18, జనవరి 2026, ఆదివారం

పండగ అంటే..

 


పండగంటే.. ఏమిటంటే.. 

పండగ అంటే నాకు ప్రత్యేకమైనదిగా ఏమీ వుండదు. మన ఆత్మీయులు కళ్ళ ముందుంటే వారితో కలిసి పచ్చడి మెతుకులు తిన్నా అదే సంతోషం. అబ్బాయి అమెరికా వెళ్ళాక ఏ పండుగ చేయలేదు నేను. నా బిడ్డ లేకుండా ఏం పండగ అంటాను. గారెలు చేసినా పాయసం వండినా బెండకాయ + కొబ్బరి ప్రై చేసినా.. అయ్యో! నా బిడ్డ తినకుండా నేను తింటున్నాను కదా! అనే బాధ వుంటుంది. అసలు ఆ వంటలు చేయను కూడా!  అందుకే పండగంటే ఏమీ వుండదు. అన్ని రోజులు వొకటే!  బొటిక్ లో పని చేసే వర్కర్స్ వుంటే వారికి కొన్ని వంటలు  చేసి ఇచ్చేదాన్ని. వాళ్ళు సంతోషంగా తింటుంటే అదో తృప్తి.  14 సంవత్సరాలు ఆదివారం అంటే కూడా ఏమీ తెలియకుండా దగ్గర బంధువులు స్నేహితుల ఇళ్ళలో  శుభకార్యాలు వేడుకలు వినోదాలు అశుభకార్యాలు వేటికి వెళ్ళలేనంత బిజిగా గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడు అంతా ఖాళీ గా వుంటాను. అయినా వెళ్ళను. తప్పనిసరి అయితే తప్ప. పండుగలు, వేడుకలు, సరదాలు, ప్రయాణాలు ఏమీ లేవు. అంతా వొకటే!

అప్పుడప్పుడు శ్రీశైలం వెళ్ళినట్లు పుట్టింటికి వెళ్తాను. నేను ఒక్కదాన్ని అయితే కదలను. చెల్లి నాకు లింక్ పెడుతూంది కాబట్టి. నిన్న మా నాన్న చాలా సంతోషించారు.. కజిన్స్ ని కలిశాము. సంతోషంగా గడిచిపోయింది. మొన్న కాలు బెణికింది. విపరీతమైన పెయిన్. నొప్పి అనగానే మా నాన్న గారు గబగబా  లోపలికి వెళ్ళి ఆయన మోకాళ్ళ నొప్పులు లకు రాసుకునే మందు రాసి మసాజ్ చేసారు. బస్తాడు మునగాకు కోయించి ట్రంక్ లో వేయించారు. మా అన్నయ్య చెల్లెళ్ళు కోసం ఏవేవో సర్దాడు. మా వదినమ్మ తాంబూలం ఇచ్చి మంచి చీరలు కొనుక్కోమని డబ్బులు ఇచ్చింది. నేను యదాతథంగా చెట్టు చేమ నది మనుషులు ఫోటోలు తీసి తీసి ఫోన్ GB బద్దలు అయ్యింది. మా నాన్న వచ్చేటప్పుడు చెప్పారు. పెందలాడే పడుకో.. ఆ కళ్ళు చూడు ! చుట్టూ నల్లగా అయిపోయాయి..మొహం అంతా పొక్కులు వచ్చేసాయి అని. “లేదు నాన్నా! బాగానే వున్నాను.చాలా ప్రశాంతంగా వున్నా!” అని చెప్పాను. మా చెల్లి జోక్స్ మా అన్నయ్య శబ్దం లేని నవ్వులు.. మా నాన్న ని షర్టు గుండీ పెట్టించి మరీ తీసిన ఫోటో మిట్టమధ్యాహ్నం పూట కూడా పక్షుల సంగీతం కోతుల విహారం అన్ని అలా మైండ్ లో ఇంకిపోయాయి. నలుగురు కలినప్పుడు పుట్టేదే పండగ! 

నా ఆలోచనలకు దగ్గరగా.. పండగంటే ఏమిటంటే… సిరివెన్నెల మాటల్లో.. గతంలో ఒక పోస్ట్ రాసాను.

లింక్.. ఇక్కడ.. పండుగ అంటే..



కామెంట్‌లు లేవు: