణం రాలేదు ఎందుకో..అనుకుంటాను..ఇష్టంగా..ఖర్చు లేకుండా ఏరుకుని..దండలు..గుచ్చుకుంటూ..

ఏమైనా..ఈ పూల పరిమళం.. వెంటాడే గత జన్మాల జ్ఞాపకం.

11, సెప్టెంబర్ 2011, ఆదివారం

ఆకురాలు కాలం

నాకు బాగా నచ్చిన కవితా సంకలనం "ఆకురాలు కాలం"

ఆ సంకలనంలో.. అన్ని కవితలు ఎంతో..బాగుంటాయి. 

అందులోనుండి మచ్చుకి ఒక కవిత.

ఉద్యమ నేపద్యంలో ఉన్న తన చెలికాడు.. రాకని..అతని పోరాట పథాన్ని
అప్పుడప్పుడు చెప్పా పెట్టకుండా అతను వచ్చినప్పుడు ఆమెలో కల్గిన భావాన్ని 
నిర్దాక్షిణ్యంగా రాలిపోయిన వైనాన్ని..
ఆకురాలుకాలం రాకుండానే రాలిపోయిన నిజాన్ని..
యెంత బలంగా వ్యక్తీకరిస్తారో..మెహజబీన్.


                                             ఆకురాలు కాలం 

 -మెహజబీన్ 

అతనెప్పుడూ  అంతే 
ఒంటరిగా  రమ్మంటే  వసంతాన్ని  వెంట  తెస్తాడు

ఆరుబయట  ఆకుల  నిశ్శబ్దంలో
చెట్లు  కవాతు  చేస్తున్నాయి
ఆ  సెలయేటి  నీళ్ళల్లో
ఆకాశ  చిత్రం  ఘనీభవించింది 
చుక్కలు  కరిగి  రాలుతున్న  దృశ్యం
లీలగా  గుర్తుంది

వద్దు ...
నాకు  వెన్నెలా  వద్దు, పున్నమీ  వద్దు
సూర్యుడొక్కడు  చాలు

అతని  నిరీక్షణ లో  ఈ  నల్లని  రాత్రి  అలా
గడవనీ ...

అతనెప్పుడూ అంతే
వస్తూ  వస్తూ పాటల్ని  వెంట తెస్తాడు

అతని సమక్షంలో 
పోగొట్టుకున్న  బాల్యం  తిరిగి  ప్రవహిస్తుంది
శరీరం  అనుభవాల పాఠశాల అవుతుంది 
నేను  అతని గుండెల్లో దాక్కుని  పడుకుంటాను
ఝామురాత్రి
నిర్దాక్షిణ్యంగా  నన్ను  లేపి
మంజీరనాదాల్ని తూటాలు  
వెంటాడిన  వైనం
చెబుతాడు
అప్పుడు భయంగా  అతన్ని  
నా గుండెలోనే  దాచుకుంటాను

అతనిప్పుడు  లేదు
ఈ మధ్య  అర్ధాంతరంగా  వచ్చిన
ఆకురాలే  కాలానికి  ఎక్కడ  రాలిపడ్డాడో  ?