1. ఆయన వచ్చాడు. వేకువ నే 04:15 కి లేచి యెదురుచూస్తున్నా. ఇప్పటికి వచ్చాడు.. తన లేత కిరణాలతోనే తీక్షణ ను తెలియజేస్తూ.. మరి కాల్చకపోతే శుభ్రపడేది యెలా!
ఈయనతో పాటు.. మనుమరాలు కూడా వచ్చింది. పళ్ళు తోమకుండా తప్పించుకునేందుకు.. నాయనమ్మ రక్షణగా నిలబడుతుందని. నాయనమ్మ కూడా కఠినాత్మురాలే.. కనబడే ఆయనతో పాటు 😊😊 ఎత్తుకుని తీసుకువెళ్ళి అమ్మకో నాన్నకో అందించి వస్తుంది. (మనసులో వేయి క్షమాపణలు చెప్పుకుంటూ)
2. ఇదిగో.. ఈయన వచ్చేసాడు.. వెలుగుజుత్తులేసుకుని.
రోజూ చూసే సూర్యోదయమే! కానీ నిత్యనూతనం.
వెలుగునీడలు మనకు ఎన్నో సత్యాలను బోధ పరుస్తాయి.
కిరణాల రంగులే.. మనకు ప్రకృతి అంతా కనబడేరంగులు.
నా అముద్రిత కథలో .. ఈ వాక్యం రాసుకున్నాను.
“జీవితం వృధా కాకూడదు నీ ప్రేమ వృథా కాకూడదు.
ఇచ్చుకున్నవాళ్ళు ఇచ్చినంత పుచ్చుకున్నవాళ్ళు పుచ్చుకున్నంత” అని.
రోజు వృధా కాకూడదు.. అని సూర్యుడు నుండి పాఠం నేర్చుకుందాం.
లోకమిత్రాయనమః 🙏
3. లోక మిత్రునితో.. నా సంభాషణ:
నా భావనా ప్రపంచానికి మూలం ప్రకృతి యే కదా!
నీవు రాక పూర్వం మరొక తావున వుందువని నాకు పదేళ్ళు వచ్చాక చదువుకున్నాను. మా ఉనికికి ఆధారమైన నేలపై నిలబడి మా చుట్టూ మేము తిరుగుతూ నీ చుట్టు కూడా తిరుగుతున్నామని.
ఉదయపు నడకలో వొంటరిగా అడుగులు వేస్తూ…ఇలా ఆలోచన చేస్తుంటాను మానవ నిర్మితమైన ఈ రహదారులు ఏర్పడకముందు ఇదంతా ఓ పచ్చిక సముద్రమో కొండలో బండలో నిండిన నిర్జనారణ్యమే కదా! అప్పుడూ యిప్పుడూ నీ దయావర్షం సమానమే కానీ.. ఇప్పుడు మరికొంత ప్రచండం ఈ సకల జీవకోటికి నొప్పి ని కలుగజేస్తుంది అంటే అది మనిషి తప్పిదమే కదా!
విజ్ఞాన వీధుల్లో సంచరించడం అంటే ప్రకృతి ని ప్రేమించడం గౌరవించడం పూజించడం. నా వంతు భాద్యతగా .. చెబుతుంటాను. చేస్తుంటాను.
Save Soil 🌍
save trees 🌲 🌳
Save Water 💦
Save power 🔌🛥️
Save food 🥘 🌾
Save money 💰
ఫలితం మనది కాకపోయినా.. ప్రయత్నం విడనాడకూడదు. మనం ఇలా వున్నామంటే పూర్వీకుల పుణ్యఫలమే కదా!
ఉదయరాగం -వనజ
