చెరగని గీత ఆడియో లో

 నలుపు తెలుపు చామాన చాయ గోధుమ రంగు పాల గులాబీ రంగు.. ఏ రంగైతేనేం!? అందరిలో ప్రవహించేది ఆ రక్తమే కదా అది ఒకటే రంగు కదా! అంటారు కానీ ఈ రంగుల మధ్య యెన్ని అంతరాలు వున్నాయో, జాతి దేశం మతం కులం వర్ణం అన్నీ వివక్ష ని చూపించేవే! 

కంప్యూటర్ యుగంలో మనుషులే భూగోళం అంతా తిరిగేస్తున్నారు. కానీ, మనుషుల మధ్య అంతరాలు యెన్నో తిష్ఠ వేసుకునే వున్నాయి. తమ మనస్సుల్లో అవి చెరగని గీత లు గీసుకునే వున్నాయి. మనిషి తనం ప్రదర్శించలేని మానవత్వం చూపలేని గిరి గీసుకుని కూర్చున్న మనుషుల మధ్య పసి మనసులు గాయపడ్డాయని తెలియకుండానే గాయపడే సందర్భాలెన్నో! అదేమిటో తెలుసుకోవాలంటే “చెరగని గీత” కథ వినండీ..

https://youtu.be/SAJ7NhRD1C4?si=l0L0GVBrpb1RoZeK

ఈస్తటిక్ సెన్స్ కథలపై రివ్యూ

 

ఇలాంటి  రివ్యూ లను చదివినప్పుడు రచయితకు కలిగిన  ఆనందంతోపాటు బాధ్యత పెరిగినట్లు అనిపిస్తుంది.

అనూ అన్వేషి అనే పాఠకురాలు అందించిన రివ్యూ ఇది. ధన్యవాదాలు. 🙏

********************

ఈ రోజు ఈ పుస్తకం ఇలా post చేసుకుంటున్నాను అంటే దానికి కారణం స్వాతి పంతులగారి youtube channel-లో బయలు నవ్వింది అనే కథ వినడం. అదే మొదలు వనజ తాతినేని అనే రచయిత గురించి మరియు వారి పుస్తకాల గురించి తెలియడం.

బయలు నవ్వింది కథ విన్నప్పుడు సాధారణంగా ఇద్దరు మనుషులు మాట్లాడితే ఎలా ఉంటుందో అంతే సహజ, సరళమైన భాషలో కథ సాగుతుంది. వెంటనే రచయిత గురించి అన్వేషిస్తే.. "రాయికి నోరొస్తే" “కులవృక్షం” “ఈస్తటిక్ సెన్స్” కథా సంపుటాలు "వెలుతురు బాకు" కవితా సంపుటి ఇవిన్ని పుస్తకాలు దొరికింది. పుస్తకం శీర్షిక చూసి అన్ని కొనేద్దాం అనిపించిది. ఇలా పుస్తకాలు చూసిన ప్రతి సారి కుబేరుడు నాకు బంధువోమిత్రుడో అయితే బావుండు అనిపిస్తుందినాలుగు 

పుస్తకాల్లో ఈస్తటిక్ సెన్స్ పుస్తకం order పెట్టుకున్నానుఅంతే వేగంగా పుస్తకం చదవడం కూడా పూర్తయ్యిందిచదవక పోతే నిన్ను నిద్రపోనివ్వను అనేలా పుస్తకం వెంటాడిందన్నా తప్పు లేదు.. 

ఇంకొక్క కథ.. ఇదొక్క కథ అని కోరి కోరి చదివిన పుస్తకం.

ఇందులో మొత్తం 14 కథలున్నాయి. ప్రతి కథలో ముఖ్య పాత్ర స్త్రీ అయినప్పటికీ ఇవి feminism/ist కథలు కాదు. స్త్రీ తన వ్యక్తిత్వం కోసమో, స్వాతంత్య్రం కోసమో పొరాడే పోరాటం కథలు కావివి. ఈ 14 కథల్లో కూడా స్త్రీ తన హక్కు, అధికారం గురించి ఎదుటివారిని ప్రశ్నించదు, తన స్థానం కోసం ప్రాకులాడదు. తనకందాల్సిన గౌరవం కోసం ఎదురు చూడదు. బహుశా ఇవన్నీ అంశాలే నన్ను భలే ఆకట్టుకున్నాయి.

భర్త ఇంకో స్త్రీతో సంబంధం పెట్టుకున్నాడు, ఆసంబంధంలో వారికి కొడుకు ఉన్నాడు అనే నిజాన్ని ఇరవై ఏళ్ళు అతన్ని ఒకే ఒక ప్రశ్న కూడా అడగక వాతాపి జీర్ణం అనుకున్న ' ' యు ఎమ్

-చలనం లేని శరీరంలో ఇరుకున్న మనసుని ఊహ లోకంలో విహరించే స్వాతంత్రం ఇచ్చుకున్న ఊహ,

-భర్తతో పాటు పిల్లల్నుంచి కూడా విడాకులడిగే అమ్మ దేవకీ.

-ఔనా! కథలో ప్రేమరాహిత్య జీవితం నుంచి మీనమ్మ కనుకున్న మార్గాన్ని చలం ఇప్పుడు ఉండి చూడాల్సిందే అని ఎంత బలంగా అనిపించిందో..

-అందం అనేది బ్రతికే విధానంలో, ఆలోచించే తీరులో, వ్యక్తిత్వంలో ఇమిడి ఉండాలి, plastic surgery, breast implant surgery- అనే మైథిలి.

-ప్రేమ వైఫల్యానికి ఆత్మహత్య చేసుకునే చిన్ని కథ ..చిట్టిగుండె.  polygamy relationship అనే విచ్చలవిడితనం మగవాడు ఎంచుకున్నట్టే స్త్రీ ఎందుకు ఎంచుకొరాదు అనే ప్రశ్నకు నీకేం తక్కువ చేసాను అనే ఎదురు ప్రశ్న వేసిన ఇరుక్కు బంధానికి వీడ్కోలు పలికే కరుణ దాకా ప్రతి కథ కదిలించి కనవరించెల చేసిందే..

ఇలా ఇందులోని 14 కథలు తనదే అయిన శైలిలో ఒక Modern philosophy వైపు అడుగులు వేపిస్తుంది. మన స్వేచ్ఛను మనమే ఎంచుకోవాలి. ఎవరినో ప్రశ్నిస్తే, బ్రతిమాలితే బలంగా ఇంకొన్ని సంకెళ్లు బిగిస్తారు, నీ బ్రతుకు నువ్వు బ్రతకడానికి ఎవరిని ఏం అడగాల్సిన అవసరం లేదు, ముఖ్యంగా పోరాడాల్సిన అవసరం లేదు బ్రతికితే చాలు అనే తత్వం నాకు చాలా నచ్చింది.

ఈ పుస్తకంలో ఇంకో surprise అంటే, ఇందులోని కథలకు మరి కొందరు రచయితలు వ్రాసిన విశ్లేషణ. వాటిని చదువుకున్నప్పుడు కథ ఇంకొంచెం భిన్నంగా అర్థం అవుతుంది, కొన్ని  feeling mutual అనిపిస్తుంది. 

సౌందర్య హింస - ఈస్తటిక్ సెన్స్

 

ఈస్తటిక్ సెన్స్ కథకు వ్యాఖ్యానం అందించిన   - డా.గీతాంజలి భారతి గారికి ధన్యవాదములు .

తెలుగు సాహిత్యం లో  రచయిత్రుల పరిమితి స్రీవాద పరిమితిని దాటి సమాజంలో మానవ జీవితం చుట్టూ అలుముకున్న  అనేక సంక్షోభాలను కుల, మతతత్వాలు ,ప్రాంతీయ సమస్యలు మొదలుకొని , రైతుల దళితుల ఆదివాసీల జీవితాల మీద  ప్రపంచీకరణ ప్రభావం, పోస్ట్ మోడర్నిజం ., విప్లవోద్యమం  కథా వస్తువులుగా స్వీకరించి రాయడం మొదలై చాలా కాలం అయ్యింది. భిన్న అస్తిత్వాలకు, వర్గాలకు  చెందిన స్రీల విషయంలో పురుషాధిక్యత., గృహ హింస., అణిచివేత ,అవిద్య,  మూఢనమ్మకాలు ., స్రీల పునరుత్పత్తి హక్కుల మీద., సాంస్కృతిక., రాజకీయ.మానసిక ఆర్థిక కారణాలను విశ్లేషిస్తూ  కూడా చాలా సాహిత్యం వచ్చింది. స్రీల శరీరాల చుట్టూ అల్లుకున్న పురుష లైంగిక రాజకీయాల మిత్ ని బద్ధలు కొడుతూ స్రీలను చైతన్యవంతం చేసిన సాహిత్యం  చాలా వచ్చింది.  ఈ సాహిత్య ప్రభావం వల్ల పురుషాధిక్యత అనిచివేతలను ఎదిరిస్తూ హింసని ప్రశ్నిస్తూ..కుటుంబ హింసా వలయం నుంచి బయటకు వచ్చి తమ ఆత్మ గౌరవాన్ని కాపాడుకున్న స్రీలేందరో ఉన్నారు.. ఇంటి పని , వంట పని, రెండు పనుల ఆదనపు శ్రమ ,ఉత్పత్తి  , పునరుత్పత్తి విషయాల్లో జరిగే దోపిడీ గురంచి స్రీవాధులు విస్తృతంగా రాస్తూనే ఉన్నారు ఒక్క కథా రూపంలోనే కాదు కవిత్వం., నవలలు చాలా వచ్చాయి.అయితే మూసి వున్న పడక  గదుల్లో దాంపత్యం.,సంసారం,శృంగారం, సరసం పేర్లతో.,ముసుగుతో శ్రీల శరీరాల మీద నిశబ్దంగానో.. శబ్దం చేస్తూనో జరుగుతున్న  కనిపించీ., కనిపించని లైంగిక హింస గురించి ఇంకా మరింత సాహిత్యం రావాల్సి ఉంది.1990 సంవత్సరాల ముందు పాత తరానికి చెందిన  రచయిత్రులు ఫ్యూడల్ వ్యవస్థలోని పితృస్వామ్య హింసని..గృహ హింసని కథావస్తువు తీసుకునీ రాసినా..లైంగిక హింసని పెద్దగా తీసుకోలేదు. రచయిత్రుల వస్తువుల మీద పురుషు సమాజం లేదా  రచయిత్రుల కుటుంబాల్లో సెన్సార్ షిప్ ఉండేది.. కథా వస్తువు ఎన్నిక పట్ల పరిమితులు ఉండేవి. కానీ 1990 తరువాత ఈ పరిమితులు దాటి రచయిత్రులు ముఖ్యంగా స్రీవాదులు విస్తృతి పెంచుకున్నారు. స్రీల లైంగికత కి సంబంధించి భిన్నమైన అంశాలను ధైర్యంగా రాస్తూ వచ్చారు. ఇప్పుడు చాలా స్వేచ్ఛగా సెక్స్ & సెక్సువాలిటీ మీద గొప్ప , సమాజానికి కావలసిన కథలు రాస్తున్నారు.

అయితే ప్రస్తుత వర్తమాన కాలంలో  స్త్రీల సమస్యల మూలాలు పితృస్వామ్య భూస్వామ్య విలువల నుంచి వేళ్ళూనుకొని ఇప్పటి ఆధునిక కాలపు టెక్నాలజీతో వికృతంగా విస్తరించి మరీ ముఖ్యంగా వైద్యం, వ్యాపార మీడియా రంగాల్లో స్త్రీల మనశ్శరీరాలపై అత్యంత దారుణమైన పద్దతుల్లో అమానవీయ రూపాల్లో తన ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది. 

పితృస్వామ్యం పెట్టుబడీ మూలంగా కొనసాగే కార్పొరేట్ వైద్య వ్యవస్థ రెండూ కలసి స్త్రీల దేహాలను ఒక నిత్య హింసల కొలిమిగా మార్చిపడేసింది. స్త్రీలను ఒక లైంగిక వస్తువుగా చూసే దృష్టి ఈ ఆధునిక సాంకేతికత మరింత పెంచింది. అది అభివృద్ది, వెసులుబాట్లు ముసుగు వేసుకుని. ఈ టెక్నాలజీ ముసుగులోనే  స్త్రీలపై పురుషుల అణచివేత. అదే క్రమంలో స్త్రీల లొంగుబాటు అసంకల్పితంగా కొనసాగుతుంది. ఈ సర్ధుబాటు పెనుగులాటల్లో ఆధునిక స్త్రీ డిప్రెషన్ లాంటి మానసిక మనోలైంగిక వ్యాధులకు లోనవుతూనే స్త్రీల లైంగికతను, దేహాలను అణచివేసి లేదా తమకు అనుకూలంగా మార్చుకునే అవకాశాన్ని కుటుంబం రాజ్యం వ్యవస్థ తమ చేతుల్లోకి తీసుకుంటున్నాయి.

స్త్రీ పురుష సంబంధాల్లో దాంపత్య జీవితంలో లైంగిక హింస అనేది సంసారం శృంగారం సరసం పేరిట ఎన్నెన్ని మోసాలతో కుట్రలతో చొచ్చుకుపోతూ స్త్రీల దాంపత్య జీవితాల్లోని సంక్షోభాన్ని నింపడం గురించి తక్కువ సాహిత్యం వచ్చింది. ముఖ్యంగా స్త్రీల దేహాల్ని మార్కెట్ సరుకుగా మార్చాక, ఆధునిక వైద్య వ్యవస్థలో పురుషుడి ఆనందమే కేంద్రంగా మొదలైన స్త్రీ లైంగిక అవయవాల్లో యోని రొమ్ములు ముఖం పెదవులు ముక్కు నిర్మాణాల్లో  పురుషుడిని సంతృప్తి పరచటానికి కావాల్సిన ఖరీదైన సర్జరీలు వచ్చి చేరాయి. స్త్రీ శరీర కొలతలను ఆదేశించే పురుషుల యిష్టాల చుట్టూ స్త్రీల జీవితాలు మానసం పరిభ్రమిస్తూండేలా వైజైనో ప్లాస్టీతో  ఎక్స్ట్రా నాట్ యోని ద్వారానికి వేయించుకొని టైట్ చేయించుకోవడం భర్తను ఆనందపరచడానికి చిన్న రొమ్ములలో  ప్రమాదకరమైన సిలికాన్ ఇంప్లాంట్స్ వేయించుకుని శరీర కొలతలను కుదించుకోవడం  విశాలం చేసుకోవడం, దేహం అందం చుట్టూ తమ వ్యక్తిత్వాలను స్థంబింపజేసుకోవడం వైపుగా  స్త్రీల మీద ఒక వేట కొనసాగుతుంది. దీనికి తోడు పురుషులకీ వెసులుబాటు వున్నా స్త్రీల శరీరాల మీద జరిగే అనేక వైద్య చికిత్సా పద్దతులు.

రొమ్ము కేన్సర్ కి దారితీసే మాలా డీ హార్మోన్ ల వాడకం, సిజేరియన్లు,  హిస్టెరెక్టమీలు, మగపిల్లాడి కోసం ఆడపిల్లల్ని కంటూనే వుండే నిర్బంధ ప్రసవాలు లేదా అబార్షన్లు, రీ కానలైజేషన్ ఆపరేషన్లు అన్ని కోతలు కుట్లు స్త్రీల కేంద్రంగానే నిర్ణయించబడతాయి. స్త్రీలు, శరీరాలు-జీవితాలు ఈ పురుషాధిపత్య వ్యవస్థలో కార్పోరేట్ వైద్య వ్యవస్థలో ఒక ఎలుక-కుందేలు కప్పల్లా పరిశోధనకు వాడబడే ఎక్స్ పెరిమెంటల్ యానిమల్స్ గా చూడబడుతున్నాయి లేదా వాడబడుతున్నాయి. స్త్రీల లైంగికానందాన్ని నియంత్రించే లేదా పూర్తిగా ఆపివేసే జననాంగాలలోని క్లిటోరిస్ ని కట్ చేసేసే కృూరమైన సర్జరీ ఇప్పటికీ ముస్లిం సమాజంలో చాలా చోట్ల స్త్రీల జీవితాలని శాసిస్తుంది. స్త్రీలు బాహ్య జననాంగాలు లేకపోవడమే అందమూ-సౌశీల్యమూ ప్యూడల్ ఆదిమ పురుష సమాజానికి. కానీ అదే కొనసాగుతున్నది. స్త్రీల వ్యక్తిత్వాలను కుంచింపజేస్తూ పురుషుడి దైహిక అవసరాలకు అనుగుణంగా మార్చుకునే సర్జరీల చుట్టూ కోట్ల వ్యాపారం నడుస్తున్నది. లెక్కకు మించి కాస్మొటిక్స్ నించి రొమ్ములను పెద్దగా మార్చుకునే సిలికాన్ సర్జరీల వరకూ ముక్కును మార్చే రైనోప్లాస్టీ సర్జరీ నుంచి వెజైనా బిగువుచేసే హస్బెండ్ స్టిచ్ లేదా ఎక్స్ట్రా నాట్ వరకూ ఏది అందం?  పురుషావసరాలకు తగ్గట్టుగా తమ శరీర నిర్మాణాలను మార్చుకుంటూ కొత్త రూపాల్లోకి మారడమా లేదా తిరస్కరించి తమ వాస్తవ రూపాలని ప్రేమిస్తూ ఆత్మగౌరవంతో నిలబడ్డమా?  ఏది ఈస్తటిక్ సెన్స్!?

ప్రముఖ రచయిత్రి వనజ తాతినేని గారు తన ఈస్తటిక్ సెన్స్ కథలో ఈ వస్తువుని లోతుగా చర్చించారు. స్త్రీలతో ఈ సర్జరీలు చేయించి పురుష స్వామ్య వ్యవస్థను నిలదీసి ప్రశ్నించారు. తను సృజించిన మైథిలి పాత్ర ద్వారా ఆమె కొడుకు కోడలితో చేయించబోయే అకృత్యాన్ని నిరశించారు.

స్త్రీల నైనా పురుషుల నైనా aesthetic sense వైపు తరిమింది ఎవరు...వ్యవస్థ. స్రీలను కేవలం సెక్సువల్  ఆబ్జెక్ట్స్ గా మార్చి వ్యాపారం చేసుకుంటున్న ప్రపంచ మార్కెట్ ..ఆర్థిక వ్యవస్థ. కథలో ఈ రెండు అంశాల మీద చర్చ చేస్తూ అనేక ప్రశ్నలను సంధించారు రచయిత్రి వనజ గారు.

మైథిలి ఎమ్మెల్యే. తన ప్రాంతంలో  గిరిజన ఆదివాసీల హక్కుల కోసం కోసం పనిచేసే రాజకీయ కార్యకర్త కూడా. మైథిలి స్నేహితురాలి కూతురు ప్రియ. ప్రియ ఫ్రెండ్ పద్మ. ఈ ముగ్గురు స్త్రీలు కథలో ప్రధాన పాత్రలు. ముగ్గురిలో పూర్తి స్థాయి చైతన్యవంతమైన పాత్ర మైథిలి అందరికంటే వయస్సులో పెద్దది. సమాజంలో స్త్రీల స్థితి పట్ల స్పష్టమైన సైద్దాంతిక అవగాహన వున్నది. ప్రతిమాటా హక్కుల విలువల కోణంలోంచి మాట్లాడుతుంది. మైథిలి ప్రియ అమ్మ మంచి స్నేహితురాళ్ళు. ప్రియ తల్లి అందగత్తె. అదే శాపంగా మారి భర్త అనుమానంతో వేగ లేక భర్తతో విడిపోయి ఒంటరి స్త్రీ గా ప్రియ ను కష్టపడి పెంచుతుంది. ప్రియ కు తన తల్లి పట్ల అపరిమిత ద్వేషం. ఎందుకంటే ఆమె తను అందగత్తెనని గర్వం. 

తన కూతురికి తన అందం రాలేదని ఎద్దేవా చేస్తుంటుంది. తనను బాడీ షేమింగ్ చేసే తల్లిని మించిపోవాలని ప్రియ రెండు రైనోప్లాస్టీ సర్జరీలు డెంచర్ సర్జరీ చిన్ని గడ్డం కోసం జీనియో ప్లాస్టీ చేయించుకుంటుంది. ఇన్ని కాస్మొటిక్ సర్జరీస్ చేయించుకోవడానికి ప్రియ కు బాగానే ఖర్చవుతుంది. ఎంతంటే  ఆరోగ్యం బాగోలేని కన్నతల్లి వైద్యం కోసం డబ్బు మిగలనంత లేదా తన సర్జరీల ఖర్చు కోసం మాత్రమే డబ్బు మిగుల్చుకునేంతగా. ప్రియ ప్రయారిటీస్ లో అమ్మ లేదు అందం తప్ప. సహజంగా లేవమ్మీ! మనసుకు శాంతినిచ్చే అడవిపూల సౌందర్యం లేదు. కుండీలో పెంచిన గులాబీలా ఉన్నావు అంటుంది మైథిలి ప్రియతో. 

అమ్మకన్నా నేనే అందం అని మురిసిపోతున్న ప్రియను చూస్తూ.. సౌందర్యంగా లేకపోవడం లోపం కాదు. ఉన్నతమైన విద్యే ఆత్మవిశ్వాసం. అబద్దంలో అందంగా బతకగల్గుతాం అనుకోవడం మూర్ఖత్వం అంటుంది ప్రియతో. అందానికి వున్న విలువ వ్యక్తిత్వాలకు ఎందుకు లేదని బాధ పడుతుంది. 

ప్రియ స్నేహితురాలు 43 ఏళ్ళ పద్మ ఇండియాకి ప్రత్యేకించి సిలికాన్ ఇంప్లాంటేషన్ చేయించుకోవడం కోసం వస్తుంది. ఆమెకు పదహారు పదేళ్ళ పిల్లలు వుంటారు. బి టెక్ తర్వాత అమెరికా వెళ్ళి నాలుగేళ్ళు ఉద్యోగం చేసి పెళ్ళి చేసుకుని పిల్లల పెంపకం కోసం ఉద్యోగం మానేస్తుంది. పద్మ భర్తకు భార్య శరీరం పట్ల అసంతృప్తి. ఆమెకున్న చిన్న రొమ్ములు హిస్టెరెక్టిమి తర్వాత  పొత్తి కడుపు క్రింద పడ్డ నిలువు కోత. నీతో సంసారం చేయబుద్దవడంలేదు. విడాకులిచ్చి వేరే పెళ్ళి

చేసుకుంటానని నిత్యం బెదిరించే భర్త . సంసారాన్ని కాపాడుకోవడం కోసం సంసారంలో మూడవ మనిషి రాకుండా వుండటం కోసం సిలికాన్ ఇంప్లాంటేషన్ కి సిద్దపడుతుంది. పద్మే కాదు, ప్రియ కూడా మైథిలి కొడుకు శశాంక్ కోసం సిలికాన్ ఇంప్లాంటేషన్ కి సిద్దపడి వస్తుంది. అది విన్న మైథిలి ఆగ్రహంతో కుమిలిపోతుంది. 

శశాంక్ లో పద్మ భర్తలో భార్యల శరీరాలను బాడీ షేమింగ్ చేయడం అనే అవకరం వుందని స్త్రీలను అందం మాయాజాలంలో ముంచెత్తి తమ చెప్పుచేతల్లో వుంచుకునే భర్త,  మార్కెట్ రెండింటి మాయాజాలాన్ని తిరస్కరించాలని చెబుతుంది.

ఎవరో తమను ప్రేమిస్తేనో.. ఎవరినో తాము ప్రేమిస్తేనో తమకు అస్థిత్వం వుందనుకోవడం తప్పనీ తమను తామే ప్రేమించుకోవాలని  అప్పుడే మన జీవితాన్ని జీవించినట్లనీ లేకపోతే పరాధీనమైపోతామని చెప్తూనే

అసలైన సౌందర్యం అంటే మన జీవితాన్ని మనం జీవించే కళ  అనీ .. అదే ఈస్తటిక్ సెన్స్ అని చెపుతుంది మైథిలి. 

ఎవరో తమను గుర్తించాలన్న సౌందర్యాభిలాష కంటే నిన్ను నీవు ఉన్నతీకరించుకునే సౌందర్యాభిలాషే నిజమైంది. అదే ఈస్తటిక్ సెన్స్ అని రచయిత నొక్కి చెప్పిన కథ ఇది. 

ఉల్లిపాయలోని ప్రతి పొరకీ కన్నీరు తెప్పించే గుణం ఉన్నట్లు, పురుషుడి ప్రతి చర్యా స్త్రీ దుఃఖానికి కారణం అవుతుంది. అలాంటి పురుషుల కోసం తమ దేహాల్ని సర్జరీలతో మార్చుకోవడం సౌందర్యకాంక్షకు బలి అయిపోవడం అవసరమా.. సౌందర్యకాంక్ష వెనుక ఎడతెగని హింస వుంది. కార్పోరేట్ వ్యాపారం వుంది. అందంగా లేని స్త్రీలు ఎన్నో విజయాలు సాధించారు అంటూ ఆఫ్రికన్-అమెరికన్ సౌజర్న్ ట్రూత్ తో పోలిస్తే మిస్ ఇండియాలది మిస్ యూనివర్స్ లది ఏ పాటి అస్థిత్వ నిరూపణ అంటూ.. భర్తల సౌందర్యకాంక్షలకు బలై పోవడానికి సిద్దపడిన ప్రియ పద్మలను ఆవేదన కూడిన స్వరంతో మందలిస్తుంది మైథిలి.

స్త్రీలను కాస్మొటిక్ సర్జరీస్ అనే హింసా కూపాల్లోకి తోసేస్తూ వ్యక్తిత్వం లేని మగవాడి చేతుల్లో బాహ్యరూపాలు మారిపోయే బొమ్మల్లా.. కీలు బొమ్మల్లా మార్చేసే ప్యూడల్ పితృస్వామ్య వ్యవస్థ లోని దోపిడీనీ క్రూరత్వాన్ని మాలిన్యాన్ని వికృతాన్ని…  కార్పోరేట్ వైద్య వ్యవస్థలోని దోపిడీని క్రూరత్వాన్ని…   స్త్రీలు దాంపత్య జీవితాల్లో మౌనంగా అనుభవించే లైంగింక హింసలకు మగవాడి వికారమైన పడగ్గది ఈస్తటిక్ సెన్స్ ని బహిర్గతం చేసే కథలు వనజ తాతినేని గారు మరిన్ని రాయాలని కోరుతూ.. ఈ అవకాశాన్ని నాకిచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు తెలుపుతూ… ఈ కథాసంపుటి లోని మిగతా కథలన్నీ పాఠకుల మనఃచక్షువులు తెరుచుకునే విధంగా వుంటాయని ఆకాంక్షింస్తూ.. వనజ తాతినేని గారికి అభినందనలతో..డా. గీతాంజలి భారతి. హైదరాబాద్.

కోకిల తల్లి

ఎంతైనా చిలకలు వాలిన చెట్టు అందంగానే వుంటుంది. గూడు పెట్టిన చెట్టూ మరింత అందంగా వుంటుంది చూసే కళ్ళకు. ఓరిమి లేకుండా ఉరుకురుకున ఉడతలు తిరిగే చెట్టూ కాలక్షేపంగా చూడటానికి  కనువిందుగా వుంటుంది. కడిమి చెట్టు నిమ్మచెట్టు సపోటా చెట్టు జామ చెట్టూ  మామిడి చెట్టు వున్న ఆ పెరటి తోటలో ప్రత్యేక ఆకర్షణ ఏమిటంటే  చెట్టు సంపెంగ. గంధం పచ్చి పసుపు కలగలిపిన అదొక ప్రత్యేక పసుపురంగులో సింహాచలం సంపెగ పూలలాగే సువాసనలు వెదజల్లుతూ ఆ తోటకే అలంకారంగా వుంటుంది. “కేరళ యాత్రకువెళ్ళినపుడు తిరువనంతపురంలో కొని  బట్టల సంచీలో పెట్టుకుని జాగ్రత్తగా  తెచ్చి నాటానమ్మాయ్. మన ప్రాంతంలో ఎక్కడా లేదనుకో ఇలాంటి చెట్టు’’ గర్వంగా అంటుంది పక్కింటి మామ్మ. పచ్చగా విరబూసినపుడు రెండు కళ్ళు చాలవనిపిస్తూ వుంటుంది. చెట్టుకున్న ఆకర్షణతో పాటు మరొక అదనపు ఆకర్షణ ఆ చెట్టుపై మసిలే ఆడ కోయిలలు. వసంతకాలమంతా  ఆ పెరడంతా నూతన ఉత్సాహం నిండుకుని వుంటుంది. కాకి లాగే ఎరుపు కనులున్న మగ కోయిల రెక్కలపై గోధుమ రంగు చారలున్న  ఆడకోయిలలు అన్నింటికి ఆ చెట్టు నివాసం.

గుత్తులుగుత్తులుగా పచ్చగా గుండ్రని కాయలు కాసి మరి కొన్నాళ్ళకు నల్లగా పండిన చెట్టు సంపెంగ కాయలను చిటుకు చిటుకుమని పొడుచుకు తినే కోయిలలను చూస్తూ అవి పలికే కూ కూ గానాలు వినడం కరుణకు మరీ ఇష్టం. నిజానికి అదొక వ్యాపకం కూడాను ఆమెకు. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే ఆ  పెరటి తోట ఆ తోటని నివాసం చేసుకున్న అనేక పక్షులు అంతా కలిసి అదో జీవన సంరంభం. అదీ కాకుండా అదే చెట్టుపై గూడు పెట్టుకుని ఉన్న కాకి ఆమె నేస్తం కూడా. ఒకరి భాష ఒకరికి రాకపోయినా కదలికలు పూర్తిగా అర్ధం చేసుకోగలరు. ఆ కాకి అంతకు మునుపు  ముక్కు ఇరిగిన కాకితో జత కట్టేది విరిగిన ముక్కుతో ఆ కాకి ఆహారం సేకరించడం సాధ్యపడకపోయినా తానే సేకరించుకుని వచ్చి పిల్లలతో పాటు ఆ మగ కాకిని సాకడం చూసి ఆడకాకి మీద  జాలితో ఆహారం అందించడం మొదలెట్టింది. అలా ఆ కాకికి  కరుణకు స్నేహం కుదిరింది. ఒక యేడాది తిరిగేసరికి ముక్కు విరిగిన కాకి  మాయమైపోయింది. ఏమై పోయుంటుంది ఆకాకి ఏదైనా రోగంచేసి చచ్చిపోయిందేమో లేక మరో కాకితో జత కట్టి ఈ గూడు విడిచి పెట్టి పోయిందేమో అని ఆలోచనలు చేసేది కరుణ. ఆ నడివేసవిలో మరో కొత్త మగకాకితో జత కట్టి  కనబడింది ఆమె నేస్తం ఆడకాకి. కాకి పుట్టి నలుపే పెరిగీ నలుపే అని ఊరికే అనలేదు. కానీ కాకి నలుపు రంగుపై ఉన్న  అయిష్టత వ్యతిరేకతంతా ఈ కాకి ప్రవర్తన చూస్తే మనుషులకు కాకులపై ఉన్న అభిప్రాయమే  మారిపోతుంది అనుకుంటుంది.

 ఒకరోజు పూల సజ్జనిండా పూలను తెచ్చి దేవుని పీఠంపై పెట్టి భక్తిగా నమస్కారం చేసుకుని ఈత చాపపై కూర్చొనబోతూ పక్కింటితోటలోకి చూసింది కరుణ. అరవిరిసిన నాటు గులాబీలు నాలుగైదు కనబడ్డాయి. వాటిని యిష్టంగా చూసి చూపులతోనే వాటిని తుంపి కనురెప్పలపై వాటి భారాన్ని నెమ్మదిగా మోస్తూ పదిలంగా తెచ్చి ఆదిదంపతుల పటం ముందు వుంచింది. అత్యాశతో భక్తి పేరిట పక్కింటి తోటలో పూలుకోయకుండానే భావంలోనే భక్తి అన్నట్టు మనసుతోనే అర్పణ కూడా వుంటాయని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకుంది ఆమె.

“నమః శివాభ్యాం నవయౌవనాభ్యాం పరస్పరాశ్లిష్టవపుర్ధరాభ్యాం” శంకరపార్వతీభ్యాం  ప్లేయర్ లో నుండి శ్రావ్యంగా వినబడుతూ ఉంది. కూర్చొనబోతూ కిటికీ ప్రక్కగా వున్న చెట్టు సంపెంగచెట్టు కొమ్మపై వున్న కాకిని మరొకసారి చూసింది. దీర్ఘ తపస్సులో మునిగిన ఋషిలా స్థిమితంగా కూర్చునేవుంది. ప్లేయర్ మోగినంతసేపూ అలా కొమ్మపై కూర్చుని వింటూ వుంటుంది తోటి పక్షులో ఉడుతలో అంతరాయం కల్గించనంత వరకూనూ. పూర్వజన్మలో ఏ ఋుషిగా వుందో గత జన్మ వాసనలు వీడిపోవు అన్నట్లు గొప్ప సంస్కారం చూపుతుంటుంది యీ కాకి అనుకుని పూజకు ఉపక్రమించింది కరుణ.

పూజాది కార్యక్రమాలు ముగించాక కాఫీ కలుపుకుని వచ్చి కంప్యూటర్ తెరిచింది. చానల్స్ మోసుకొచ్చిన వార్తలు వింటూ మరొక ట్యాబ్ లో రాత్రి సేవ్ చేసి పెట్టుకున్న గ్యాస్ లైటర్ పాడైపోతే ఎలా బాగుచేసుకోవాలి అనే వీడియోని చూస్తూ కూర్చుంది. కరోన కాలంలో ప్రతి వస్తువుకు ఎంతో కొంత డిమాండ్ పెరిగింది. షాపులు సరిగా తెరవక తెరిసిన కొద్ది సమయానికే ఎగబడే జనం తాకిడికి సరుకు నిండుకుని పెద్ద పెద్ద షాపింగ్ మాల్స్ లో సైతం  గ్యాస్ లైటర్  అగ్గి పెట్టెలు దొరకక నా నిప్పు లేనిదే మీకు తెల్లారదు రీతిలో పొయ్యి ముట్టించడానికి నానాఅవస్థ పడుతుంది కరుణ. పక్కింటి వాళ్ళను అగ్గిపెట్టెలు నిండుకున్నాయి గ్యాస్ లైటర్ పాడైపోయింది కొంచెం నిప్పు అరువిస్తారా అని అరువడగడటానికి మొహమాటపడిపోవడమే కాదు నామోషిగా అనిపించింది కూడా.

లైటర్ బాగుచేయడం ఎలా తో మొదలెట్టి ఆపకుండా ఇంకో నాలుగు వీడియోలలోకి వెళ్ళిపోయింది. అన్నింట్లో అదే విషయం.సమస్య వొకటే పరిష్కార మార్గాలనేకం అని అర్దం చేసుకోవాలన్నమాట అనుకుంది. ప్రతి విషయాన్ని ప్రయోగాత్మకంగానో అలవాటుగానో ఆసక్తిగానో చేసి ప్రపంచం మీదకు వొదలడం అలవాటైపోయింది జనాలకు. చేయడానికి పనిపాటాలేక కొందరు అదనపు ఆదాయంపై ఆశ కోసం కొందరు ఆసక్తితో కొందరూ నూటికి పదిమంది యూ ట్యూబర్స్ గా మారిపోయిన రోజులివి కదా! పిల్లలు కూడా అమ్మనాన్న ఫోన్లలోనే అమ్మనాన్న ఆటలు వీడియోలలో చూసి నేర్చుకోవడానికి తోటి పిల్లలపై ప్రయోగాలు చేస్తున్న విషయాలు దృష్టిలోకి వస్తున్నాయి. పెద్దలు వయసు విచక్షణ మరిచి అల్పంగా ప్రవర్తించడానికి కారణం ఈ వీడియోల వేలంవెర్రి అందుబాటులో ఉన్న  టెక్నాలజీ కారణం కాదూ అంటూ అనేక ఆలోచనలు చేస్తున్న కరుణను తట్టి లేపడానికన్నట్లు వంటింటి బాల్కనీ గోడపై వాలి కావ్ కావ్ మని అరిచింది కాకి. అపుడే ఉపాహారం తీసుకునే సమయమయ్యింది కాబోలు. భలే ఠంచనుగా గుర్తు చేస్తుంది తన ఆకలితోపాటు నా ఆకలి అవసరాన్ని గుర్తుచేస్తూ. తల్లీ!  నువ్వింత తిని నాకింత పెట్టూ అని. సందేహంలేదు గత జన్మలో  ఈ కాకి మనిషై వుంటుంది దానికీ నాకూ ఏదో బంధుత్వం వుండి వుంటుంది.. తనేదో రుణపడి  వుంటానేమో అనుకుంటా కంప్యూటర్ మూసి వంటింట్లోకి నడిచి దోసెలు వేయడానికి పెనం పెట్టి ఆఖరు అగ్గిపుల్ల వెలిగించింది. కరుణ వంటింట్లో తచ్చాడటం చూసి మౌనం వహించి  గోడపై కూర్చునుంది కాకి. 

కాసేపటి తర్వాత బాల్కనీలోకి వచ్చిన కరుణకు  సంపెగ చెట్టుపై రాగిరంగు రెక్కలు ఎర్రని కళ్ళూ వున్న చిన్న కోయిల  వొకటి ఆ చెట్టు కొమ్మలపై షికారు చేయడం గమనించింది. అది కాకి గూడులో పెరుగుతున్న కోయిల పిల్లని అది గొంతు విప్పకుండానే  కోయిలని నాకు తెలుసుకానీ కాకి గూడులో వున్న తోటి పిల్లలకు గుడ్డు పొదిగి పిల్లను చేసిన కాకి తల్లికి తెలియదు కదా అనుకుంది. గూటిలోనుండి బయటపడి చిన్నగా గెంతుతూ తడబడుతున్న అడుగులతో చెట్టు కొమ్మలపై పట్టు బిగించుకుంటూ బెదురుతూ చుట్టూ చూస్తూ తిరుగుతుంది కోయిల పిల్ల.తన పక్కనే గుత్తిగా వేలాడుతున్న చెట్టు సంపెంగ కాయలను ఎర్రటి ముక్కుతో పొడిచి తింది.అలవాటు లేని  ఆహారం కొత్త ఆహారం తిన్న కోయిల పిల్ల గొంతు నొప్పితో తొలిసారిగా ఏడుపుతో గొంతు విప్పింది. అంతే , ఆ తేడాను గమనించిన  కాకులు మరికొన్ని కాకులను పోగుచేసేసాయి. ఆ పిల్లకోయిల చుట్టూ చేరి కావ్ కావ్ కావ్ మని ఆపకుండా అరిచి గోల పెట్టాయి. ఆగోల ఆహార సేకరణకు వెళ్ళిన తల్లి కాకికి వినబడినట్టు ఉంది. తన బిడ్డలకు ఏదో ఆపద వచ్చింది అనుకుని  రివ్వున వచ్చి చెట్టుపై వాలింది. జింకపిల్లను చుట్టేసిన తోడేళ్ళ గుంపులా కొమ్మ కొమ్మకి కాకులు వాలి నువ్వు కావ్ మని కాకుండా వేరే విధంగా అరుస్తావా! నువ్వు మాలో మాతో కలవవు పో.. అంటూ భీకరంగా హెచ్చరికలు చేస్తున్నాయి. కాకులగుంపు మధ్య వాలిన ఆడకాకి  అప్పటి వరకూ తెలిపిన సంఘీభావానికి తగిన కృతజ్ఞతలను తన భాష తోనే తెలుపుతూ “ ఇక చాలు, ఇది నా గూడు నా పిల్లల విషయం గనుక నేను చూసుకుంటాను మీరు వెళ్ళి రండి’’ అన్నట్టు కావ్ కావ్ మని అరుస్తూ కాకుల  మధ్య ఎగురుతూ  వాటిని మర్యాద పూర్వకంగా పంపడానికి బాగానే కష్టపడింది. 

వానకు తడిసిన రెక్కలతో కొత్త ఆహారం తిన్న గొంతు మంటతో కాకుల అరుపుల మధ్య భీతిల్లిన హృదయంతో బిక్కు బిక్కున చూస్తున్న కోయిల పిల్ల దగ్గరకు వెళ్ళి ముక్కుతో పరామర్శించి తన రెక్కలను చాచి గొడుగులా కప్పింది. పిల్ల పక్షి కాళ్ళ చుట్టూ కాలిని వేసి దైర్యమిచ్చింది.  నెమ్మదిగా నెడుతూ గూడు లోపలికి తీసుకెళ్ళడానికి విశ్వప్రయత్నమైతే చేస్తూనే వుంది. ఆ ప్రయత్నాన్ని దూరంగా కూర్చున్న మగ కాకి చూసిచూడనట్టు చూస్తూనే వుంది. ఆశ్రయించిన గూడు ఆదరణ చూపించే ఆ వొడి పువ్వుల వలె మెత్తనైనవి అని గుడ్లు పెట్టిన కోయిలకు తెలిసినా  తెలియకపోయినా.. కోయిల పిల్ల విషయంలో జరిగినది అదే. ఆ దృశ్యం చూసి కరుణ హృదయం ఉప్పొంగింది.ఆడకాకి పై మరింత అభిమానం పొంగుకొచ్చింది.

ఆమె హృదయంలో  కురిసిన కరుణ లాగానే మళ్ళీ వాన కూడా కురువడం మొదలైంది. నిట్టనిలువుగా పడే వాన చినుకులు గుచ్చుకున్న గూటిలోని పక్షి పిల్లలు కిచకిచ మంటూ అరుస్తూనే వున్నాయి.  కోయిల పిల్లను కొమ్మపై వొదిలి మగ కాకి కాపలా వుంటే ఆడ కాకి ఆహారం వేటకు బయలుదేరింది చుట్టుప్రక్కల ఇళ్ళ ప్రహరీ గోడలపై వాలుతూ కావ్ కావ్ మని అరుస్తుంది. ఎవరైనా భోజనం సమయానికి గోడ మీద ఒక ముద్ద పెట్టి ఉండకపోతారా అని చక్కర్లు కొడుతూనే ఉంది.

అదంతా చూస్తున్న కరుణ గుప్పెడు అటుకులు తెచ్చి కాకి చూసేటట్లు గోడపై పోసింది. చెట్టు మీద నుండి ఆ కాకి చటుక్కున బాల్కనీ గోడమీదకు వచ్చి వాలింది తల అడ్డంగా వాల్చి గుట్టగా వున్న అటుకులను రెండు బొక్కులు బొక్కేసి గూడు దరిచేరింది. గూటిలోకి వొంగి కిచ కిచమని అరుస్తూ తలలు పైకి లేపిన పిల్ల పక్షుల నోటి లోకి ఒడుపుగా అటుకులను వొదిలి మరొకసారి పుక్కిటపట్టడానికి గోడపై వాలడం చూసింది. మాతృధర్మం పక్షి అయితేనేమి పశువైతేనేమి బిడ్డకు అందించడానికై పడే ఆరాటం ఆహార సేకరణకై చేసే పోరాటం ఒకేలా వుంటుంది కదా అనుకుంది.

వెంటనే ఆమె ఆలోచనల్లో కొన్ని సంఘటనలు లీలగా గుర్తుకు వచ్చాయి. చనిపోయిన భర్త మనసులో ఆఖరిరోజుల ముందు ఏమి వుందో  గ్రహించి అభ్యంతరమెందుకు తెలిపిందో గుర్తుకొచ్చింది . కరుణ భర్త శ్రీకర్ అందగాడు  అంతకు మించి అహంకారం మెండుగా ఉన్నవాడు. ఒకేసారి ఇద్దరిని ముగ్గురిని ప్రేమించి కామించి సంబంధాలను నెరపడం అతని చిత్త ప్రవృత్తి.అదేమి నేరమేమి కాదు పాలి ఎమరిస్ రిలేషన్ షిప్ అనేవాడతను. బాగా చదువుకున్న అతని దృష్టిలో కోరికలకు అతిగా స్పందించని కరుణ ఒక మట్టిముద్ద అని అతని భావన.

‘అలాంటి రిలేషన్ షిప్ నేను సాగిస్తే నువ్వు వొప్పుకుంటావా’ నిక్కచ్చిగా అడిగింది కరుణ.

“ ఏం తక్కువ చేస్తున్నాను నీకు నా  ప్రేమలో  లోపం కానీ నేను బాగా చూసుకోవడం లేదని కాని అనుకుంటున్నావా? లేక మన దాంపత్య జీవితం నచ్చడం లేదని చెబుతున్నావా! అని అనునయంగా అడుగుతున్నట్టు అడుగుతూనే అలాంటి పని చేస్తే  నరికేస్తాను జాగ్రత్త’’ అన్నాడు క్రూరంగా.

కరుణ ఆలోచించింది.దాంపత్యానికి దంపతుల మధ్య అనురాగానికి ప్రేమే శిరోధార్యం. అంతెందుకు? సహజీవనానికి కూడా అదే ప్రామాణికం. బంధాలలో ఇష్టాలు ప్రేమలు నిలిచి వెలగాలంటే ఒకొరినొకరు దోపిడి చేసుకోవడం మానుకోవాలి. ఇక అతనిని తన సొంత ఆస్థిగా అనుకోవడం మానేయాలి “ అని ధృఢంగా నిర్ణయించుకుని దూరంగా జరిగింది. దూరంగా బతకగల్గడానికి ఇంటా బయటా ఎన్నెన్నో పోరాటాలు చేయాల్సి వచ్చినా బెంగపడలేదు భయపడలేదు ఆమె .

శ్రీకర్ వలచిన ఒకామె నెరజాణ.  పరిచయమై ప్రేయసిగా పాతుకుపోవడానికి ఎంతో కాలం పట్టలేదు.ఎరిగిన వాళ్ళందరూ అదసలే వేశ్య, ఇకపై తా వలచి కోరితే సంసార బంధం విచ్ఛిన్నమవకుండా వుంటుందా? అదీ  పురుషుడికి నీవంటి మొండి ఇల్లాలు వుంటే గనుక సంసారం  ఆమె పరం కావడం చిటికెలో పని కదా. పంతానికి పోయి కాపురం పరులపాలు చేసావు అని అనేవాళ్ళు.అది ఆత్మాభిమానమని అనేవారికి యెన్నటికీ తెలియదు అని నవ్వుకునేది.

నదిలా ప్రవహించడం హృదయాన వశించడమే తెలుసును తనకు. భార్య  స్థానం నిలబెట్టుకోవడం కోసం నేలబారుగా ప్రాకులాడటం అసహ్యంగ ఉండదూ అనుకునేది కరుణ. దాంపత్య జీవితంలో ప్రమాదం ఎటువైపునుండైనా రావచ్చు. అరికాలు క్రింద అరటితొక్కే కాదు ఆవగింజ పడినా కాలు జారినట్టు భార్య స్థానం ఎప్పుడైనా జారిపోవచ్చు. ప్రారబ్దంలో వ్రాసి వుంటే జరగాల్సింది జరుగుతుంది అనుకుని మనసును సరిపెట్టుకుంది. కరుణ ఎక్కువుగా చదువుకోకపోయినా పుస్తకాలు బాగా చదవడం వల్ల  మానవులలో ఏర్పడే లైంగిక సంబంధాలను అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేసేది.  లైంగిక వాంఛ సహజాతం. మనుషుల్లో అంతర్లీనంగా వుండే లాలస మనుషులకు తాత్కాలికంగానో జీవన పర్యంతమో మాయపొర కప్పేస్తుంది. భర్తకు ఆ పొర బాగా కమ్మేసింది. పురుషుడు బహుభార్యలు  కల్గి ఉండటం అనాదిగా ఉండేది అని బాగా వాదించేవాడు. అక్రమ సంబంధాల బంధాలలో తన  కూతురు కాని కూతురుని కూడా తన కూతురితో సమానంగా ప్రేమించాడు ఆదరించాడు. తన కొడుకుని మాత్రం నిరాదరణకు గురిచేసాడు. వాళ్ళిద్దరూ ఒకరి తర్వాత ఒకరు లోకం విడిచి పోవడానికి రోగం కారణమయ్యింది కానీ రోజూ నరకప్రాయమైన బతుకు సాగించారని  ఎపుడూ కీచులాడుకుంటూ వగస్తూ రోజులు వెళ్ళదీసారని తెలిసినవాళ్ళే  కరుణకు మోస్తూవుండేవారు..

కరుణ క్షమా గుణం గమనించి కొడుకులో మంచితనాన్ని గుర్తించి  కాస్త ఎమోషనల్ టచ్ రంగరించి ఆఖరి ఘడియల్లో  అప్పగింతలు పెట్టబోయాడు ఆ పిల్లలను కూడా కరుణకు కన్నబిడ్డల్ల మాదిరిగా  కొడుకును చెల్లెళ్లుగా అనుకుని   ఆదరించమని. కరుణ నిర్విద్దంగా త్రోసిపుచ్చింది..ఆ పిల్లలను తన పిల్లలుగా అంగీకరించే ఔదార్యం లేకపోవడం దోషమైతే కావచ్చునేమో కాని నేరమేమి కాదు కదా అనుకుంది.మూడవ వ్యక్తిగా వచ్చిన ఆమె  సంబంధం లేనివిషయాల్లో తలదూర్చి పదునైన మాటలతో మనసుని గాయపర్చడం కరుణ మర్చిపోలేదు. అంతగా వారికి కావాలంటే అతని ఆస్థిపాస్తులలో భాగం పంచుకోమనండి.  అయితే గియితే అనాధలు అని జాలి చూపగలను కడుపు నింపగలను. కానీ నా తల్లిప్రేమ నా బిడ్డకు  మాత్రమే సొంతం. వారికి అందులో కాణీ వాటా కూడా ఇవ్వలేనని ఖండితంగా చెప్పింది.  

 ఇవన్నీగుర్తుచేసుకునే కొలదీ కరుణకు చిత్తశాంతి లేకుండాపోయింది. అసహనంగా మెదిలి లోపలికి వచ్చింది కానీ వంటకు ఉపక్రమించలేకపోయింది. మనిషి మనసెప్పుడూ  నిద్రలో పసిపాప నవ్వినంత హాయిగా నవ్వుతూ వుండాలి అనుకునే స్వభావం ఆమెది.ఎంత వద్దనుకున్నా తల్లి కాకి కోయిల పిల్ల చుట్టూనే ఆమె ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి.తను చేయలేని పని తల్లికాకి చేస్తున్నందుకు ముచ్చట పడింది.  తెలియకుండానే కాకిలోని సహజమైన తల్లి ప్రేమకు ఫిదా అయింది. ఎందుకు తనలా ఉండలేకపోయింది. ఎందుకు ఎందుకు? అని తనని తాను పదే పదే ప్రశ్నించుకుంది . అప్పుడు ఆమె మనసు చెప్పింది . ఎందుకేమిటే పిచ్చి మొహమా! మనుషులకు ఉన్నట్లు పక్షులకు జంతువులకు మోనోగమీ ఉండదు కాబట్టి అవి సరిపెట్టుకుంటాయి. కానీ మనుషులు అలా సర్ధుకుపోయి ప్రేమ పంచగలరా ? అసలు అంత నిస్వార్ధంగా ఉండటం మనుషుల వల్ల అయ్యే పనేనా ? అని. మనసు చెప్పిన సమాధానం విని కరుణ కాస్త  శాంతపడింది.

కళ్ళకు గంతలు కట్టొద్దోయ్ కాకే కోకిల కాలేదోయ్ రేడియోలో పాట వినబడుతుంది. కాకి కోయిల కాలేకపోవచ్చు కానీ కాకి గూటిలో కోయిల కళ్ళు విప్పక తప్పదు కాకి కోయిలను పెంచక తప్పదు ఇది మాత్రం సత్యం అనుకుంది..

కరుణ ఆలోచనలు ఏమీ తెలియని  కాకి కరుణ పెట్టిన వేడి వేడి  అట్టు ముక్కలను నోటిలో కుక్కుకుని వెళ్ళి తొలుత చెట్టు కొమ్మపై వున్న కోయిల పిల్లకు అందించి తర్వాత గూటిలోని తన పిల్లలకు అందించివచ్చి మళ్ళీ  కొమ్మపైనున్న కోయిల పిల్లకు రక్షణగా పక్కనే వచ్చి కూర్చుంది ఏమీ ఆశించని తల్లి ప్రేమతో. మగకాకి అక్కడి నుండి నెమ్మదిగా ముఖం చాటేసింది ఎప్పటిలాగానే!

*****0*****