మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటల సమయం . నా స్నేహితురాళ్ళు రమ, వైష్ణవి, నేను కలసి మరొక ఫ్రెండ్ ఇంటికి లంచ్ కి వెళుతున్నాం బెంజ్ సర్కిల్ దగ్గర బస్ దిగి మాచవరం వైపు వెళ్ళడానికి ఏలూరు రోడ్ వైపు వెళ్ళే బస్ ఎక్కాము.
ఆ టైం లో బస్ లు తక్కువ సంఖ్యలో వస్తూ ఉంటాయి. రద్దీగా ఉన్నా కూడా బస్ లో మాత్రమే ప్రయాణం చేయాలి అని తీర్మానించుకు కూర్చున్న మా ముగ్గురికి ఆటో లో హాయిగా కూర్చుని ప్రయాణించే సౌలభ్యం లేకపోయింది.
అదే మాట నేను అంటూ..ఈ బస్ లో వేలాడే ఖర్మ పట్టింది. హాయిగా కూర్చుని వెళ్ళవచ్చు కదా? అన్నాను
ఇక్కడ వేలాడి అయినా వెళతాం. ఆటోలో గమ్యస్థానం కి వెళతామో లేదో అని భయం . అంది రమ.
మరీ అంత భయం పనికి రాదండీ తెల్లవారి లేస్తే ఆటోలో పడి ప్రయాణించే వాళ్ళు ఎందరు.? అందరికి ప్రమాదాలు ముంచు కోస్తాయా? అంది..రమ ని ఉద్దేశ్యించి వైష్ణవి.
ఆటో ల్లో ప్రమాదం రాదు.. ఎదురుగా చూడు ప్రమాదం కనబడుతుంది అన్నాను.
వాళ్ళు ఇద్దరు ఎదురుగా చూసారు."దిక్కుమాలిన దృశ్యాలన్నీ నీ కళ్ళ కే కనబడతాయి అని నవ్వారు. వాళ్ళు నవ్వవలసినంత విషయం ఏమంటే..ఒక ఇరవయి సంవత్సరాల యువతి లూజ్ హెయిర్ తో..చెవులకి లాంగ్ హేన్గింగ్స్ పెట్టుకుని బస్ లో మాకులాగానే వేలాడుతూ కనబడింది.లో వెయిస్ట్ జీన్స్ ఫాంట్ ,టైట్ టీ షర్ట్ వేసుకుంది. కాళ్ళకి హై హీల్స్ వేయడం వల్ల అందరికన్నా చట్టూ ఉన్న ఆడవారి అందరికన్నా ఎక్కువ ఎత్తుగా కనబడుతుంది ఆమె అలంకరణ కన్నా ఆమె వస్త్రధారణ చాలా ఎబ్బెట్టుగా ఉంది. ఇంతలో టికెట్ తీసుకోవడానికి కండక్టర్ వచ్చాడు. దాదాపుగా ఆమెని ఒరుసుకుంటూనే టికెట్ అడిగాడు. ఆ అమ్మాయి భుజానికి ఉన్న బేగ్ తీసి డబ్బు ఇచ్చి టికెట్ తీసుకునే వరకు అతని ముఖం ఆ అమ్మాయి వక్షస్థలం మీద ఆనినట్లే ఉంది. "చూస్తున్నావా? అని నా వైపు కను సైగ చేసింది."నేనేమిటి..అందరూ ఆ దృశ్యమే చూస్తున్నారు అన్నాను." నిజంగానే అందరూ ఆ అమ్మాయినే చూస్తున్నారు కూడా .
నాకు మాత్రం పురుషులు తడిమే చూపులనుండి తప్పించుకుని వచ్చి అదేదో సబ్బుతో ప్రెష్ గా స్నానం చేసి చూపుల,ఆలోచనల మురికిని వదిలించుకుని హాయిగా నవ్వే స్త్రే నటించిన వ్యాపార ప్రకటన గుర్తుకు వచ్చింది.
స్త్రీలు రోడ్డుపై నడుస్తుంటే వెంటాడే చూపులు, గుచ్చి గుచ్చి ఆబగా చూసే కళ్ళు,సొల్లు కార్చుకునే రకాలు గురించి నాతొ పాటు స్త్రీ జాతి అందరికి కొద్దిగా గొప్పో తెలుసును. అలాగే స్త్రీలు అంతా తిట్టుకునే తిట్లు తెలుసు.కానీ ఈకాలంలో ఇలాంటి వస్త్రధారణ చేసుకుని రద్దీగా ఉండే బస్ లలో ప్రయాణించే అమ్మాయిలకి ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండదా!? కండక్టర్ ఉశ్వాస నిశ్వాస లు కూడా తెలిసే విధంగా ఉంటే కూడా ఆమె గమనించుకోదా !?
హి భగవాన్! ఎందుకు ఈ అమ్మాయిలూ ఇలా తయారవుతున్నారు? కోపం, ఆవేదన నాకు.
ఆ అమ్మాయి వైపు చూస్తూనే ఉన్నాను. పని ఉన్నాలేకున్నా కండక్టర్ బస్ ముందుకి వెనక్కి తిరుగుతూనే ఉన్నాడు.
ఆ అమ్మాయి అదే నిర్లక్ష్యంతో..చేతిలో ఉన్న మొబైల్ నొక్కుకుంటూ ఉంది.
రామవరప్పాడు రింగ్ వస్తుంది. సిగ్నల్ పడ్డాయి. మళ్ళీ మేము అలాంటి దృశ్యమే చూదాల్సి వచ్చింది. మేము ప్రయాణిస్తున్న బస్ కి ముందు.. కొన్ని బైకులు ఆగి ఉన్నాయి. ఒక బైక్ పై ముందు పురుషుడు మధ్యలో చిన్న బిడ్డని కూర్చో పెట్టుకుని వెనుక కూర్చున్న యువతి కనిపించారు. ఆ యువతి చుడీదారు ధరించి ఉంది.కనీసం ఆమె ధరించిన సిల్క్ చుడీ దార్ కి కి లైనింగ్ కూడా లేదు. ట్రాన్స్పరెంట్ గా ఆమె దేహం వీపు భాగం మొత్తం.. కనబడుతూ ఉంది.కాళ్ళు అటువైపు ఇటువైపు వేసుకుని కూర్చుండటం వల్ల ఆమె తొడ భాగం అంతా అసహ్యంగా కనబడుతూ ఉంది. పైగా ఆమె లోదుస్తులు కూడా కనబడుతూ ఉంటె.. మేము ప్రయాణిస్తున్న బస్ లోని వారందరూ ఆలాగే చుట్టుప్రక్కల ఆగి ఉన్న వాహనాలలో,వాహనాల పై ఉన్నవారందరి దృష్టి ఆమె వైపే ఉంది.
ఇంతలో మాకు ప్రక్కనే సీట్లో కూర్చున్న ఒక అరవై ఏళ్ళ స్త్రీ గట్టిగా మాట్లాడ సాగింది. 'ఛీ ఛీ.. ఏమి మనుషులండీ! ఒంటి మీద గుడ్డలు కూడా కప్పుకోవడం రాని ఆడ కూతుర్లు రోడ్డు మీద పడితే ఎవడు పడితే వాడు చెయ్యి వేయడా? వాడు చెయ్యి వేసాడు..రేప్ చేసాడు అని గగ్గోలు పెట్టె ముందు..మనం ఒంటి నిండా బట్టలు కట్టుకోవాలి అని తెలియదా! అదేమంటే.. మా ఇష్టం వచ్చిన బట్టలు కట్టుకునే హక్కు మాకుంది అంటారు. నీకు ఆ హక్కు ఉంది నువ్వు ఎట్టా ఉండా చూసి ప్రక్కకు పోవడానికి వాడికి మంచి చెడు జ్ఞానం తెలిసిన వాడయి ఉండవద్దూ.. ! రోడ్డు అన్నాక నాలుగు రకాల మనుషులు తిరుగుతూ ఉంటారు. అందరూ చూసి తల తిప్పుకుని వెళ్లి పోయే వారే ఉంటారా? ఓ సారి చెయ్యేసి చూద్దాం అనుకునే అలాగా నాయాళ్ళు ఉంటారు. మనం చదువుకుంటున్నాం కదా .కాస్తయినా ఇంగిత జ్ఞానం ఉండొద్దూ....ఇంట్లో అమ్మ-నాన్న చెప్పిన మాట వినరు.అందం అంతా విప్పేసుకుని తిరగడంలోను,విరబోసుకుని తిరగడంలోను ఉందనుకుంటారు. మన కట్టుబొట్టు సంస్కారంగా ఉంటె కదా మగవాడు గౌరవం ఇవ్వడానికి. ఇక ప్రతి వాడు నోరు పారేసుకుంటాడు..ముళ్ళు వెళ్లి అరటి ఆకు మీద పడ్డా..అరటి ఆకు వెళ్లి ముళ్ళు మీద పడ్డా అరటి ఆకు కే నష్టం అని ఊరికే అనలేదు... అంటూ ఏకబిగిన మాట్లాడే సింది.
వింటున్న వాళ్ళలో అధిక శాతం మంది అవును కదా! ఆడపిల్లలకి ఎవరు చెప్పలేకపోతున్నాం.మన జాగ్రత్తలో మనం ఉంటే నయం కదా అనుకోవడం లేదు అంటూ ఒకరు వ్యాఖ్యానించారు.
గ్రీన్ లైట్ వెలగడంతో బస్ ముందుకు కదిలింది. ఇందాక మాట్లాడిన పెద్దావిడ మాట్లాడిన మాటల గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.ఇంత దైర్యంగా ఎవరైనా చెప్పగలరా!? చెపితే నేటి తరం వారు వింటారా? చాదస్తం .. వీళ్ళకి మోడర్నిజం గురించి ..ఏం తెలుసు ? అంటూ గడ్డి పరకల్లా తీసి పారేస్తారు. వాళ్ళు అలా అంటూ ఉంటే ఇక ఏం చెప్పగలం.? అనుకున్నాను.
మేము దిగాల్సిన స్టాప్ వచ్చింది.ముగ్గురుం దిగేసి.. నడుచుకుంటూ వెళుతూ.. "ఆ పెద్దావిడ బాగా కడిగేసింది కదా! అన్నాను.
" ఏమిటి కడిగేసేది? ఆమె పూర్వ కాలం మనిషి. అలాంటి వారు ఎంత మంది చెప్పినా ఈ కాలం అమ్మాయిలూ వింటారా ఏమిటీ! మా ఇష్టం అంటారు" అంది రమ.
ఎవరయినా తమ వ్యక్తీగతమైన ఇష్టాలని వేరొకరి కోసమో, సమాజం కోసమో వదులుకునే ప్రసక్తి లేదు అనుకుంటే వారు సమాజం నుండి ఎదురయ్యే ఇబ్బందులని కూడా ఎదుర్కొనడానికి సిద్దంగా ఉండాలి కదా! అన్నాను.
"ఆలోచించాల్సిన విషయమే " అని నవ్వింది వైష్ణవి.
స్వేచ్చా,స్వాతంత్ర్యం అవసరమే! అవి సరిగా ఉపయోగించుకునేంత కాలం బాగానే ఉంటుంది. మితిమీరి తీసుకుంటే .. ?? అని ఆలోచిస్తూ.. ప్రశ్నించుకుంటూ
నాకే గనుక ఒక ఆడపిల్ల ఉంటె.. అమ్మో! వద్దు .. అనుకుని భయపడ్డాను.
ఎందుకంటే నా ముందు తరం స్త్రీలు, వారు ఎదుర్కున్న సమస్యలు చూసాను. వారి తరం అంతా కొంత వరకు ఏమి తెలియని అమాయకత్వంలోనే బ్రతికారు. ఒకవేళ వారి సమస్యల గురించి తెలిసినా పెదవి దాటి బయటకి రానీయక తప్పని సరి పరిస్తితులనుండి తప్పించుకోలేని,తెగువ చూపలేని తరం వారిది. నా తరం వారి సమస్యలు చూసాను.ఇప్పటి తరం కి అప్పటి తరంకి మధ్య నలిగిన తరం మాది. కాస్తంత చదువులు,ఇంటాబయటా చాకిరి,సంపాదించినా ఆర్ధిక స్వాతంత్ర్యం లేకపోవడం,కుటుంబం కోసం కొవ్వొత్తిలా కరిగిపోవడం..అనుకునే తరం మాది. ఇక ఇప్పటి తరం వారి తెంపరితనం మితిమీరినట్లు అనిపించుకుంటున్న స్వేచ్చ..అలా కాలగమనం లో మార్పులు సహజమే అనుకోవాలా? లేక పెరుగుట విరుగుట కొరకు అనుకోవాలా? ఏమో నేనే చెప్పలేను.అంతా అస్పష్టం.
(నేను వ్రాసిన ఈ పోస్ట్ వాస్తవం.సమాజంలో పదుగురు, పదుగురి అభిప్రాయాలు కలవాలని లేవు. ఎవరి అభిప్రాయాలు వారివి. కానీ నడకలో మాత్రం అందరూ కలిసే వెళతాం. లాభాలు-నష్టాలు అనుభవించే వారికే తెలుస్తాయి కదా! )