1, మార్చి 2013, శుక్రవారం

పెట్టెట్టుకుని...

ఈ రోజు మా చుట్టుప్రక్కల ఉన్న మహిళలందరూ  కూడుకుని  ఒక చిన్న చిట్  మొదలెట్టాం  

ఇప్పుడు అందరూ నాజూగ్గా  కిట్టీ పార్టీ  అని అంటున్నారు కాబట్టి నేను అలాగే అంటున్నాను లెండి :)

మా సంఘం లో   ఉన్న ఇద్దరు  మహిళలు మాట్లాడుకుంటున్నారు . వాళ్ళ యాస నాకు భలే గమ్మత్తుగా తోస్తుంది . కొత్త కొత్త పదాలు దొరుకుతాయి అనుకుని ఓ ..చెవి అటేసి ఉంచాను

ఒకామె అంటుంది "  మా ఆడపడుచు అస్తమాను భర్త తో దెబ్బలాడి  పెట్టె ట్టుకుని వచ్చేస్తుంది " అని

అది విన్న నాకు  ఈ పెట్టె ట్టుకుని రావడం ఇంకా ఉందంటారా అన్న సందేహం వచ్చింది . చూసిన సినిమాలలో పెట్టేట్టుకుని ఉన్నపళంగా బయట పడే దృశ్యాలు , మరియు నవలలో,కథ ల లో చదివిన సన్నివేశాలు చప్పున గుర్తుకు వచ్చేసాయి. నేను కూడా ఒక కథలో వ్రాసినట్లు గుర్తే!

ఆకాశం లో సగమో, నేల మీద సగమో,  సమాజం లో భాగమో ఏదైతేనేం కాని స్త్రీ పెట్టేట్టుకుని బయట పడే సన్నివేశం మాత్రం పురాతనమైనది అని నా గట్టి నమ్మకం .

అలా బయట పడటం అనేది ఒక ఆయుధం కూడా ! కొన్నాళ్ళకి బతిమాలించుకుని బెట్టుగా ఇష్టం లేకుండా వెళ్ళినట్లు వెళ్లి అక్కడ వీర తాండవం చేయవచ్చు అని  ఒక ఫ్రెండ్ రహస్యంగా చెప్పింది కూడా .

ఆలుమగల మధ్య విభేదాలు వచ్చినప్పుడు , కుటుంబ కలహాలు వచ్చినప్పుడు, లేకపోతే  బలవంతంగా ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా బయటకి నెట్టి వేయ బడినప్పుడు  ఇలా పెట్టె ట్టుకుని పుట్టింటినో , రక్త సంబందీకుల ఇంటినో  ఆశ్రయించక తప్పని పరిస్థితి .  ఆశ్రయం ఇవ్వడం లో కొంత మందికి అభ్యతరం లేకపోయినా తర్వాత వచ్చే సమస్యలకి భయపడి వెన్ను చూపించే వారు కొందఱు .

కొన్ని చోట్ల చూసినట్లు,విన్నట్లు దయతో సానుభూతితో ఆశ్రయం ఇచ్చినట్లు,  తర్వాత వారు సహాయం చేస్తే బాగా చదువుకుని మంచి స్థితి లో బ్రతికి  లోకాన్ని గెలిచినట్లు  ఊహించుకుంటే మాత్రం చాలా తప్పు అంటాను నేను

అలాంటి సహాయం అందరికి  అన్ని చోట్లా లభించక పోవచ్చు . కొందరి పరిస్థితి పెనం మీద నుండి పొయ్యిలో పడినట్లు అవుతుంది  కూడా

అందుకు ఉదాహరణ గా  ఒక యదార్ధ విషయం చెపుతాను . నాకు తెలిసిన ఒక అమ్మాయి పదవ తరగతి పూర్తి అవుతూనే మేనమామ కిచ్చి వివాహం చేసారు ఆ అమ్మాయికి ఇద్దరు పిల్లలు . భర్తతో ఎప్పుడు గొడవపడి పుట్టింటికి వచ్చేసేది  ఆమె తల్లిదండ్రులు కొన్నాళ్ళు  తమ ఇంట్లో ఉండనిచ్చి తర్వాత ఆమెని ఒప్పించి ,అవసరం అయితే బెదిరించి భర్త దగ్గర వదిలేసి వచ్చేవారు . కన్న తల్లి కూడా ఆ అమ్మాయి చెప్పే సమస్యలు వినేది కాదు అలాటివన్నీ చెప్పకూడదు మామయ్యా కి చాలా ఆస్తి ఉంది నీకు ఇద్దరు పిల్లలు ఉన్నారు మగవాళ్ళు చేసేవన్నీ పట్టించుకోకూడదు చూసి చూడనట్లు పోవాలి అని హిత బోధ చేసేవారు.  ఆ అమ్మాయికి ఆఖరికి విసుగువచ్చి పోలీస్ కమీషనరేట్ కి వెళ్లి  గృహ హింస  చట్టం క్రింద తల్లిదండ్రి భర్త అమ్మమ్మ అందరి పైనా కంప్లైంట్ ఇచ్చింది అయిన వాళ్ళందరూ  ఆరోపితులు కాబట్టి  ఆ అమ్మాయికి షెల్టర్ లేకుండా పోయింది ఆమె ఒక వర్కింగ్ ఉమెన్స్ హాస్ట లో ఉండి  మూడు నెలలు పోరాడి తనకి తండ్రి నుండి వారసత్వంగా లభించిన ఆస్తి ని ,భర్త నుండి భరణం ని పొంది తన పిల్లలు ఇద్దరినీ తన దగ్గరకి తెచ్చుకోగల్గింది. అప్పుడు అందరూ ఆమెని ప్రశంసించారు  బ్యూటిషియన్ కోర్స్ నేర్చుకుని పార్లర్ స్టార్ట్ చేసింది   తర్వాత  తనకి సహాయం చేసిన ఒక లాయర్ వల్ల మోసపోయింది తర్వాత జూనియర్ ఆర్టిస్ట్ గా  అవకాశాలు ఇప్పిస్తానని చెప్పి ఆమెని మాయ పెట్టి ఇంకొకరు సర్వ నాశనం చేసారు  ఆమె అలా అదః పాతాళం లోకి  కూరుకు పోయింది

కష్టం వచ్చినప్పుడు ,ఆవేశంలో ఉన్నప్పుడూ పెట్టేట్టుకుని బయటకి వచ్చిన స్త్రీకి తగిన సహకారం,సహాయం కూడా లభించడం కష్టం .

చదువుకుని ఉద్యోగాలు చేస్తూ ఆర్ధికంగా ఎంతో  కొంత సంపాదించుకునే వారికి వర్కింగ్ ఉమెన్స్ హాస్టల్స్ ఉన్నాయి కాబట్టి పర్వాలేదు

అదే  గ్రామీణ మహిళలు విషయానికి వస్తే అక్కడ ఇంకా కొన్ని సంశయాలు ఉండనే ఉంటాయి .కారణాలు ఏవైనా
భర్త ని వదిలేసి వచ్చిందంటే తలవంపులుగా భావిస్తారు కొన్నాళ్ళ తర్వాత నిదానంగా సర్ది చెప్పి, భర్త తో జీవితం గడపడానికి పంపే ఏర్పాటు చేస్తారు .  విరిగిన మనసులు అతకడం బహు కష్టం కాబట్టి మళ్ళీ పుట్టింటికి వెళితే ఆదరించరు  అనే కారణం చేతను అయిన వాళ్ళ సూటీ పోటీ మాటలని తట్టుకోలేక తామున్న పరిస్థితుల్లో సర్దుకుని, రాజీ పడటం ఇష్టం లేక ఆత్మహత్యలకి పాల్బడుతున్న వారు ఎందఱో!

అసలు నన్ను అడిగతే  చాలా సమస్యలు పెళ్లి మూలం గానే వస్తాయి అప్పటి దాకా మంచి అబ్బాయిగా ఉన్నవాడు భర్త కాగానే మారిపోతాడు పెళ్లి అంటేనే నరక కూపం పెళ్లి పరమ రోత అనే స్త్రీలని చూస్తున్నాం

ఇకపోతే ఇంకో రకం బాపతు . చదువుకుంటూ ప్రేమ - పారిపోయి పెళ్లి లాంటి ఆకర్షణ లో పడి పెద్దలకి తెలియకుండా  ఇంటి నుండి బయట పడిన అమ్మాయిల పరిస్థితి కూడా అగమ్యగోచరమే ! ప్రేమించి గడప దాటించిన వాడు మంచి వాదు అయితే గంజి నీళ్ళు అయినా తాగి బ్రతక గల్గుతారు అలా కాని పక్షంలో అమ్మాయిల పరిస్థితి ఘోరాతి ఘోరం

షార్ట్ టైం షెల్టర్స్ కి వెళ్లి కౌన్సిలింగ్ ఇచ్చే సుశీల గారు చెప్పిన మాటలు వింటే అప్రయత్నంగా రోమాలు నిక్కబొడుచు కున్నాయి  స్కూల్ స్థాయిలోనే ఇల్లు దాటిన ఆడపిల్లలు కొన్నేళ్ళ తర్వాత సొంత రాష్ట్రానికి తీసుకు రాబడి అటు స్వంత ఇళ్ళకు వెళ్ళ లేక  లేదా ఇంటి వాళ్ళు రానీయక  బ్రతకాలనే ఆసక్తి లేక, పని చేయడానికి ఆసక్తి చూపించక, పాత జీవితం జీవించడానికే ఇష్టపడి అర్ధ రాత్రుళ్ళు గోడలు దూకి పారిపోవడానికి ప్రయత్నించడం  లాంటి విషయం చెపుతుంటే భయం వేసింది

నేను చాలా కాలం క్రిందట ఒక నవల చదివాను  ఆ అమ్మాయి మంచి కుటుంబంలో పుట్టి పెరిగి ప్రేమ వలలో చిక్కుకుని అతనితో కలసి వెళ్ళిపోయి అనేక ఇక్కట్లు పడి  ఆఖరికి ట్రైన్ లో నుండి దూకి చచ్చిపోతుంది  ఈ కాలం అమ్మాయిల తెగింపు చేష్టలు చూసి ఇలా అనుకుంటాను "ఆ నవల పేరు గుర్తుకు తెచ్చుకుని అలాంటి నవలలు కొని ఉచితంగా అమ్మాయిలకి పంచి పెట్టాలని"

మొన్నీమధ్య ఒక కార్పోరేట్ స్కూల్ విద్యార్దిని   ఆమె చదువుకుంటున్న క్యాంపస్ లోని  డైనింగ్ హాల్ లో పనిచేసే  మెస్ బాయ్ ని ప్రేమించి ఇద్దరు  వెళ్ళి పోబోయి బయట పడ్డారు. ఆ అమ్మాయిని ఇంటికి పంపేసారు  ఆ పిల్ల చెప్పిన సమాధానం ఏమిటన్నది వింటే తప్పు ఎవరిదీ అనాలో వీలు కాదు మా ఇంట్లో మా అమ్మ నాన్న ఎన్ని డబ్బులైనా ఇస్తారు  మా కోసం ఖర్చు చేస్తారు కానీ కుక్క పిల్ల ల పై చూపించే ప్రేమ కూడా మాపై  చూపించరు అని.

ఈ తల్లి దండ్రులు కఠినులు  అనుకోవాలా? పిల్లల మానసిక స్థితి బాగోలేదనుకోవాలా?

ఏదైనా ఈ "పెట్టె ట్టుకుని " బయట పడే పద్దతి ని హర్షించాలో , నిరసించాలొ  నాకే అర్ధం కాదు

పెట్టె ట్టుకుని బయట పడటం అంటే సవాళ్ళ రోట్లో తల పెట్టడమే! ధీర వనితలగా నిలబడటం,  నిలబెట్టు కోవడం మాత్రం చాలా కష్టం  అని మాత్రం చెప్పదలచాను.

ఏటికి ఎదురీదిన వాళ్ళు ఉంటే  వాళ్ళ విజయవంతమైన ప్రయాణం కి అభివందనం  వారికి ఏ  చిన్న పాటి స్వార్ధం లేకుండా సాయం అందించిన వారికి అభివందనం

(చిత్రం .. గూగుల్ ద్వారా సేకరణ )

(ఏమిటో మార్చి 8 వస్తుంటే నాకు స్త్రీలు సాధించిన విజయాలతో పాటు ఇంకా తడబడే అడుగులుని , వైఫల్యాలని గుర్తు తెచ్చుకుంటే బావుంటుంది  నిశిత దృష్టి తో పరిశీలించుకుంటే ఇంకా బావుంటుంది అనుకుంటాను)


4 వ్యాఖ్యలు:

హితైషి చెప్పారు...

మీ చేయి ఒంపులు తిరగడం ఎక్కువయ్యింది . ఏమి సబ్జక్ట్స్ ఏమి సబ్జక్ట్స్!? ఐ లైక్ ఇట్ !!

జయ చెప్పారు...

బాగా చెప్పారు. అమ్మాయిలు తెలుసుకోవాల్సిన విషయాలు ఇంకా చాలా చాలానే ఉన్నాయి వనజ గారు.ఎంతో ఆలోచించుకోవాల్సిన బాధ్యత వాళ్ళకి చాలానే పెరిగినట్లనిపిస్తోంది.

రాజి చెప్పారు...

"వనజవనమాలి"గారూ..
మంచి విషయం చెప్పారు

సాధించిన విజయాలనే కాదు..తడపడే అడుగులని,వైఫల్యాలని కూడా ప్రతి మనిషీ గమనిస్తూ గుర్తుంచుకోవాలి...

శశి కళ చెప్పారు...

nijame vaalla vyaktitvam perige pustakaalu chadavalsina aavasyakata undi.baagaa vraasaaru vanajakka