రాత్రి.. ఓ అంతరంగ రహస్యం
-వనజ తాతినేని
ఏ పర్వత సానువులు పై కురిసిన
చినుకు చినుకు
ఝరీ..ప్రవాహమై సాగినట్లు
ఏ..హిమవత్పర్వతముల నుండో
కరిగిన మంచు
జీవనదిగా ప్రవహించినట్లు
ఏ తెల్లని మబ్బులో
గుంపులు గుంపులుగా కొండ కోనలపై
హంసల వలె నడయాడినట్లు
ఏ మింటిని వదిలిన
శరంలా భ్రమరం
పువ్వుని ముద్దాడినట్లు
ఆ నీలాల నింగి
జలతారు పరదాతో
తనను తాను అలంకరిందుకున్నట్లు
ఏ కోనేటి కలువనో చూసేందుకు
తొంగి చూసిన చంద్రుడికి నీటి తళతళలో
తన రూపు చూసి తానే మురిసి నట్టు
వికసిత పరిమళాలను తనలో ఇముడ్చుకుని
పిల్ల తెమ్మెర లోకాన గర్వంగా ఊరేగినట్లు
ఏ గిరి శిఖరాన్నో తాకి ఇనబింబం ఎర్రబడినట్లు
రాత్రి తన కన్నులకు కాటుకని
గాఢంగా అద్దుకున్నట్లు
తన నుండి ఉద్భవించిన
రేరాజు ని అందుకోవాలని
కడలి కెరటాలతో ప్రయత్నం చేస్తున్నట్లు
ఒక సౌందర్య దేవతని చూసిన
నక్షత్రం జారి ముక్కు కి నత్తు అయినట్లు
శిశిరకాంత నగ్నంగా
తనను తాను అలంకరించుకుని
సిగ్గుతో మోముని వాల్చినట్లు
ప్రకృతి ప్రకృతిలో లీనమైనవేళ
నీ గురించిన తలపులతో
నీ ఊసుల దుప్పటి కప్పుకుని
లోకం అంతా నిదురించిన వేళలో
నన్ను నీలో దర్శించుకుంటున్నా
మనసు మనసుతో మాట్లాడేది
రాత్రి సమయంలోనే కదా
రాత్రి ఓ అంతరంగ రహస్యం.
ఆ రహస్యాన్ని చేధించే విలుకాడా
కనుమూతపడక ముందే రా
రాత్రిని కరగనీయగా రంగుల కలలా
రాత్రి ఓ అంతరంగ రహస్యం
(ఫిబ్రవరి 2009)

1 కామెంట్:
మీరు కవితలు వ్రాస్తారని తెలియదు. వర్ణన చాలా బావుంది వనజగారూ..
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి