మూడో మనిషి

నిన్న నీవు కనిపించావు

నీ తలపులలో నేనింకా ..సజీవంగానే ఉన్నానని

ఇంకా  నీ సొంతమనే

బ్రాంతిలోనే ఉన్నావని,

స్తబ్దత ఆవరించిన  నీ  నిస్తేజ జీవనంలో

నా తలంపే  దారిచూపే  దీపమని,

నేను సృష్టించిన నీ ఎదలోని కార్చిచ్చు

ప్రజ్వలిల్లుతూనే ఉందని,

నాలో  నీ ప్రేమ తాలూకు  అవశేషాలు

ఏమైనా మిగిలున్నాయేమోనని...

వెతుక్కుంటూ..వచ్చానన్నావు

నేను నీకన్నా తక్కువేమీ కాదుకదా!

నేను  ఏనాడైనా  నీప్రేమను   ఆశించనే లేదే?అంటూ..

మూడు ముళ్ళ బంధం నిప్పుల కుంపటి అయిందని..
మనసు పరాధీన భావనలో..
అతిభద్రంగానే ఉందని, లోలోపల చిద్రమై
పై మెరుగులతో తళుకులీనుతూ...
నిట్టూర్పు సెగల మద్య,
అనాదరణ అనే ఎడారి యానంలో..
ప్రేమ ఒయాసిస్సుకై అన్వేషిస్తుంటే..
ఆకస్మికంగా నీ ప్రేమ..
జీవ నదిలా ప్రత్యక్షమైతే ..
సర్వం మరచి మీనమై విహరించాలని..
అతిగా ఆశించాను...
అంతలో వివేకం వీపు పై చెళ్ళుమని చరచింది..
వయసు ఎలాంటిదైనా.. మనసు పారేసుకోవడం
అనే మంచి - చెడ్డ గుణం..
మనిషికి శాపమే కాదు.. తాపం కూడా!
విచక్షణ మరచినది కూడా!!
కాలం గారడీలు చేస్తుంది.
పేరడీలు సృష్టిస్తుంది.
నీసంగతి నా సంగతి....
కలిపే మాట అటుంచి
కాస్తంత ఆలోచించి చూస్తే సమిధ మాత్రం
నీకు - నాకు మధ్య వచ్చిన మూడోమనిషి.
ఆఖరి వరకు అంటి పెట్టుకుంటాననే ఆశతో వచ్చిన మనిషి.
మన మధ్య వచ్చిన మూడో మనిషికి
మరో మూడో మనిషి తారసపడితే !?