12, ఫిబ్రవరి 2013, మంగళవారం

మాటా - మంచి.


రెండు కొప్పులు  ఒకచోట కలిస్తే యుద్దాలు మొదలవుతాయి అని నానుడి.

అలాంటివి నానుడిని అప్పుడప్పుడూ అబద్దం చేస్తూ కాస్త హాస్య రసాన్ని  కలబోసుకుంటూ ముఖాలతో  పాటు మనసున నవ్వులు పూయించుకుంటూ ఉంటాం.  అలాంటి  సమయాల్లో ఈ సంభాషణ  జరిగిన సమయం ఒకటి.

ఇంతులకు బంతులన్నా, చామంతులన్నా బహు ప్రియం కదా!

ప్రియమైన ఇంతుల మనసు దోచే మాట.. ఒకటి చాలు కదా !  బహుమానాలుగా పూలమాల  ఎందుకు..అనుకుని ఒక భర్త అతని భార్య వద్దకు హడావిడిగా వెళ్ళి

నువ్వే  నా చామంతి వి    నేనేమో  నీ బంతి ని  ..అన్నాడట. కావాలని తనని తాను కొద్దిగా తగ్గించుకుని.

అంతే! తెలివికల భార్య మాటలో దొర్లిన పొరబాటుని పట్టేసి.. నాకేం తోచడం లేదండి..? ఇటురండి.. కాసేపు ఆడుకోవాలి అందిట.  :)  :)

చూసారా..!?  అక్షరం పొరబాటు మాట్లాడితేనే  ఎలాంటి ఇబ్బంది ఎదుర్కున్నాడో.. ఆ భర్త గారు.

అందుకే ..ఇతరులతో మాట్లాడేటప్పుడు అచ్చుతప్పులు లేకుండా, అక్షరం తప్పు లేకుండా, అసలు అర్ధం కాకుండా మాట్లాడకండి.

ఇలా జోక్స్ చెప్పుకుంటూ నవ్వుకుంటూ.. మాటా - మంచి..గురించి మాట్లాడుకున్నాం.

మాట వరాల మూట! మాట జారాక తిరిగి తీసుకోలేం !  కదా అనుకుంటూ నవ్వుల విషయం లో నుండి.. సీరియస్ గా ఇంకో విషయంలోకి వెళ్ళిపోయాం.

నాలుక మాట్లాడే మాటలకి శరీరం దెబ్బలకి కాయాల్సి వస్తుంది. అని చెప్పేది మా నానమ్మ.  కబీర్దాస్ పోయెట్రీ చదివినట్లు కూడా గుర్తు.  (जीभ jibh)

కొందరు అతిగా ఆవేశపడి మాటలు అనేసి తర్వాత సారీ సారీ..అనేస్తారు. సారీ అనేస్తే.. అంతకు క్రితం వారు అన్న మాటల వల్ల  గాయపడిన మనసుకి ఊరట కల్గుతుందా చెప్పండి?

ఇంకొంతమంది మనుషులని కుక్కలతో,పశువులతో పోల్చి మాట్లాడుతూ ఉంటారు. అసలు కుక్క కున్న విశ్వాసం మనిషికి ఉంటుందా చెప్పండి..? గడ్డి తిని పాలిచ్చే పశువులతో..మనుషులని పోల్చడం కూడా సమంజసం కాదేమో! పశువులే నయం .. వాటికి గడ్డి తినడమే తెలుసు. అవినీతితో అడ్డంగా బలిసే మనుషుల తీరు వాటికి తెలియదు పాపం.

అలాగే గడ్డిపోచ కన్నా..హీనం అంటూ తీసివేస్తారు. ఒకోసారి గడ్డిపోచలే వరదలో .కొట్టుకుపోకుండా కాపాడతాయి. కొందరు  ఒకోసారి గడ్డిపూవు తోనూ పోలుస్తుంటారు.బావి ఒడ్డున పెరిగే గడ్డి పూవు కి అందం ఉంది.. విలువ ఉంటుంది.

ఇలాంటి మాటలు మాట్లాడి ఇతరులని బాధపెట్టిన  తర్వాత కొన్ని బంధాలు తెగిపోవడం చూస్తుంటాము.తర్వాత  ఏమి వగచినా ఏం  ప్రయోజనం..చెప్పండి.

కొందరు సంస్కారం మెట్టు దిగజారలేక  తమ తప్పు ఏమి లేకపోయినా మౌనంగా ఉండిపోతారు. ఎదుటి వారి మౌనం ని అలుసుగా తీసుకుని  నోటి దురుసు వారు పెట్రేగి పోతూ తాము మాత్రమే  నిజాయితీపరులుగా ముద్రించుకుంటే  మాత్రం వారు సచ్చీలురు అయిపోగలరా?

 కొందరిలో రెండు నాల్కల దోరణి చూస్తుంటాం. కొందరు.. అతి మంచి తనంగా మాట్లాడుతూ వెనుక గోతులు తీస్తూ ఉంటారు. అమాయకంగా అందరిని నమ్మేయకుండా ఎవరి నైజం ఎలాంటిదో.. తెలుసుకుంటే చాలా ప్రమాదాలనుండి  ఎవరిని వారు కాపాడుకోవచ్చు కదా!

ఎవరైనా నోటిని అదుపులో ఉంచుకుంటే చాలా మంచిది.  ఎదుటివారి మంచితనాన్ని అలుసుగా తీసుకుని పెట్రేగి పొతే.. ఎప్పుడు చూస్తూ ఊరుకోరు. తగిన సమాధానం చెపుతారు. మాటకి మాట అనడం  సమాధానం కాదు
అనకుండా ఉండటమే సంస్కారం. ఎన్ని చదువులు చదువుకుంటే ఏం?  కొంతమందికి అసలు సంస్కారమే తెలియదు.ఇతరులని  నలుగురిలో చులకన చేయడం,  ఎగతాళిగా మాట్లాడటం వలన వారికి గౌరవం ఏం పెరగక పోగా పదుగురితో అసహ్యించుకోబడతారు. మనిషి విలువని పెంచి మనుగడలో గౌరవం పెంపొందించుకుంటూ మనకంటూ  నలుగురు  ఆత్మీయులను సంపాదించుకోవడమే గొప్ప విషయం.

 సంస్కారం మనిషికి ఆభరణం కావాలని కోరుకుందాం.సరేనా!

dude .. సంస్కారమే కదా..కావాల్సింది. సంస్కారంగా మెలిగిన సంస్కారం  తిరిగి వచ్చును. :)




8, ఫిబ్రవరి 2013, శుక్రవారం

ముఖ పుస్తకమా..శత మర్కటమా ?


ముఖ పుస్తక పరిచయాలు.

రాసుకోవడానికి వినడానికి  చాలా బావుంటాయి. ఎని సార్లు రాసుకున్నా ఇంకా మిగిలి ఉంటాయి అనుకుంటాను.

ఓ..వారం క్రితం ముఖ పుస్తకం  నా క్లాస్ మేట్ ఒకరిని తిరిగి పరిచయం చేసింది. నాకు చాలా సంతోషం కల్గింది. ఇలా సంతోషం మిగల్చడం మూడోసారి అనుకుంటాను.

మొదటి సారి .. ప్రతి రోజు  దూరంగా ఉన్న నా బిడ్డని కనులారా చూసుకున్నట్లు ఉన్నప్పుడు ముఖ పుస్తకం  కి థాంక్స్ చెప్పుకున్నాను.. ఎందుకంటే  ఇప్పుడు పిల్లలందరూ ముఖ పుస్తక  ప్రేమికులే కదా! నాలుగైదు  రోజులపాటు కాల్ చేయకపోయినా ఏ రోజుకా రోజు అప్ డేట్స్ చూసి బెంగ పెట్టుకోకుండా ఉంటూ  కాస్త స్తిమిత పడేదాన్ని.

ఇక రెండవసారి.. థాంక్స్ చెప్పుకోవడం ఎప్పుడంటే.. నా కవిత్వాన్ని "కవి సంగమం" లో పోస్ట్ చేసి అక్కడ వచ్చిన స్పందన చూసి సంతోష పడ్డాను. కవిసంగమం గ్రూప్ లో అందరూ నా లాంటి కవి మిత్రులే! నిజానికి నేను బ్లాగ్ లో కవితలని పోస్ట్ చేసినప్పటికన్నా కూడా ఎక్కువ స్పందన చూసాను. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే నాకు బ్లాగ్ కన్నా కూడా ముఖ పుస్తకమే  ముందు పరిచయం.  కాని  అక్కడ కాలక్షేపపు కబుర్లు తో పొద్దు పుచ్చడం ఇష్టం లేక అంత ఎక్కువగా మసలలేక పోయాను. ఇక ఇక్కడ వద్దు అనుకుని  బ్లాగ్ క్రియేట్ చేసుకుని   పూర్తి సమయం   బ్లాగ్  కి కేటాయించాను.

ఇక మూడవసారి నా క్లాస్మేట్  ని కలిపింది. నిజానికి నా కుటుంబ సభ్యులు తప్ప ముఖపుస్తకం లో  స్నేహితులు గా ఉన్నవారు అందరూ బంధువులు,  ఇంకా ఇటీవల కాలంలో పరిచయం  అయిన వారే !. అప్పుడప్పుడూ అనుకునే దాన్ని బాల్య మిత్రులు ఎవరైనా తారసపడితే బావుండును అని. నా మనసులో కోరిక ఇన్నాళ్ళకి  నెరవేరింది. ఇలా ముఖ పుస్తకం  వల్ల లభించే  ప్రయోజనాలని స్వాగతిస్తూనే  మరి కొన్ని ప్రతికూల అంశాలు చెపుతాను..

బ్లాగ్ లో మనం వ్రాసిన విషయాన్ని చదివి కామెంట్ చేసినప్పుడు మనం మోడరేషన్ పెట్టుకుని ఉంటె ఎవరైనా అభ్యంతర కరంగా కామెంట్ చేసినా మనం అనుమతించనిదే  పబ్లిష్ అవదు కాబ్బట్టి అభ్యంతర కరంగా ఉంటే డిలిట్ చేసుకుంటాం. ముఖ చిత్రంలో పోస్ట్ వేసి తర్వాత ఎప్పుడో వీలైనప్పుడు చూసుకునేటప్పటికి ఒకోసారి అభ్యంతర కర వ్యాఖ్యలు ఉండటం మన కన్నా ముందు అందరు చూసేయడం జరుగుతుంది.

పురుషులికి  ఇబ్బంది ఉంటుందో లేదో కాని చాలా మంది  స్త్రీలకి కి కొన్ని వ్యాఖ్యలు ఇబ్బందిగా అనిపిస్తూ ఉంటాయి. స్త్రీల ఫ్రెండ్స్ లిస్టు లో కుటుంబ సభ్యులు,బంధువులు అందరూ ఉంటారు. ఇతరులు (అంటే మన ఫ్రెండ్స్ లిస్టు లో ఉన్నవారు ) వచ్చి మన  వాల్ పై పోస్ట్ చేసే అవకాశం ఇవ్వకుండా ఉంటె మంచిది. ఈ మధ్య ఒక ఫ్రెండ్ అలా పోస్ట్ చేయడం వల్ల  వచ్చిన ఇబ్బంది గురించి చెప్పారు. .ఇతరుల వాల్ పై పోస్ట్ చేసే విషయం ఇతరుల మనోభావాలు దెబ్బ తీయకుండా  ఉంటే  మంచిది కదా!  అలాగే ఒకోకరు నిత్యం అనేక సార్లు ఏదో ఒక విషయాన్ని పోస్ట్ చేస్తూ ఉంటారు. ఏదైనా పరిమితంగా ఉంటేనే ఇతరులకి ఆసక్తి ఉంటుంది. పోస్ట్ చేసిన విషయం ఇతరులకి చేరుతుంది.

ఇంకో విషయం ఏమంటే .. ఒడో ఒక గ్రూప్ క్రియేట్ చేసి మనకున్న ఫ్రెండ్స్ లిస్టు అందరిని అందులో జత చేయడం కూడా అంత బావుండదు. కొందరు మొహమాటస్తులు ఆడ్  చేసిన మిత్రులు ఏమైనా అనుకుంటారు అని గ్రూప్ నుండి లీవ్ అవడానికి  కూడా  వెనుకాడి నిత్యం నచ్చని విషయాలు చూస్తూ చిరాకు పడతారు. మొన్నొక మిత్రురాలు చెప్పారు. తమ బంధువులు పిల్లలు అందరూ తన ఫ్రెండ్స్ లిస్టు లో ఉంటారు. వాళ్ళంతా నా పిల్లల వయసు ఉన్నవారు. నేను ఏదో ఒక గ్రూప్ లో నుండి "ప్రీమ" సబ్జక్ట్ కి స్పందించడం చూస్తే ఏమనుకుంటారో అని బాధ వ్యక్తం చేసారు. ఇది కొంచెం ఆలోచించవలసిన విషయమే! ఎందుకంటే కొన్ని విషయాలు వల్ల ఖచ్చితంగా ఇబ్బంది కలుగుతుంది

ఇంకొకరు ఏమన్నారంటే  పెళ్ళీడుకొచ్చిన పిల్లలని పెట్టుకుని ప్రేమ అంశాలు వ్రాస్తున్నారు. పిల్లలు చూస్తున్నారు అనే ఇంగిత జ్ఞానం లేకుండా అని.

 నేను చెప్పేది ఏమిటంటే.. నిజానికి స్పందనకి వయస్సుతో పని లేదు. రచయితలూ,రచయిత్రులు ఏ అంశం పైన అయినా వ్రాయ వచ్చు. కుటుంబ సభ్యులు చూస్తారు అని చెప్పి కవులు కావ్యాలు వ్రాయకుండా ఉన్నారా?  అయిదు పదులు నిండిన తర్వాత కూడా భావ కవిత్వం,ప్రేమ కవిత్వం వ్రాస్తూ ప్రసిద్దులైన వారు ఉన్నారు. రచనలు రచనలు గానే చూడాలి అని చెప్పి మందలించాను. అప్పటికి కాని వారి ఆలోచన ఎంత తప్పో  వారికి అర్ధం కాలేదు. అలా అని నిత్యం ప్రేమ,విరహం,ఆరాధన ఇలాంటి విషయాల గురించి వ్రాయడం కూడా చిరాకే! ఏదైనా నవ్యత,నాణ్యత ఉండాలి కదా!

మన పిల్లలు మనని గమనిస్తారు. వాళ్ళని మనం  గమనిస్తాము.   అలాగే ఇతరులు మనని గమనిస్తున్నారు అనుకున్నప్పుడు వివేకంతో మెలగాలి. అలా కాకుండా.. ఏది తోస్తే అది చేయడం తగదు. అందులోను స్నేహంగా ఉండాలనుకున్నప్పుడు ఇతరుల మనోభావాలు దెబ్బతినే విధంగా ప్రవర్తించ కూడదు.

ఇతరుల వాల్ పై ఇష్టం వచ్చిన పిక్స్ పెట్టడం, లేదా కొన్ని అభ్యంతరకర అంశాలని టాగ్ చేయడం, సభ్యత లేకుండా వ్యాఖ్య చేయడం చేయకూడదు. అలాగే ప్రతి దినం వచ్చి మెసేజ్ పెట్టె వారు ఉంటారు. అదొక ఇబ్బంది. ఇక్కడ భావాలు కలబోసుకోవడానికి,ఆలోచనలు పంచుకోవడానికి మంచి-చెడు విషయాల పట్ల అవగాహన కల్గిన్చుకోవడానికి ముఖ పుస్తకం ని ఉపయోగించుకుంటే మంచిది. పర్సనల్ మెసేజ్ స్పేస్ ని అవసరం అయితే తప్ప ఎందుకు ఉపయోగించుకోవడం అని నాకు అనిపిస్తుంది

నిత్యం నాకు చాలా ఫ్రెండ్స్ రిక్వెస్ట్  లు వస్తూ ఉంటాయి.నేను ఆచి తూచి వ్యవహరిస్తాను.ఒక నాలుగైదు నెలలపాటు వారితో ఒక్క సారి కూడా సంభాషించని పక్షంలో మంచి విషయాలు షేర్ చేసుకొని  పక్షంలో ఆ వ్యక్తులని నేను నా ఫ్రెండ్స్ లిస్టు నుండి తొలగిస్తాను. అలాగే పేక్ ఐ డి లతో వచ్చే వారు ఉంటారు. అలాగే భావ చౌర్యం చేసేవారు కూడా ఎక్కువే! అలాగే సంవత్సరాల తరబడి ఒకే అంశం పై వ్రాసేవారు ఉంటారు. ఆ హెల్ నుండి బయటపడాలనుకుంటే వదిలించుకోవడమే మంచిది.

అలాగే కవిత్వం గ్రూప్ లు కూడా.. ఎక్కువే!  అక్కడ అందరూ వ్రాసే వారే! చదివే వారు తక్కువ. మంచి కవిత్వం ని వెదికి  వెదికితే తప్ప పట్టుకోలేము. అలాంటప్పుడు రోజు ఒక కవిత కన్నా ఎక్కువ పోస్ట్ చేస్తున్న వారి కవితలని చదివి అభిప్రాయం వ్రాసే ఆసక్తి అందరికి ఉండక పోవచ్చు. ఏ  విషయమైనా "నామ్   కే వాస్తే " మిగలడం  చూస్తే ఇతరులకి షేర్ చేయడం ఎందుకు? అనవసరం  అనిపిస్తూ ఉంటుంది నాకు. ఎప్పుడైనా ఎక్కడైనా "అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ " కదా!  ముఖ పుస్తకమా..శత మర్కటమా ? అనుకునే స్థితి లో కూడా కొనసాగడం కూడా ఇబ్బంది కదా!

స్నేహం పేరుతొ.. అతిగా ప్రవర్తించ వద్దు..ఇతరులని ఇబ్బంది పెట్ట వద్దు. స్నేహం అయినా గౌరవం అయినా  దానిని కాపాడుకోవడం ముఖ్యం. అలా కాని పక్షంలో సైబర్ నేరాల చట్టం ఒకటి ఉంది. ఎన్ని పేక్ ఐ.డి  లతో వచ్చినా  మీ గురించి  తెలిసి పోతుంది.

ఐ .పి నెంబర్ మిమ్మల్ని పట్టి ఇస్తుంది. జర భద్రం అండీ!  కాస్త హుందాగా, భాద్యతగా మెలగండి.

6, ఫిబ్రవరి 2013, బుధవారం

మై స్పేస్ అమ్మలక్కల కబుర్లు 6

మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటల సమయం . నా స్నేహితురాళ్ళు  రమ, వైష్ణవి, నేను కలసి మరొక ఫ్రెండ్ ఇంటికి లంచ్ కి వెళుతున్నాం బెంజ్ సర్కిల్ దగ్గర బస్ దిగి మాచవరం వైపు వెళ్ళడానికి  ఏలూరు రోడ్ వైపు వెళ్ళే బస్ ఎక్కాము.

ఆ టైం లో బస్ లు తక్కువ సంఖ్యలో వస్తూ ఉంటాయి. రద్దీగా ఉన్నా కూడా బస్ లో మాత్రమే  ప్రయాణం చేయాలి అని తీర్మానించుకు కూర్చున్న మా  ముగ్గురికి ఆటో లో  హాయిగా కూర్చుని ప్రయాణించే సౌలభ్యం లేకపోయింది. 
అదే మాట నేను అంటూ..ఈ  బస్ లో వేలాడే ఖర్మ పట్టింది. హాయిగా కూర్చుని వెళ్ళవచ్చు కదా?  అన్నాను 

ఇక్కడ వేలాడి  అయినా వెళతాం. ఆటోలో గమ్యస్థానం కి వెళతామో లేదో అని భయం . అంది రమ.

మరీ అంత భయం పనికి రాదండీ తెల్లవారి లేస్తే ఆటోలో పడి  ప్రయాణించే వాళ్ళు ఎందరు.? అందరికి ప్రమాదాలు ముంచు కోస్తాయా? అంది..రమ ని ఉద్దేశ్యించి వైష్ణవి.

ఆటో ల్లో ప్రమాదం రాదు.. ఎదురుగా చూడు ప్రమాదం కనబడుతుంది అన్నాను.

వాళ్ళు ఇద్దరు ఎదురుగా చూసారు."దిక్కుమాలిన దృశ్యాలన్నీ నీ కళ్ళ కే కనబడతాయి అని నవ్వారు. వాళ్ళు నవ్వవలసినంత విషయం ఏమంటే..ఒక ఇరవయి సంవత్సరాల యువతి లూజ్ హెయిర్ తో..చెవులకి లాంగ్ హేన్గింగ్స్ పెట్టుకుని బస్ లో మాకులాగానే వేలాడుతూ కనబడింది.లో వెయిస్ట్ జీన్స్ ఫాంట్ ,టైట్ టీ  షర్ట్ వేసుకుంది. కాళ్ళకి హై హీల్స్ వేయడం వల్ల అందరికన్నా  చట్టూ ఉన్న ఆడవారి అందరికన్నా ఎక్కువ ఎత్తుగా కనబడుతుంది ఆమె అలంకరణ కన్నా ఆమె వస్త్రధారణ చాలా ఎబ్బెట్టుగా ఉంది. ఇంతలో టికెట్ తీసుకోవడానికి కండక్టర్ వచ్చాడు. దాదాపుగా ఆమెని ఒరుసుకుంటూనే టికెట్ అడిగాడు. ఆ అమ్మాయి భుజానికి ఉన్న బేగ్ తీసి డబ్బు ఇచ్చి టికెట్ తీసుకునే వరకు అతని ముఖం ఆ అమ్మాయి వక్షస్థలం మీద ఆనినట్లే ఉంది. "చూస్తున్నావా? అని నా వైపు కను సైగ చేసింది."నేనేమిటి..అందరూ ఆ దృశ్యమే చూస్తున్నారు అన్నాను." నిజంగానే అందరూ ఆ అమ్మాయినే చూస్తున్నారు కూడా .

నాకు మాత్రం పురుషులు తడిమే చూపులనుండి తప్పించుకుని వచ్చి   అదేదో సబ్బుతో ప్రెష్ గా   స్నానం చేసి  చూపుల,ఆలోచనల మురికిని వదిలించుకుని హాయిగా నవ్వే  స్త్రే నటించిన వ్యాపార ప్రకటన గుర్తుకు వచ్చింది.
స్త్రీలు రోడ్డుపై నడుస్తుంటే వెంటాడే చూపులు, గుచ్చి గుచ్చి ఆబగా చూసే కళ్ళు,సొల్లు కార్చుకునే రకాలు గురించి  నాతొ పాటు స్త్రీ జాతి అందరికి కొద్దిగా గొప్పో తెలుసును. అలాగే  స్త్రీలు  అంతా తిట్టుకునే తిట్లు తెలుసు.కానీ  ఈకాలంలో ఇలాంటి వస్త్రధారణ చేసుకుని రద్దీగా ఉండే బస్ లలో ప్రయాణించే అమ్మాయిలకి ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండదా!? కండక్టర్ ఉశ్వాస నిశ్వాస లు  కూడా  తెలిసే విధంగా ఉంటే   కూడా ఆమె గమనించుకోదా  !?

 హి భగవాన్! ఎందుకు ఈ అమ్మాయిలూ ఇలా తయారవుతున్నారు? కోపం, ఆవేదన నాకు.
ఆ అమ్మాయి వైపు చూస్తూనే ఉన్నాను. పని ఉన్నాలేకున్నా కండక్టర్ బస్ ముందుకి వెనక్కి తిరుగుతూనే ఉన్నాడు.

ఆ అమ్మాయి అదే నిర్లక్ష్యంతో..చేతిలో ఉన్న మొబైల్ నొక్కుకుంటూ ఉంది.

రామవరప్పాడు రింగ్ వస్తుంది.  సిగ్నల్ పడ్డాయి. మళ్ళీ మేము అలాంటి దృశ్యమే చూదాల్సి వచ్చింది. మేము ప్రయాణిస్తున్న బస్ కి ముందు.. కొన్ని బైకులు ఆగి ఉన్నాయి. ఒక బైక్ పై  ముందు పురుషుడు మధ్యలో చిన్న బిడ్డని  కూర్చో పెట్టుకుని వెనుక  కూర్చున్న  యువతి కనిపించారు. ఆ యువతి చుడీదారు ధరించి ఉంది.కనీసం ఆమె ధరించిన సిల్క్ చుడీ దార్ కి కి లైనింగ్ కూడా లేదు. ట్రాన్స్పరెంట్ గా ఆమె దేహం వీపు భాగం  మొత్తం.. కనబడుతూ ఉంది.కాళ్ళు అటువైపు ఇటువైపు వేసుకుని కూర్చుండటం వల్ల ఆమె తొడ  భాగం అంతా అసహ్యంగా కనబడుతూ ఉంది.  పైగా ఆమె లోదుస్తులు కూడా కనబడుతూ ఉంటె.. మేము ప్రయాణిస్తున్న బస్ లోని వారందరూ ఆలాగే చుట్టుప్రక్కల ఆగి ఉన్న వాహనాలలో,వాహనాల పై ఉన్నవారందరి దృష్టి ఆమె వైపే ఉంది.

 ఇంతలో మాకు ప్రక్కనే సీట్లో కూర్చున్న ఒక  అరవై ఏళ్ళ స్త్రీ  గట్టిగా మాట్లాడ సాగింది. 'ఛీ ఛీ.. ఏమి మనుషులండీ! ఒంటి మీద గుడ్డలు కూడా కప్పుకోవడం రాని ఆడ కూతుర్లు రోడ్డు మీద పడితే ఎవడు పడితే వాడు చెయ్యి వేయడా? వాడు చెయ్యి వేసాడు..రేప్  చేసాడు అని  గగ్గోలు పెట్టె ముందు..మనం ఒంటి నిండా బట్టలు కట్టుకోవాలి అని తెలియదా! అదేమంటే.. మా ఇష్టం వచ్చిన బట్టలు కట్టుకునే హక్కు మాకుంది అంటారు. నీకు ఆ హక్కు ఉంది నువ్వు ఎట్టా  ఉండా చూసి ప్రక్కకు పోవడానికి వాడికి మంచి చెడు జ్ఞానం తెలిసిన వాడయి ఉండవద్దూ.. ! రోడ్డు అన్నాక నాలుగు రకాల మనుషులు తిరుగుతూ ఉంటారు. అందరూ చూసి తల తిప్పుకుని వెళ్లి పోయే వారే ఉంటారా? ఓ సారి చెయ్యేసి చూద్దాం అనుకునే అలాగా నాయాళ్ళు ఉంటారు.  మనం చదువుకుంటున్నాం కదా .కాస్తయినా ఇంగిత జ్ఞానం ఉండొద్దూ....ఇంట్లో అమ్మ-నాన్న చెప్పిన మాట వినరు.అందం అంతా విప్పేసుకుని తిరగడంలోను,విరబోసుకుని తిరగడంలోను ఉందనుకుంటారు. మన కట్టుబొట్టు సంస్కారంగా ఉంటె కదా మగవాడు గౌరవం ఇవ్వడానికి.  ఇక ప్రతి వాడు నోరు పారేసుకుంటాడు..ముళ్ళు వెళ్లి అరటి ఆకు మీద పడ్డా..అరటి ఆకు వెళ్లి ముళ్ళు మీద పడ్డా అరటి ఆకు కే  నష్టం అని ఊరికే అనలేదు...  అంటూ ఏకబిగిన మాట్లాడే సింది.

వింటున్న వాళ్ళలో అధిక శాతం మంది అవును కదా! ఆడపిల్లలకి ఎవరు చెప్పలేకపోతున్నాం.మన జాగ్రత్తలో మనం ఉంటే  నయం కదా అనుకోవడం లేదు అంటూ ఒకరు వ్యాఖ్యానించారు.

గ్రీన్ లైట్ వెలగడంతో బస్ ముందుకు కదిలింది. ఇందాక మాట్లాడిన పెద్దావిడ  మాట్లాడిన మాటల గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.ఇంత దైర్యంగా ఎవరైనా  చెప్పగలరా!? చెపితే నేటి తరం వారు వింటారా? చాదస్తం .. వీళ్ళకి  మోడర్నిజం  గురించి ..ఏం  తెలుసు ? అంటూ గడ్డి పరకల్లా తీసి పారేస్తారు. వాళ్ళు  అలా  అంటూ  ఉంటే  ఇక ఏం చెప్పగలం.? అనుకున్నాను.

మేము దిగాల్సిన స్టాప్ వచ్చింది.ముగ్గురుం దిగేసి.. నడుచుకుంటూ వెళుతూ.. "ఆ పెద్దావిడ బాగా కడిగేసింది కదా! అన్నాను.

" ఏమిటి కడిగేసేది?  ఆమె పూర్వ కాలం మనిషి. అలాంటి వారు ఎంత మంది చెప్పినా ఈ కాలం అమ్మాయిలూ వింటారా ఏమిటీ! మా ఇష్టం అంటారు"  అంది రమ.

ఎవరయినా   తమ వ్యక్తీగతమైన  ఇష్టాలని వేరొకరి కోసమో, సమాజం కోసమో వదులుకునే ప్రసక్తి లేదు అనుకుంటే  వారు సమాజం నుండి ఎదురయ్యే ఇబ్బందులని కూడా ఎదుర్కొనడానికి  సిద్దంగా ఉండాలి కదా! అన్నాను.

"ఆలోచించాల్సిన విషయమే " అని నవ్వింది వైష్ణవి.

స్వేచ్చా,స్వాతంత్ర్యం అవసరమే! అవి సరిగా ఉపయోగించుకునేంత కాలం బాగానే ఉంటుంది. మితిమీరి తీసుకుంటే .. ?? అని ఆలోచిస్తూ.. ప్రశ్నించుకుంటూ

నాకే గనుక ఒక ఆడపిల్ల ఉంటె.. అమ్మో!  వద్దు .. అనుకుని భయపడ్డాను.

ఎందుకంటే నా ముందు తరం  స్త్రీలు, వారు ఎదుర్కున్న   సమస్యలు చూసాను. వారి తరం అంతా కొంత వరకు ఏమి తెలియని అమాయకత్వంలోనే బ్రతికారు. ఒకవేళ వారి సమస్యల గురించి  తెలిసినా పెదవి దాటి బయటకి రానీయక తప్పని సరి పరిస్తితులనుండి తప్పించుకోలేని,తెగువ చూపలేని తరం వారిది.  నా తరం వారి సమస్యలు చూసాను.ఇప్పటి తరం కి అప్పటి తరంకి మధ్య నలిగిన తరం మాది. కాస్తంత చదువులు,ఇంటాబయటా చాకిరి,సంపాదించినా ఆర్ధిక స్వాతంత్ర్యం లేకపోవడం,కుటుంబం కోసం కొవ్వొత్తిలా కరిగిపోవడం..అనుకునే తరం మాది. ఇక ఇప్పటి తరం వారి తెంపరితనం మితిమీరినట్లు అనిపించుకుంటున్న స్వేచ్చ..అలా కాలగమనం లో మార్పులు సహజమే అనుకోవాలా? లేక పెరుగుట విరుగుట కొరకు అనుకోవాలా? ఏమో నేనే చెప్పలేను.అంతా అస్పష్టం.

  (నేను వ్రాసిన  ఈ పోస్ట్ వాస్తవం.సమాజంలో పదుగురు, పదుగురి అభిప్రాయాలు కలవాలని లేవు. ఎవరి అభిప్రాయాలు వారివి.  కానీ నడకలో మాత్రం  అందరూ కలిసే వెళతాం. లాభాలు-నష్టాలు అనుభవించే వారికే తెలుస్తాయి కదా! )