కవి సమయాలు

గింజులాట    - వనజ తాతినేని 

నువ్వు యెప్పుడూ స్పష్టం

నేనెప్పుడూ .. అస్పష్టంగానే

ఈ గింజులాట జీవిత కాలం 

ఒకనాటి మురిపెం పువ్వులది

యాభైరెట్ల ఆనందం తుమ్మెదలది.

సఫలం కాని జీవితాలపై .. 

సానుభూతి వడగళ్ళ వర్షం. 

వద్దు.. ఆత్మ హననాలపై  

కనికరం వద్దు. జాలి దయ

సానుభూతి భరించడం కష్టం

మిక్కిలి అవమానకరం.   

***************

అతడు: మీ కవులు జీవితాన్ని ఆస్వాదించలేరు అనుభవించలేరు. ఎంత సేపూ ఊహల్లో మునిగి తేలుతూంటారు. ఆరోపణ దండిగా వినబడుతుంది. 

ఆమె: అనుభవం  మంచిగానో చెడ్డగానో వుంటుందని ఊహించగలరు కాబట్టే.. కొత్త కొత్త అనుభూతి పరంపర లో నిండా మునిగి తేలుతారు. ఇక అనుభవం తో పనేముంది!?  స్థిరంగా చెప్పింది.

నేను: ఏమిటబ్బా! రెండు సబబుగానే వున్నట్టు వున్నాయి. 🤔🤗 ఎవరి వైపు చెప్పాలిప్పుడు.😘😅

**********************

 "పువ్వు చుట్టూ వాత్సల్యపు నీడలా 

నువ్వు నా చుట్టూ ఉన్నావు ఈశ్వరా! 

అవసరమైనప్పుడల్లా.. గీతానివై తారసపడతావ్!

 నా లోపలి వెలుగు నా లోపలి స్వరం.. నేనే కానీ..  

అది నువ్వే అని ఎరుకలో వున్నాను. 🙏

****************

నా కవిత్వంలో..

నీ జాడ వెతుక్కోకు 

భంగపడతావ్.

ఉక్రోషంగా..

మొగ్గ రేకులను

బలవంతంగా విడదీసి 

మధువును రుచి 

చూడటానికి ప్రయత్నించకు

పోక్సో చట్టం వుంది 

జాగ్రత్త!!