జీవం నింపిన మట్టిని వదిలేసి
ఆకశపుటంచుల వైపు చూస్తున్నాను
దిగంతాన్ని కొలవాలని.
అదెక్కడా కానరాలేదు
నీ ప్రేమ వలె.
*************
వాన జ్ఞాపకాన్ని విరిబాల బరువుగా మోస్తుంది.
జ్ఞాపకాలు ఎందుకూ మళ్ళీ ఇప్పుడే వస్తానుగా అంటుంది వాన.
ఇది వింటున్న రైతు బెంగటిల్లాడు.
కానుక
వారు తమ సంతోషాన్ని పంచుకుంటే నువ్వు కూడా సంతోషించు.
వారు తమ జీవితాల్లో తప్పిదాలు చేసే వుంటారేమో!
వారి గతాన్ని ముఖాలకు పూసి నువ్వు తీర్పులు ఇవ్వబోకు
వారు ఇప్పటికే బోలెడంత పశ్చాత్తాపం
ప్రకటించే వుంటారు
బాధితుల ముంగిట తలను వంచి క్షమాపణలు కోరే వుంటారు.
అవతలివారు కూడా కన్నీటిపొరల మధ్య
మన్నించే వుంటారు.
కాలం ఒడిలో కరుకు గుండెలు కూడా మెత్తనవుతాయి.
ఎవరు మాత్రం దీర్ఘకాలం ద్వేషాన్ని మోయగలరు.. చెప్పు ?
మనం కూడా మెత్తబడి పోదాం.
ఒకరి జీవితాన్ని మరొకరు యెన్నడూ జీవించలేరు.
వారి జీవితాన్ని వారిని జీవించనిద్దాం
సంజాయిషీలు అడక్కుండా
చూపుల చురకత్తులు గుచ్చకుండా
కాసిన్ని మనఃపూర్వక నవ్వులను పువ్వులుగా మార్చి కానుకగా ఇద్దాం.
ఈరోజు గాలిలో నీ స్వరం విన్నాను.
I Heard Your Voice In The Wind Today
ఆంగ్ల కవితకు స్వేచ్ఛానువాదం.
ఈరోజు గాలిలో నీ స్వరం విన్నాను,
నీ ముఖాన్ని చూడటానికి గిర్రున తిరిగాను;
నిశ్శబ్దంగా నేనా స్థానంలో నిలబడినప్పుడు
నిట్టూర్పు గాలి నన్ను తాకింది.
ఈరోజు సూర్యుడి నులి వెచ్చని కాంతిలో
నీ స్పర్శను అనుభవించాను.
నీ ఆలింగనం కోసం నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను.
నా ఆత్మ పైకి తేలుతున్నట్లు అనిపించింది.
వర్షాన్ని చూస్తున్నప్పుడు కిటికీ అద్దంలో నీ కళ్ళు చూశాను;
వర్షపు చుక్క పడినప్పుడల్లా అది నిశ్శబ్దంగా
నీ పేరునే ఉచ్చరించినట్లు అనిపించింది.
ఈరోజు నిన్ను నేను హృదయానికి దగ్గరగా తీసుకున్నాను,
అది నాకు పూర్తి అనుభూతిని కలిగించింది;
నువ్వు మరణించి ఉండవచ్చు.
కానీ, నువ్వు నను వీడిపోలేదు,
నువ్వు ఎల్లప్పుడూ నాలో ఒక భాగంగా వుంటావు
సూర్యుడు ప్రకాశిస్తున్నంత కాలమూ
గాలి వీస్తుంది వాన కురుస్తుంది...
నువ్వు నాలో యెప్పటికీ జీవిస్తావు
ఎందుకంటే, నా హృదయానికి తెలిసింది అదొక్కటే!
ఆంగ్ల మూలం: Unknown
స్వేచ్ఛానువాదం: వనజ తాతినేని.
మరణించిన వారు తల్లి కావచ్చు, భర్త/భార్య, స్నేహితుడు ఎవరైనా కావచ్చు.
వారిని హృదయంతో స్మరించడం.. feel your heart.
నీ ప్రేమ పాత్ర ను ఎన్నడూ ఖాళీ చేయకు..
ఎవరైనా అడిగినప్పుడు ఉదారంగా కొంచెమే చిలకరించు.
నీ ప్రేమే కాదు
ఏ ప్రేమ శాశ్వతం కాదు.
ఒకవేళ నీ ప్రేమ పాత్రకు రంధ్రం పడిందే అనుకో…
అది మరొక పాత్రనూ నింపనూవచ్చు
లేదా భూమి మీద పడి ఇంకి పోవనూవచ్చు.
ధూళి గా మారి పోవచ్చు.
ఇతరులకు కొంచెం ఇస్తూ
నిన్ను నీవు నింపుకోగల ప్రేమ మాత్రమే నీదైనది.
నీతో వుంటుంది. గుర్తుంచుకో …
ప్రేమదెప్పుడూ విజయగర్వం కాదు కేవలం
పరాజయ కంఠధ్వని మాత్రమే
మోసుకుంటూ ఈడ్చుకుంటూ
కూలిపోవల్సిందే!
టాల్స్టాయ్ “అన్నాకరెనినా” కి ప్రేమతో
బరువులు
నిన్న చాలా బరువులు ఎత్తాను బాధగా మోసాను.
కాసేపు వొంటరిగా కూర్చుని ఆలోచించాను
పడుకునే ముందు కాళ్ళు కడుక్కునట్టు
ఎత్తిన బరువులన్నింటిని మురికికూపంలోకి
విసిరేసాను.
కలల నిద్రలో సేదతీరాను
మా అమ్మ బుగ్గపై వొక ముద్దిచ్చి..
నాకు కావాల్సినవి ఇవ్వమని గారాం చేశాను కూడా!
అమ్మ ఏం చెప్పిందంటే.. ..
మరీ బరువులు యెత్తుకోకు మరీ పరుగులు తీయకు..
నీ శక్తి సన్నగిల్లకుండా నువ్వు పడిపోకుండా వుండాలి..
నేనున్నాను గా!
నీ బరువు నేనెత్తుకుంటాను
నీ పరుగు నేను పూర్తి చేస్తాను
పదిలం .. బిడ్డా! అని ముది గారాం చేసింది.
మా అమ్మ లో వేల యశోదమ్మలు కనిపించారు.
నేను మాత్రం…
చిటికిన వేలితో గోవర్ధన గిరి ని
యెత్తినట్లు.. బరువులను మోయగల
సులువు కనిపెట్టాలి.
మా అమ్మ కు కష్టం లేకుండా.
ప్రేమ ఎంత బరువో అంత సలీసు కూడా.
కాదంటారా!?
ప్రకటన మాత్రమేనా!?
నిన్ను నీవు తెలుసుకోవాలంటే..
నీతో నువ్వు అంతర్యుద్ధం చేయాలి
మెదడుకి పట్టిన మురికిని కడుక్కోవాలి
నిన్ను నీవు గాయపర్చుకోవాలి
నిన్ను నువ్వే ఓదార్చుకోవాలి
తొడుక్కున ముసుగు తొలగించుకోవాలి.
నిశ్శబ్దంగా నీతో నువ్వు మాత్రమే వుండగల్గాలి.
ప్రతి అనుభవమూ అనుభూతి పాతవే అని గ్రహించాలి
నువ్వు నువ్వుగా మిగలగల్గాలి అంటే.. భావోద్వేగాలను అణచుకున్న మనిషివైనా కావాలికాలానికి ఎదురొడ్డి నిలిచిన మనిషివైనా అయివుండాలి.
రహస్యంగానైనా నిన్ను ఆరాధించేబలగమైనా కలిగివుండాలి.
మెట్టనేలలో మొండిగా నిలిచి తుఫాన్ గాలి తట్టుకున్న చెట్టువైనా అయివుండాలి
రాగద్వేషాలు అద్దుకున్న దేహ వస్త్రాన్ని సవుడు సున్నం వేసి ఉడకబెట్టి పరిశుభ్రంగా ఉతికి ఆరేయాలి.
పాము కుబుసం విడిచినట్టు జ్ఞాపకాలనూ అనుభవాలను బలవంతంగానైనా విసర్జించాలి.
మొత్తంగా..
నీతో నీవు జీవించిన క్షణాల్లో గాలికి కదలని దీపానివై కొడిగట్టే వొత్తి వలే పూర్తిగా దగ్ధమైపోవాలి.
ఇదంతా ఒక ప్రకటనలా మిగిలి పోకుండా వుండాలి.
-వనజ తాతినేని 30/11/24 07:20 pm
అపుడపుడూ…
ప్రకృతి తన సౌందర్యానికి తనే
మూర్ఛిలుతుంది
ఉదారంగా ఇతరులను చూడనిస్తుంది
సౌందర్యానుభవం సొంతం చేసుకోమని
ప్రేరేపిస్తుంది. కానీ..
తన సౌందర్యాన్ని నాశనం చేస్తూ
నామ రూప గుణ విశేషణాలు లేకుండా
చేస్తుంటే బెంగటిల్లుతుంది
జీవకణ విచ్ఛిన్నం విధ్వంసం చిరునామాగా
మిగిలిందా అని చిరుకోపం ప్రదర్శిస్తుంది.
నవంబరు 30/24 08:00 am.
పిచ్చి తల్లి
అమ్మా ఆకలి అని పిలుపు వినిపిస్తే .. సమాధిలో నుండైనా లేచి పరుగెత్తి రావాలి.
అంత ప్రేమ వుండాలి తల్లికి.
అమ్మలను అమ్మ అమ్మలను అసహ్య భాషలో తిడుతుంటే
చనుబాలు తాగుతూ రక్తం కారేటట్లు కొరికినా ఓర్చుకున్నట్టు చిన్న బిడ్డడు లే అని సర్దుకు పోవాలి.
ఆలి వచ్చినాక పళ్ళెంలో ఇంత ముద్ద వేయకపోయినా.. పాపం ..నా బిడ్డ తప్పేం లేదు. పరాయి బిడ్డ పన్నాగం అనుకోవాలి గుడ్డి ప్రేమతో...
ఇల్లు ఒళ్ళు గుల్ల చేసుకుని కళ్ళల్లో వత్తులు వేసుకుని ఎదురుచూస్తూ వుంటారు
భ్రమతలు వొదలరు సత్యం జీర్ణించుకోలేరు
పసివాళ్ళు! వాళ్ళకేం తెలుసు సంసారం ఈదడం సాగరం ఈదటమేనని
అంటూ .. మనసు గంప కింద గుట్టుగా దాపెడతారు.
పిచ్చి సన్నాసులు
ఏదో చికాకులో నోరు జారతారు చెయ్యి ఇసురుతారు కానీ..
మళ్ళీ అవసరం వచ్చినా ఆపదొచ్చినా..
అమ్మా! కాసిని దుడ్లు ఇయ్యవే
కయ్యో ఇల్లో రాసియవ్వే.. అని కాళ్ళా వేళ్ళా పడతారు. బిడ్డలు మననిగాక ఎవర్నడుగుతారులే అని జాలిపడతారు.
కరిగి నీరై వేలిముద్రో సంతకమో చేజారారో..
దేవతలా దేవుడిలా చూసుకుంటానన్న వాగ్దానం.. హుష్ .. కాకి ఎత్తుకుపోయిందని..
రిజిష్టరు ఆఫీసు కాడే వొదిలిపెట్టి దొడ్డి దారిన జారుకుంటారు.
నిజం నిప్పై , నొప్పి నిజమై, చేసిన తప్పై రుణమై శాపమై పాపమై..
గొంతెత్తి ఏడ్చే శక్తి లేక నీరు నిండిన కళ్ళతో
అయోమయం గా చూస్తుంటారు. నిశ్శబ్దంగా
కాటికి సర్దుకుంటారు.
భూమి మీద పుట్టిన మానవ సంతతికి
*ధాత్రి మాత ప్రసవ వేదన చిత్రాన్ని చూపండి
అమ్మల్లారా అయ్యల్లారా..!
అంతకు మించి…
ఆ ప్రసవపు నొప్పి భరించిన తల్లులు పడే
ఈ భరించలేని బాధలెన్నెంటినో తూకం వేయకండి. సారూప్యత వెతకకండి.
లైవ్ టెలీకాస్ట్ ల్లోనూ.. పెట్టుడు పోగ్రామ్ ల్లోనూ తల్లులను చూపిస్తూ ఆ బాధలను యెగతాళి చేయకండి.. తల్లుల్లారా తండ్రుల్లారా.. 🥲🥲
మీ అమ్మ ఏనాడో మీ నాయన దాష్టీకానికి చచ్చి చచ్చి మీ కోసమే బతికిన వెర్రి తల్లి .. వెర్రి ప్రేమ గల పిచ్చి తల్లి. ఆమె చావును ఆమె చావనియ్యండి.
*(ధాత్రి మాత - నేపాల్ / ప్రసవ వేదన పడే తల్లి రూపాన్ని భక్తితో పూజిస్తారు)
నీటి అద్దంలో తనను తాను చూసుకున్న పువ్వు
తన సౌందర్యానికి మూర్చిల్లింది.
తన పరిమళ హృదయాన్ని
ఎవ్వరికి బహుమతిగా ఇవ్వనున్నదో తెలియకున్నది.
హమ్మింగ్ బర్డ్ కా లేక మధుపానికా లేక
సీతాకోకచిలుక కా అని ఆలోచనలో పడింది.
దయ లేని బాల వొకతె తోటలోకి వేంచేసి
చటుక్కున తెంపి జడ లోన తురుముకుంది.
ఔరా!
స్త్రీలు సుకుమారులన్నది ఎంత నిజమో కానీ
పూలను చూడగా వెర్రిగా ప్రవర్తింతురన్నది
సత్యం.
ప్రకృతి పుస్తకం -వనజ తాతినేని.
నా చుట్టూ నక్షత్రాలు అక్షరాల రూపంలో కాంతులు విరజిమ్ముతున్నాయి.
మదిలో మెదిలే భావాలు అడవిపూల సౌంగంధాన్ని వెదజల్లుతున్నాయి.
పుట తిరగేయని ఓ మొహమాటపు మర్యాద సిగ్గు పడుతూ మేఘాల మాటున జాబిలి లా తొంగి చూస్తుంది.
నా చిన్నారి మనసు తుళ్ళి తుళ్ళీ పదాల వాన చినుకుల్లో సంబరంగా ఆడుకుంటుంది
వాన వెలిసాక ఇంద్రధనుస్సు లోని రంగుల్లన్నీ పుస్తకాల సీతాకోకచిలుకలై తోటలోఆడుకుంటున్నాయి.
ఓ తుంటరి సీతాకోక చిలుక నా ముఖంపై వాలింది. కాలమెందుకో స్థంభించిపోయింది.
మమేకమైతే ప్రకృతి ఓ పెద్ద పుస్తక భాండాగారం కదా!
విభిన్నమైన ఆకర్షణ
ముళ్ళ చెట్టు పండ్ల చెట్టు పూల చెట్టు అన్నీ పై పై స్వభావాల్ని ప్రదర్శిస్తాయి. భూమి లోపలంతా వేళ్ళు కలగలుపుకుని పెనవేసుకునే వుంటాయి.
స్తీ తీగ లాంటిది పురుషుడు ఆధారం అంటారు కానీ..
తీగ తను పెనవేసుకున్న మానును ఎదగనివ్వదు. మాను తన కింద తీగను ఎదగనివ్వదు. పరస్పర శత్రువులు. ఒకరిపై వొకరు పై చేయి సాధించాలనే కాచుకుకూర్చుంటారు.
వానకారు కోయిల వేకువఝామునే మేల్కొలిపింది.
హృదయంలో మారణాయుధం ధరించి
పెదవులపై మధుర సంగీతం పలికించినట్లు.
బాధ కూడా ఒక మెలుకువే కనుక.
నిన్నంతా..
ఏదో సాధించాలనే తాపత్రయం దహించి వేయవచ్చును గాక
ఏదో కొంత సాధించాం లే..
అన్న సంతృప్తి తో ప్రశాంతత ను నిద్రలో వెదుక్కొంటాం గనుక
కామితములు తగ్గుతాయా తగ్గించుకోవడానికి ప్రయత్నించామా
వ్యక్తీకరించడానికి ఇష్టపడని రహస్యనిధి
ముఖపత్రం పై సంతకం చేయడానికి తిరస్కరించింది గనుక
ఇంకనూ..
జనలోకంలో గౌరవంగా బతికివున్నాం గనుక
త్రి దుఃఖాలు మనిషి వేటాడుతుండగా
దుఃఖం లేని జీవితాన్ని ఆశించడం అత్యాశ
అని అంటుంది వానకారు కోయిల
ఆమోదం లేని ఆజ్ఞాపన అది.
వీధి దీపం
కార్తీకంలో వేలాడదీసిన ఆకాశదీపంలా వీధి దీపం.
వొంటి స్తంభం గాజు మేడలో నుండి కాంతులు విరజిమ్ముతూ ఆవురావురుమంటూ చీకటిని భక్షిస్తుంది
పార్క్ లో ఆడి అలసి ఇంటికి పోయే పిల్లలందరికి తోవంతా వెలుగు పంచుతుంది
కొత్త తావుకు పోతూ బాటను దాటుతున్న ఎరను ముక్కలైపోతావని హెచ్చరిస్తుంది
ముసురు పట్టిన వానలోనూ వానలా కురిసే మంచులోనూ తడిసి ముద్దైపోతూ
అమవాస్య నాటి వెన్నెల దీపమౌతుంది
మైనస్ డిగ్రీల్లోనూ గడ్డ కడుతూ తన విధిని మర్చిపోతానేమోనని రగిలిపోతూ జాగ్రత్త పడుతుంది.
రహదారి మలుపులో నడిరాతిరి వొంటరిగా దిగాలుగా నిలబడి
ఆకురాలు కాలాన్ని చూస్తూ దీర్ఘ విషాదాన్ని మోస్తుంది పాపం!
వేకువనే హాయి గొలిపే పక్షుల సంగీతాన్ని మలయమారుతాలను ఆస్వాదిస్తూ చిన్న కునుకుదీసిందేమో ఉదయపు నడకల సవ్వడి విని ఉలికిపడి మేల్కొంటుంది
సూర్యోదయ సౌందర్యాన్ని వొంటరిగా జుర్రుకుని దిగ్విజయంగా తన పని నుండి నిష్క్రమింస్తుంది.
విధి నిర్వహణలో తాను వొంటరి నని అనుకున్నప్పుడల్లా ఓ కాంతివలయం నన్ను చుట్టుకునే వుంటుందనే సృహ కల్గిన రాత్రి సూర్యుడు వీధి దీపం
మూడు కాలాల్ని ఆరు బుుతువులను నిశ్శబ్దంగా అనుభవించిన ఒంటరి భూ నక్షత్రం వీధి దీపం
తనను చూసినప్పుడల్లా వొకటే తలపోస్తాను నేను
ప్రతి మనిషి వీధి దీపం లా నిలబడకపోయినా గూట్లో దీపంలా వెలుగునిస్తే చాలునని.
12/04/24.
నాన్న కొని తెచ్చిన
పిల్లనగ్రోవిని అందుకున్న పిల్లవాడు
అమ్మ పక్కన పడుకుని ఎపుడెపుడు
తెల్లవారుతుందా అని ఎదురు చూసాడు
వేకువనే లేచి వడి వడిగా గుట్ట లెక్కి
తన స్నేహితుడి కోసం వేచి చూసాడు
అప్పటి దాకా చంద్రునితో ఊరేగిన పిల్లగాలి
ఎదురు చూస్తుంది
కాస్త సూర్యోదయాన్ని తాగి వెచ్చబడాలని.
వెలుగుజుత్తు లేసుకుని
కొండల చాటునుండి నెమ్మదిగా
పైకి వస్తున్న సూరీడు..
పిల్లవాడు పిల్లగాలి
ఇద్దరూ స్నేహితుడిని చూసారు
ఇదిగో.. నాన్న తెచ్చిన బహుమతి చూసావా..
అంటూ ఉత్సాహపు ఊపిరిని వేణువులో పూరించాడు
పిల్లగాలి అతనికి తోడైంది.
వేణువొలికించిన మధుర స్వరాలతో
ప్రకృతి పరవశంతో ఊగిపోయింది.
పిల్లవాడు రోజూ సంతోషపు చొక్కా
తొడుక్కొని కనిపించ సాగాడు
అమ్మ నాన్నలకు.
-వనజ తాతినేని
01/07/2021 11:10 AM
Pic courtesy: Google.
