4, ఫిబ్రవరి 2013, సోమవారం

కొన్ని నిజాలు మాట్లాడుకుందాం - ఆలోచనలు మార్చుకుందాం.


కొన్ని నిజాలు మాట్లాడుకుందాం  - ఆలోచనలు మార్చుకుందాం.

స్త్రీ ఎదిగింది ఎక్కడ  ఎదగనిచ్చేది ఎక్కడ ? అని ఒక ప్రశ్న వేస్తే.. కొందరి స్త్రీల  (బ్లాగర్ ల )మనసులో మాట  ఈపోస్ట్ . 

అదొక కార్పోరేట్ సంస్థ ఆడ మగ సమానస్థాయి లో వాళ్ళ వాళ్ళ పనులలో తలమునకలై ఉన్నారు.  వారు చేస్తున్న పనుల మధ్యలో ఏదైనా సమస్య తలెత్తినా..సలహా కావాలన్నా   ప్రక్కనే పని చేసుకుంటున్న తోటి ఉద్యోగిని అడిగి తెలుసుకోవడం పురుష ఉద్యోగికి మొహమాటం మాత్రమే  కాదు నామోషి తనం కూడా. మగవాడిని నాకన్నా వారికి ఎక్కువేం తెలుసు? ఒకవేళ ఒకో విషయంలో తెలిసినట్లు ఉన్నా స్త్రీ ఎప్పుడూ కూడా ద్వితీయ శ్రేణికి చెందినదే ! నేను ఇప్పుడు నా సందేహంని నివృత్తి  చేసుకోవాడానికి మాట సాయం అడిగినా లోకువ అయిపోతాననుకుంటాడు ( ఈ విషయం పురుషులందరికీ వర్తించక పోవచ్చు )

ఇది చాలా మంది పురుష ఉద్యోగులలో ఉన్న అపోహ. వారికి  తెలియని విషయాన్ని తెలుసుకోవాలన్నా, అస్పష్టంగా తోస్తున్న విషయాలపై  అవగాహన పెంచుకోవాలనుకున్నా పురుషుల ద్వారానే తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తారు తప్ప స్త్రీల సాయం తీసుకోరు. అలాగే స్త్రీలలో ఉన్న ప్రతిభని,శక్తి సామర్ధ్యాలని ఒప్పుకోవడానికి అయిష్టం కూడా. ఇది అసత్యం అని చాలా మంది పురుషులు అభ్యంతరం తెలిపినా సరే ఇదే నిజం !  

మనం సాధించిన అభివృద్దిలో స్త్రీల వ్యక్తి గత అభివృద్ధి శూన్యం.  చదువులు చదువుకుంటున్నారు.., ఉద్యోగం చేసుకుంటున్నారు.,పురుషులతో సమానంగా కొంతవరకైనా రాణిస్తున్నారు. కానీ స్త్రీల పట్ల పురుషులకి ఉన్న భావ జాలం ని మార్చలేక పోతున్నామనేది కఠోర సత్యం.    

మనిషి  మనసుకి ముఖం  అద్దం  లాంటిది అంటూ ఉంటారు. కానీ ఇతరుల మనసులో ఏముందో తెలుసు కోవడం కష్టం కూడా.  మనిషి లో  బాహ్యంగా కనిపించే మనిషికి అంతర్లీనంగా ఉండే మనిషి తత్వానికి పొంతనే ఉండదు. సమాజంలో అందరికి సౌమ్యుడిగా  కనబడే వ్యక్తి  ఇంట్లో అతి క్రూరత్వం ప్రదర్శిస్తాడు. అది అతని కుటుంబం కి మాత్రమే.తెలుసు.  మునుముందు కాలంలో అది ఇల్లు కానీయండి, ఆఫీస్ కానీయండి..ఎక్కడైనా సరే ..సంకుచిత మనస్తత్వాల మధ్య  అనుమానపు చూపులు ఎదుర్కుంటూ.. అపనమ్మకం నీడన బితుకు బితుకు మంటూ బ్రతికే రోజులు రానున్నాయేమో ! 

ఒక స్త్రీ ఉద్యోగిని గా మారి  బయట ప్రపంచంలోకి కాలు పెడితే లైంగిక నిబద్దత లేని వ్యక్తిగా  జమకట్టడం ఇప్పటికి ఉంది.  అలా చెప్పుకోవడం చాలా సిగ్గుపడే  విషయం కూడా. ఒక స్త్రీ యొక్క స్వేచ్చని, అభిరుచులని, అవసరాల కోసం ఉద్యోగం చేయవలసి రావడంని సానుకూల దోరణిలో అర్ధం చేసుకోవడం మానేసి చదువుల పేరిట,ఉద్యోగాల పేరిట బయట తిరుగుతూ విచ్చలవిడితనానికి పాల్పడుతున్నారనే ఆలోచనలు చేయడం సబబు కాదు. 
ఇలాంటి అనారోగ్య ఆలోచనలు చేస్తూ.. వ్యాఖ్యలు చేస్తూ.. ఆడపిల్లలని,తల్లులని,ఆఖరికి వ్రుద్దురాళ్ళు  అయిన బామ్మలని కూడా వ్యాఖ్యానించడానికి నోటిని తాటి మట్టల్లా వాడుతున్నారు. ఒకప్పుడు రాజకీయరంగంలో ఉన్న మహిళలని, కొన్ని వృత్తులలో  ఉన్న వారిని ,  సేవారంగంలో పనిచేసే స్త్రీలని, క్రీడాకారిణి  లను  శీలసంపద లేని వారిగా జమ కట్టేవారు.ఇప్పుడు చూస్తే ఏ ఒక్కరిని వదలడం లేదు. ఆఖరికి ఏడేళ్ళ పిల్లలని కూడా.  

 కొందరి మగవారి కాలక్షేపపు కబుర్లలో మహిళల లైంగిక నిబద్దత గురించే మాట్లాడాలా? వాళ్లతో కలసి శరీరాలు పంచుకునే పురుషుడు మాత్రం శీలం కోల్పోడా? శీలం అనే విషయం కి వచ్చేటప్పటికి ఆడ-మగ తేడాలు ఎందుకుండాలి? మానవ ప్రవర్తనలో సెక్స్ కి   మహత్తర శక్తి ఉందని ప్రాయిడ్ గుర్తించారు. లైంగిక అంశాల గురించి పిల్లలకు చెప్పలేకపోవడం తో పాటు  లొపభూయిష్టమైన విద్య కారణంగానే పిల్లలులో ఆసక్తి పెరిగి  అశ్లీల సాహిత్యం చదవడం తో మొదలై నలుగురు కూర్చుని స్త్రీల పై అవాకులు చవాకులు పేలడం, అకృత్యాలకి  పాల్బడటం , తమ మనసులోని వికృతాన్ని  కుమ్మరించడం, ఇంట్లోను బయట ఉన్న స్త్రీల పట్ల చులకన భావం ప్రదర్శించడం లాంటి చేస్తుంటారు. ఇలాంటివి మాట్లాడుకోవడం విన్న మరి కొందరు పురుషులు కూడా ఇలాంటి మాటలకి వెరచి తమ కుటుంబ స్త్రీలని బయటకి పంపడానికి  వెనుకాడతారు. అప్పుడు సమాజం అభివృద్ధి పథంలో కాదు తిరోగమనం లోకి పయనించక తప్పదు  అనిపిస్తుంది. 

చాలా విషయాలలో  మనం నాగరికులం అయిపోయినట్లు భావిస్తాం. మన ఆలోచనలు నాగరికంగా మారనంత కాలం మనం సాధించుకున్నది శూన్యం.    

ఇటీవల కాలంలో బయటపడిన  పురుషుల  ఆలోచనా దోరణి గమనిస్తే.. ఆడపిల్లల్ని చదువులకి బయటకి పంపగలరా !? ఎక్కడో..ఎప్పుడో ఇలాంటివి కొందరి దృష్టికి వస్తూ ఉంటాయి. పురుషులందరికీ ఇలాంటి ఆలోచనా దోరణి ఉంటే ఎంత ప్రమాదకరం . ?ఒళ్ళు  ఒణికిస్తుంది.  ఒకే కప్పు క్రింద జీవితాంతం గడపాల్సిన భార్య భర్త ల మధ్య ఇలాంటి అపనమ్మకాలు వేళ్ళూను కుంటే !? ఇప్పటికే వివాహ బంధాలు అపహాస్యం పాలవుతున్నాయి. ఆడపిల్లలకి  తగిన భద్రతా లేదు. ఇక ఇలాంటి ఆలోచనా దోరణి ప్రభలితే ఎంత కష్టం.?  

అంతెందుకు ? ఒక తండ్రి తన కూతురిని,ఒక అన్న తన చెల్లెల్ని అనుమానంగా చూడటం మొదలెడితే..ఆడపిల్లకి అంతకన్నా అవమానం ఏముంది?బాల్య వివాహాలే శరణ్యం అని తీర్మానించడం  ఏ మాత్రం  గొప్పా కాదు. కులం పేరిట,మతం పేరిట కూడా స్త్రీల పై అనుచిత  వ్యాఖ్యలు చేస్తూ అవమానిస్తున్నారు. ఇలా మాట్లాడుతుండే  వారు వారి ఆలోచనా విధానాన్ని తప్పక  మార్చుకోవాలి. టాయ్ లెట్స్ గోడలపై అసహ్యకర వ్రాతలు వ్రాయడం లాగా  తమ వాచాలతతో స్త్రీల గురించి అసహ్య కరంగా మాట్లాడటం మానుకోవాలి  లేదంటే టాయ్ లెట్స్ కన్నా అసహ్యంగా మీ మనసులు ఉన్నాయి అని అమ్మాయిలూ చెపుతారు. కనీసం భర్తగా కాదు బాయ్ ప్రెండ్ గా కూడా అంగీకరించలేని రోజులు వస్తాయి. 

స్త్రీలైనా,పురుషులయినా అసహ్యకరంగా మాట్లాడుకోవడం గమనిస్తే అలాంటి మాటలు,ఆలోచనా విధానం తప్పని చెప్పడం అత్యవసరం కూడా.    

2, ఫిబ్రవరి 2013, శనివారం

నేను వ్రాసిన కవిత ఆంగ్ల అనువాదంలో

తెలుగు అనువాదాలు బ్లాగ్ లో N S ,మూర్తి గారు నేను వ్రాసిన కవితని ఆంగ్లం లోకి తర్జుమా చేసారు.

ఆ కవిత పేరు With the Yoke You Left Half-way

ఈ పై లింక్ లో ఆంగ్లంలో అనువదించిన  కవితని, తెలుగు మూలంని చూడండి. 



నువ్వు వదిలేసిన కాడితో

ఏ ఏటికి ఆఏడు చెలమలోని  నీళ్ళులాగ
అవసరాలు ఊరుతూనే ఉంటాయని
చేసిన అప్పులు వడ్డీతో కలసి
సాలుసాలుకి రెళ్ళు దుబ్బుల్లా
పెరుగుతూనే ఉంటాయని
బాధల్లన్ని మరిచిపోవాలని
అప్పుడు ఆ  మందు తాగినావు
ఏకంగా  ఇప్పుడు ఈ మందు తాగేసి
పురుగులా మాడిపోయావు

కొంగు ముడి  పడ్డ నాటినుండి
నేను సాయంగా ఉండానన్న సంగతి మరిసేసి
నిన్ను కన్నోళ్ళకి   మనం కన్నోళ్ళకి
నన్నే ఒంటి నిట్టాడిని  చేసి పోయినాక
నన్ను గాలికి  ఒగ్గేసి నువ్వు గాలిలో కల్సిపోయాక
నేను రోజూ ధైర్యం అనే మందు తాగుతూనే ఉండాను

నువ్వు ఉన్నప్పుడు సాయం చేస్తానని రాని చేతులు
నా ముందుకొచ్చాయి  లెక్కలేనన్ని
బిక్క చచ్చి బక్క చిక్కి ఉన్న శరీరాల చుట్టూ
ఆకలి చూపులు కాకుల్లా గ్రద్ధల్లా
గిరికీలు కొడుతూనే ఉండాయి
నువ్వు చస్తే మారతాయని  అనుకున్నబాధలు
పెనంలోనుండి పొయ్యిలోకి మారినాయి
నడిరేతిరి కీచురాళ్ళ రొదలా
అప్పులాళ్ళ బాధలు,పేగులు తిప్పేసే బిడ్డల
 తీరని ఆకలి కేకలు
దాయలేని యవ్వనపు ప్రాయపు పొంగులు

మోటబాయి లోని నీళ్ళు లాగానే
నీరింకిన కళ్ళల్లో భయం
దైన్యం శూన్యం తారట్లాడుతున్నాయి
మనోల్ల చూపుల్లో చుక్కలు పొడవాలంటే
మా చుట్టూ తిరిగే చూపులకి ముళ్ళ కంచెలు కొట్టి
మా చూపులకి అగ్గి రగిలించుకుని
ఆమడ దూరంలో వాళ్ళని ఆపేసి
నువ్వు వదిలేసిన కాడితో
బతుకు సేద్యం చేస్తూనే ఉండాల
బతుకుతూనే ఉండాల బతుకుతూనే ఉండాల

ఒంటి చేత్తో ఆవలి ఒడ్డుకి చేరేదాక
బతుకుతూనే ఉండాల బతుకుతూనే  ఉండాల

(ఆంద్ర జ్యోతి ఆదివారం లో ప్రచురణ  )

1, ఫిబ్రవరి 2013, శుక్రవారం

విహంగ లో .. నా కథ


తన కోసం తను బ్రతికిన క్షణాలు ఏవి తనకి మిగిలేలా ఉంచని కుటుంబం పట్ల, జీవితం పట్ల .వైరాగ్యం కల్గింది.
ఎక్కడ పని అక్కడే ! వంట ఇంట్లో శుభ్రం చేయని గిన్నెలు, బార్దేడు పొద్దెక్కినా శుభ్రం చేయని ఇల్లు, కుర్చీలో లుంగలు చుట్టి విసిరివేయబడ్డ ఉతికిన బట్టలు తనలో పెరిగిపోతున్న బద్ధకం కి గుర్తులు మాత్రమే కాదు..జీవితాన్ని జీవించడం పట్ల ఉన్న అనాసక్త కి కారణం కూడానేమో! ఎంతసేపని పుస్తకాలు చదువుతూ,టీ .వీ చూస్తూ, కాలక్షేపపు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ బ్రతుకు బలవంతంగా ఈడుస్తూ గడపడం?
తనకి శరీరానికి కాదు అనారోగ్యం మనసుకి. కూడా..  మనసుకి ఉన్న అనారోగ్యం వదిలితే తప్ప తనలో ఉత్సాహం రాదు అనుకుంది పద్మ.
పైన  మీరు చదివిన భాగం అంతా.. ఓ..కథ లో భాగం.
ఆ కథ  పేరు "జీవితేచ్చ "  
ఈ కథ "ఫిబ్రవరి" నెల విహంగ లో ప్రచురితమైనది. ఈ లింక్ లో "జీవితేచ్చ " ఎలాంటిదో చదవండి.