30, ఏప్రిల్ 2016, శనివారం

దుప్పటి






రంగు రంగు దారాల లతలతో    
జరీ జిలుగు పూలతో  నైపుణ్యంగా 
అలంకరించబడింది నా దుప్పటి.  

అదృశ్య హస్తమేదో పూలకి రంగులద్దినట్లు 
నా ప్రాణ దర్పణాన్ని  ఆ రంగుల దుప్పటి 
ఆత్మీయంగా కమ్మేసేది. కనబడని నీడయ్యేది 
తన విముక్తాకాశం క్రింద పులుగునై 
సంచరించడానికి అవకాశమూ ఇచ్చేది 
ఎన్నెన్నో  హృదయాఘాతాలని 
భరించిన  బాధని  గోప్యంగా దాపెట్టేది 

క్షత గాత్ర గానాన్ని వినబడనీయకుండా  
నన్ను  రహస్యంగా కప్పేసేది . 
చర్మ చక్షువులతో సంగ్రహించిన సత్యాన్ని 
బయల్పడకుండా కాచే కన్నూ అయ్యేది 

శుభ్రవస్త్రం లాంటి మనసుపై 
ధూళి నంటనివ్వని తెరయ్యేది 
పలుచనైన పలకరింపులన్నీ వొడపోసేది  
అతిగా బాధించే సున్నితత్వాన్ని కత్తిరించేసేది 

కొత్తగా హృదయానికి రెప్పలు మొలవడాన్ని   
 ప్రేమ ఓ భ్రమరంలా జొరబడి  చేసే రొదలని 
పొరలు పొరలుగా విచ్చుకున్న జ్ఞానాన్ని 
కాపాడే రహస్య సైనికుడయ్యేది. 

ఇతరముల నుండి నన్ను విడదీసి 
ప్రియమైన  అలంకారమైంది. 
ఇంతగా నన్ను కాచిన  ఈ " అహం"  దుప్పటి 
నాకొక కవచకుండలమైనది. 

నా అనవసర త్యాగాలలో ఎన్నటికీ  చేరని 
ఈ దుప్పటి నునుపు మెరుపు 
తరక్కుండా చేసే సాము గరిడీ  
నాకు బహు ప్రీతికరమైనది. 

ఇది కులమతాల జాతి విద్వేషపు దుప్పటి 
కానందుకు మరీ గర్వకారణమైంది .