4, జనవరి 2015, ఆదివారం

తిరిగొచ్చిన ఇంద్రధనుస్సు



ఆ తోటలో సుతి మెత్తని పదధ్వనుల మధ్య 
పావురాళ్ళు  స్వేచ్చగా ఆడుకుంటున్నాయి 
ఓ పిల్ల తెమ్మెర  మోయలేక 
పూలపరిమళాలని  జారవిడిచి వెళ్ళినట్లుంది 
జాబిలీ తల్లి వెన్నెల పిల్లని పారేసుకుంది 
ఓ రాతిరి బద్దకంగా ఇక్కడే ముసుగేసింది 
చక్కని పాప  ఆడి ఆడి అలసిపోయింది 
మళ్ళీ నిద్రలేచి....  
తన ఇంద్రధనుస్సుని ఎవరో ఎత్తుకుపోయారని 
ఏడిస్తే నేనేం చేయగలను ?
స్వచ్చతని ఎలా నిలుపుకోవాలో తెలియని నేను 
ఎవరో నా కలలని  అలాగే ఎత్తుకుపోయారని 
మరెవరో నా కలంలోకి నెత్తుటి చుక్కలు
కన్నీటి పాత్రలు ఒంపారని చెప్పడం తప్ప. 

నా కన్నీటిని తన లేలేత చేతులతో తుడుస్తూ ...
ఎందుకేడుస్తావ్ ? అనడిగింది 
ఇక్కడ నొప్పిగా ఉంది 
గుండెపై తన చేయి పెట్టి చూపిస్తూ అన్నాను . 
ఇంద్రధనుస్సు పోయిందనా ? 
ఏడవకు ... మళ్ళీ రేపోస్తుందిలే... అంది  హామీ ఇస్తున్నట్లుగా 
జ్ఞాన బోధతో ఆత్మావలోకనం 
ఈసారి నవ్వులో కన్నీళ్ళు చిట్లాయి
ఆ బిందువు పై పడిన నవ్వు కిరణమై  
ఇంద్రధనస్సై తోటంతా విరిసింది. .  

వనజ తాతినేని  04/01/2015